(1) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੇਠਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਪਾਉਣਗੇ:

• ਸਾਂਝੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ।

• ਪ੍ਰਮਾਣ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ।

• ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ।

• ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਕਿਉਂ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

• ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ੁੱਧ, ਅਤੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ ਸ਼ਬਦ।

• ਬਾਈਬਲ ਪੂਰੀ ਕਿਉਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਇਆ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ।

• ਬਾਈਬਲ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਸ੍ਰੋਤ ਅਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਕਿਉਂ ਹੈ।

• ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦੇ ਰੌਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।

• ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਬਿਆਨ।

(2) ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗ਼ਲਤ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਜਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਸੀਮਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਣਗੇ।

ਲਾਸ ਦੇ ਆਗੂ ਲਈ ਸੂਚਨਾ: ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਪਿੱਛਲੇ ਪਾਠ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਕਰਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਵੇਗਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਪਹਿਲਾ ਪਾਠ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹੋ।

► ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:1-16 ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ। ਇਹ ਵਚਨ ਸਾਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ?

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰਾ, ਉਸਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸਨੂੰ ਪਰਕਾਸ਼ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

► ਅਜਿਹੇ ਕੁਝ ਕਿਹੜੇ ਜ਼ਰੀਏ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ?

ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਦੋ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ: ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼।

ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼

ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਬਣਾਵਟ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਅਦਭੁੱਤ ਸਮਝ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਰਚਨਾ ਮਨੁੱਖਤਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਬਨਾਵਟ ਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਗੱਲਾਂ ਸਿੱਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਅਸੀਂ ਤਰਕ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਗ਼ਲਤ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ (ਭਾਵੇਂ ਪੂਰਨਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ) ਇਹ ਸਭ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਰਚਨਹਾਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਪਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਹੋਵੇਗਾ ਜੋ ਸੋਚ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਹਨ।

ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਪਹਿਚਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਮਿਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਾਰਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਸੰਦੇਸ਼ ਮਿਲਣੇ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਪੁਸਤਕ ਮਿਲਣੀ ਸੰਭਵ ਹੈ।

[1]ਸਾਂਝੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਲੋਕ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੈ, ਇਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਅਣ-ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਰੋਮੀਆਂ ਨੂੰ 1:20-21।) ਪਰ ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਪਾਪੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਬਹਾਨੇ ਦੇ ਰਚਨਹਾਰੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਇਸਦੇ ਹੱਲ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ।

ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਵਚਨਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਸਾਡੇ ਅੱਗੇ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ: ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ੀ। ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵਰਨਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਿਕ ਡਿੱਗਣ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਰਸਤਾ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਜੁੜਿਆ ਜਾ ਸਕੇ।

ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਮਝ ਜਾਂਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਤੁਹਾਡਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਖ਼ਰਾਬ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਕੋਲ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦੇਣ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਕਿੰਨੀ ਕੀਮਤੀ ਹੋਵੇਗੀ?

► ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ? ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਬਿਆਨਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਨਾਂ ਦਿਉ ਜੋ ਇਹ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਣ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਹੈ।

ਆਉ ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੇ ਵੱਲ ਵੇਖਾਂਗੇ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸੱਚੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੇ ਵਿੱਚ 3,000 ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਬਿਆਨ ਹਨ ਕਿ ਸੰਦੇਸ਼ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਆਏ, ਇਸਨੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, “ ਯਹੋਵਾਹ…ਬੋਲਿਆ…।”[1] ਯਿਸੂ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਨੇਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। (ਪੜ੍ਹੋ ਮੱਤੀ 5:17-18; ਯੂਹੰਨਾ 10:35; ਮਰਕੁਸ 12:36।) ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਲੇਖਕ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਪੁਰਾਣਾ ਨੇਮ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਹੈ। (ਪੜ੍ਹੋ ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਕਰਤੱਬ 3:18; ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16; ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:20-21।) ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੇ ਲੇਖਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ (ਪੜ੍ਹੋ 1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 14:37; ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16।)

ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਈਬਲ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਕੀਤੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤੋਂ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਹੈ ਜੋ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੇਕਰ ਉਹ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ। ਫਿਰ ਕੋਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਹੈ।

► ਤੁਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਅਸਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ? ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰੋਗੇ?

[2]ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਲੋਕ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਬਾਰੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਤੌਬਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਾਫੀ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਹੋਏ ਜੀਵਨ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਈ, ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। (ਪੜ੍ਹੋ 1 ਥੱਸਲੁਨੀਕੀਆਂ ਨੂੰ 1:5।)

ਫਿਰ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਣੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਮਝ ਅਤੇ ਪਾਪ ਬੋਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੱਕਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 6:17।)

ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸੁਭਾਅ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਚੱਲਦੇ ਜਾਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਬੂਤ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:1-2)।

ਪਰ ਫਿਰ ਕਿ ਹੋਵੇਗਾ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹਾ ਸਬੂਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਵੋ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ? ਬਾਕੀ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਵੀ ਆਤਮਿਕ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਸਚਿਆਈ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਅਨੁਭਵ ਸਚਿਆਈ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ?

► ਕੀ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਮਾਣ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਸਹੀ ਹਨ?

ਬਾਈਬਲ 40 ਨਾਲੋਂ ਜਿਆਦਾ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਸਰੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਇਹ 1500 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲਿਖੀ ਗਈ। ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੀ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ? ਅਸੀਂ ਅੰਦਾਜਾ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਵਾਦ ਹੋਣਗੇ। ਪਰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਅੱਗੇ ਦੱਸੇ ਤੱਥਾਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰੋ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ; ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੋਜ ਨੇ ਕਦੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਸਾਬਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਆਪਸੀ ਵਿਵਾਦ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਤੱਥ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਮਾਣ ਬਾਈਬਲ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਉਸ ਪ੍ਰਮਾਣ ਨੂੰ ਛੇ ਬਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਬਾਈਬਲ ਦੁਆਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੋਣ ਦੇ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾਅਵੇ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ:

• ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੱਥਾਂ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ।

• ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਕਿਸੇ ਬਿਆਨ ਨੂੰ ਨਾ-ਮਨਜੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

• ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦਾ ਖੰਡਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

• ਸ਼ੁਭਸਮਾਚਾਰ ਇਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

• ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਆਤਮਾ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।

• ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦੀ ਹੈ।

► ਇਸ ਤੋਂ ਕੀ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੋਂ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ?

ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣਾ ਇੱਕ ਅਲੋਕਿਕ ਕੰਮ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਪਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਲਿਖਤੀ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਬਾਈਬਲ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਉਤਪਾਦ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਾਕੀ ਦੀਆਂ ਸਭਨਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅਲੱਗ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤੇ ਸ਼ਬਦ ਵੀ।

ਕਈ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਮਹਾਨ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲੀ ਹੈ ਪਰ ਜਦੋਂ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੋਂ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ।

ਸਾਡੀ ਲਿਖਤ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ, ਤਾੜਨ, ਸੁਧਾਰਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਝਾਉਣ ਲਈ ਗੁਣਕਾਰ ਹੈ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16)।

ਭਾਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਕਲਮ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ, ਪਰ ਇਹ ਵਚਨ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵੱਲੋਂ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਤੇ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਲਈ ਨਿਰਭਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕੰਮ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।

ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਦੋ ਹੋ ਭਈ ਧਰਮ ਪੁਸਤਕ ਦੇ ਕਿਸੇ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਦਾ ਅਰਥ ਆਪਣੇ ਜਤਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਕੋਈ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਛਿਆ ਤੋਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਸਗੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਕਾਸਣ ਨਾਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਵੱਲੋਂ ਬੋਲਦੇ ਸਨ (ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:20-21)

ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ ਦੇ ਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਕਾਸਣ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਤੱਥ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਉਕਸਾਏ ਜਾਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਜਿੰਨ੍ਹੀ ਹੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਹੈ।

► ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ?

ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੱਕਿਆਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਤੱਥ ਤੇ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਦੇਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਤਰੀਕੇ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਇਬਰਾਨੀਆਂ ਨੂੰ 1:1)।

ਕਈ ਵਾਰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸੁਣੀ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਉਸਨੇ ਮੂਸਾ ਦੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ (ਕੂਚ 33:11)। ਹੋਰਨਾਂ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਦਿੱਤੇ, ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ।[1] ਸ਼ਾਇਦ ਸਭ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਭਾਗ ਇਸਰਾਏਲ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਨੇਮ ਸੀ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ (ਬਿਵਸਥਾਸਾਰ 9:10)। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਬੋਲ ਕੇ ਲਿਖਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕੂਚ, ਲੇਵੀਆਂ ਦੀ ਪੋਥੀ, ਅਤੇ ਗਿਣਤੀ ਜੋ ਇਸ ਬਿਆਨ ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸੀ, “ਫੇਰ ਯਹੋਵਾਹ ਮੂਸਾ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ ਕਿ...”।

ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣ ਦਾ ਇਹ ਅਰਥ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਲੇਖਕ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਣੀ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਵਿਅਕਤੀਤਵਾਂ ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ ਪੌਲੁਸ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਪਤਰਸ ਦੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਧਾਰਨਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪਹਿਚਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵਾਂ, ਸ਼ਬਦਾਂ, ਲਿਖਣ ਦੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਖੋਜ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤਾ।

ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲੇਖਕ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਈਸ਼ਵਰੀ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਸਚਿਆਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨਾ ਸਗੋਂ ਪੂਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵੀ ਕੀਤੀ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਚਾਰ ਦਿੱਤੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਦੱਸਿਆ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਲੇਖਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਜਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਵੇਰਵਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਹ ਧਾਰਨਾ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਦੇ ਨਾਲ ਢੁੱਕਵੀਂ ਨਹੀਂ ਬੈਠਦੀ। ਬਾਈਬਲ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਕਾਸਣ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ, ਇਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੌਰ ਤੇ ਹੀ ਲਿਖਣ ਦੇ ਲਈ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਦੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਕੁਝ ਵੀ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ (ਪੜ੍ਹੋ ਕਹਾਉਤਾਂ 30:5)। ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਦੇ ਵੇਰਵੇ ਸਹੀ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪਰਕਾਸ਼ ਮਿਲ ਸਕੇ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਲਿਖਤਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹੀ ਹੋਵੇ।

ਆਤਮਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ

ਬਾਈਬਲ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸ਼ਬਦ ਵੀ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਭਰੋਸੇਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫੀ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਕੁਝ ਲੋਕ ਜੋ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ, ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਹੀ ਹੈ। ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਸ਼ਬਦ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਜਰੂਰੀ ਤੱਥਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਖੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਉਪਯੋਗ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ੁੱਧ

ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ “ਇਹ ਅਸਫਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।” ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਡੀ ਗ਼ਲਤ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ। ਬਾਈਬਲ ਸਿਰਫ਼ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਬਿਆਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਹਰੇਕ ਬਿਆਨ ਸੰਪੂਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।

ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ

ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ “ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗ਼ਲਤੀ ਤੋਂ।” ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਹਰੇਕ ਬਿਆਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਹੈ। । ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਅਤੇ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ (ਪੜ੍ਹੋ ਤੀਤੁਸ ਨੂੰ 1:2), ਅਤੇ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦੇ ਬਾਰੇ ਪੱਕੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੀ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:21 ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਬਾਰੇ ਦਿੱਤੇ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਉਕਾਸਣ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਧਾਰਨਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸੰਪੂਰਨ ਬਾਈਬਲ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਤੋਂ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸਦਾ ਹਰੇਕ ਸ਼ਬਦ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗ਼ਲਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਮੱਤੀ 5:18)।

ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕਮੀਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਹੈ?

ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਦੇ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਨਕਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਪੌਲੁਸ, ਯਸਾਯਾਹ, ਜਾਂ ਮੂਸਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਹੱਥ ਲਿਖਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਮੌਜੂਦ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੁਰਾਤਨ ਹੱਥ ਨਾਲ ਨਕਲ ਕੀਤੀਆਂ ਇਬਰਾਨੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਅੰਤਰ ਹੀ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਇਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕੀ ਸਨ। ਪਰ ਇਹ ਅੰਤਰ ਇੰਨੇ ਛੋਟੇ ਹਨ ਕਿ ਇੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਿਸੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਖੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਮੂਲ ਲਿਖਤਾਂ ਗ਼ਲਤੀ ਤੋਂ ਪਰ੍ਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਨਕਲਾਂ ਦੇ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਅੰਤਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਛੋਟੇ ਹਨ, ਇਸ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਬਾਈਬਲ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਰੇਕ ਬਿਆਨ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

► ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਨਕਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਪਰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਹੈ?

► ਅਜਿਹੇ ਕਿਹੜੇ ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਕਾਰਨ ਹਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹਨ?

ਕੁਝ ਲੋਕ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹਨ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।

ਬਾਈਬਲ ਨੇ ਆਮ ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਇੱਕ ਵਚਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਜਿਆਦਾਤਰ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਸੂਰਜ ਨਹੀਂ ਘੁੰਮਦਾ ਸਗੋਂ, ਧਰਤੀ ਘੁੰਮ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਚੜ੍ਹਣ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਦੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਧਾਰਨ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਦਾ ਵਰਣਨ ਉਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।

ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ ਬਿਆਨ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ “ਪਹਾੜ ਛੱਤਰਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਙੁ ਟੱਪਦੇ ਸਨ” (ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 114:4), ਜਾਂ “ਖੇਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰੁੱਖ ਤਾਲੀਆਂ ਵਜਾਉਣਗੇ” (ਯਸਾਯਾਹ 55:12)। ਜ਼ਾਹਿਰ ਤੌਰ ਤੇ ਲਿਖਤ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਦੂਸਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਦਿੱਤੇ, ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨਹੀਂ ਸਨ। (ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ ਅੱਯੂਬ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜੋ ਬੋਲਿਆ ਉਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ (ਅੱਯੂਬ 42:7))।

ਇੰਨਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਆਤਮਾ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਲਈ ਸਮੱਸਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਲਿਖਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਪੱਕਿਆਂ ਕਰ ਸਕੇ ਕਿ ਅੰਤਿਮ ਉਤਪਾਦ ਉਸਦਾ ਵਚਨ ਹੀ ਹੋਵੇ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵੇਖਣ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ, ਮਰਕੁਸ 5:1-2 ਅਤੇ ਲੂਕਾ 8:26-27 ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯਿਸੂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।ਮੱਤੀ 8:28 ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੁਸ਼ਟ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਕੜੇ ਦੋ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੂਕਾ ਅਤੇ ਮਰਕੁਸ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਕੀਤੀ ਜਿਸਦਾ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਬਿਆਨ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਸਰੇ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਸਿੱਟੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੇ ਸਮਾਂ ਲਗਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

► ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਦੁਆਰਾ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਦੇ ਕੁਝ ਤਰੀਕੇ ਕਿਹੜੇ ਹਨ?

ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਬਿਵਸਥਾ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਬਚਾਏ ਜਾਂਦੇ, ਪਰ ਬਿਵਸਥਾ ਸਾਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਜੀਵੀਏ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਇਸਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਜਿਹੇ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਅਸੀਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੀ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119 ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਅਰਾਧਕ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਬਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਉਸਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਸਦੇ ਲਈ ਇਹ ਅਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਰੇ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦੇਵੇ।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਚਾਨਣ ਹੈ। ਪਤਰਸ ਰਸੂਲ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੰਸਾਰ ਆਤਮਿਕ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਸਾਡੇ ਰਾਹ ਦੇ ਲਈ ਚਾਨਣ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ (ਪੜ੍ਹੋ ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 1:19-21; ਨਾਲ ਹੀ ਵੇਖੋ ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:105।) ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੇ ਉਲਟ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਅਜਿਹੇ ਕੰਮ ਵੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਗ਼ਲਤ ਦੱਸਦੀ ਹੈ।

[1]ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਸਾਡਾ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਭੁੱਖ ਲੱਗਣਾ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਬੱਚਾ ਦੁੱਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇਸੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ (ਪਤਰਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 2:2)। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਪਚਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਠੋਸ ਭੋਜਨ ਖਾਣਾ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ (1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ ਨੂੰ 3:2)। ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀਦਿਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦਾ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਾਈਬਲ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਡਾ ਬਚਾਅ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਆਤਮਿਕ ਸ਼ਸ਼ਤਰ ਬਸਰਤ ਪਹਿਣਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਆਤਮਾ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ (ਅਫ਼ਸੀਆਂ ਨੂੰ 6:17)। ਯਿਸੂ ਨੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੇ ਪਰਤਾਵਿਆਂ ਦਾ ਉੱਤਰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ (ਮੱਤੀ 4:3-4)।

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਉਹ ਸਚਿਆਈ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਯਿਸੂ ਨੇ ਇਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਬੀਜੇ ਹੋਏ ਬੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੀ (ਲੂਕਾ 8:11-15)। ਕੁਝ ਬੀਜ਼ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਸਕੇ ਕਿਉਂਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸਦੀ ਸਚਿਆਈ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਥਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਫ਼ਲ ਪੈਦਾ ਕਰੇ।

ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ...

• ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣਾ ਜਾਂ ਬੇਕਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

• ਇਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਿਰੁੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਾਂ ਉਹ ਕਦੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦਾ।

• ਇਹ ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਸਾਡੇ ਰਚਨਹਾਰੇ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।

• ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਲਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਰੱਖਣ ਦੇ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਅਸੀਂ ਪਾਸਬਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕਲੀਸਿਆ ਦੀਆਂ ਰਿਵਾਇਤਾਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ।

ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਸਾਡੀ ਸਮਝ ਦੇ ਲਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।

► ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?

ਅੰਤਿਮ ਰਸੂਲ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਕਿਤਾਬ ਮੰਨ ਲਿਆ। ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣ ਕੇ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਨਹੀਂ ਮੰਨ ਲਿਆ; ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਚਾਣਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਲਿਖਤਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਆਤਮਿਕ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਮਿਲਿਆ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਸਨ ਜੋ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਕਿਸੇ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕੀਆਂ।

ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੇ ਲਈ, ਕਲੀਸਿਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਰਾਏਲ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵੱਜੋਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਅੰਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਨੇਮ ਦੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜੋ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੀ:

• ਰਸੂਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਸੰਬੰਧ

• ਸਵੈ-ਅਧਿਕਾਰਕ ਹੋਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ

• ਕਲੀਸਿਆ ਵੱਲੋਂ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ

• ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਦਾ ਆਦਰਯੋਗ ਉਪਯੋਗ

• ਗ਼ਲਤ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਪਯੋਗੀ

ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਹੁਣ ਵੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕੀ ਹੁਣ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੀਂ ਲਿਖਤ ਦੇ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢਲੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋੜੇ ਜਾਣ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਦਾ ਹੋਣਾ ਅਸੰਭਵ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਦੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਵੀਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਰਸੂਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਹੁਣ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਨਾਂ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨਵੀਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰੀ ਕਲੀਸਿਆ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਮਸੀਹੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਲਈ ਸੰਪੂਰਨ ਹੈ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:14-17)। ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਾਂ ਜਰੂਰੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਜਰੂਰਤ ਦਾ ਸਭ ਕੁਝ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਨਵੇਂ ਪਰਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਰਕਾਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਵੇਖਣਗੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਦੀ ਹਰ ਗੱਲ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਗ਼ਲਤੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚੇ ਰਹਿਣਗੇ।

ਕਲਾਸ ਦੇ ਆਗੂ ਲਈ ਸੂਚਨਾ: ਕਲਾਸ ਦੇ ਦੋ ਮੈਂਬਰ ਇਸ ਭਾਗ ਅਤੇ ਅੱਗਲੇ ਭਾਗ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨਾ

ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਕੀ ਹੈ? ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਸੀਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜਿਆਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕੰਮ ਇਸ ਲਈ ਠੀਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਨੂੰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦੇ ਕਰਕੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਆਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਕਿਸੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਹਨ ਜਿਸਦੀ ਬਾਈਬਲ ਮਨਾਹੀ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅਨਜਾਣ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਕੀ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੇ ਇਸਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਣ ਦਾ ਹਰੇਕ ਯਤਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸੀਮਿਤ ਉਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ

ਬਾਈਬਲ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਸ੍ਰੋਤ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਦੇ ਲਈ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸਬੂਤ ਲਈ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਦੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਹੀ ਸੋਚਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਸਾਬਿਤ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉੱਨਤ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰੀਏ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਉਸ ਅਨੰਦ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਨਿੱਜੀ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਲਈ ਇਸਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ, ਤਾੜਣ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਨ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਲਈ ਹੈ (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16)। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਅਦਿਆਂ ਦੀ ਭਾਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਆਗਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸ਼ਾਇਦ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਤਾੜਣਾ ਜਾਂ ਸੁਧਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕੁਝ ਸਿਖਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਉਹੀ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਪਰਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਖਾਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਖਾਸ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਬਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਸ਼ਾਇਦ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਾਲ -ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤਰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸ਼ਾਇਦ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਨਕਲ ਦੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਵਚਨ ਵੱਜੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਲਈ ਕੁਝ ਹੋਰ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

► ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਥਨਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਮਿਲ ਕੇ ਪੜ੍ਹੋ।

ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ। ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਲਿਖਿਆ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦੇ ਵਿੱਚ ਚੱਲਣ ਲਈ ਜਾਣਨ ਲਈ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਸਾਡੀ ਧਰਮ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਸ੍ਰੋਤ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅੰਤਿਮ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਮਸੀਹੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਬਾਈਬਲ ਪੜਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਜਾਣ ਸਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਦੁਆਰਾ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਹੋ ਸਕੇ, ਆਤਮਿਕ ਭੋਜਨ ਲੈ ਸਕੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਰਥਪੂਰਨ ਅਤੇ ਅਨੰਦਮਈ ਜੀਵਨ ਜੀ ਸਕੇ।

(1) ਵਚਨਾਂ ਦੇ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਹਰੇਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਚਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੌਂਪਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸ਼ੈਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਚਨ ਨੂੰ ਪੜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪੈਰਾਗ੍ਰਾਫ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਪਾਠ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ।

• ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:33-40

• ਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਪੋਥੀ 119:129-136

• ਕਹਾਉਤਾਂ 30:5-6

• ਮੱਤੀ 5:17-19

• ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:15-17

• ਪਤਰਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:15-16

• ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ 22:18-19

(2) ਪ੍ਰੀਖਿਆ: ਤੁਸੀਂ ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪਾਠ 1 ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ ਕਰੋਗੇ। ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨਪੂਰਵਕ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ।

(3) ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਅਸਾਇਨਮੈਂਟ: ਇਸ ਕੋਰਸ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤੁਸੀਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਤੁਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪਾਠ ਜਾਂ ਪਾਠ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਗੇ ਜੋ ਕਲਾਸ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਚਰਚ ਦੇ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸ ਜਾਂ ਘਰੇਲੂ ਬਾਈਬਲ ਅਧਿਐਨ ਸਮੂਹ, ਕਿਸੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮਿਲਾਪ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਅਜਿਹੇ ਮੌਕਿਆਂ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਕਲਾਸ ਦੇ ਆਗੂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇਣ ਲਈ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋ।

(4) ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖੋ ਕਿ ਅੱਗਲੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਲਈ ਅੱਗਲੇ ਪਾਠ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਪੜ੍ਹੋ।

(1) ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਕੀ ਹੈ?

(2) ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਕਿਹੜੀਆਂ ਦੋ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਹੈ?

(3) ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਰਕਾਸ਼ ਕਿਹੜੀਆਂ ਤਿੰਨ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਂਝਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ?

(4) ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਕੀ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੀ ਹੈ?

(5) ਛੇ ਕਾਰਨ ਲਿਖੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦਾ ਵਚਨ ਹੈ।

(6) ਬਾਈਬਲ ਸਿੱਖਿਆ, ਤਾੜਨਾ, ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਝਾਉਣ ਲਈ ਕਿਉਂ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ? (ਤਿਮੋਥਿਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੱਤ੍ਰੀ 3:16)

(7) ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਬਾਈਬਲ ਕਿਹੜਾ ਵਰਣਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ?

(8) ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਚਾਰ ਤਰੀਕੇ ਲਿਖੋ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੇ ਵਰਤੇ।

(9) ਇਸਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ?

(10) ਇਸਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਸੰਪੂਰਨ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ?

(11) ਇਸਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ?