(1) სტუდენტი შეძლებს განმარტოს:

• საიდან ვიცით, რომ კაცობრიობაში ღმერთის ხატება ფიზიკური მსგავსება არ არის.

• კაცობრიობაში ღმერთის ხატების რვა მახასიათებელი.

• რომ ადამიანები სპეციალურად არიან შექმნილნი ღმერთთან ურთიერთობისთვის.

• იმის აღქმა, რომ ადამიანებს თავისუფალი ნება აქვთ.

• ის, რომ ადამიანებს მიწიერ ცხოვრებაში თავიანთი პრაქტიკული ღირებულების მიღმა უსასრულო მნიშვნელობა აქვთ.

• ქრისტიანული რწმენის მტკიცება კაცობრიობის შესახებ.

(2) სტუდენტი მიხვდება, რომ ის ვერ შედგება, როგორც ადამიანი, ღმერთთან ურთიერთობის გარეშე.

► წაიკითხეთ ერთად მე-8 ფსალმუნი. რას გვეუბნება ეს მონაკვეთი ადამიანის შესახებ?

► რა საერთო აქვს მსოფლიოს ყველა ადამიანს?

დაფიქრდით იმაზე, თუ რა გვაძლევს ჩვენს იდენტობას. რას ნიშნავს სინამდვილეში ადამიანად ყოფნა?

საწყისი ადგილი არის დაბადება 1:26 „თქვა ღმერთმა: შევქმნათ კაცი ჩვენს ხატად და ჩვენს მსგავსად". ჩვენს ბუნებაში არის რაღაც, რაც ღმერთის მსგავსია. ჩვენ არ ვართ ღმერთები, მაგრამ არის რაღაც, რაც გამოგვარჩევს დანარჩენ ცხოველთა სამყაროდან და გვხდის უნიკალურს. ფსალმუნის 8: 5-ში ავტორს უხარია, რომ ჩვენ შევიქმენით „ბევრად არ დაგიმცირებია იგი ანგელოზებზე" და „დიდება და ღირსება დაადგი გვირგვინად.“

ღმერთმა ადამიანებს განსაკუთრებული პასუხისმგებლობა დაგვაკისრა დედამიწისა და მასზე მყოფი არსებების სამართავად. (წაიკითხეთ დაბადების 1:26; ფსალმუნის 8:5-6). ადამიანებმა ყურადღებით უნდა მართონ დედამიწა, რათა თავიდან აიცილონ ცოცხალი სახეობების დაკარგვა და გაქრობა, გამოიყენონ რესურსები გონივრულად და შეინარჩუნონ დედამიწა კარგ მდგომარეობაში მომავალი თაობებისთვის.

კაცობრიობის ეს ამაღლებული ხედვა, რა თქმა უნდა, უკეთესია ჩვენი თვითშეფასებისთვის, ვიდრე ევოლუციის დოქტრინა! ევოლუციაში ადამიანის ცხოვრებას განსაკუთრებული მნიშვნელობა არ აქვს, არავითარი მიზანი, არანაირი მნიშვნელობა, არაფერი განსაკუთრებული ადამიანის არსებობაში.

ზოგიერთი უძველესი მითის თანახმად, ადამიანები შემთხვევით შეიქმნენ, უმიზნოდ და არცერთ შემოქმედს არ უყვარდა ისინი. მაგრამ ბიბლია გვასწავლის, რომ ჩვენ განსაკუთრებული ქმნილებები ვართ „ღვთის ხატად“. რას ნიშნავს ეს?

► საიდან ვიცით, რომ ღმერთის ხატება ადამიანში არ ნიშნავს ფიზიკურ მსგავსებას?

ღმერთის ხატიება ადამიანში არ ნიშნავს ფიზიკურ მსგავსებას.

(1) ღმერთი სულია. სოლომონი მიხვდა, რომ მთელი ცა და დედამიწა ვერ დაიტევდა ღმერთს (4 მეფეთა 8:27). ღმერთს შეეძლო გამოჩენილიყო ნებისმიერი ფორმით, რომელსაც აირჩევდა, მაგრამ არ არსებობს არც ერთი გარეგნული ფორმა, რომელზეც შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ღმერთს ჰგავს. ეს არის ერთი მიზეზი, რომ არ უნდა გავაკეთოთ ღვთის გამოსახულებები თაყვანისცემისთვის.

(2) ღმერთის გამოსახულების კაცის მსგავსად გამოხატვას კერპთაყვანისმცემლობა ეწოდება. (წაიკითხეთ რომაელთა 1:23).

(3) კაცობრიობა ფიზიკურად არის შექმნილი დედამიწაზე ცხოვრებისთვის, ფეხები აქვს სასიარულოდ, ხელები ნივთების გადასაადგილებლად და მხედველობა და სმენა გარემოს აღსაქმელად. ღმერთმა შეგვქმნა დედამიწაზე ცხოვრებისთვის. მაგრამ ღმერთი ცხოვრობს მთელ სამყაროში, შეუძლია შექმნას და გადაადგილოს ნივთები თავისი სიტყვით და ჩვენგან განსხვავებით არ არის შეზღუდული. არანაირი საფუძველი არ არსებობს ვიფიქროთ, რომ მას აქვს ადამიანის ფიზიკური ფორმა.

► რა არის ადამიანის ზოგიერთი მახასიათებელი, რომელიც ასახავს ღმერთის ხატებას?

თეოლოგები ბევრს ფიქრობდნენ იმაზე, თუ რას ნიშნავს ის, რომ ადამიანი ღვთის ხატად არის შექმნილი და უმეტესობა თანხმდება შემდეგ თვისებებზე

შემოქმედებითი ინსტინქტი

ჩვენ გვაქვს შემოქმედებითი ინსტინქტი, რომელიც იზრდება ჩვენში არსებული ღვთის ხატებისგან. ჩვენმა შემოქმედმა ჩვენც შემოქმედებითებად შეგვქმნა! ზოგჯერ გაწვრთნილ ცხოველებს შეუძლიათ გამოსახონ ისეთი ხაზები, სიმბოლოები ან ნიშნები, რომელსაც ხალხი ხელოვნებას უწოდებს. მაგრამ ისინი ძალიან განსხვავდებიან ხელოვნებისგან, რომელსაც პიროვნება ქმნის აზრის გამოსახატად. გამოქვაბულებში ნაპოვნია უძველესი ნახატები. ჩვენ ბევრი არაფერი ვიცით იმ ადამიანების შესახებ, რომლებმაც ეს ნახატები დატოვეს, მაგრამ არავის ეპარება ეჭვი, რომ ისინი ადამიანებმა შექმნეს და არა ცხოველებმა.

შემოქმედება მუსიკაშიც ვლინდება. მუსიკას აქვს შესანიშნავი უნარი გამოხატოს ჩვენი აზრები და გრძნობები. მუსიკის საშუალებით იდეების გაზიარების უნარი ღმერთის იმ ხატებიდან მოდის, რომელიც ჩვენშია.

აზროვნების უნარი

აზროვნების უნარი კიდევ ერთი „ღვთის მსგავსი“ ნიჭია. ცხოველებსაც აქვთ ტვინი, მაგრამ რაც შეგვიძლია ვთქვათ, ცხოველების "ტვინის აქტივობა" არ აღემატება ძირითადი ინსტიქტისა და ინტუიციის დონეს. მხოლოდ ადამიანებს შეუძლიათ გაანალიზება, შეფასება და დაფიქრება, შემდეგ კი დამაჯერებლად გადმოცემა.

ჩვენ არა მხოლოდ ფიქრი შეგვიძლია, აზროვნებაზე ფიქრიც კი შეგვიძლია. შეგვიძლია გავაანალიზოთ აზროვნების პროცესები. არა მხოლოდ ლოგიკურად შეგვიძლია ვიფიქროთ, არამედ ლოგიკაზეც შეგვიძლია ფიქრი.

კომუნიკაციის უნარი

ადამიანებს აქვთ კომუნიკაციის უნარი. ეს ვლინდება ენის გამოყენებაში, სადაც იდეები გარდაიქმნება სხვა ადამიანებისთვის გასაგებ ბგერებსა და სიმბოლოებში. ცხოველებს, მაგალითად ძაღლებს და ჩიტებს, შეუძლიათ "კომუნიკაცია" ბგერების საშუალებით, მაგრამ ცხოველებს შორის ადამიანთა ენის სირთულისნაირი არაფერია. ცხოველებს აქვთ შესაძლებლობები, რომ დაემუქრონ სხვებს, მოიპოვონ ტერიტორია ან გაანაწილონ საკვები, მაგრამ მათ არ აქვთ დისკუსიები ცხოვრების აზრის შესახებ.

კომუნიკაციის უნარი დამოკიდებულია აზროვნების და მსჯელობის უნარზე. ცხოველებს სიტყვების თქმა არ შეუძლიათ, მაგრამ რომც შეეძლოთ, მათ ბევრი არაფერი ექნებოდათ სათქმელი.

სოციალური ბუნება

ადამიანებს აქვთ სოციალური ბუნება. ჩვენ შექმნილნი ვართ, რომ ვიყოთ ურთიერთობაში სხვა ადამიანებთან, ვიღებდეთ ვალდებულებებს სხვების წინაშე და სხვაზე დამოკიდებულება გვქონდეს. ჩვენ ცხოვრებას სხვებზე დამოკიდებულებით ვიწყებთ და შვილს ზრდასრულ ასაკამდე მრავალი წელი სჭირდება. ეს იმიტომ ხდება, რომ ღმერთთან ურთიერთობა მნიშვნელოვანია.

ღმერთმა ადამიანის სიცოცხლე ისე შექმნა, რომ ხალხმა ერთად იმუშაოს და ურთიერთობა შეინარჩუნოს, მათი ყოველდღიური საჭიროებების დასაკმაყოფილებლად. მაშინაც კი, თუ ადამიანს შეეძლო საჭმლისა და თავშესაფრის მოპოვება სხვისი დახმარების გარეშე, მას ექნებოდა მნიშვნელოვანი საჭიროებები, რომლების დაკმაყოფილებაც მხოლოდ სხვებთან ურთიერთობისას ხდება. ადამიანის სოციალური ბუნება არის ღმერთის ბუნების ანარეკლი. ღმერთი სამებაა და მარადიულად ურთიერთობაშია.

[1]ადამიანურ ურთიერთობებში ბევრი პრობლემაა. პრობლემების გამო, ზოგი ადამიანი ფიქრობს, რომ მათ უფრო მეტი დამოუკიდებლება სჭირდებათ. მათ უნდათ, რომ იცხოვრონ ისე, რომ არავისზე იყვნენ დამოკიდებულნი. მარტო ცხოვრება ნამდვილად არ არის გამოსავალი და არც ის ცხოვრებაა, რაც დააწესა ჩვენთვის. ამის ნაცვლად, მან მოგვცა პრინციპები ურთიერთობებში ცხოვრებისთვის და პრობლემები მაშინ დგება, როდესაც ჩვენ ღვთის დაწესებულს არ ვასრულებთ.

ზნეობრივი განცდა

ჩვენ გვაქვს ზნეობრივი განცდა, რომელიც ჩვენი ბუნების ნაწილია. რაღაც ჩვენს შინაგანში გვეუბნება, რომ ზოგიერთი მოქმედება სწორია და ზოგიც არასწორი. (წაიკითხეთ რომაელთა 1:20; რომაელთა 2:15). ის გვეუბნება, როდის არის სწორი მივყვეთ სურვილს და როდის არა. ადამი და ევა იყვნენ შექმნილები წმინდებად და მშვენივრად შეეძლოთ ღვთის ნების შესრულება.

იმის გამო, რომ კაცობრიობა ცოდვაში ჩავარდა და დააზიანა ეს ძირითადი ზნეობრივი აღქმა, მთლად ზუსტად არა, მაგრამ თითოეულ ჩვენგანში ჯერ კიდევ არსებობს შესაძლებლობა, გავიგოთ სწორის და არასწორის ცნებები.

იმის გამო, რომ ჩვენ გვაქვს ზნეობრივი გრძნობა, ჩვენ გვაქვს მოვალეობის გრძნობა, რომ სწორად უნდა მოვიქცეთ და დამნაშავეები ვართ, თუ ცოდვას ჩავდივართ. ჩვენ არ ვგავართ ცხოველებს, რომლებიც ბუნებრივ ინსტინქტებს მისდევენ დანაშაულის გრძნობის გარეშე.

თავისუფალი ნება

თავისუფალი ნება, ან არჩევანის გაკეთების უნარი დამახასიათებელია ადამიანებისთვის. ამის საპირისპიროდ, ცხოველების არჩევანი არის წამიერი იმპულსისა და ინსტიქტის დონეზე. ცხოველები არ იღებენ ფრთხილად, გააზრებულ გადაწყვეტილებებს, რომლებიც ითვალისწინებს მათი მოქმედების ეთიკას ან პრაქტიკულ შედეგებს. ადამიანს აქვს უნარი გააკეთოს შინაარსიანი, ცხოვრების შემცვლელი არჩევანი. (წაიკითხეთ იესო ნავეს 24:15).

► რატომ არის თავისუფალი ნება კაცობრიობის მნიშვნელოვანი ასპექტი?

იმის გამო, რომ ჩვენ რეალურ არჩევანს ვაკეთებთ, ღვთის წინაშე ანგარიშვალდებული ვართ. ის განსჯის ცოდვას და დააჯილდოებს სიმართლეს (გამოცხადების 20:12-13).

იმის გამო, რომ ცოდვილი ბუნებით ვართ დაბადებულნი, ჩვენ ბუნებრივად არ ვავლენთ თავისუფალ ნებას ისე, რომ განვადიდოთ ღმერთი. ადამიანი ბუნებით "ცოდვის მონაა” (წაიკითხეთ რომაელთა 6:16-17; ეფესელთა 2:1-3). არ შეუძლია სწორად ქცევა, მაგრამ ღვთის მადლი ყველა ადამიანში აღწევს, რაც მას აძლევს სურვილს და შესაძლებლობას, უპასუხოს სახარებას. ამიტომ ადამიანს შეუძლია გააკეთოს არჩევანი, რომ მოინანიოს და ირწმუნოს სახარება. (წაიკითხეთ მარკოზის 1:15).

უკვდავება

უკვდავება არის ღვთის ხატების ყველაზე მნიშვნელოვანი თვისება. იყო დრო, როდესაც ჩვენ არ ვარსებობდით, მაგრამ თითოეული ადამიანი მარადიულად იარსებებს მას შემდეგ, რაც ჩაისახება. ჩვენ არა მხოლოდ ფიზიკური არსებები ვართ, არამედ ჩვენ ვართ სულებიც, რომლებიც მარადიულად იცხოვრებენ და სხეულებიც კი აღდგებიან მარადიული ფორმით. (წაიკითხეთ 1 კორინთელთა 15:16-22; 52-54). ღმერთმა თითოეული ჩვენგანი მარადიული მიზნით შექმნა. უკვდავება ჩვენს არჩევანს სამუდამოდ მნიშვნელოვნად აქცევს, რადგან ჩვენ სამუდამოდ ვიცხოვრებთ სამოთხეში ან ჯოჯოხეთში.

სიყვარულის უნარი

სიყვარულის უნარი ღმერთის ხატების ნაწილია. ცხოველებში ურთიერთობა ძალზე შეზღუდულია და ძირითადად ინსტიქტით კონტროლდება. ამ მახასიათებლისთვის მნიშვნელოვანია სხვა მახასიათებლები. სიყვარულს დიდი მნიშვნელობა არ ექნებოდა, თუ არ გვექნებოდა კომუნიკაციის უნარი, არჩევანის გაკეთების და ვალდებულებების აღების შესაძლებლობა მათ წინაშე, ვინც გვიყვარს, და უნარი გაგებით ვუპასუხოთ, როდესაც სხვებისგან სიყვარულს ვიღებთ.

ადამიანური სიყვარული გამოიხატება ურთიერთობების სიხარულში, დანაპირების შესრულებაში, დათმობასა და მსახურებაში, ასევე პატიებაში. ეს ყველაფერი ღვთის სიყვარულის გამოხატულებაცაა.

თაყვანისცემის უნარი

ძალიან მნიშვნელოვანი მახასიათებელია ჩვენი თაყვანისცემის უნარი. იფიქრეთ თქვენს საყვარელ საგალობლებზე ან თაყვანისცემის გუნდებზე. ჩვენ ვმღერით: "ჩვენი ღმერთი საოცარი ღმერთია", "რა დიდი ხარ" ძლიერი თაყვანისცემის მარადიული საგალობლებია. მეფსალმუნემ წამოიძახა: „აკურთხე, სულო ჩემო, უფალი და მთელო შიგნეულობავ ჩემო - მისი წმიდა სახელი!” (ფსალმუნის 102:1). ეს გამონათქვამები მხოლოდ იმიტომ არის შესაძლებელი, რომ ჩვენს შიგნით რაღაც, სახელად "ღვთის ხატება", ამოიცნობს და პასუხობს საოცარ ღმერთს, რომლის მსგავსადაც ვართ შექმნილნი!

კარგია, რომ გავჩერდეთ და დავფიქრდეთ იმაზე, თუ რატომ შეგვქმნა ღმერთმა თავის ხატად. რატომ ვართ ასე განსხვავებული დანარჩენი ქმნილებებისგან? პასუხი ესაა, ჩვენ სპეციალურად ვართ შექმნილნი იმისთვის, რომ ღმერთთან ვიყოთ ურთიერთობაში და თაყვანი ვცეთ მას.

ბიბლია გვეუბნება, რომ ქმნილება მთლიანობაში ადიდებს ღმერთს. ჩვენ ღმერთის სიდიადეს ვხედავთ მის მიერ გაკეთებულ საქმეებში. მაგრამ სხვა ქმნილებები გააზრების გარეშე განადიდებენ ღმერთს. მათ არ შეუძლიათ გაიგონ, როგორია ღმერთი, რადგან მათ არ აქვთ ბუნება, რომელიც მასთან შეიძლება იყოს დაკავშირებული.

ჩვენ შეგვიძლია აღვფრთოვანდეთ ღმერთის უსაზღვრო შემოქმედებით, რადგან თვითონ გვაქვს გარკვეული შემოქმედებითობა. ჩვენ შეგვიძლია თაყვანი ვცეთ მის სიწმიდეს და სიმართლეს, რადგან ჩვენ გვაქვს სწორისა და არასწორის შეგრძნების უნარი. ჩვენ შეგვიძლია მოწიწებით შევეხოთ მის დაუსრულებელ სიყვარულს, რადგან თვითონ გვაქვს სიყვარულის უნარი.

რაც უფრო უკეთ ვიცნობთ ღმერთს, არა მხოლოდ ინტელექტუალური ცოდნით, არამედ ურთიერთობებით, მით უფრო გვიყვარს და ვეთაყვანებით მას. ჩვენ ღმერთთან ურთიერთობისას სიხარულსა და სისრულეს განვიცდით, რადგან სწორედ ამ ურთიერთობისთვის შეგვქმნა მან.

(1) ყველა ადამიანს აქვს ღვთის ხატება. არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ფსიქიკური შეზღუდვების გამო არ შეუძლიათ მსჯელობა, შემოქმედებითად გამოხატვა ან თავისუფალი ნების განხორციელება. მათში შეიქმნა ღვთის ხატება, მაგრამ შესაძლოა ის არ შესრულდეს მათ მიწიერ ცხოვრებაში.

(2) ყველა ადამიანის სიცოცხლეს აქვს მარადიული და უსასრულო ღირებულება. ზოგჯერ ჩვენ ვამჩნევთ ადამიანის პრაქტიკულ ღირებულებას, თვისებებს, როგორებიცაა მისი ინტელექტი, განათლება, ნიჭი ან ძალა. მაგრამ ყველა ადამიანს აქვს გაცილებით დიდი მნიშვნელობა, ვიდრე მისი პრაქტიკული ღირებულება, რადგან ის ღვთის ხატად არის შექმნილი. ამიტომ ყველა პიროვნება იმსახურებს პატივისცემას, როგორც ადამიანი, მაშინაც კი, თუ მას აკლია ისეთი რამ, რაც ხალხს პრაქტიკულ ღირებულებას ანიჭებს, და თუნდაც ის ბოროტი ადამიანი იყოს. ღმერთის ხატება ასევე არის მიზეზი იმისა, რომ ყველა ბავშვი ღირებულია ღმერთისთვის და აბორტი საშინელი ცოდვაა.

(3) ანგელოზებიც ასევე უნიკალურები არიან შემოქმედებაში. მათ აქვთ მაღალი ინტელექტი, მსჯელობის, კომუნიკაციის და თაყვანისცემის უნარები. ამიტომ მათ აქვთ ღვთის ხატების ზოგიერთი ასპექტი და საღვთო წერილში „ღვთის ძეებს“ უწოდებენ (იობის 1:6). ჩვენ ამჟამად ანგელოზებზე უფრო დაბალ პოზიციაზე ვიმყოფებით, ძალაუფლების თვალსაზრისით,, (ფსალმუნის 8:5). მაგრამ ისინი გვემსახურებიან (ებრაელთა 1:14). მარადისობაში ჩვენ უფრო დიდები ვიქნებით, ვიდრე ანგელოზები, და ვიმეფებთ ქრისტესთან ერთად (წაიკითხეთ 1 კორინთელთა 6:3). ეს ნიშნავს, რომ ადამიანები მეტად სრულად ვართ ღვთის ხატად შექმნილები, ვიდრე ანგელოზები.

(4) სამყარო არ არის თავდაპირველი სახით. წარმოიდგინეთ ლამაზი ნახატი, რომელიც შექმნა ნიჭიერმა მხატვარმა. წარმოიდგინეთ, რომ ნახატი იატაკზე დააგდეს და ხალხი მასზე ტალახიანი ფეხსაცმლით დადიოდა. თუ ამ ნახატს დააკვირდებით, მაინც დაინახავთ დიდ ნიჭს, რომელმაც ის შექმნა, მაგრამ ნახატი ისეთი აღარ არის, როგორიც ის მხატვარმა თავდაპირველად შექმნა. ღმერთის ქმნილებაც ასევეა. ის ზუსტად ისეთი არ არის, როგორც ღმერთმა განიზრახა, რომ ყოფილიყო, მაგრამ ღვთის დიდება მაინც ჩანს მასში.

(5) ცოდვამ დაამახინჯა "ღმერთის მსგავსი" შესაძლებლობები ადამიანებში. მხატვრულმა გამოხატულებამ შეიძლება ბოროტი გული გამოავლინოს და სატანის იარაღი იყოს, მიუხედავად იმისა, რომ ნიჭი თავად ღმერთისგან მოდის. მადლის ჩარევის გამო, ცოდვამ ბოლომდე ვერ გაანადგურა ჩვენში ღვთის ხატება. და მადლით ღმერთის ხატება ჩვენში შეიძლება განახლდეს, განვითარდეს და გამოვლინდეს ჩვენი შემოქმედის სადიდებლად! (წაიკითხეთ კოლასელთა 3:10; ეფესელთა 4:22-24; 2 კორინთელთა 3:18).

(6) ჩვენში ყველაზე მნიშვნელოვანია ღვთის ხატება. ღვთის ხატება ჩვენში საშუალებას გვაძლევს ვუპასუხოთ სახარებას. ჩვენი ზნეობრივი გრძნობა საშუალებას გვაძლევს მადლმა გააღვიძოს ჩვენი სინდისი და გვამხილოს ცოდვაში. ჩვენში მოქმედი მადლით აღდგენილი თავისუფალი ნება საშუალებას გვაძლევს „ავირჩიოთ, ვის ვემსახურებით“. ჩვენი შემოქმედებითი ინსტინქტების საშუალებით ჩვენ შეგვიძლია დიდება და პატივი მივაგოთ ღმერთს, გონივრული განსჯით გავიგოთ რაიმე ღმერთისა და მისი გზების შესახებ. ღმერთის გაგების ძიება თაყვანისცემად იქცევა, რადგან ჩვენ უფრო მეტად ვიაზრებთ ჩვენი შემოქმედის აბსოლუტურ სიდიადეს, რომელმაც თავისი წყალობით "დიდების და პატივის გვირგვინი დაგვადგა!"

ზოგჯერ ადამიანები ფიქრობენ, რომ ღმერთთან ურთიერთობას მნიშვნელობა აქვს მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ სიცოცხლისთვის. მათი აზრით, თუ ადამიანი დედამიწაზე კარგ ცხოვრებას ეწევა, დიდი მნიშვნელობა არ აქვს ქრისტიანი არის თუ არა. მაგრამ თუ გვესმის, რომ კაცობრიობის ბუნება შექმნილია ღმერთთან ურთიერთობისთვის, მივხვდებით, რომ ადამიანის სიცოცხლე ძირითადად ფუჭია, თუ ის არ იცნობს ღმერთს. ჩვენში გვჭირდება ღვთის სული, რომელიც გვიძღვება, ახორციელებს ჩვენს პოტენციალს და მარადიულ პერსპექტივას აძლევს ყველაფერს, რასაც ვაკეთებთ.

► კლასმა ორჯერ მაინც უნდა წაიკითხოს „მრწამსის აღიარება.”

ადამიანები ღმერთის ხატად არიან შექმნილნი, ღმერთის სიყვარულისა და თაყვანისცემის მიზნით. ღმერთმა ისინი მათი მიზნისთვის შექმნა, აზროვნების, კომუნიკაციისა და სიყვარულის შესაძლებლობებით. ადამიანს აქვს ზნეობრივი გრძნობა, პირადი თავისუფალი ნება და უკვდავი სული. ღვთის მადლი აძლევს ადამიანს შესაძლებლობას, მიიღოს თავისუფალი გადაწყვეტილებები. ყველა ადამიანის ცხოვრებას აქვს მარადიული და უსასრულო ღირებულება.

(1) წმიდა წერილის შესასწავლი ადგილების დავალება: თითოეულ სტუდენტს უნდა დაევალოს ქვემოთ ჩამოთვლილთაგან ერთ–ერთი ადგილი. შემდეგი გაკვეთილის წინ მან კლასში უნდა წაიკითხოს ეს ადგილი და დაწეროს აბზაცი იმის შესახებ, თუ რას ამბობს ის, ამ გაკვეთილში მთავარი განხილვის საგანთან დაკავშირებით.

• იაკობის 1:12-15
• რომაელთა 6:12-23
• 1 თესალონიკელთა 5:23
• რომაელთა 8:22-26
• იესო ნავეს ძის 24:14-18
• დაბადების 3:1-6
• ეფესელთა 2:1-9

(2) ტესტი: შემდეგ მეცადინეობას დაიწყებთ მე-4 გაკვეთილის ტესტით. მოსამზადებლად კარგად შეისწავლეთ ტესტის საკითხები.

(3) სწავლების დავალება: არ დაგავიწყდეთ, რომ დაგეგმოთ და აცნობოთ თქვენი კლასის გარეთ ჩატარებული გაკვეთილების დრო.

(1) რით განსხვავდება ქრისტიანული შეხედულება ადამიანის შესახებ, სხვებისგან?

(2) საიდან ვიცით, რომ კაცობრიობაში ღმერთის ხატება ფიზიკურ მსგავსებას არ წარმოადგენს? დაასახელეთ სამი მიზეზი.

(3) ჩამოთვალეთ კაცობრიობაში ღვთის ხატების ცხრა ელემენტი.

(4) რა მიზეზით ვართ შექმნილი ღვთის ხატად?

(5) რა უნარი მოდის მორალური გრძნობიდან?

(6) რატომ გვჭირდება ღვთის მადლი, რომ შევძლოთ ჩვენი თავისუფალი ნების გამოყენება ღმერთის მოსაწონად?