(1) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਪਾਉਣਗੇ:

• ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਮਹੱਤਵ।

• ਜੇਤੂ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਦੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ।

• ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ।

• ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਵਚਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ।

• ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਖਾਸ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਆਨ।

(2) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਕੋਲ ਪਾਪ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਕੇ ਜਿਉਣ ਦੀ ਉੱਚੀ ਉਮੀਦ ਹੋਵੇਗੀ।

► ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 6 ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ। ਇਹ ਵਚਨ ਦਾ ਭਾਗ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?

ਨਿੱਜੀ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਇਸ ਪੱਤ੍ਰੀ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; “ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਲਿਖੀਆਂ ਅਰਥਾਤ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਨਿਹਚਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਭਈ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣੋ ਜੋ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ” (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:13)।

► ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?

ਰਸੂਲ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਭਰੋਸੇ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਪਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਖਾਇਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨਾ ਸਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਭਰੋਸੇ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਸਕੇ। ਪੂਰੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਬੂਤ ਦੇ ਕੁਝ ਉਦਾਹਰਨ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਦਿੱਤੇ ਹਨ “ਇਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ”। [1] ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਇਸ ਸਬੂਤ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:19)।

ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਰਸੂਲ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਮੇਰਿਓ ਬੱਚਿਓ, ਮੈਂ ਏਹ ਗੱਲਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਭਈ ਤੁਸੀਂ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰੋ” (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:1)। ਇਸ ਬਿਆਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਰਸੂਲ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਆਜਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜਿਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।[2] ਉਹ ਜੇਤੂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦੱਸਣ ਦੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ।

…ਅਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰੇ ਤਾਂ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਸਾਡਾ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਹੈ ਅਰਥਾਤ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਜਿਹੜਾ ਧਰਮੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਡਿਆਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਪਰਾਸਚਿੱਤ ਹੈ ਪਰ ਨਿਰੇ ਸਾਡਿਆਂ ਹੀ ਦਾ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਵੀ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:1-2)।

ਇੱਥੇ ਯੂਹੰਨਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਪਾਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮਸੀਹ ਦਾ ਬਲੀਦਾਨ ਉਸ ਪਾਪ ਦਾ ਪ੍ਰਾਸਚਿੱਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਾਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬਿਨਾਂ ਤੌਬਾ ਦੇ ਮਾਫ਼ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਚਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਲੀਦਾਨ ਉਪਲੱਭਧ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਹਰੇਕ ਪਾਪ ਦੇ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਲਈ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਤੌਬਾ ਕਰਨੀ ਹੀ ਪਵੇਗੀ।

ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦੇ ਅੱਗੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਚਨ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਲੱਗਤਾਈ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਤੇ ਜਿੱਤ ਹੈ। ਬਰੈਕੇਟਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਵਚਨ ਜੋੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਹਨ।

ਅਤੇ ਜੇ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਅਸਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜਾਤਾ ਹੈ [ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਣ-ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਬੂਤ ਦੀ ਕਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ] ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ ਭਈ "ਮੈਂ ਉਹ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ" ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੋ ਝੂਠਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਨਹੀਂ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:3-4)।

ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸ਼ਰਾ ਦਾ ਉਲਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤਾਂ ਸ਼ਰਾ ਦਾ ਉਲਟ ਹੀ ਹੈ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਭਈ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ ਹਰ ਕੋਈ ਜੋ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ । ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਓਸ ਨੇ ਉਹ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ, ਨਾ ਉਹ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:4-6)।

ਹੇ ਬੱਚਿਓ, ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਾ ਭਰਮਾਵੇ । ਜਿਹੜਾ ਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸੋ ਧਰਮੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ [ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮੀ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਦਕਿ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ], ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਧਰਮੀ ਹੈ । ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ਤਾਨ ਤੋਂ ਹੈ ਕਿਉਂ ਜੋ ਸ਼ਤਾਨ ਮੁੱਢੋਂ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈ । ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ ਇਸੇ ਲਈ ਪਰਗਟ ਹੋਇਆ ਭਈ ਸ਼ਤਾਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੇ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:7-8)।

ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾ ਬੀ ਓਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸੱਕਦਾ ਇਸ ਲਈ ਜੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:9)।

ਅਤੇ ਜਿਹੜਾ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਉਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਉਹ ਇਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ । ਉਹ ਨੇ ਆਤਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਭਈ ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:24)। [ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਤੋੜਣ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।]

ਜਾਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਅਤੇ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਭਈ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਿਆਂ ਬਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਇਹ ਹੈ ਭਈ ਅਸੀਂ ਉਹ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰੀਏ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:2-3)। [ਅਸਲ ਪਿਆਰ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਣ-ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਮੀ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।]

ਕਿਉਂ ਜੋ ਹਰੇਕ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਫ਼ਤਹ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ [ਇਸਦੇ ਪਰਤਾਵੇ ਅਤੇ ਆਤਮਾ]। ਅਰ ਫ਼ਤਹ ਇਹ ਹੈ ਜਿਹ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਫ਼ਤਹ ਪਾਈ ਅਰਥਾਤ ਸਾਡੀ ਨਿਹਚਾ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:4)।

ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਭਈ ਹਰ ਕੋਈ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਹੈ ਸੋ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਸਗੋਂ ਜਿਹੜਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਸੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਛਿਆ ਕਰਦਾ [ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ] ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਟ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਂਦਾ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:18)।

► ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਕਿਹੜੀ ਅਲੱਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ?

ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਚਨਾਂ ਤੋਂ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੀ ਅਲੱਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਲਈ ਮਹਾਨ ਸੁਭਾਗ ਹੈ।

ਕਈ ਵਾਰ ਜੋ ਲੋਕ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪਾਂ ਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੀ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉਹ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:8: “ਜੇ ਆਖੀਏ ਭਈ ਅਸੀਂ ਪਾਪੀ ਨਹੀਂ ਹਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਚਿਆਈ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਨਹੀਂ”। ਪਰ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਹੋਣ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ? ਕੀ ਇਸਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਗਾਤਾਰ ਇੱਛੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਗੱਲ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3 ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਬਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੀ। ਜੇਕਰ ਯੂਹੰਨਾ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੁੰਦਾ, “ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ” ਤਾਂ ਫਿਰ ਉਹ 3 ਅਧਿਆਏ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਬਿਆਨ ਕਿਵੇਂ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ? ਇਸਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਨਿੱਕਲੇਗਾ।

ਪ੍ਰਸੰਗ ਇਸਦੇ ਅਰਥ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:7 ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਹੈ ਚਾਣਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜਿਉਣਾ, ਅਰਥਾਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਜਿਉਣਾ। ਜੋ ਲੋਕ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਯਿਸੂ ਦੇ ਲਹੂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਅਤੀਤ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਪਰ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ। ਉਹ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਇਹ ਕਿ ਉਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਾਪ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਮਸੀਹ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਹੱਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:9, ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਦਾ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:10 ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਨ।

ਯੂਹੰਨਾ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਜਾਂ ਮਾਫੀ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ-ਜੋ ਸੋਚਦੇ ਸਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਉਸਦੇ ਸਿੱਧੇ ਬਿਆਨਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਉਲਟ ਹੋਵੇਗਾ।

ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਉਣਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਸਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਛਾ ਸਹਿਤ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜਿਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਕੋਲ ਦੋਵਾਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਹਨ।

► ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਕੀ ਹੈ?

ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨੈਤਿਕ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਾਪ ਦੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ। ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੇ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੇ ਰੁਝਾਨ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਰ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਲਈ ਵੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 15:9; 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ 5:23; ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:7)।

ਪਾਪਮਈ ਸੁਭਾਅ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਅਧੀਨ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਜਿਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਉਣ ਦੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਆਉਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕੁਝ ਪਿੱਛੇ ਰੱਖੇ ਆਪਣਾ ਦਿਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦੇਵੇ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 12:1)। ਜਦੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਭਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਯੋਗਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿਆਰ ਕਰ ਸਕੇ।

► ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਕੀ ਹੈ?

ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸੀਮਾਵਾਂ ਜਾਂ ਕਮੀਆਂ ਹਨ। ਆਦਮ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਪ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਮਾਨਸਿਕ, ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।

ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਸੀਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਸ਼ਾਇਦ ਕਿਸੇ ਹਾਲਾਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਲੇ ਸਹੀ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਾ ਕਰ ਪਾਈਏ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਜਾਂ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗ਼ਲਤ ਰਾਏ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗ਼ਲਤ ਵਿਚਾਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ। ਗ਼ਲਤ ਵਿਚਾਰ ਗ਼ਲਤ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗ਼ਲਤ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਗ਼ਲਤ ਕੰਮ ਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਨੇ ਅਜਿਹੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੀਆਂ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਨੂੰ [1]ਵਾਲੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਆਦਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰੱਖ ਸਕਣ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਸਾਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਦੂਸਰਿਆਂ ਦਾ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਪਾਪ ਕਦੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਕਸਰ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਦੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਅਜਿਹੇ ਪਰਤਾਵੇ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਗੁਜ਼ਰੇ ਹੋ ਜਿਸਦੇ ਬਾਰੇ ਤੁਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਇਸਦਾ ਅਨੁਭਵ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ? ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਕਦੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਉਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਯੋਗਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਪਰਤਾਵਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੀਕ ਹੁੰਦੀ ਹੈ:

ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਕੋਈ ਪਰਤਾਵਾ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਝੱਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਪਰੰਤੂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀਓ ਬਾਹਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਰਤਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਦੇਵੇਗਾ ਸਗੋਂ ਪਰਤਾਵੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਚ ਜਾਣ ਦਾ ਉਪਾਓ ਵੀ ਕੱਢ ਦੇਵੇਗਾ ਭਈ ਤੁਸੀਂ ਝੱਲ ਸੱਕੋ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 10:13)।

► ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਸ ਵਚਨ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ?

ਇਹ ਵਚਨ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।

1. ਪਰਤਾਵੇ ਸਾਡੀ ਮਨੁੱਖਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਕਿ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਇਕੱਲੇ ਤੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

2. ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕਿੰਨਾ ਝੱਲ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।

3. ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪਰਤਾਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀਏ। ਇਸ ਵਚਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਦਾ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ।

4. ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਵਸਤਾਂ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਚ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਰਾਹ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੀਵੀਏ। ਉਹ ਜੇਤੂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

[1]► ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8 ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਉ ਅਤੇ ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੋ।

ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8 ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਅਦਭੁੱਤ ਵੇਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:26 ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੱਕ ਵੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਅਧਿਆਏ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿੱਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਜੀਵਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਾਂਗੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:1, 4)। ਅਸੀਂ ਉਸ ਧਰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਮ ਜਿਸਦੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:4)।

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:8), ਉਸ ਤੇ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਹੁਕਮ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:1), ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ( ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:13 ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ “ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ” )। ਪਰ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:13-14)।

ਯੂਹੰਨਾ 15:1-10 ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਵੇਲ੍ਹ ਅਤੇ ਟਾਹਣੀਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਲੰਕਾਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ “ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਨਾ ਕਰੋਗੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਰਹੋਗੇ” (ਯੂਹੰਨਾ 15:10)। ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਨ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

“ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਉਹ ਟਹਿਣੀ ਦੀ ਨਿਆਈਂ ਬਾਹਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਰ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਝੋਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਓਹ ਸਾੜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ” (ਯੂਹੰਨਾ 15:6)। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਟਾਹਣੀਆਂ ਦੇ ਸਾੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਪੂਰਨ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ।

“ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ । ਜਿਸ ਪਰਕਾਰ ਟਹਿਣੀ ਜੇ ਉਹ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਬੇਲ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸੱਕਦੀ ਇਸੇ ਪਰਕਾਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜੇ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਰਹੋ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸੱਕਦੇ” (ਯੂਹੰਨਾ 15:4)। “ਹਰੇਕ ਟਹਿਣੀ ਜਿਹੜੀ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਰ ਫਲ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਹ ਸੁੱਟਦਾ” (ਯੂਹੰਨਾ 15:2)। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਫ਼ਲ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਫ਼ਲ ਉਤਪੰਨ ਕਰਨ ਦਾ ਅਰਥ ਅਜਿਹੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜਿਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਬਰਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਣ-ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਹਾਅ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਫ਼ਲ ਉਤਪੰਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਸਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮਸੀਹ ਅੰਗੂਰ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਵੇਲ੍ਹ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ 15:6)। ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਸੀਹ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਕੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ (ਯੂਹੰਨਾ 15:10)।

ਬਿਜ਼ਲੀ ਦੇ ਬਲੱਬ ਅਤੇ ਬਿਜ਼ਲੀ ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਬਲੱਬ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਹੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਬਿਜ਼ਲੀ ਦਾ ਵਹਾਅ ਚੱਲਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਬਲੱਬ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਦੀ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦਾ। ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸਦੀਪਕ ਜੀਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ 17:3)। ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਉਸ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਦਾ ਨਾਮ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਪਰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

ਅਤੇ ਜੋ ਕੋਈ ਇਸ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਘਟਾਵੇ ਤਾਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਿਰਛ ਤੋਂ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਅਰਥਾਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਇਸ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀਆ ਹੋਈਆਂ ਹਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਹ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਘਟਾਵੇਗਾ (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 22:19)।

ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲੋਕ ਅਜਿਹੇ ਹਨ ਜੋ ਅਸਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਭਾਗ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਹਨ। ਪਰ ਇੱਥੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਬਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਹਟਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਬੋਲ ਕੇ ਵਾਇਦਾ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ, “ਜਿਹੜਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਹ ਨੂੰ ਇਸੇ ਪਰਕਾਰ ਚਿੱਟੇ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨਾਏ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਉਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚੋਂ ਕਦੀ ਨਾ ਮੇਟਾਂਗਾ ਸਗੋਂ ਮੈਂ” (ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:5)।

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਪੌਲੁਸ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਕਿ ਥੱਸਲੁਨੀਕੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ (1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ 3:5)। ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਇੰਨਾ ਜਿਆਦਾ ਡਿੱਗ ਜਾਣਾ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦਾ ਅਰੰਭਿਕ ਬਦਲਾਅ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:18-21 ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਝੂਠੇ ਸਿੱਖਿਅਕ ਹਨ ਜੋ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਚ ਗਏ ਸਨ। ਇੰਨਾਂ ਸਾਬਕਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਸੀ ਪਰ ਇਸਦਾ ਤਿਆਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਚਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਈ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਕਦੇ ਜਾਣਿਆ ਨਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਚਾਏ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਬੁਰਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਪੁੱਤਰਪੁਣੇ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਅਸੀਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਸੰਤਾਨ (ਯੂਹੰਨਾ 8:44) ਅਤੇ ਗਜ਼ਬ ਦੇ ਪੁੱਤ੍ਰ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 2:3) ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਗੋਦ ਲੈ ਲਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਬਦਲ ਗਿਆ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 8:15)। ਜਦੋਂ ਉਜਾੜੂ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਾਇਦੇ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਆਇਆ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਜੋ ਮਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ (ਲੂਕਾ 15:32)।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ, ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੂਠੇ ਭਰੋਸੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਲ ਖ਼ਤਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਿਸਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਅਜਿਹਾ ਵਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਜੋ ਮਰਜ਼ੀ ਕਰੀਏ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਗੁਆ ਸਕਦੇ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜਿਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਵੇਗਾ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਡਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋਣ ਦੇ ਲਈ ਇੰਨਾ ਭਰੋਸਾ ਹੀ ਕਾਫੀ ਹੈ।

ਕਈ ਵਾਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪੱਕੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਤੇ ਬਚਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ। ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪੱਕੇ ਹੋ ਜਾਣ ਤਾਂ ਕਿ ਨਿਆਂ ਦੇ ਦਿਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ, (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 4:17) ਉਹ ਇਸ ਸ਼ੱਕ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਣ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਨੂੰ ਪਾਸ ਕਰ ਪਾਉਣਗੇ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੱਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਹੀ ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਕਾਰਨ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਹ ਕਰਨਾ ਢੁੱਕਵੀਂ ਗੱਲ ਹੈ ਆਪਣਾ ਪਰਤਾਵਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਿਹਚਾ ਵਿੱਚ ਹੋ ਯਾ ਨਹੀਂ (2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 13:5)। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੱਕਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਹੈ।

ਕਲਾਸ ਦੇ ਆਗੂ ਲਈ ਸੂਚਨਾ: ਕਲਾਸ ਦੇ ਦੋ ਮੈਂਬਰ ਇਸ ਭਾਗ ਅਤੇ ਅੱਗਲੇ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਦੋ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਲੱਗਦਾ ਹੈ: ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਪੂਰਿਆਂ ਕਰ ਸਕੀਏ। ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਹੋਣਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪਾਪ ਕਰਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਰਿਵਰਤਨ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵੀ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸ਼ੁੱਧੀਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਡੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਲਗਾਤਾਰ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਨਾ ਹੀ ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਨਾ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣ ਦੀ ਆਸ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਜੀ ਉੱਠਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪਾਪ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਮੌਤ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੀ ਉੱਠਣਾ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 6:3-11)। ਉਹ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਵਿੱਚ ਹਾਂ। ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪੂਰੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲੀਏ। ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਮਸੀਹ ਦੇ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਦੁਆਰਾ ਜੀਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪ ਤੇ ਜੇਤੂ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਉਹ ਹੁਣ ਵੀ ਸਾਡੇ ਅੰਦਰ ਜੇਤੂ ਜੀਵਨ ਜਿਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਗਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠੀ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਔਰਤ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ ਗੰਦਗੀ ਨਾਲ ਉਲਝੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਗੰਦੀ ਅਤੇ ਮੈਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਅਚਾਨਕ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੰਗਾਮਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਰਾਜ ਦਾ ਮਹਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਕੁਲੀਨ ਸੇਵਕਾਂ ਨਾਲ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸੁੰਦਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ ਹੈ! ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਗੱਡੀ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਗੰਦੀ ਔਰਤ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਰੁਕੋ!"

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਗੱਡੀ ਰੁਕਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਨੇ ਤੇ ਬੈਠੀ ਔਰਤ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ!”

ਹੁਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਮਹਿਲ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਕੀ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ? ਇੱਕ ਗੰਦੀ ਔਰਤ ਜਿਸਦੇ ਕੱਪੜੇ ਮੈਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਲ ਗੰਦੇ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸੇਵਕ ਹਨ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪੁਸ਼ਾਕ, ਸਾਬਣ ਅਤੇ ਅਤਰ ਹਨ, ਪਰ ਦੁਲਹਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਿਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, “ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਵਿਆਹ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ?” ਦੁਲਹਨ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, “ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀ ਵਿੱਖਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਦੀ ਵਿੱਖਦੀ ਹਾਂ।”

ਅਸੀਂ ਉਸਦੇ ਰਵੱਈਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਵਾਂਗੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸੇ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਰਹੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਵਿੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਪਾਪੀ ਹਾਂ ਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਇਹ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪਾਪ ਨਾਲ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਸਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਪਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਪੂਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਸੀਹੀ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਾਪ ਤੇ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਦੁਆਰਾ, ਭਾਵੁਕ ਅਨੁਭਵ ਦੁਆਰਾ, ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ (ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਡਾਟਣ ਦੁਆਰਾ, ਸਵੈ-ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਦਰਦ ਦੁਆਰਾ, ਕੁਝ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪਹਿਣਨ ਦੁਆਰਾ, ਘਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਆਤਮਿਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੇਲ ਦੁਆਰਾ ਮਸਹ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਆਤਮਿਕ ਜਾਦੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਦੀ ਉਮੀਦ ਰੱਖਣਾ ਇੱਕ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ!

ਕੁਝ ਲੋਕ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਭਰਪੂਰੀ ਪਾਪ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ। ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ, ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਣ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜੋ ਲੋਕ ਸੰਸਾਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਉੱਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ:

1. ਕੀ ਮੈਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਪਾਇਆ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਮਰ ਗਿਆ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ; ਕੀ ਮੈਂ ਤੌਬਾ ਕਰਕੇ ਇਸਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਆਇਆ ਹਾਂ ਜਾਂ ਨਹੀਂ? ਕੀ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਹੈ-ਨਵੇਂ ਰਵੱਈਏ, ਨਵੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੇ ਲਈ ਨਵੀਂ ਭੁੱਖ (2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 5:17)? ਕੀ ਮਸੀਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈ? ਕੀ ਮੈਂ ਪਾਪ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਇੱਛਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ (ਗਲਾਤੀਆਂ ਨੂੰ 2:20)?

2. ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਜਮ੍ਹਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਜਬੂਰ ਦਾ ਲਿਖਾਰੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਮਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਾਪ ਨਾ ਕਰਾਂ” (ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:11)। ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਪੀਂਦਾ ਹੈ (ਪਤਰਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:2)।

3. ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪਾਪ ਦੇ ਲਈ ਮੁਰਦਾ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਿਉਂਦਾ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ? “ਇਸੇ ਤਰਾਂ ਤੁਸੀਂ ਭੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਮੋਏ ਹੋਏ ਪਰ ਮਸੀਹ ਯਿਸੂ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲਈ ਜੀਉਂਦੇ ਸਮਝੋ” (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 6:11)। ਕੀ ਮੈਂ ਪਰਤਾਵੇ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਇਸਦੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ?

4. ਕੀ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਦੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਯੂਹੰਨਾ ਰਸੂਲ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। “ਅਰ ਫ਼ਤਹ ਇਹ ਹੈ ਜਿਹ ਨੇ ਸੰਸਾਰ ਉੱਤੇ ਫ਼ਤਹ ਪਾਈ ਅਰਥਾਤ ਸਾਡੀ ਨਿਹਚਾ” (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:4)। ਪੌਲੁਸ ਰਸੂਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਭਰੋਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਲੀਬ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸਲੀਬ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਸੰਸਾਰਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਾਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ (ਗਲਾਤੀਆਂ ਨੂੰ 6:14)। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਦੇ ਸ੍ਰੋਤ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਈਏ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਜਿਉਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ।

5. ਕੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਯਿਸੂ ਨੂੰ ਪਹਿਨ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਦੇ ਰਿਹਾ? ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਸੀਹੀ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਹੋਈਏ, ਜਿੱਤ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਮੈਨੂੰ ਸੁਚੇਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਯਿਸੂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਅਪਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਮੂਨੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 13:14; ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:24)।

6. ਕੀ ਮੈਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਸਤਰ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਜੀਵਨ ਦੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਲਾਪਰਵਾਹ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 6:11)।

7. ਕੀ ਮੈਂ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਚਾਹੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋ ਜਾਈਏ ਸਵੈ-ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਸਦਾ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਕੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਲਿਆ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਕੁਦਰਤੀ ਭੁੱਖ (ਜਿਵੇਂ ਕੀ ਭੋਜਨ, ਸੌਣ, ਜਾਂ ਸੰਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ) ਤੇ ਸਾਡਾ ਕਾਬੂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਪਾਈ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰ ਸਕਣ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਪਾਪ ਦੁਆਰਾ ਵਿਗਾੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਇਸ ਨੂੰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧੀਨਤਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਆਤਮਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਕੰਮਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ(1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 9:25-27)। ਇਹ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਹਰੇਕ ਮਸੀਹੀ ਦੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।

8. ਕੀ ਮੈਂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੀ ਰਿਹਾ ਹਾਂ? “ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਚੱਲੀਏ” ਯੂਹੰਨਾ ਰਸੂਲ ਇਸਦੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:7)। ਕਿਉਂਕਿ ਸਵਰਗ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਲ, ਠੋਕਰਾਂ ਅਤੇ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਸਥਾਨ ਹਨ ਇਸ ਕਾਰਨ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੇ ਚਾਨਣ (ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:105) ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਤ ਆਤਮਾ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ 14:26)। ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਾਇਦਾ ਹੈ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦਾ ਲਹੂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਰੱਖੇਗਾ। ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਠੋਕਰ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗਿਰਾਵਟ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਚਾਨਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਆਉਣ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

► ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਥਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ।

ਜੇਤੂ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਜਿਉਣਾ ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦਾ ਸੁਭਾਗ ਅਤੇ ਫ਼ਰਜ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਕੋਲ ਉਹ ਜੀਵਨ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸੰਬੰਧ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਬਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹਰੇਕ ਪਰਤਾਵੇ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

(1) ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਪਾਠ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

• ਮੱਤੀ 13:18-23

• ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ 10:23-39

• ਯਾਕੂਬ 1:21-27

• ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:1-11

• ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 3:14-22

(2) ਪ੍ਰੀਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਾਠ 9 ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰੋਗੇ। ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ।

(3) ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਸਮੇਂ ਸਾਰਨੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।

(1) ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਕੀ ਹੈ?

(2) ਯੂਹੰਨਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਕਿਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਗੁਣ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ?

(3) 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 10:13 ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਚਾਰ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ?

(4) ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ?

(5) ਅਸੀਂ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ?