(1) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਪਾਉਣਗੇ:

• ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਅਰੰਭ।

• ਕਲੀਸਿਆ ਇੱਕ ਜਿਉਂਦਾ ਸੰਸਥਾਨ ਹੈ।

• ਕਲੀਸਿਆ ਜਿਉਂਦੀ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਦੇਹ ਹੈ।

• ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ।

• ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਆਧਾਰ।

• ਕਲੀਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ।

• ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਉਦੇਸ਼।

• ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਬਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਆਨ।

(2) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ।

► ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 3:3-10 ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ। ਵਚਨ ਦਾ ਇਹ ਭਾਗ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ?

ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਤੋਂ ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਲੀਸਿਆ ਇੱਕ ਭੇਤ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨੂੰ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰਹੇ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 4:1-8), ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ।

► ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਦੋਂ ਹੋਈ?

ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਯਿਸੂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਈ। ਕਲੀਸਿਆ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਉਸਾਰੀ ਗਈ (ਮੱਤੀ 16:16-18)। ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਯੁੱਗ ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦਿਨ ਤੋਂ ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਵਿਖਣ ਵਾਲੀ ਅਗਵਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। (ਯੂਹੰਨਾ 16:7)।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਚੇਲ੍ਹਿਆਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਉਣ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ (ਮੱਤੀ 28:18-20) ਅਤੇ ਵਾਇਦਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਾਰੀ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ (ਯੂਹੰਨਾ 16:13)। ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਰਸੂਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਰਸੂਲਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਮੁੱਢਲੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜੋ ਇਸ ਮੁੱਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੇ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ:

1. ਯਿਸੂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ

2. ਮਸੀਹ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੀ ਮੁਕਤੀ

3. ਪੰਤੇਕੁਸਤ ਦੇ ਦਿਨ ਹੀ ਘਟਨਾ

4. ਰਸੂਲਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਵਿਕਾਸ

ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਪਿਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਭੈਣਾਂ ਭਰਾ ਹਨ (ਮੱਤੀ 12:48-50, ਕੁਲੁੱਸੀਆਂ ਨੂੰ 1:2)। ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਜਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਰਜਾ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇੱਕ ਨਸਲ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਅਰੰਭ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਪਤਰਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:9-10)। ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਸਰੀਰਕ ਦੇਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰ ਮਸੀਹ ਹੈ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:15-16, ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 5:30)। ਮੈਂਬਰ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 12:14, 26)।

ਦੇਹ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਰਹਿਣ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਉਸਨੂੰ ਦੂਸਰੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 12:21)। ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਵੱਜੋਂ ਜਿਉਣਾ ਗ਼ਲਤ ਹੈ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਵੈ-ਭਰਪੂਰ ਸਮਝੇ।

ਕਲੀਸਿਆ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਹੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਕੰਮ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜੋ ਮਸੀਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਕਰਨਾ ਜਾਂ ਇਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾ ਕਰਨਾ ਮਸੀਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।

ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਹੋਂਦ ਹੈ। ਦੇਹ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਪੌਲੁਸ ਨੇ ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਹਨ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 12:27), ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੇ ਲਈ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਲਈ ਰਚਿਆ ਹੈ:

1. ਆਤਮਿਕ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੇਹ ਦੇ ਵੱਜੋਂ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਨਾ।

2. ਸੰਗਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਜਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਿਆਂ ਕਰਨਾ (ਮਨੁੱਖੀ ਅਤੇ ਈਸ਼ਵਰੀ ਸ੍ਰੋਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ)।

3. ਜੀਵਨ ਦੇ ਹਰੇਕ ਤੱਥ ਵਿੱਚ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ

4. ਅਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਣ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ

ਅਸਲ ਸੰਗਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕਤਾ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਸੰਗਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੀਆਂ ਜਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਫਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ (ਯਾਕੂਬ 2:15-16, ਯਾਕੂਬ 1:27)। ਮਸੀਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਰਾ ਜਾਂ ਭੈਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਮੈਂਬਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਾਰਣ ਦੇ ਲਈ ਆਤਮਿਕ ਵਰਦਾਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਬੁਲਾਹਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:11-12)।

ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਇਸਦੇ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਆਤਮਿਕ ਹੈ, ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਮੁੱਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲਿਆਉਣਾ। ਕਲੀਸਿਆ ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਭੋਤਿਕ ਜਰੂਰਤਾਂ ਦੀ ਸੇਵਕਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਥਮਿਕਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਸੰਗਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹਨ (ਗਲਾਤੀਆਂ ਨੂੰ 6:10)।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਲਈ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਬੱਜ ਦੇ ਬਣਾਵੇ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 5:27)। ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਾਪ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਗੂ ਪਵਿੱਤਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:2-3)। ਜੇਕਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਮੈਂਬਰ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਹ ਤੌਬਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਅੰਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਗਤੀ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 5:11-13)।

► ਕਲੀਸਿਆ ਅਸੰਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ?

ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਹਰੇਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੇ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਲੀਸਿਆ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੌਬਾ ਨਾ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਚਾਏ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨਾਂ ਵੀ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਮਸੀਹੀ ਵੀ ਆਤਮਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:11-16; ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16-17)।

ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸਮਿਆਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਇਸਨੂੰ ਅਦਿੱਖ ਕਲੀਸਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਹੋਵੇ।

ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਸਮਾਜ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਸਮੂਹ ਜਿਆਦਾ ਸੀਮਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋ ਵਿਆਪਕ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਬਾਕੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਅਲੱਗ ਕਰਦੀ ਹੈ: “ਬਪਤਿਸਮਾ ਪਾਏ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਜੋ ਅਰਾਧਨਾ, ਉੱਨਤੀ, ਸੇਵਾ, ਸੰਗਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ (ਜੁੜਦੇ) ਹਨ; ਜੋ ਆਤਮਿਕ ਅਗਵਾਈ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਜ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮਿਲ ਕੇ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ।”[1]

ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਆਪਣੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਬਣਾਵਾਂਗਾ”, ਨਾ ਕਿ “ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ।” ਪੌਲੁਸ ਰਸੂਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕੋ ਦੇਹੀ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਆਸ ਹੈ, ਉਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰਭੁ, ਇੱਕੋ ਨਿਹਚਾ, ਇੱਕੋ ਬਪਤਿਸਮਾ ਹੈ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:4-6)।

ਅਰੰਭਿਕ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਥਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ “ਕੈਥੋਲਿਕ ਚਰਚ” ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਕਲੀਸਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਸੱਚੇ ਮਸੀਹੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।

[1]ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾ ਬਣਨ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸੰਚਾਲਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਚੇਲ੍ਹਿਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਸਥਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਸੇਵਕਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਤਾਂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਿਆ (ਲੂਕਾ 9:49-50)। ਜੇਕਰ ਯਿਸੂ ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸੰਚਾਲਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪ ਦੇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੁਕ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ। ਪਰ ਯਿਸੂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦਾ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਸੀ (ਯੂਹੰਨਾ 16:7)।

► ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਕਿਸ ਗੱਲ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ?

ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ

1. ਰਸੂਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ

2. ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੰਬੰਧ

ਧਰਮ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮਸੀਹੀ ਹਰੇਕ ਗੱਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਦੇ ਉੱਤੇ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਂਝੀ ਸੋਚ ਰੱਖਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ।

[2]ਮਸੀਹੀ ਏਕਤਾ ਦੇ ਲਈ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਇੱਕ ਮਾਤਰ ਜਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਸੀਹੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਤੌਬਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਮਸੀਹ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਸੰਬੰਧ ਹੈ। ਮਸੀਹੀ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਦੇ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅਲੱਗ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਨੂੰ ਪਹਿਚਾਣਦੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਮੁੱਢਲੇ ਮਸੀਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ। ਪਰ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਵਿਆਪਕ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ ਜੋ ਮਿਲ ਕੇ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨ, ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ, ਨਵੇਂ ਬਦਲੇ ਅਤੇ ਜੁਆਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚੇਲ੍ਹੇ ਬਣਾਉਣ, ਸਮਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਭਿਆਸਿਕ ਵੇਰਵਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਦੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ। ਜੇਕਰ ਲੋਕ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਿਆਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸੀਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣਾ ਪਵੇਗਾ।

ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਸ਼ਾਇਦ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਹਰੇਕ ਜੁਆਨ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨ। ਪਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੂਸਰੇ ਆਗੂ ਇਹ ਨਾ ਮੰਨਦੇ ਹੋਣ ਕਿ ਪਰਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਦਾ ਵਾਇਦਾ ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਦੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਚਿੰਤਿਤ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਲੋਕ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਨਗੇ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਦੁਵਿਧਾ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਤੱਖ ਤੌਰ ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਈ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਕਠਿਨ ਹੋਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ ਆਗੂ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮੰਨ ਲੈਣ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਜੋ ਸੰਗਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮਸੀਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਲਈ ਇਹ ਚੰਗਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮਸੀਹੀ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਲਿਖਤੀ ਬਿਆਨ ਹੋਵੇ ਜੋ ਉਹ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਬਿਆਨ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਉਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਇੱਕ ਨੇੜਤਾ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਅਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜਦੀ ਹੈ।

ਯਿਸੂ ਨੇ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਦੋ ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੀਤਾਂ ਜਾਂ ਰਸਮਾਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬਪਤਿਸਮਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਮੌਤ ਅਤੇ ਮੁਰਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਜੀ ਉੱਠਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 6:3-4)। ਬਪਤਿਸਮਾ ਇੱਕ ਗਵਾਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਮਸੀਹ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਪਾਪ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬਪਤਿਸਮਾ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬਚਾਉਂਦਾ। ਬਪਤਿਸਮਾ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਜਨਤਕ ਗਵਾਹੀ ਹੈ (ਯੂਹੰਨਾ 3:7-8)।

ਪ੍ਰਭੂ ਭੋਜ ਸਲੀਬੀਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਚੇਲ੍ਹਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਆਖਰੀ ਭੋਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਰੰਭ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 11:23-25)। ਰੋਟੀ ਅਤੇ ਦਾਖਰਸ ਯਿਸੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਸਦਾ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਲਈ ਬਲੀਦਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[1] ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਸਰੀਰਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਉਸਦੇ ਬਲੀਦਾਨ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ (ਯੂਹੰਨਾ 6:53-58)।

ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ ਨੂੰ “ਕ੍ਰਿਪਾ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ” ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਹ ਅਜਿਹੇ ਅਭਿਆਸ ਹਨ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਬਣਦੇ ਹਨ।

► ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਕੁਝ ਉਦੇਸ਼ ਕਿਹੜੇ ਹਨ?

[1]ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੇ ਕੰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ:

1. ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਪ੍ਰਚਾਰ (ਮੱਤੀ 28:18-20)

2. ਇੱਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਨਾ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 14:26)

3. ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:15; ਯਹੂਦਾਹ 1:3)

4. ਪਾਸਬਾਨਾਂ ਦਾ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:17-18)

5. ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਘੱਲਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ (ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 13:2-4; ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 15:24)

6. ਜਰੂਰਤਮੰਦ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ (ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 12:13; ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 5:3)

7. ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਕਰਨਾ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 5:9-13)

8. ਬਪਤਿਸਮੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਭੋਜ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ (ਮੱਤੀ 28:19; 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 11:23-26)

9. ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਪਰਿਪੱਕ ਚੇਲ੍ਹੇ ਬਣਾਉਣਾ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:12-13)

10. ਸਮਾਜ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ (ਗਲਾਤੀਆਂ ਨੂੰ 6:10; ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:28; ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ 13:16)

ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜਿਆਦਾਤਰ ਕੰਮ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਜੋ ਆਜਾਦ ਤੌਰ ਤੇ ਇਕੱਲਿਆਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਉਦੇਸ਼ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਢਾਂਚੇ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹਰੇਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਹੋਣ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਉਸ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਮਸੀਹ ਦੀ ਦੇਹ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਪੂਰਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਕਲਾਸ ਦੇ ਆਗੂ ਲਈ ਸੂਚਨਾ: ਕਲਾਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਇਸ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਦੇ ਵੀ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਦਾ ਸਮਰਪਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਐਤਵਾਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਆਜਾਦ ਹੋਣ। ਉਹ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸੇਵਕਾਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਵੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਅਜਿਹੇ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮਿਕ ਸੰਗਤੀ ਅਤੇ ਜੁਆਬਦੇਹੀ ਹੋਵੇ। ਜੇਕਰ ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਰਨ ਤਾਂ ਕਿਤੇ ਕੋਈ ਵੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

► ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਥਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ।

ਮਸੀਹ ਨੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ, ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਰਸੂਲਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਸਚਿਆਈ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਸੰਗਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਪਰਿਵਾਰ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਜਰੂਰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸੇਵਕਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਲੀਸਿਆ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਸੁਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਲ੍ਹੇ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ।

(1) ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਪਾਠ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

• 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 5:1-13

• 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 6:1-8

• 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 12:14-31

• ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 4:11-16

• ਯਾਕੂਬ 2:1-9

(2) ਪ੍ਰੀਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਾਠ 12 ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰੋਗੇ। ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ।

(3) ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਸਮੇਂ ਸਾਰਨੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।

(1) ਕਲੀਸਿਆ ਦਾ ਯੁੱਗ ਕਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ?

(2) ਕਲੀਸਿਆ ਨੂੰ ਰਸੂਲੀ ਕਿਉਂ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

(3) ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਅਰੰਭ ਦੇ ਚਾਰ ਪੱਖ ਲਿਖੋ।

(4) ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਕੌਣ ਹੈ?

(5) ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਕੀ ਹੈ?

(6) ‘ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਲੀਸਿਆ’ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਮੂਲ ਅਰਥ ਕੀ ਸੀ?

(7) ਵਿਸ਼ਵ-ਵਿਆਪੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀ ਏਕਤਾ ਦੋ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ?

(8) ਕਿਸੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਲਈ ਸਾਂਝੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦਾ ਲਿਖਤੀ ਬਿਆਨ ਹੋਣਾ ਕਿਉਂ ਚੰਗਾ ਹੈ?

(9) ਸਥਾਨਕ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਛੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਿਖੋ।