በዚህ ትምህርት መጨረሻ ተማሪው የሚከተሉትን ማድረግ ይኖርበታል፦

(1) መጽሐፍ ቅዱስ ስለ “ዓለም” ሲናገር ምን ማለቱ እንደሆነ መረዳት አለበት።

(2) የዓለም እሴቶች በአንድ ሰው ሕይወት ላይ ተጽዕኖ ያሳደሩባቸውን ቦታዎች ማወቅ አለበት።

(3) የአንድ አማኝ አስተሳሰብ ከማያምን ሰው አስተሳሰብ እንዴት እና ለምን የተለየ መሆን እንዳለበት መግለጽ አለበት።

(4) ለአንድ አማኝ በቅንነት መኖር ምን ማለት እንደሆነ መግለጽ አለበት።

(5) ክርስቲያናዊ እውነት በሁሉም የሕይወት ዝርዝሮች ውስጥ ተግባራዊ መሆን እንዳለበት ማሳየት አለበት።

John Chrysostom (በ370ዎቹ)[1] በኃይለኛ እና በንግግር ብልሃት በተሞላ ስብከቱ ምክንያት “ወርቃማው አፍ” በመባል የሚታወቅ ፈሪሃ እግዚአብሔር ያለው ፓስተር ነበር። በተራው ሕዝብ ዘንድ በጣም የተወደደ እና የምስራቅ ሮማን ግዛት ታዋቂ ሰባኪ ሆነ። በ398 የቆስጥንጥንያ ዋና ከተማ ወደሆነችው (የአሁኗ ኢስታንቡል፣ ቱርክ) ፓስተር እና 100,000 አባላት ያሉት ብሔራዊ ቤተክርስቲያን ፓትርያርክ ሆኖ እንዲያገለግል ተወሰደ።

ዮሐንስ በማይደራደር ባህሪው ይታወቅ ነበር። ቢሮውን የሀብታሞችን ብቻ ሳይሆን የመላ ከተማውን ፍላጎት ለማሟላት ተጠቅሟል። ድሆችን ይመግባል፣ ሆስፒታሎችን ገነባ፣ ባልቴቶችንም ይደግፋል። በትንሿ እስያ ከሚገኙት መጋቢዎች ጋር በሙስና እና በገንዘብ አያያዝ ብልሹነት ፊት ለፊት በመጋፈጥ የማታለል እና የሥነ ምግባር ጉድለታቸውን በመቃወም ሰበከ። የቁስጥንጥንያ የበላይ አካላትን በቲያትር ቤቱ መገኘት እንደሚያጠፋቸው አስጠንቅ

በቲያትር ቤት ውስጥ የማታፍር ሴት ብታዩ፣ ባልተሸፈነ ራስ እና በድፍረት አስተሳሰብ መድረክን የምትረግጥ፣ በወርቅ ያጌጡ ልብሶችን የምትለብስ፣ ለስላሳ ስሜታዊነቷን የምታሳይ፣ ሥነምግባር የጎደላቸው ዘፈኖችን የምትዘፍን፣ እግሮቿን በዳንስ ውስጥ እየወረወረች እና የማያሳፍሩ ንግግሮች የምትናገር፣ ያኔ ምንም ሰዋዊ ነገር አይደርስብኝም ለማለት ትደፍራለህን? ቲያትር ቤቱ ከተዘጋ እና ሁሉም ሰው ከሄደ ከረጅም ጊዜ በኋላ እነዚያ ምስሎች አሁንም በነፍስህ ፊት ይንሳፈፋሉ፣ ንግግራቸው፣ ምግባራቸው፣ አመለካከታቸው፣ አካሄዳቸው፣ አቋማቸው፣ ንፁህ ያልሆነ አካላቸው እና አንተ ግን በሺህ ቁስሎች ተሸፍነህ ወደ ቤትህ ትሄዳለህ። ብቻህን ሳይሆን ነገር ግን ጋለሞታይቱ አብራህ ትሄዳለች። በግልጽ እና በሚታይ ባልሆነ መንገድ ግን በልብህ፣ በህሊናህ እና በአንተ ውስጥ የባቢሎንን እቶን ታነድዳለች። በዚህ ውስጥ የቤትዎ ሰላም፣ የልብዎ ንፅህና፣ የጋብቻዎ ደስታ ይቃጠላል።

ለሀብታሞች ዮሐንስ እንዲህ ሲል አስጠንቅቋል

ጓዳዎቹን በልብስ መሙላት እና በእግዚአብሔር አርአያና ምሳሌ የተፈጠሩ ሰዎች ራቁታቸውን ቆመው በብርድ እየተንቀጠቀጡ ራሳቸውን ቀና አድርገው መያዝ እንዳይችሉ መፍቀድ ሞኝነትና የአደባባይ እብደት ነው። እርስዎ ግዙፍ እና ወፍራም ኖት እስከ ምሽት ድረስ የመጠጥ ድግሶችን ያካሂዳሉ እና በሞቀ እና ለስላሳ አልጋ ውስጥ ይተኛሉ። የእግዚአብሔርን ስጦታዎች አላግባብ ስለተጠቀሙበት እንዴት መልስ መስጠት እንዳለቦት አያስቡም። እኛ ብንሰበስበውም ገንዘባችን የጌታ ነው። ለዚህ ነው ጌታ ብዙ እንዲኖራችሁ የፈቀደላችሁ ለእናንተ እንድታባክኑ ሳይሆን ለተቸገሩት እንድታከፋፍሉ ነው።

John Chrysostom በመጨረሻ ወደ ጥቁር ባህር ምስራቃዊ የባህር ዳርቻ ተባረረ ነገር ግን በጉዞው ላይ ሞተ (ከክርስቶስ በኋላ 407)። የመጨረሻ ንግግሩም “በሁሉም ነገር ክብር ለእግዚአብሔር ይሁን አሜን” የሚል ነበር።

ዮሐንስ 17 ኢየሱስ ከመሰቀሉ ጥቂት ቀደም ብሎ ለደቀ መዛሙርቱ የጸለየው ጸሎት ነው። ለደቀ መዛሙርቱ ያለውን ታላቅ ፍቅርና አሳቢነት ይገልፃል። በተጨማሪም የሐዋርያትን መልእክት ለሚያምኑት እየጸለየ እንደነበር ተናግሯል (ቁጥር 20) ስለዚህ የዛሬ አማኞችም ይካተታሉ።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ ዮሐንስ 17፥14-18ን ያንብብ።

ኢየሱስ ከዓለም አይደለሁም ሲል ምን ማለቱ ነበር? እርሱ ከዚህ ዓለም እንዳልመጣ እናውቃለን እርሱ ከሰማይ ወደ ምድር የመጣው የእግዚአብሔር ልጅ ነው። ይሁን እንጂ እርሱ ከዓለም እንዳልሆነ ሲገልጽ ከዚች አለም ውጭ ከሆነ ቦታ እንደመጣ አይናገርም ነበር። እርሱ ከዚህ እንዳልነበረ ሁሉ ደቀ መዛሙርቱም ከዓለም አይደሉም አለ። ኢየሱስ የተናገረው በምድር ላይ ስለተወለዱ፣ ከሰዎች ወላጆች ስለተወለዱ እና የገዛ አገራቸው ዜጎች ሆነው ስላደጉ ሰዎች ነው።

ታዲያ ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ ከዓለም አይደሉም ሲል ምን ማለቱ ነበር? መጽሐፍ ቅዱስ ስለ ዓለም ሲናገር ስለ ምን እንደሚናገር መረዳት አለብን።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ ኤፌሶን 2፥1-3ን ያንብብ።

እነዚህ ጥቅሶች እንደሚያሳዩን እንደ ዓለም ሕይወት መኖር የሰይጣንን መመሪያ ከመከተል ጋር አንድ ነው። እንዲሁም የዓለም ሰዎች የኃጢአት ፍላጎታቸውን እንደሚከተሉ እና የእግዚአብሔርን ቁጣ እንደሚለማመዱ እናያለን። አማኞች አዲስ ሕይወት አግኝተዋል እናም እንደ ዓለም አይኖሩም።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ 1ኛ ዮሐንስ 2፥15-17ን ያንብብ።

ዓለም በ1ኛ ዮሐንስ እንደ ክፉ አካል ተነግሯል። መወደድ የለበትም እና የእርሱ ነገሮች የሚወደዱ አይደሉም። የተሳሳቱ ምኞቶች እና ምክንያቶች በአለም የተለመዱ ናቸው። የኃጢአት ምኞቶች የዓለም ፍላጎቶች ይባላሉ።

ሰይጣን የዚህ ዓለም ገዥ ይባላል (ዮሐንስ 16፥11)። ይህ ማለት ግን ዓለም የእርሱ ብቻ ናት ማለት አይደለም እርሱ በእግዚአብሔር ላይ የዓመፅ መሪ ነው እና የዓለም ሰዎች ይከተሉታል። እርሱ አስቀድሞ የተወገዘ ሲሆን እርሱን በመከተል የሚጸኑ ሰዎችም ይወገዛሉ።

የዓለም ወዳጅ መሆን የእግዚአብሔር ጠላት መሆን ነው (ያዕቆብ 4፥4)።

ዓለም በሚሊዮን የሚቆጠሩ የተፈጥሮ፣ የወደቁ ሰዎች፣ ከእግዚአብሔር የተነጠሉ እና በጋራ ባላቸው ነገር አንድ በሆኑ የተቀናበረች ናት። በመጀመሪያ የተሳሳተ ፍላጎት ወይም ምኞት አላቸው። ከአጽናፈ ዓለም ፈጣሪ ይልቅ በዓለም ያሉትን ነገሮች ይወዳሉ። 1ኛ ዮሐንስ 2፥15-16 እንዲህ ይላል “ዓለምን ወይም በዓለም ያለውን ማንኛውንም ነገር አትውደዱ፤… ምክንያቱም በዓለም ያለው ሁሉ፦ የሥጋ ምኞት፣ የዐይን አምሮትና የኑሮ ትምክሕት ከዓለም እንጂ ከአብ የሚመጣ አይደለም”።

ሁለተኛ - የተሳሳተ ፍቅራቸው ወደ የተሳሳተ ባህሪ ይመራል፣ ራሳቸውን በማርካት ላይ ያተኮረ የአኗኗር ዘይቤ፣ ብዙ ጊዜ ፍትህንና ምሕረትን በማጣት (አሞጽ 5፥11-15፤ 21-24)። በራሳቸው መንገድ ይሄዳሉ፣ የሚፈልጉትን ይጠይቁ እና ትክክልና ስህተት የሆነውን በራሳቸው ይወስናሉ። ብዙ ዓይነት ሃይማኖት ቢኖራቸውም ከዓለም የሆኑት ሁሉ ራሳቸውን (የሰው አእምሮ፣ የሰው ጥበብ፣ የሰው ፍላጎት፣ የሰው በጎነት፣ የሰው ኃይልን) የአምልኮታቸው ማዕከል ያደርጋሉ (ሮሜ 1፥25)። በእግዚአብሔር ሥልጣን ተቆጥተዋል እናም እነርሱ ለማድረግ የወሰኑትን የሚያጸድቅላቸውን የሕይወት ፍልስፍና ያምናሉ። ትክክለኛውን ነገር ለማወቅ እና ይህን ለማድረግ አይፈልጉም። እነርሱ የሚፈልጉትን ያደርጋሉ ከዚያ ትክክል መሆኑን የሚገልጹበትን መንገድ ይፈልጋሉ።

ክርስቲያን ያልሆኑ የዓለም የሥነ ልቦና ባለሙያዎች እና አማካሪዎች ሰዎች ንስሐ ሳይገቡ እና የእግዚአብሔርን ይቅርታ ሳያገኙ በደላቸውን እንዲፈቱ ለመርዳት ይሞክራሉ። የዓለም ፈላስፋዎች የመኖርን ዓላማ እግዚአብሔርን የማያካትተውን ለመግለጽ ይሞክራሉ። የአለም ሳይንቲስቶች ፈጣሪን ክደው የሁሉንም ነገር መነሻ ለማስረዳት ይሞክራሉ። የዓለም ፖለቲከኞች እና ማህበራዊ ሰራተኞች ኃጢአት የሚያስከትለውን ተፈጥሯዊ አሉታዊ ውጤቶችን ለመከላከል መንገዶችን ለማግኘት ይሞክራሉ ነገር ግን ኃጢአት እውነተኛው ችግር መሆኑን ይክዳሉ። የአለም ፋሽን ዲዛይነሮች ስሜታዊ እና ትኩረት የሚስብ ልብስን ለማምረት ይሰራሉ። የዓለም መዝናኛዎች ስለ ኃጢአት፣ ሥነ ምግባር እና ሃይማኖት ይቀልዳሉ። የአለም ፓስተሮች ሀጢያትን በሚታገስ አምላክ እናምናለን እና አንተ ባለፀጋ መሆንህ፣ ደስተኛ መሆንህ እና ለራስህ ጥሩ ግምት መስጠት ላይ ትኩረት ያደርጋሉ።

ቆላስይስ 2፥8 በፍልስፍና እና በማታለል፣ በዓለም አካላት እንዳንዘረፍ ያስጠነቅቀናል። አንድ አርቲስት የውሸት ሀሳብ በመሸጥ አንድን ሰው ይዘርፋል። ለሰዎች የተሳሳቱ ሀሳቦችን በማሳመን ዓለም ሰዎች ከእግዚአብሔር ጋር ያላቸውን ግንኙነት፣ መንፈሳዊ ጥቅሞችን እና መንግሥተ ሰማይን ይሰርቃል።

የዓለም ፍልስፍናዎች እና የቁጥጥር ተነሳሽነቶች በዓለም ላይ ባሉ ሰዎች የአኗኗር ዘይቤ ውስጥ ይታያሉ። የአለም አነጋገር፣ አመለካከት፣ አለባበስ፣ መዝናኛ እና ባህሪ ሁሉም የልባቸው የኃጢአተኛነት መገለጫዎች ናቸው።

የክርስቶስ ተከታዮች የማህበረሰባቸውን ስነምግባር መከተል አይችሉም። የክርስቶስ ተከታዮች ከህብረተሰባቸው የተለዩ ይሆናሉ።

ባህሎች የተቀረጹት መጽሐፍ ቅዱስ ዓለም ብሎ በሚጠራው በዚህ አካል ነው። በአንድ ቦታ ላይ ያሉ ትውልዶች ባህልን ያዳብራሉ። እንደ ደህንነት፣ ብልጽግና እና የተረጋጋ ቤተሰብ ያሉ ብዙ መልካም ነገሮችን ይፈልጋሉ ነገር ግን እነዚያን ነገሮች ለእግዚአብሔር ቃል ሳይገዙ በዓለማዊ ፍልስፍና እና እነርሱን ለማግኘት ባላቸው ቁርጠኝነት ይከተላሉ። ይህ ማለት የክርስቶስ ተከታዮች የራሳቸውን ባህል ሙሉ በሙሉ መከተል አይችሉም ማለት ነው። አንዳንድ ባህሎች ከሌሎቹ በበለጠ በመጽሐፍ ቅዱሳዊ መርሆዎች ተጽዕኖ ይደረግባቸዋል፣ ነገር ግን የትኛውም ሀገር ባሕል ፍጹም ክርስቲያን አይደለም።

► እስካሁን ባጠናናቸው ነገሮች ላይ በመመስረት የኢየሱስ ደቀ መዛሙርት “ከዓለም” አይደሉም ማለት ምን ማለት ነው?

አማኞች የኃጢአት ምኞቶችን እና ፍላጎቶችን አይከተሉም። ከሁሉም በላይ እግዚአብሔርን ማስደሰት ይፈልጋሉ። ፍቅራቸው ተለውጧል እና በቀጣይነትም እየተለወጠ ነው (ፊልጵስዩስ 1፥9-11)። የእግዚአብሔር ሕግ በልባቸው ተጽፎአል (ኤርምያስ 31፥33)። የእግዚአብሔር ትእዛዛት ለአማኞች ሸክም አይደሉም ይልቁንም ደስ የሚያሰኙ ናቸው (1ኛ ዮሐንስ 5፥1-3፣ መዝሙረ ዳዊት 19፥7-11)። አማኞች ዘላለማዊ ቅድሚያዎች አሏቸው (ማቴዎስ 6፥33)። ባህሪያቸው ፈተናን ለመቋቋም እና በኃጢአት ላይ በድል ለመኖር እንደሚፈልጉ ያሳያል።

የዓለም ሰዎች አማኞች እንግዳ ናቸው ብለው ያስባሉ ምክንያቱም ለተመሳሳይ ነገሮች ፍላጎት ስለሌላቸው ነው (1ኛ ጴጥሮስ 4፥4)። ኢየሱስ በመንፈሳዊ የተለየ ሰውን ዓለም እንደምትጠላው ተናግሯል (ዮሐንስ 17፥14)። አለም የርሷ ላልሆኑት ጠላት ነች። እነርሱ አይረዱም፣ ጽድቅን ይቃወማሉ እና በራሳቸው ኃጢአት ተፈርዶባቸዋል። ለዚህ ነው ኢየሱስ “በዓለም ሳላችሁ መከራ አለባችሁ” ያለው (ዮሐንስ 16፥33)። ሐዋርያው ጳውሎስ “በርግጥም በክርስቶስ ኢየሱስ በእውነተኛ መንፈሳዊ ሕይወት መኖር የሚወድዱ ሁሉ ይሰደዳሉ” (2ኛ ጢሞቴዎስ 3፥12) ብሏል።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ 2ኛ ቆሮንቶስ 6፥14-18 ያንብብ።

መጽሐፍ ቅዱስ አማኞች ከዓለም የተለዩ እንዲሆኑ ይነግራል። ኢየሱስ በተራራ ስብከቱ ላይ እንዳስተማረው ይህ ልዩነት በአንድ ሰው አመለካከት ይጀምራል። እዚህ ላይ የአማኙን አመለካከት የትህትና፣ የኃጢያት ሀዘን፣ የዋህነት፣ ፅድቅ፣ ምሕረት፣ የልብ ንፅህና፣ ሰላም እና ስደትን ለመታገስ ፈቃደኛነት እንደሆነ ገልጿል። የተለዩ አመለካከቶች የተለየ ባህሪን ያስከትላሉ። ለምሳሌ አማኞች የተሳሳተ ነገር እንዲያደርጉ የሚጠይቅ አጋርነት መፍጠር አይችሉም። እግዚአብሔር ከዓለም ለተለየው አባት እንደሚሆን ቃል ገብቷል። አስታውስ፣ የዓለም ወዳጅ የእግዚአብሔር ጠላት ነው የሚለውን ጥቅስ አይተናል (ያዕቆብ 4፥4)።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ ማቴዎስ 5፥13-16 ያንብብ።

ከዓለም መለየት እና መተው ማለት አማኞች ከህብረተሰቡ ተነጥለው የራሳቸውን ማህበረሰብ መፍጠር አለባቸው ማለት አይደለም። ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱ ከዓለም እንዲወጡ እየጸለየ እንዳልሆነ ተናግሯል (ዮሐንስ 17፥15)። በተጨማሪም ደቀ መዛሙርቱ ለዓለም ጨው እና ብርሃን ናቸው በማለት ተናግሯል፣ ይህም ማለት በህብረተሰብ ውስጥ መገኘት እና መታየት አለባቸው። አማኞች በመንግስት እና በማህበረሰብ ጉዳይ ውስጥ ስህተት የሆነ ነገር እንዲያደርጉ ካልሆነ በስተቀር መሳተፍ አለባቸው።

Gerald Sittser ይህ በጥንት ክርስትና ምን እንደሚመስል ይነግረናል፦

Aristides በሁለተኛው ክፍለ ዘመን የኖረ የአቴንስ ፈላስፋ ክርስቲያኖች ከሌሎች ህዝቦች የሚለዩባቸውን በርካታ ባህሪያት ዘርዝሯል። እርሱ የገለፃቸው ክርስቲያኖች [ለተስፋ ቃሉ ታማኝ መሆን]፣ እውነተኝነትን፣ መረጋጋትን፣ ወላጆችን ማክበርን፣ ባልንጀራን መውደድን፣ ንጽሕናን፣ በስደት ጊዜ ትዕግሥትን፣ ለእንግዶች ደግነት በማሳየት አርአያ ናቸው። መበለቶችንና ወላጅ አልባ ሕፃናትን ይንከባከቡ ነበር። ለባሮችም ያልተለመደ ደግነት ያደርጉ ነበር። “ማንኛውም ወንድና ሴት ባሪያ ለእነርሱ ባለው ፍቅር ምክንያት ክርስቲያን እንዲሆኑ ያሳምኗቸዋል። ክርስቲያን ከሆኑ ያለ አድልዎ ወንድማማቾች ናቸው”።[1]

የያዕቆብ መልእክት አጽንዖት የሚሰጠው እውነተኛ የክርስትና እምነት በሕይወት ውስጥ ተገልጧል። ያዕቆብ የእግዚአብሔርን ቃል ሰምተው የማያደርጉት ሰዎች ራሳቸውን እያሳቱ ነው ብሏል (ያዕቆብ 1፥22)። አንዳንድ ሰዎች ባይታዘዙም እንኳ ብዙ ክርስቲያናዊ እውነትን ስለሚያውቁ ከሌሎቹ የተሻሉ እንደሆኑ ያስባሉ ነገር ግን ይህ እውነት አይደለም።

ያዕቆብ አንዳንድ ሰዎች ሃይማኖተኛ ናቸው ነገር ግን ሃይማኖታቸው ከንቱ እንደሆነ ተናግሯል። እግዚአብሄር የሌሎችን ፍላጎት በሚያሟሉ እና የራሳቸውን ንፅህና በሚጠብቁ በአለም ባልተበከሉ ሰዎች ሃይማኖት ደስ ይለዋል (ያዕቆብ 1፥27)።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ ያዕቆብ 2፥14-26 ያንብብ።

መዳን የሚገኘው በእምነት እንጂ በሥራ ስላልሆነ ባህሪያችን ምንም አይደለም የሚሉ ሰዎች አሉ። አንድ ሰው አመለካከቱ እና አኗኗሩ እንደ የማያምን ሰው ቢሆንም እንኳ የሚያድን እምነት ሊኖረው እንደሚችል ያስባሉ። በያዕቆብ መልእክት ውስጥ ያለው ይህ ክፍል እንደነዚህ ያሉትን ሰዎች ይናገራል።

ያዕቆብ እምነት በቂ አይደለም ይላል፣ አጋንንት እንኳን ትክክለኛ እምነት አላቸው ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር ትክክለኛ ግንኙነት የላቸውም (ቁጥር 19)። በእግዚአብሔር የሚያምን ግን ለእግዚአብሔር የማይገዛ ሰው ወንጌልን ሰምቶ ንስሐ እንደማይገባ ሰው ነው።

ቁጥር 21 እና 24ን ማብራራት አስፈላጊ ነው። አብርሃም በሥራ ጸድቋል ይላሉ ሰውም በስራና በእምነት በአንድነት ይጸድቃል ይላሉ። ይህ ሰው የሚድነው በሥራ ሳይሆን በጸጋ ብቻ መሆኑን ከሚያጎሉ ሌሎች የመፅሐፍ ቅዱስ ክፍሎች ጋር የሚቃረን ይመስላል (ኤፌሶን 2፥8-9፣ ገላትያ 2፥16፣ ሮሜ 3፥28)። ጸድቋል የሚለው ቃል፣ ያዕቆብ ሰው በእምነት እና በሥራ ይድናል ማለቱ አይደለም ነገር ግን ሰው በእምነት እና በሥራ የዳነ ሰው መሆኑን ያሳያል። በሥራ አይድንም ነገር ግን እግዚአብሔርን የመምሰል ሕይወት ካልኖረ የሚያድን እምነትም የለውም። ያዕቆብ አንድ ሰው ከእምነት ጋር የሚስማማ ሕይወት ከሌለው እምነቱ የሞተ ነው ይላል (ቁጥር 26)።

ያዕቆብ አንድ ዛፍ ሁለት ዓይነት ፍሬ ወይም ምንጭ ሁለት አይነት ውሃ ሊኖረው እንደማይችል ሁሉ አንድ ሰው በረከትንና እርግማን ሊናገር እንደማይችል ተናግሯል (ያዕቆብ 3፥9-12)። የአንድ ሰው ባህሪ በቀጣይነት ከክርስትና እምነቱ ጋር መመሳሰል አለበት።

በሮሜ 2፥21-24 ጳውሎስ ምንም እንኳን ባይታዘዙትም መፅሐፍ ቅዱስ ስላላቸው ከአሕዛብ እንበልጣለን ብለው ለሚያስቡ አይሁዳውያን ጳውሎስ ተናግሯል። “አትስረቅ ብለህ የምትሰብክ፣ ትሰርቃለህን?” ሲል ጠየቀ እርሱም “አንተ በሕግ የምትመካ፣ ሕግን በመተላለፍ እግዚአብሔርን ታዋርዳለህን?” አለው። ራሳቸውን እንደ ሃይማኖተኛ ሰዎች ከፍ ማድረጋቸው እና መልካም ባህሪ አለመያዛቸው አሕዛብ በእግዚአብሔርና በመጽሐፍ ቅዱስ ላይ ስድብን እንዲናገሩ አድርጓቸዋል።

አንድ ሰው ቅንነት ካለው ባህሪው ከእምነቱ ጋር ይጣጣማል። ለምሳሌ ታማኝ የሆነ ሰው በባህሪው እና በንግግሩ ሁሉ ታማኝነትን ያዋህዳል። ታማኝ ነኝ የሚል ነገር ግን ታማኝነት የጎደለውን ነገር የሚያደርግ ሰው ቅንነት የለውም።

ቅንነት የሚለው ቃል በአንድ ሰው ባህሪ ሊተገበር ይችላል። በአንዳንድ ቋንቋዎች ቃሉ ሌሎች ነገሮችን ለምሳሌ የሕንፃ መዋቅርን ለመግለጽ ያገለግላል።

► የሕንፃ መዋቅር ቅንነት እንዲኖረው ማለት ምን እንደሆነ ያስባሉ?

ለአንድ ሕንፃ መቆም አስፈላጊ ነው። የራሱን ክብደት እና በውስጡ የሚከሰቱትን ማንኛውንም እንቅስቃሴዎች ክብደት መደገፍ አለበት። ቢፈርስ ሰዎች እና ንብረቶች ሊጎዱ ይችላሉ እና የህንፃው ዋጋ ሊጠፋ ይችላል። ለህንፃው ወጥነት ማለት የጠንካራ የግንባታ መርሆዎች በጠቅላላው መዋቅር ውስጥ ጥቅም ላይ ይውላሉ።

በተጨማሪም ሕንፃው ለረጅም ጊዜ መቆሙ ጥሩ ነው። ቤት የሚሠራ ሰው ቤቱ ዕድሜውን በሙሉ እንደሚቆም ተስፋ ሊያደርግ ይችላል። ለመንግስት ወይም ለትላልቅ ቢዝነሶች ህንፃዎች ትልቅ መዋዕለ ንዋይ ያስፈልጋቸዋል እና ለብዙ ትውልዶች ይቆማሉ ተብሎ ይጠበቃል።

አንድ ሕንፃ ዘንበል ማለት ወይም መውደቅ ከጀመረ ወጥ አቋም ስለሌለው ነው። አንዳንድ ጊዜ አንድ ሕንፃ በመሬት መንቀጥቀጥ ይጎዳል እና አሁንም ቆሞ ቢሆንም አስተማማኝ አይደለም። ወጥነት የለውም።

በአንድ አስፈላጊ ሕንፃ ላይ ግንባታ ከመጀመሩ በፊት ንድፍ አለ ከዝርዝሮቹ ጋር የሚቀርብ ስዕል አለ። በጣም አስፈላጊዎቹ ዝርዝሮች ሕንፃው ለመቆም እንዴት ጠንካራ እንደሚሆን ነው። የሕንፃው ክፍሎች እርስ በርስ የተያያዙ እና እርስ በርስ የሚደጋገፉ መሆን አለባቸው።

ገንቢው በሚገነባበት ጊዜ ንድፍን መከተል አስፈላጊ ነው። እርሱ ለመዋቅሩ አስፈላጊ የሆኑትን ክፍሎች በመተው ወጪዎችን ከቀነሰ ሕንፃው አስተማማኝ አይሆንም።

► አንድ ሰው ቅንነት አለው ማለት ምን ማለት ነው?

ኢየሱስ የሕንፃውን ወጥነት የሚያሳይ ምሳሌ ተጠቅሟል። እግዚአብሔርን ሰምቶ የሚታዘዝ ሰው ቤቱን በዓለት ላይ የሠራን ሰውን ይመስላል ብሏል። ይህ ቤት ማዕበል ሲመጣ ይቆማል። እግዚአብሔርን የማይታዘዝ ሰው ቤቱን በአሸዋ ላይ የሠራን ሰው ይመስላል (ማቴዎስ 7፥24-27)። እውነትን መስማት እና ማወቅ ብቻ በቂ አይደለም።

► አንድ ተማሪ ለብድኑ ያዕቆብ 1፥22-25 ያንብብ።

ያዕቆብ ሰዎች የአምላክን ቃል ሰምተው ካላደረጉት ራሳቸውን እያታለሉ እንደሆነ ተናግሯል። ምንም እንኳን በቋሚነት ባይኖሩበትም የመጽሐፍ ቅዱስን እውነት ስለሚያውቁ ጥሩ ነን ብለው የሚያስቡ ሰዎችን እየጠቀሰ ነው። እንደነዚህ ያሉት ሰዎች ቅንነት የላቸውም።

ያዕቆብ የአምላክን ቃል ስናነብ በመስታወት ውስጥ እንደሚመለከቱ ሰዎች መሆን የለብንም ነገር ግን በሚያዩት ነገር ምክንያት እንደማይለወጡ ተናግሯል። የእግዚአብሔር እውነት መለወጥ ነው። ወደ እግዚአብሔር ቃል ስንመለከት ስህተቶቻችንን እናያለን እናም የእግዚአብሔር መንፈስ ባህሪያችንን እና አመለካከታችን ከእግዚአብሔር እውነት ጋር እንዲያዛመድ መፍቀድ አለብን።

ቅንነት በአኗኗር ውስጥ ይታያል። አማኞች አንድ አመለካከት ወይም ባህሪ ከእግዚአብሔር እውነት ጋር የማይጣጣም መሆኑን ሲገነዘቡ በራሳቸው መርካት የለባቸውም።

የፍሬያማነት ፈተናዎች

ኢየሱስ ብዙ ሐሰተኛ ነቢያት እንደሚኖሩ ተናግሯል። እነዚህ ሰዎች የሃይማኖት መሪነት ደረጃን የሚፈልጉ ወይም የአገልግሎት ንግድ ለማድረግ የሚፈልጉ ናቸው ነገር ግን ክርስቲያናዊ ባህሪ የላቸውም። ከፍሬያቸው እንደምናውቃቸው ተናግሯል (ማቴዎስ 7፥15-18)። ፍሬ ስኬትን አያመለክትም። ይልቁንም ፍሬ የዛፉ ባህሪ ተፈጥሯዊ መግለጫ ነው። የአንድ ሰው ፍሬ በህይወቱ የውስጣዊ ባህሪው ማሳያ ነው። አንድ ሰው የመንፈስን ፍሬ ካላፈራ (ገላትያ 5፥22-23፣ 1ኛ ቆሮንቶስ 13) ወይም በኃጢአት ሕይወት እየኖረ ከሆነ፣ ኃጢአተኛ ባሕርይ አለው እንጂ እውነተኛ መንፈሳዊ መሪ አይደለም (1ኛ ቆሮንቶስ 6፥9-10፣ 2ኛ ቆሮንቶስ 11፥13-15)።

ሐዋርያው ጴጥሮስ አማኞች በቀድሞ ምኞታቸው መመራት የለባቸውም ነገር ግን በሚያደርጉት ሁሉ ቅዱሳን መሆን እንዳለባቸው ተናግሯል (1ኛ ጴጥሮስ 1፥14-15)።

ጥሩ ፍሬ ማለት አንድ ሰው ሁሉንም ክርስቲያናዊ መሠረታዊ ሥርዓቶች በባህሪው እንዴት በትክክል መተግበር እንዳለበት ያውቃል ማለት አይደለም። ሁላችንም የእግዚአብሔርን እውነት በመማር ሂደት ላይ ነን። በአትክልት ውስጥ የሚሰራ ልጅ በስህተት የተሳሳቱ እፅዋትን ሊነቅል ይችላል። እግዚአብሔር በስህተቶቻችን አይፈርድብንም። ይሁን እንጂ ጸጋ አንድ ሰው ለኃጢአቱ ንስሐ ለመግባት ፈቃደኛ ባለመሆኑ ምክንያት ይቅር አይልም። ሐዋርያው ዮሐንስ እንደነገረን ሰው በብርሃን ሲሄድ ይነጻል፣ እንደ እውነት መኖር (1ኛ ዮሐንስ 1፥7)።

በአመራር ውስጥ ቅንነት

መሪዎች ሌሎች ማድረግ የማይገባቸውን ውሳኔዎች ያደርጋሉ። የአንድ መሪ ሀላፊነቶች እና እድሎች ለፈተና ብዙ እድሎችን ይፈጥራሉ። የመሪ ውሳኔዎች ሌሎች ብዙ ሰዎችን ስለሚነኩ በተለየ ጠቃሚ ናቸው።

የአገልግሎት መሪ እርሱ የኢየሱስን ምሳሌ በመከተል እግዚአብሔርን እና ሰዎችን ለማገልገል የተጠራ መሆኑን ማስታወስ ይኖርበታል። ዓላማው በሌሎች ዘንድ የሚወደስ እና የሚያገለግል ታዋቂ ሰው መሆን መሆን የለበትም።

አንድ ጉባኤ በቅን ልቦና አምላኪ ያልሆኑ ብዙ ሰዎች ካሉት የአምልኮ ሥርዓቱን በአፈጻጸም ላይ እንዲያተኩር ለማድረግ ይጥራሉ። እነዚህ ሰዎች ከመንፈሳዊ ትኩረት ይልቅ ተሰጥኦን ያከብራሉ። ከእውነተኛ መንፈሳዊ መሪዎች ይልቅ ባለ ተሰጥኦዎች የአምልኮ ሥርዓቱን እንዲመሩ ይፈልጋሉ። በስሜታዊ አፈፃፀም ይዝናናሉ። በአለማዊ የጭፈራ ቦታ ውስጥ ለመጫወት ፈቃደኛ የሆኑ እና በአምልኮ ውስጥ ለመሳተፍ ብቁ ያልሆኑ ሙዚቀኞችን ለመቅጠር ፈቃደኞች ናቸው። ፓስተሩ እውነተኛ አምላኪዎችን እንድትስብ እና እንድታገለግል የቤተ ክርስቲያንን አምልኮ መጠበቅ አለበት።[1]

► አንድ ሰው እሁድ ጠዋት ቤተክርስቲያንን ቢጎበኝ እና ቅዳሜ ማታ በአለማዊ የጭፈራ ቦታ ያየውን ሙዚቀኞች ቢያያቸው ስለ ቤተ ክርስቲያን ምን ያስባል?

አንድ መሪ ራሱን ከመደበኛው የሥነ ምግባር ደንቦች ነፃ አድርጎ ለመቁጠር ሊፈተን ይችላል። አንዳንድ ፓስተሮች በባህላቸው ውስጥ ዓለማዊ መሪዎች እንደሚያደርጉት በጉባኤያቸው ውስጥ ካሉ ወንዶች ወይም ሴቶች ጋር የተሳሳተ ግንኙነት አላቸው። አንዳንድ አብያተ ክርስቲያናት የፓስተሮችን ሥነ ምግባር የጎደለው ባህሪ በስልጣናቸው ምክንያት በስህተት ይታገሣሉ።

አንድ ፓስተር የቤተክርስቲያኑ ባለቤት ነኝ ብሎ ለማመን ሊፈተን ይችላል። በዚህ መንገድ የሚያስብ ከሆነ ሰዎችን ወደ ኃላፊነት የሚያስገባው ለእርሱ ታማኝ ስለሆኑ እንጂ ሥራውን በሚገባ ስለሚሠሩ አይደለም። ይህ ዓይነቱ ፓስተር ለዘመዶች ይጠቅማል እና ከእርሱ በኋላ ቤተክርስቲያንን የሚወርሰውን መምረጥ ይፈልጋል። በቤተክርስቲያን ውስጥ የደጋፊዎቹን ኃጢአት እና ስህተት ይሸፍናል። የቤተክርስቲያንን ገንዘብና ንብረት የራሱ እንደሆነ አድርጎ ይመለከተዋል።

የቤተክርስቲያን ምስክር

ቤተክርስቲያን ቅንነትን ካልፈለገች ልትበላሽ ትችላለች። ጉባኤው የዓለምን ፍላጎት ሲያካፍል እንደ ዓለም ያሉትን መሪዎች ይቀበላሉ። በሃይማኖት መሪዎቻቸው ውስጥ ኃጢአትን ይታገሣሉ። ቅን አማኞች እንኳን የታማኝነት እና የመልካም ፍሬን አስፈላጊነት ስላልተረዱ ኃጢአተኛ መሪዎችን ሊከተሉ ይችላሉ። ይህ ሲሆን የዓለም ሰዎች ቤተክርስቲያንን ይቆጣጠራሉ፣ ምስክሩንም ያጣል።

ጴጥሮስ ሐሰተኛ መንፈሳዊ መሪዎች ቤተክርስቲያንን ንግድ እንደሚያደርጉ አስጠንቅቋል (2ኛ ጴጥሮስ 2፥3)። ቤተክርስቲያን በማኅበረሰቧ ውስጥ ታዋቂ ስትሆን ዓለማዊ ሰዎች በቤተክርስቲያን ውስጥ ማዕረግ የማግኘት ፍላጎት ይኖራቸዋል። የአምልኮ ዓይነቶችን እና የሃይማኖታዊ አመራርን ይማራሉ ነገር ግን ከኃጢአታቸው ንስሐ አልገቡም እና በክርስቶስ በኩል ድነትን አላገኙም። ጥሩ አስተምህሮ የሌላት ቤተክርስቲያን እነዚህን የውሸት መሪዎች ማወቅ ይሳናታል።[2]

ኢየሱስ የጨው ምሳሌን ተጠቅሞ ቤተ ክርስቲያን ልዩነቷን ስታጣ ምን እንደሚፈጠር አስረድቷል (ማቴዎስ 5፥13)። ጨዋማነቱን ያጣ ጨው ከአሸዋና ከጠጠር አይበልጥም።

ቤተክርስቲያን እንደ ማኅበረሰብ ስትሆን ቤተክርስቲያን ኅብረተሰቡን መለወጥ አትችልም።

ቤተክርስቲያን የዓለምን ንድፎች ስትከተል እና መጽሐፍ ቅዱሳዊ እውነትን በማትከተል ጊዜ ዓለም በቤተክርስቲያን ላይ ይሳለቃል።

ሥነ-መለኮት የክርስቲያናዊ እምነቶቻችን ሥርዓት ነው፤ ስለ እግዚአብሔር፣ ስለ ሰው ልጅ፣ ስለ ኃጢአት፣ ስለ ክርስቶስ እና ስለ ድነት ትምህርትን ይጨምራል። ስለ እግዚአብሔር ያለን እምነት ለሌሎች እምነቶች ሁሉ መሠረት ነው።

እግዚአብሔር ራሱን መግለጥ በጀመረ ጊዜ የመገለጡ የመጀመሪያ ዓላማ ምን ዓይነት አምላክ እንደሆነ ለማሳየት ነበር። እግዚአብሔር ራሱን በዋነኛነት ቅዱስ አድርጎ ገልጿል። ቅድስና (ካዶሽ) የሚለው የዕብራይስጥ ቃል በብሉይ ኪዳን ከ600 ጊዜ በላይ ተጠቅሷል። ለምሳሌ ኢሳይያስ እግዚአብሔርን “የእስራኤልን ቅዱስ” ሲል ደጋግሞ ተናግሯል። የእግዚአብሔር ቅድስና የአምልኮ ጭብጥ ነበር (መዝሙረ ዳዊት 99፥3፣ 5)። የእግዚአብሔር ሰዎች የሚያመልኩት በኃይሉ ብቻ ሳይሆን በቅድስናው ነው።

እግዚአብሔር ራሱን እንደ ፍቅር ገልጧል። እግዚአብሔር ራሱን ለሙሴና ለእስራኤል የገለጠበት የብሉይ ኪዳን ዋነኛ ክፍል ዘፀአት 34፥6-7 ነው። በዚያም እግዚአብሔር ራሱን እንዲህ ሲል ገልጿል፡- ‎“...እግዚአብሔር ርኅሩኅና ቸር አምላክ፣ እግዚአብሔር ለቍጣ የዘገየ፣ ፍቅሩና ታማኝነቱ የበዛ፣ ፍቅርን ለሺሕዎች የሚጠብቅ፣ ክፋትን፣ ዐመፅንና ኀጢአትን ይቅር የሚል፣ በደለኛውን ግን ሳይቀጣ ዝም ብሎ አይተውም፤…” የእግዚአብሔርን ቅድስና እና ፍቅር አንድ ላይ ማቆየት አስፈላጊ ነው። ብዙውን ጊዜ የእግዚአብሔርን ተፈጥሮ ለመግለጽ የሚያገለግል ቃል “ቅዱስ ፍቅር” ነው። እግዚአብሔር ቅዱስ ስለሆነ በእኛ ቅድስናን ይፈልጋል። እግዚአብሔር ፍቅር ነውና እርሱ ቅዱስ እንደሆነ ቅዱሳን እንድንሆን መንገድ አደረገልን።

የእግዚአብሔር ቅድስና ሰዎች መጀመሪያ በጸጋ ሳይለወጡ እግዚአብሔርን ለማገልገል እና ለማምለክ ብቁ እንዳልሆኑ አሳይቷል። ነቢዩ ኢሳይያስ ሲሰብክላቸው ከነበሩት ኃጢአተኞች ጋር የሚያመሳስላቸው ነገር እንዳለ አየ ንጹሕ ያልሆነ ልብ ነበረው (ኢሳይያስ 6፥5)። “ከንፈሮቼ የረከሱብኝ” ከርኩስ ልብ የሚመጡ የተሳሳቱ ቃላትን እና ድርጊቶችን ይወክላል። ይህ ርኩሰት ኢሳይያስን በእግዚአብሔር ፊት እንዳይሆን አድርጎታል። ኢሳይያስ ያለበትን ሁኔታ ለማስረዳት አልሞከረም፤ አምላክም አላደረገም። እግዚአብሔር ለነቢዩ ኑዛዜ በጸጋ መለሰ፤ የሚታገስ ጸጋ ሳይሆን የሚያነጻ እና የሚለውጥ ጸጋ ነው እንጂ (ኢሳይያስ 6፥6-7)።

የእስራኤል አምላክ ከሐሰተኛ አማልክት የተለየ ነበር እናም የተለየ አምልኮ ይፈልጋል። በመዝሙረ ዳዊት 24 ንጉሥ ዳዊት ወደ እግዚአብሔር ፊት እንዲመጣ የተፈቀደለትን ሰው ገልጿል። አምላክ ማንን አምላኪ አድርጎ ይቀበላል? “ንጹሕ እጅና ቅን ልብ ያለው” (መዝሙረ ዳዊት 24፥4)። ሁሉም ሰው እንደ እግዚአብሔር አምላኪ ተቀባይነት የለውም። አምላኪ ማለት እጁን የሚያነሳና ስሜት የሚሰማው ሰው ብቻ አይደለም። ኃጢአተኛ ሰው ብቁ አይደለም።[1]

እግዚአብሔር አምላኪዎቹ ቅዱሳን እንዲሆኑ የሚፈልገው የራሱ ቅድስና መሠረት እንደሆነ ተናግሯል። “እኔ እግዚአብሔር አምላካችሁ ቅዱስ ነኝና እናንተም ቅዱሳን ሁኑ” (ዘሌዋውያን 19፥2፣ ዘሌዋውያን 11፥44-45፣ ዘሌዋውያን 20፥26፣ ዘሌዋውያን 21፥8)። እግዚአብሔር እንደ ጥንቶቹ የምስራቅ አማልክት ወይም የኋለኛው የግሪክ እና የሮማውያን አፈ ታሪክ አማልክት አምላክ አልነበረም። ስለ እነዚያ አማልክቶች የተነገሩት አፈ ታሪኮች ሙሰኞች፣ አታላይ እና ጨካኞች እንደሆኑ ገልጿቸዋል። እነዚህ አማልክት የሰው ልጅ የባህሪ ጉድለቶች ነበሯቸው። በግድግዳ ላይ እንዳሉ ጥላዎች የሰውን ምስል የተጋነኑ መዛባቶች ነበሩ። እነዚህ አማልክት የሞራል ደረጃ ወይም የጠባይ መለኪያ አያስፈልጋቸውም አምላኪዎቻቸው ክፉ እና ጨካኞች ነበሩ።

የእስራኤል አምላክ የሰውን ምስል የሚያሳይ አይደለም። እርሱ ምናባዊ አይደለም ነገር ግን እራሱን ለሰዎች ገልጧል። እርሱ የተለየ ነው፤ አምላኪዎቹም የተለዩ መሆን ያለባቸው ለዚህ ነው።

የእግዚአብሔር መለኪያ በአዲስ ኪዳን ውስጥ ተደግሟል፦ “ነገር ግን የጠራችሁ እርሱ ቅዱስ እንደ ሆነ እናንተም በኑሯችሁ ሁሉ ቅዱሳን ሁኑ፤ ምክንያቱም ‘እኔ ቅዱስ ነኝና እናንተም ቅዱሳን ሁኑ’ ተብሎ ተጽፏል” (1ኛ ጴጥሮስ 1፥15-16)። በኑሯችሁ የሚለው ቃል አመለካከታችንን እና ባህሪያችንን ሁሉንም የህይወት ክፍልን የሚያመለክት ቃል ነው። እግዚአብሔር አምላኪዎቹ ለስነ ሥርዓት ጊዜ እንዲቀደሱ ወይም ሳየቀደሱ “ቅዱሳን” እንዲባሉ አይጠይቅም። አምላኪዎቹ በቅዱስ ሕይወት እንዲመሩ ይጠብቃል።

አመለካከታችን እና ባህሪያችን ስለ አምላክ ያለንን አመለካከት እና ከእርሱ ጋር ያለንን ግንኙነት ያሳያል። ሐዋርያው ጳውሎስ የአምላክ ሕግ በማግኘታቸው የሚኮሩ አይሁዶች ሕጉን በመተላለፍ አምላክን አዋርደው እንደነበር ተናግሯል። በፀባያቸው ምክንያት ሰዎች ስለ እነርሱ እና ስለ አምላካቸው መጥፎ ነገር ተናገሩ (ሮሜ 2፥23-24)።

ምን አይነት አምላክን ነው የምትወክለው? ሰዎች አምላክህ ምን ይመስላል ብለው ያስባሉ? ሰዎች እግዚአብሔር ይቅር ባይና ቸር ሲሆን ቅዱስ መሆኑን እንዲያውቁ ከፈለጋችሁ አንተም እንደዚህ መሆንህን ሊገነዘቡ ይገባል።

አብያተ ክርስቲያናት ፓስተሮቻቸው ወጥ የሆነ እና ጥልቅ ትምህርት እንዲያስተምሩ ይፈልጋሉ። ፓስተር መሰረታዊ አስተምህሮውን ችላ ማለት የለበትም። እያንዳንዱ ትውልድ እና አዲስ የተለወጡት ሁሉ ሊሰሙት ይገባል። የጎለመሱ አማኞች እንኳን እንዲያስታውሱ ይገባል። የመጋቢው ስብከት ደስታን ለመገንባት ስሜታዊ እና ተለዋዋጭ ትርኢቶች ብቻ መሆን የለባቸውም። እግዚአብሔርን መግለጽ እና የክርስትና ሕይወት ስለ እግዚአብሔር ከሚለው የመጽሐፍ ቅዱስ ጽንሰ-ሐሳብ ጋር እንዴት እንደሚመሳሰል መግለጽ አለበት።

ቤተክርስቲያን ማህበረሰቡን እና ባህልን መለወጥ አለባት ነገር ግን ይህ የሚሆነው የእኛ መጽሐፍ ቅዱሳዊ የእግዚአብሔር ጽንሰ-ሐሳብ በሕይወታችን ዝርዝሮች ላይ ሲተገበር ብቻ ነው።

► በዚህ ትምህርት ውስጥ ምን ፅንሰ ሀሳቦች ለእርስዎ አዲስ ነበሩ? አካሄዶን ወደ ክርስቲያናዊ አኗኗር ለመለወጥ እንዴት አስበዋል?

► በባህልዎ ውስጥ በአብያተ ክርስቲያናት ውስጥ በተለምዶ ችላ ይባላል ብለው የሚያስቡት ጽንሰ-ሐሳብ ምንድን ነው? ይህን ጽንሰ ሃሳብ ለሚያውቁት ሰው እንዴት ማስረዳት ይችላሉ?

የሰማይ አባት

ከባህሪህ ጋር በሚስማማ ህይወት ላከብርህ እፈልጋለሁ። ለአንተ ባልተገዛ ዓለም ውስጥ ልወክልህ እፈልጋለሁ።

ሕይወቴን ከእውነትህ ጋር የሚስማማ አድርግ። የአማኝ ሕይወት አካል መሆን የሌለበትን ማንኛውንም ነገር ለመለወጥ ፈቃደኛ እንድሆን እርዳኝ።

ሀይልን ስለሚሰጠኝ መንፈስ እና ስለሚለውጥ ጸጋህ አመሰግናለሁ።

አሜን

(1) በቅርብ ጊዜ ውስጥ በአስተሳሰባችሁ ወይም በባህሪያችሁ ላይ ተጽእኖ ስላሳደረው ዓለማዊ እሴት አንቀጽ ጻፉ። ከዚያም ይህን የሕይወት ክፍል የሚናገሩ ሁለት የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅሶችን ፈልግና መዝግባቸው። ለእነዚህ ጥቅሶች በመታዘዝ መኖር እንዴት መጀመር እንደምትችል አንቀጽ ጻፍ።

(2) ቲቶ 2፥11-14 ን አጥና። በዚህ ምንባብ ላይ ተመርኩዞ ስለ ክርስቲያናዊ ቅንነት ግልጽ መግለጫ አዘጋጅ። የመጽሐፍ ቅዱስ እውነቶች በሁሉም የሕይወት ዝርዝሮች ሥራ ላይ መዋል ያለባቸው ለምን እንደሆነ ለማብራራት ይህንን ክፍል ተጠቀም። በሚቀጥለው የክፍለ ጊዜ መጀመሪያ ላይ ይህን አቀራረብ አጋራ።