ลิเดียรู้สึกสงสัยเมื่อเห็นผู้คนจำนวนมากบนท้องถนนเพื่อไปคริสตจักรทุกวันเสาร์ เธอจึงถามเพื่อนบ้านเกี่ยวกับเรื่องนี้ และพวกเขาก็บอกเธอว่าวันเสาร์เป็นวันที่เหมาะสำหรับการพักผ่อนและนมัสการพระเจ้า พวกเขาอธิบายว่าในวันเสาร์พวกเขาไม่ได้ทำธุรกิจ ช้อปปิ้ง หรือทำกิจกรรมบันเทิงใด ๆ มากนัก ลิเดียคิดว่าพวกเขาต้องมีศาสนาที่แตกต่างจากคริสตจักรอื่น ๆ อย่างมาก แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาก็เชื่อในเรื่องพระเจ้าและความรอดเหมือนกัน

► อ่านออกเสียง 1 ทิโมธี 1 พร้อมกัน ให้นักศึกษาแต่ละคนเขียนสรุปพระคัมภีร์ตอนนี้หนึ่งย่อหน้า พระคัมภีร์ตอนนี้พูดถึงเรื่องใดเกี่ยวกับการสอนหลักคำสอน? ให้นักศึกษาแต่ละคนเขียนรายการเหล่านั้น และให้อภิปรายร่วมกันในกลุ่มถึงรายการที่พวกเขาเขียนไว้นั้น

ต้นกำเนิดของนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์

 วิลเลียม มิลเลอร์

ในช่วงปี ค.ศ. 1830 วิลเลียม มิลเลอร์[1] นักเทศน์คณะแบ๊บติสต์ เริ่มต้นเทศนาว่าพระเยซูจะกลับมาในไม่ช้า พวกผู้ติดตามของเขาถูกเรียกว่าเป็นกลุ่มมิลเลอไรต์อยู่หลายปี ในปี 1844 มิลเลอไรต์ทำนายว่าพระเยซูจะกลับมาในวันที่ 22 ตุลาคม 1844 ผู้คนหลายพันคนเชื่อเช่นนั้น มิลเลอไรต์จำนวนมากออกจากขบวนการนี้หลังจากที่พระเยซูไม่ปรากฏกาย ไฮรัม เอดสัน อ้างว่าตนได้รับการเปิดเผยว่าในวันที่นั้น ๆ พระเยซูเริ่มพันธกิจใหม่ในสถานนมัสการบนสวรรค์ พวกผู้ที่อยู่กับขบวนการนี้ได้กลายเป็นคริสตจักรเซเวนธ์เดย์แอดเวนติสต์

มีคริสตจักรอื่น ๆ ที่เน้นว่าวันเสาร์คือวันที่ถูกต้องสำหรับการนมัสการของคริสเตียน นอกจากนี้ยังมีคริสตจักรอื่น ๆ ที่เกิดขึ้นก่อนองค์กรนี้จะก่อตั้งที่สอนหลักคำสอนนั้น แต่นิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์เป็นองค์กรที่ใหญ่ที่สุดและมีอิทธิพลมากที่สุด

อิทธิพลในปัจจุบัน

ในเดือนธันวาคม ปี 2020 นิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์อ้างว่าตนมีคริสตจักรมากกว่า 92,000 แห่งและมีสมาชิกมากกว่า 21 ล้านคน พวกเขาปฏิบัติงานใน 212 ประเทศและทำพันธกิจด้วย 535 ภาษา พวกเขามีโรงพยาบาล 229 แห่งและโรงเรียน 9,400 แห่ง[2]

หลักคำสอนของนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์

แอดเวนติสต์เชื่อในหลักคำสอนเบื้องต้นของคริสเตียนเกี่ยวกับพระเจ้า เช่น ตรีเอกานุภาพ ความเป็นพระเจ้าของพระคริสต์และพระวิญญาณบริสุทธิ์ พวกเขายังเชื่อในสิทธิอำนาจสูงสุดของพระคัมภีร์ และความรอดโดยพระคุณผ่านทางความเชื่อ

แอดเวนติสต์กล่าวว่าตนเชื่อว่าบุคคลไม่ได้รับความรอดโดยการทำดี แต่คริสเตียนที่แท้จริงจะมีชีวิตที่เชื่อฟังพระเจ้าหลังจากกลับใจมาเชื่อ พวกเขาเชื่อว่ากฎบัญญัติของพระเจ้าแสดงให้เห็นว่าคริสเตียนควรใช้ชีวิตอย่างไร และแสดงให้เห็นว่าคริสเตียนควรดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะเหนือความบาป พวกเขาเชื่อว่าบุคคลจะสูญเสียความรอดได้หากเขาไม่ดำเนินชีวิตเพื่อพระเจ้าอย่างต่อเนื่อง

แอดเวนติสต์กล่าวถูกต้องที่ว่าความบาปทำลายความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้า พระเจ้าตรัสว่าเราดำรงอยู่ในความสัมพันธ์แห่งรักกับพระองค์ได้โดยการถือรักษาพระบัญญัติของพระองค์ ดูใน ยอห์น 15:10

องค์กรหลักของแอดเวนติสต์ไม่เชื่อเรื่องการรอดด้วยการกระทำ อย่างไรก็ตาม ก็มีบุคคลและกลุ่มของแอดเวนติสต์ที่เน้นกฎบัญญัติอย่างมากจนดูเหมือนเป็นการบอกว่าความรอดเกิดจากการเชื่อฟังทำตามกฎบัญญัติ ถ้าหากบุคคลคาดหวังว่าจะได้รับการยอมรับจากพระเจ้าเนื่องจากการกระทำของเขา เขาก็ไม่ได้เชื่อวางใจในพระคุณที่พระคริสต์ได้จัดเตรียมไว้ให้ (เอเฟซัส 2:8-9)

► อะไรคือมุมมองที่ถูกต้องเกี่ยวกับการกระทำ? เราจะอธิบายอย่างไรว่าถึงแม้ว่าเราจำเป็นที่จะต้องดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระเจ้า แต่เราก็รอดได้โดยพระคุณ?

แอดเวนติสต์เชื่อว่ามนุษย์ไม่ได้เป็นอมตะโดยเนื้อแท้ เมื่อตายแล้ว ผู้คนจะอยู่ในสภาพที่สลบไสลไปจนกว่าจะฟื้นขึ้นมาจากความตาย คนที่ได้รับความรอดจะได้รับชีวิตนิรันดร์ คนที่ไม่รอดจะฟื้นขึ้นมาเพื่อรับการพิพากษาแล้วจึงถูกทำลายในบึงไฟ พวกเขาเชื่อว่าซาตานและเหล่าภูตผีอื่น ๆ จะถูกทำลายอย่างสิ้นซาก ไม่มีการลงโทษนิรันดร์

พระเยซูตรัสว่าจะมีการลงโทษนิรันดร์ ดูใน มัทธิว 25:46, วิวรณ์ 20:10, 15

แอดเวนติสต์เชื่อว่าคริสเตียนควรถือรักษากฎบางประการในพันธสัญญาเดิมเกี่ยวกับการควบคุมอาหาร พวกเขาเชื่อว่ากฎเกี่ยวกับการควบคุมอาหารมีไว้เพื่อสุขภาพ พวกเขาอ้างว่าพวกแอดเวนติสต์จะมีอายุยืนกว่าคนอื่น ๆ

เนื้อทุกชนิด คริสเตียนได้รับอนุญาตให้กินได้ ตามที่บอกไว้ใน 1 ทิโมธี 4:4

แอดเวนติสต์เป็นที่รู้จักกันดีเกี่ยวกับหลักคำสอนเรื่องวันสะบาโต พวกเขาเชื่อว่าวันเสาร์คือวันที่เจ็ดของสัปดาห์ เป็นวันที่ถูกต้องสำหรับคริสเตียนในการพักผ่อนและนมัสการ พวกเขาเชื่อว่าคริสตจักรที่นมัสการวันอาทิตย์ก็ทำตามอย่างธรรมเนียมนอกรีต

ท่าทีต่อคริสตจักรอื่น ๆ

แอดเวนติสต์เชื่อว่าพวกเขาเป็น “คนที่เหลืออยู่” ผู้สัตย์ซื่อ คือบรรดาคนที่ยังคงถือรักษาพระบัญญัติของพระเจ้าในโลกคริสเตียนที่ประนีประนอม พวกเขาเชื่อว่าบาบิโลนในคำเผยพระวจนะตามพระคัมภีร์หมายถึงองค์กรศาสนาที่ละทิ้งความเชื่อและพันธมิตรของพวกเขาในระบบของโลกนี้

พวกเขาเชื่อว่ามีคริสเตียนแท้ในสังกัดคริสเตียนที่หลากหลายผู้เชื่อฟังพระเจ้าเท่าที่พวกเขาเข้าใจ แต่ไม่ได้เข้าใจทั้งหมดตามที่พระเจ้าประสงค์ ในยุคสุดท้ายก่อนการมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า ทุกคนจะพบกับวิกฤติและต้องรับแสงสว่างและเดินในความสว่าง ไม่อย่างนั้นก็ต้องถูกทำลายในการพิพากษาของพระเจ้า ผู้นมัสการในวันอาทิตย์ที่ไม่ยอมรับความจริงนั้น ในที่สุดจะยอมรับ “เครื่องหมายของสัตว์ร้าย”

แอดเวนติสต์ยอมรับว่าผู้คนในประวัติศาสตร์คริสตจักรเป็นคริสเตียนแท้และพระเจ้าทรงใช้พวกเขา เช่น ผู้นำในการปฏิรูปศาสนา พวกเขายังอ่านและอ้างอิงคำพูดของนักศาสนศาสตร์และนักวิชาการด้านพระคัมภีร์ที่ไม่ใช่แอดเวนติสต์ด้วย

► คุณจะอธิบายถึงท่าทีของแอดเวนติสต์ต่อคริสตจักรอื่น ๆ ว่าอย่างไร?

[3]ความสำคัญของการเผยพระวจนะ

แอดเวนติสต์เชื่อว่าคำเผยพระวจนะเป็นของประทานสำหรับคริสตจักร เป็นสิ่งจำเป็นต่อการนำทางอย่างต่อเนื่อง ผู้เผยพระวจนะคนสำคัญที่สุดของพวกเขาคือ เอลเลน ไวท์ เธอเริ่มเผยพระวจนะในปี 1844 เธอเขียนนิมิตมากกว่า 2,000 นิมิต นิมิตและงานเขียนอื่น ๆ ของเธอจัดทำเป็นหนังสือ 80 เล่ม แอดเวนติสต์ส่งเสริมให้สมาชิกอ่านงานเขียนของเธอเป็นประจำ

แอดเวนติสต์เชื่อว่าพระคัมภีร์เป็นสิทธิอำนาจสูงสุด และคำเผยพระวจนะทั้งหมดต้องได้รับการทดสอบด้วยพระคัมภีร์ เอลเลน ไวท์เองกล่าวว่าหนังสือของเธอเรื่อง คำพยาน จะไม่จำเป็นหากผู้คนปฏิบัติตามพระคัมภีร์อย่างใกล้ชิดเพียงพอ เธอกล่าวว่างานเขียนของเธอไม่ได้มีจุดประสงค์เพื่อเปิดเผยสิ่งใด ๆ ที่ไม่ได้ระบุไว้ในพระคัมภีร์[4]

แอดเวนติสต์ยังคงตีพิมพ์และจำหน่ายหนังสือของ เอลเลน ไวท์ ในฐานะคำอธิบายหลักคำสอนของพวกเขาได้ดีที่สุด โดยพวกเขาอ้างถึงเธอในสิ่งพิมพ์ของตนอยู่เป็นประจำ พวกเขาไม่ได้อ้างว่างานเขียนของเธอเป็นเอกสารอ้างอิงที่เทียบได้กับพระคัมภีร์

งานเขียนของ เอลเลน ไวท์ ส่วนใหญ่แสดงความคิดเห็นที่ไม่อยู่ในพระคัมภีร์ และให้คำอธิบายพระคัมภีร์ที่ขึ้นอยู่กับการเปิดเผยใหม่มากกว่าการตีความแบบปกติ เป็นอันตรายที่เซเวนธ์เดย์แอดเวนติสต์ให้สิทธิอำนาจกับงานเขียนอื่นนอกเหนือจากพระคัมภีร์มากเกินไป และไม่ให้พระคัมภีร์มีสิทธิอำนาจสูงสุด

► อะไรคือความเหมาะสมในการใช้งานเขียนของศิษยาภิบาลและอาจารย์?

จุดเน้นของแอดเวนติสต์คือคำเผยพระวจนะเรื่องวันสิ้นโลกที่ได้รับการเปิดเผยนามของคริสตจักรของพวกเขา ซึ่งอ้างอิงถึงการมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาเน้นการตีความแบบละเอียดถี่ถ้วนเกี่ยวกับคำเผยพระวจนะในพระคัมภีร์เรื่องวันสิ้นโลก รวมถึงพระคัมภีร์หลายตอนที่ไม่ชัดเจน แอดเวนติสต์เน้นถึงบทบาทของนิมิตและการอัศจรรย์ต่าง ๆ ในพันธกิจสมัยใหม่ของพวกเขา

ประเด็นสำคัญเรื่องวันที่เจ็ด

แอดเวนติสต์เริ่มต้นวันสะบาโตของพวกเขาในวันศุกร์ตอนเย็นเมื่อดวงอาทิตย์ตกและไปสิ้นสุดในวันเสาร์เมื่อดวงอาทิตย์ตกซึ่งเหมือนกับชาวยิว

นิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์เชื่อว่าการนมัสการวันอาทิตย์แทนวันเสาร์เป็น เครื่องหมายของสัตว์ร้าย ที่อธิบายไว้ในหนังสือวิวรณ์

เครื่องหมายของสัตว์ร้าย ในหนังสือวิวรณ์ ไม่ได้เหมือนกับเป็นการนมัสการในวันใดวันหนึ่ง ดูใน วิวรณ์ 13:16-17

พวกเขาเชื่อว่าจะมีเวลาหนึ่งที่โลกจะพยายามบังคับให้มีการนมัสการในวันอาทิตย์ และจะข่มเหงผู้ที่พยายามถือรักษาวันเสาร์ให้เป็นวันสะบาโต พวกเขาเชื่อว่าขณะนี้มีคริสเตียนแท้ที่อยู่ในคริสตจักรที่นมัสการในวันอาทิตย์ แต่ในอนาคตคนเหล่านั้นจะต้องเปลี่ยนไปยึดมั่นความจริงโดยให้วันเสาร์เป็นวันสะบาโต หรือไม่เช่นนั้นพวกเขาก็จะต้องสูญเสียจิตวิญญาณเพราะต่อต้านความจริง พวกเขาเชื่อว่าเมื่อเกิดวิกฤติขึ้น คริสเตียนแท้ทุกคนจะสัตย์ซื่อต่อวันเสาร์สะบาโต แม้ว่าจะหมายถึงความตายก็ตาม และใครก็ตามที่ถือรักษาวันอาทิตย์เป็นวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ใช่คริสเตียน

ไม่มีการระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ว่าวันใดในสัปดาห์ที่เป็นประเด็นสำคัญ แต่ประเด็นสำคัญคือการนมัสการบุคคลผู้ไม่ใช่พระเจ้า

พิจารณาถึงนัยสำคัญของหลักข้อเชื่อของแอดเวนติสต์ ถ้าพวกเขาถูกต้อง นั่นแสดงว่าคริสตจักรของคริสเตียนเกือบทั้งหมดก็ผิดมาตั้งแต่ศตวรรษแรกแล้ว ไม่มีสักคนในท่ามกลางคริสเตียนฝ่ายวิญญาณและเดินในทางของพระเจ้าเกือบล้านคนที่เคยมีชีวิตอยู่จะตระหนักว่าพวกเขาติดตาม “เครื่องหมายของสัตว์ร้าย” และเห็นได้ชัดว่าพระเจ้าไม่เคยแสดงให้พวกเขาเห็นเรื่องนี้ นี่ไม่ใช่หลักคำสอนรองที่สูญหาย แต่เป็นหนึ่งในหลักคำสอนสำคัญมากตามคำกล่าวของแอดเวนติสต์ ในยุคสุดท้ายบุคคลจะสูญเสียจิตวิญญาณของเขาถ้าหากเขาเป็นฝ่ายผิด

[5]วันอาทิตย์เป็นวันนมัสการสำหรับคริสเตียนในทุกประโทศของโลก คริสเตียนนับล้าน ๆ คนทั่วโลกรวมตัวกันนมัสการพระเจ้าและฟังพระวจนะของพระองค์ พวกเขาเป็นพยานถึงความรักและพระคุณของพระองค์ พวกเขาอุทิศตนรับใช้พระองค์ พวกนับล้าน ๆ คนทนทุกข์จากการข่มเหงที่ร้ายแรงเนื่องจากการที่พวกเขาอุทิศตัวต่อพระเจ้า เราเชื่อได้ไหมว่าพวกเขากำลังติดตามหลักคำสอนของซาตานและในวันหนึ่งจะสูญเสียจิตวิญญาณของพวกเขาถ้าพวกเขาไม่สำนึกว่าวันเสาร์คือวันสะบาโต?

► คิดถึงคนที่เป็นแบบอย่างในทางของพระเจ้าที่เคยเป็นพระพรต่ชีวิตของคุณ มันเป็นไปได้ไหมที่จะเชื่อว่าพวกเขาจะต้องสูญเสียจิตวิญญาณหากไม่เปลี่ยนใจไปยึดถือตามประเด็นดังกล่าวนี้?

แอดเวนติสต์อ้างว่าการนมัสการวันอาทิตย์เริ่มต้นที่สภาแห่งไนเซีย ในปี ค.ศ. 325 ความจริงคือการตัดสินใจของสภาไม่ได้ก่อให้เกิดหลักคำสอนใหม่ใด ๆ พวกเขาสถาปนาหลักคำสอนที่พวกเขาเชื่อว่ามาจากอัครทูต

คริสเตียนเริ่มต้นรักษาวันอาทิตย์เป็นดั่งวันขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาตั้งแต่แรกซึ่งเราไม่สามารถพบวันเริ่มต้นที่แท้จริงได้ ดิดาเคถูกเขียนในช่วงต้นศตวรรษที่สองของคริสตจักรแต่เป็นตัวแทนของประเพณีและคำสอนของศตวรรษแรก เป็นบทสรุปของคำสอนของอัครทูตซึ่งถูกใช้ในคริสตจักรทุกแห่ง ดิดาเคกล่าวว่าคริสเตียนควรพบปะกันในวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อทำมหาสนิทร่วมกัน ข้อเขียนนี้ไม่ได้พยายามสอนเรื่องใหม่ แต่เป็นการทบทวนหลักคำสอนได้รับการสถาปนามาแล้ว นั่นหมายความว่าการปฏิบัตินี้มีอยู่แล้วเป็นปกติ และคริสเตียนส่วนใหญ่รู้อยู่แล้วว่านี่คือหลักคำสอนของอัครทูต

จดหมายฝากของบารนาบัสถูกเขียนขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่หนึ่ง ไม่ใช่พระคัมภีร์แต่ถูกใช้เป็นเนื้อหาในการเฝ้าเดี่ยวของคริสตจักรต่าง ๆ มีชื่อเรียกว่า “วันที่แปด” คือวันที่พระเยซูฟื้นขึ้นจากความตาย จดหมายนี้บอกว่าคริสเตียนเฉลิมฉลองในวันที่แปด

เราหาไม่พบในพระคัมภีร์ที่อธิบายว่าวันสะบาโตถูกสลับมาเป็นวันอาทิตย์ แต่เราพบคำสั่งที่ว่าบุคคลไม่ควรถูกตัดสินเกี่ยวกับการถือรักษาวันสะบาโต (โคโลสี 2:16-17, โรม 14:5-6) เรายังคงพบด้วยว่าคริสเตียนในพันธสัญญาใหม่ต้องถวายในวันอาทิตย์ (1 โครินธ์ 16:1-2) พวกเขาพบกันเพื่อประชุมนมัสการในวันอาทิตย์ (กิจการ 20:7) และพวกเขาเรียกวันอาทิตย์ว่าเป็นวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า (วิวรณ์ 1:10)

สะบาโตของชาวยิวไม่ได้เป็นข้อกำหนดสำหรับคริสเตียน แต่หลักการเรื่องวันหยุดพักเป็นหลักการที่สร้างสรรค์สำหรับทุกยุคสมัย ด้วยเหตุนี้คริสเตียนควรพยายามหลีกเลี่ยงการทำงานหรือทำธุรกิจในวันอาทิตย์เพื่อหยุดพักและนมัสการพระเจ้า

ข้อสรุปของประเด็นสำคัญเรื่องวันที่เจ็ด

1. ไม่มีระบุไว้ในหนังสือวิวรณ์ว่า “เครื่องหมายของสัตว์ร้าย” หมายถึงประเด็นเรื่องวันไหนในสัปดาห์ที่ใช้ในการนมัสการ

2. มันเป็นไปไม่ได้ที่จะเชื่อว่าคริสเตียนเกือบทั้งหมดในทุกสมัยและในทุกแห่งเป็นฝ่ายผิดเรื่องหลักคำสอนซึ่งสามารถทำให้พวกเขาสูญเสียจิตวิญญาณได้

3. พระคัมภีร์บอกไม่ให้เราตัดสินคนอื่นเรื่องการถือรักษาวันสะบาโต

4. การนมัสการวันอาทิตย์ได้รับการสถาปนาไว้อยู่แล้วในศตวรรษที่หนึ่งเป็นดั่งหลักคำสอนของอัครทูต

5. คริสเตียนในพันธสัญญาใหม่พบปะกันวันอาทิตย์และเรียกวันนั้นว่าวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า

► เวลานี้ย้อนกลับไปอ่านข้อความที่มีตัวหนาและตัวเอียงกับข้อพระคัมภีร์แต่ละข้อ

เราไม่ควรพูดว่าบุคคลหนึ่งไม่ใช่คริสเตียนเพราะเขาเป็นนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์ เป็นไปได้ที่คนที่เชื่อหลักคำสอนทั้งหมดของแอดเวนติสต์ได้รับความรอดแล้ว ปัญหาในการสามัคคีธรรมกับแอดเวนติสต์บางคนไม่ใช่การที่เราปฏิเสธพวกเขาแต่คือการที่พวกเขาปฏิเสธเรา

เราเห็นด้วยกับแอดเวนติสต์ว่าคริสเตียนดำเนินชีวิตด้วยการเชื่อฟังพระเจ้า เราไม่เห็นด้วยกับคริสตจักรที่สอนว่าเนื่องจากเรารอดโดยพระคุณ จึงไม่สำคัญที่จะดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะเหนือบาป

แอดเวนติสต์บางคนดูเหมือนจะเชื่อว่าบุคคลได้รับความรอดโดยการกระทำมากกว่ารอดโดยพระคุณ บางคนดูเหมือนเชื่อว่าถ้าหากบุคคลไม่ถือรักษาข้อกำหนดตามพันธสัญญาเดิมก็จะไม่รอด แม้ว่าหากเขาจริงใจทำตามพระคัมภีร์เท่าที่เขาเข้าใจได้ก็ตาม แอดเวนติสต์เหล่านั้นไม่เข้าใจข่าวประเสริฐในพระคัมภีร์ สำหรับแอดเวนติสต์เหล่านั้น ขอให้ใช้ประเด็นต่าง ๆ จากคู่มือหลักคำสอนในหัวข้อต่อไปนี้

(9) ความรอดเกิดขึ้นโดยการลบบาปของพระคริสต์เท่านั้น

(11) เราได้รับความรอดโดยความเชื่อ

(12) เรามีความมั่นใจในความรอดส่วนบุคคลได้

คุณสามารถตอบสนองต่อประเด็นเรื่องวันสะบาโตด้วยเนื้อหาของบทเรียนในส่วนของ “ประเด็นสำคัญเรื่องวันที่เจ็ด”

ถ้าหากแอดเวนติสต์คนหนึ่งเชื่อจริง ๆ ว่าคำสอนของพระคัมภีร์นั้นเพียงพอสำหรับความรอดแล้ว ไม่ต้องมีการเปิดเผยอื่นใดอีก นั่นย่อมเป็นเรื่องดี ถ้าหากแอดเวนติสต์คนหนึ่งดูเหมือนคิดว่าการเปิดเผยอื่น ๆ อย่างเช่น การเปิดเผยที่มาจาก เอลเลน ไวท์ เป็นสิ่งจำเป็น คุณควรแสดงข้อพระคัมภีร์ต่าง ๆ ที่อ้างอิงในส่วนของคู่มือหลักคำสอนให้แก่เขา

(1) พระคัมภีร์ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นหลักคำสอน

คู่มือหลักคำสอน PDF

เบนจามินเป็นสมาชิกของนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์มาเป็นเวลา 12 ปี เขาศึกษาหลักคำสอนของพวกเขาและอ่านงานเขียนของ เอลเลน ไวท์ ข้อกังวลหลักของเขาคือการที่จะรู้ได้ว่าบุคคลใดได้รับความรอดและได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ เขากล่าวว่าหลักคำสอนของเซเวนเดย์แอดเวนติสต์สอนว่าเราจะได้รับความรอดโดยการรักษาพระบัญญัติ เขาอ่านกาลาเทีย 5:4 ซึ่งกล่าวว่าหากเราพยายามจะเป็นผู้ชอบธรรมโดยกฎบัญญัติ เราก็ไม่มีพระคริสต์ เขากล่าวว่าเซเวนเดย์แอดเวนติสต์ดูเหมือนจะพูดด้วยว่าข่าวประเสริฐจะเปลี่ยนไปในวันสุดท้าย และผู้ที่ไม่รักษาวันสะบาโตที่ถูกต้องจะไม่สามารถรับความรอดได้แม้ว่าคนที่จริงใจจะได้รับความรอดโดยไม่ได้รักษาวันสะบาโตมาก่อนก็ตาม เบนจามินยังคงเชื่อว่าเราต้องเชื่อฟังพระเจ้า แต่เขาออกจากนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์เพราะเชื่อว่าพวกเขามีข่าวประเสริฐที่เน้นการกระทำ

► เวลานี้อ่าน 1 ทิโมธี 1 อีกครั้ง ให้นักศึกษาแต่ละคนเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่ออธิบายว่าเนื้อหาของพระคัมภีร์ตอนนี้มีไว้สำหรับผู้นับถือนิกายเซเวนเดย์แอดเวนติสต์อย่างไรบ้าง นักศึกษาหลายคนสามารถแบ่งปันสิ่งที่พวกเขาเขียนได้

ขอให้จำไว้ว่าคุณจะต้องหาโอกาสเพื่อนำเสนอข่าวประเสริฐให้กับใครบางคนจากกลุ่มศาสนานี้ เตรียมแบ่งปันบทสนทนาที่คุณมีแล้วนั้นกับเพื่อนร่วมชั้นของคุณ เขียนรายงานสองหน้ากระดาษและส่งให้กับหัวหน้าชั้น