เมื่อจบบทเรียนนี้ นักศึกษาควรจะสามารถ...

(1) รู้จักลักษณะธรรมชาติของคำเผยพระวจนะในพระคัมภีร์

(2) รู้ช่วงเวลาที่น่าจะเป็นและบริบททางประวัติศาสตร์ของอิสยาห์

(3) บอกโครงร่างหัวข้อหลักและจุดประสงค์เบื้องต้นของอิสยาห์ได้

(4) ประยุกต์ใช้คำสัญญาถึงพระเมสสิยาห์ของพระธรรมอิสยาห์ได้

(5) เข้าใจข้อโต้แย้งที่สนับสนุนว่าพระธรรมอิสยาห์มีผู้ประพันธ์เพียงคนเดียว

(6) เชื่อมโยงข่าวสารของอิสยาห์เข้ากับความต้องการของโลกปัจจุบัน

► อ่าน อิสยาห์ (ทบทวนงานมอบหมาย บทที่ 9 ก่อนการอ่านพระธรรมอิสยาห์)

► ท่องจำ อิสยาห์ 9:6–7

► พันธกิจของผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมมีลักษณะเป็นอย่างไร? ข่าวสารของพวกเขามีความชัดเจนต่อผู้ฟังมากน้อยเพียงใด และมีมากน้อยเพียงใดที่ถูกซ่อนไว้จนกว่าจะถึงอนาคต?

พระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมรวมถึงพระธรรมในหมวดผู้เผยพระวจนะใหญ่ (อิสยาห์ เยเรมีย์ เพลงคร่ำครวญ เอเสเคียล และดาเนียล) ตลอดจนหมวดผู้เผยพระวจนะน้อย 12 พระธรรม (โฮเชยา โยเอล อาโมส โอบาดีห์ โยนาห์ มีคาห์ นาฮูม ฮาบากุก เศฟันยาห์ ฮักกัย เศคาริยาห์ และมาลาคี) ก่อนศึกษาแต่ละพระธรรม ควรศึกษาบทบาทของผู้เผยพระวจนะในท่ามกลางอิสราเอลในพันธสัญญาเดิมเพื่อความเข้าใจมากขึ้น

ผู้เผยพระวจนะที่มีผลงานการเขียนได้ปรนนิบัติรับใช้ในช่วงประมาณปี 800 ก่อนคริสต์ศักราช ถึง 450 ก่อนคริสต์ศักราช ผู้เผยพระวจนะยุคก่อนหน้านั้น เช่น เอลียาห์ และเอลีชา ไม่ได้ทิ้งบันทึกคำเทศนาของตนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ผู้เผยพระวจนะที่มีผลงานการเขียนทั้ง 16 ท่าน เป็นที่จดจำจากพระธรรมที่มีชื่อของพวกเขา

พระคัมภีร์ฮีบรู ใช้คำสามคำในการเรียกผู้เผยพระวจนะ คำเรียกเหล่านี้แสดงให้เห็นถึงบทบาทของผู้เผยพระวจนะในอิสราเอล สองคำแรก (hozeh และ ro’eh) มาจากรากศัพท์ที่มีความหมายว่า “เห็น” คำเหล่านี้บอกเราว่าผู้เผยพระวจนะคือบุคคลผู้มองเห็นสิ่งต่างๆ ของพระเจ้า คำที่สาม (nabi) มีความหมายว่า “ผู้ที่ถูกเรียก” ซึ่งอ้างถึงบุคคลผู้ซึ่งพระเจ้าทรงเรียกให้นำข่าวสารของพระเจ้าไปแจ้งแก่ผู้อื่น

พระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะแสดงให้เห็นลักษณะหลายประการของผู้เผยพระวจนะดังนี้

1. ผู้เผยพระวจนะไม่ได้กล่าวถ้อยคำของตนเอง แต่พวกเขานำถ้อยคำของพระเจ้ามากล่าว ในพระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะมีวลีที่ว่า “พระยาห์เวห์องค์เจ้านายตรัสดังนี้” ปรากฏอยู่มากกว่า 350 ครั้ง ผู้เผยพระวจนะได้รับการทรงเรียกให้นำพระวจนะของพระเจ้ามาแจ้งแก่ประชากรของพระเจ้า

2. ผู้เผยพระวจนะกล่าวถ้อยคำของพระเจ้าแก่คนในยุคสมัยของตนเอง ข่าวสารของพวกเขาถูกส่งไปยังชนชาติของตนเป็นลำดับแรก เมื่อเราอ่านเรื่องราวของผู้เผยพระวจนะ เราควรตั้งคำถามว่า “ผู้ฟังในยุคสมัยของผู้เผยพระวจนะเข้าใจข่าวสารนั้นว่าอย่างไร?” การรู้ว่าผู้ฟังกลุ่มแรกเข้าใจข่าวสารของผู้เผยพระวจนะอย่างไร จะช่วยให้เราเข้าใจข่าวสารนั้นสำหรับยุคปัจจุบันได้ดียิ่งขึ้น

3. ผู้เผยพระวจนะกล่าวถ้อยคำของพระเจ้าแก่คนรุ่นอนาคต ผู้เผยพระวจนะมองเห็นสิ่งต่างๆ ของพระเจ้า ถ้อยคำแรกของพระธรรมอิสยาห์นั้นคล้ายคลึงกับของผู้เผยพระวจนะอีกหลายท่าน คือ “นิมิต...ที่อิสยาห์บุตรอามอสได้เห็น…” (อิสยาห์ 1:1) โดยผ่านทางนิมิตและการทรงสำแดงพิเศษ พระเจ้าทรงเปิดเผยความจริงในอนาคตแก่ผู้เผยพระวจนะของพระองค์ ผู้เผยพระวจนะมองเห็นทั้งการพิพากษาในอนาคตและการฟื้นฟูในอนาคต

เมื่อเราศึกษาพระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะ เราจะเห็นหัวข้อหลักบางอย่างถูกกล่าวซ้ำอยู่บ่อยครั้ง มีหัวข้อหลัก 3 ประการต่อไปนี้ที่ปรากฏอยู่ตลอดพระธรรมหมวดนี้

ความสัตย์ซื่อต่อพันธสัญญา

ผู้เผยพระวจนะได้เตือนผู้ฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าอิสราเอลถูกเรียกให้เป็นประชากรที่พระเจ้าทรงเลือก ที่ซีนาย อิสราเอลได้ทำพันธสัญญากับพระเจ้า พันธสัญญานี้เป็นมากกว่าเรื่องของพิธีกรรมและเครื่องบูชา แต่เรียกร้องความบริสุทธิ์ส่วนบุคคลต่อพระพักตร์พระเจ้า และความยุติธรรมต่อผู้อื่น ผู้เผยพระวจนะ เช่น มีคาห์ และอาโมส ได้เผชิญหน้ากับอิสราเอลถึงเรื่องความล้มเหลวของชนชาติในการดำเนินชีวิตโดยเชื่อฟังพันธสัญญานั้น

วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ผู้เผยพระวจนะอ้างถึง “วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า” เกือบ 20 ครั้ง ผู้เผยพระวจนะได้แสดงให้เห็น 3 แง่มุมของวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า ซึ่งจะเป็นเวลาแห่ง...

• การพิพากษาผู้ที่ไม่เชื่อ

• การชำระประชากรของพระเจ้า

• ความรอดสำหรับผู้ที่ซื่อสัตย์

พระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา

ข่าวสารสำคัญของผู้เผยพระวจนะคือคำสัญญาเรื่องพระเมสสิยาห์ นักวิชาการพระคัมภีร์พบคำเผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมมากถึง 300 แห่งที่เล็งถึงพระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา

บริบททางประวัติศาสตร์ของอิสยาห์

อิสยาห์ บุตรของอามอส ได้ทำพันธกิจรับใช้ในราชสำนักยูดาห์ช่วงปลายศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสต์ศักราช ชื่อของอิสยาห์มีความหมายว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงช่วยให้รอด” ซึ่งเป็นชื่อที่เล็งถึงหัวข้อหลักในพันธกิจของอิสยาห์ คือความรอดสำหรับประชากรของพระเจ้า

การทรงเรียกให้ทำพันธกิจผู้เผยพระวจนะของอิสยาห์เกิดขึ้นในปีที่กษัตริย์อุสซียาห์สิ้นพระชนม์ (อิสยาห์ 6:1) ประมาณ 740 ปีก่อนคริสต์ศักราช ท่านได้บันทึกเรื่องการสิ้นพระชนม์ของเซนนาเคอริบไว้ในปี 681 ก่อนคริสต์ศักราช (อิสยาห์ 37:38) สิ่งนี้กำหนดช่วงเวลาของพระธรรมอิสยาห์ว่าอยู่ที่ประมาณ 740–680 ปีก่อนคริสต์ศักราช

อิสยาห์ ทำพันธกิจรับใช้ในช่วงสมัยการปกครองของกษัตริย์แห่งยูดาห์สี่องค์ คือ โยธาม อาหัส เฮเซคียาห์และมนัสเสห์ ธรรมเนียมของชาวยิวกล่าวว่า มนัสเสห์ได้ประหารชีวิตอิสยาห์โดยสั่งให้เลื่อยตัวท่านออกเป็นสองท่อน

ในช่วงปีแรกๆ แห่งพันธกิจของอิสยาห์ ทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 ได้ขยายอาณาเขตจักรวรรดิอัสซีเรีย เปคาห์กษัตริย์แห่งอาณาจักรเหนือได้เข้าโจมตียูดาห์ เนื่องจากอาหัสปฏิเสธที่จะเข้าร่วมเป็นพันธมิตรเพื่อต่อต้านอัสซีเรีย (อิสยาห์ 7:1 2 พงศ์กษัตริย์ 16:5) อาหัสไม่ยอมฟังคำทัดทานของอิสยาห์ และได้ไปร้องขอความช่วยเหลือจากอัสซีเรีย (อิสยาห์ 7:3–9 2 พงศ์กษัตริย์ 16:7–9) ข่าวสารของอิสยาห์ได้ให้หมายสำคัญสำหรับเหตุการณ์ในอนาคตอันใกล้ และคำเผยพระวจนะเรื่องการมาบังเกิดของพระเมสสิยาห์ (อิสยาห์ 7:10–17)[1]

หลังจากอาหัสสิ้นชีวิต บุตรชายของเขาคือ เฮเซคียาห์ ได้ก่อกบฏต่อต้านอัสซีเรีย (2 พงศ์กษัตริย์ 18:1, 7) และเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับอียิปต์ (อิสยาห์ 30:1–2) เพื่อเป็นการตอบโต้ เซนนาเคอริบผู้ปกครองอัสซีเรียจึงได้เข้าโจมตียูดาห์ในปี 701 ก่อนคริสต์ศักราช ในครั้งแรกเฮเซคียาห์พ่ายแพ้และถูกบีบบังคับให้ส่งเครื่องบรรณาการแก่อัสซีเรีย (2 พงศ์กษัตริย์ 18:14–16) ต่อมา เฮเซคียาห์ได้แข็งข้อต่อเซนนาเคอริบอีก ครั้งนี้ เซนนาเคอริบส่งผู้สื่อสารมาข่มขู่เมืองนั้น เฮเซคียาห์รับจดหมายนั้นมาแล้วนำไปคลี่ออกต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ในพระวิหาร พระองค์ทรงทูลขอให้พระเจ้าช่วยกู้ยูดาห์ว่า: “ฉะนั้นบัดนี้ ข้าแต่พระยาห์เวห์ พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยพวกข้าพระองค์ให้พ้นมือของเขา เพื่อราชอาณาจักรทั้งสิ้นแห่งแผ่นดินโลกจะทราบว่า พระองค์คือพระยาห์เวห์ ทรงเป็นพระเจ้าแต่องค์เดียว” (2 พงศ์กษัตริย์ 19:19) เพื่อเป็นการตอบคำอธิษฐานของเฮเซคียาห์ ทูตของพระเจ้าได้โจมตีกองทัพอัสซีเรีย โดยประหารชีวิตทหารไป 185,000 คน และขับไล่พวกอัสซีเรียออกไปจากยูดาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 19, อิสยาห์ 37) สมัยการปกครองส่วนที่เหลือของเฮเซคียาห์เป็นช่วงเวลาแห่งความสงบสุข

จุดประสงค์ของอิสยาห์

เมื่ออาณาจักรเหนือล่มสลายลง ยูดาห์ต้องเผชิญกับบททดสอบ ยูดาห์จะทำตามอย่างอิสราเอลในการละทิ้งความเชื่อ หรือจะยังคงซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า? อิสยาห์ได้เตือนถึงการพิพากษาสำหรับความบาปของยูดาห์ เขาได้หนุนใจยูดาห์ด้วยคำสัญญาถึงความรอดหากยูดาห์กลับมาสู่พันธสัญญา

ภาพรวมของอิสยาห์

พระธรรมอิสยาห์บางครั้งถูกเปรียบว่าเป็นพระคัมภีร์ฉบับย่อ 39 บทแรก (ซึ่งสอดคล้องกับพระธรรม 39 เล่มในพันธสัญญาเดิม) แสดงให้เห็นถึงความยุติธรรมของพระเจ้าในการพิพากษายูดาห์และบรรดาประชาชาติโดยรอบ เนื่องจากพระเจ้าเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ พระองค์จึงไม่สามารถละเลยความบาปได้ ส่วน 27 บทสุดท้าย (ซึ่งสอดคล้องกับพระธรรม 27 เล่มในพันธสัญญาใหม่) ได้ปลอบประโลมยูดาห์ด้วยคำสัญญาเรื่องพระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา

พระธรรมที่ครอบคลุมช่วงเวลา 60 ปี กษัตริย์ 4 องค์ จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่ 2 แห่ง (อัสซีเรียและบาบิโลน) และเผยพระวจนะถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอีกหลายร้อยปีนั้น ยากที่จะสรุปเนื้อหาลงในเพียงไม่กี่ย่อหน้า ขณะที่คุณอ่านอิสยาห์ โครงร่างนี้จะเป็นแนวทางให้แก่คุณตลอดทั้งพระธรรม บทสรุปเกี่ยวกับหัวข้อหลักจะชี้แนะแนวคิดสำคัญที่ควรติดตาม

โครงร่างพระธรรมอิสยาห์

(1) คำเผยพระวจนะถึงการพิพากษา (อิสยาห์ 1–35)

• เน้นย้ำเรื่องการพิพากษา

• กล่าวแก่ประชากรที่ดื้อรั้นในสมัยของอิสยาห์เป็นหลัก

• เตือนว่าอัสซีเรียจะเอาชนะอาณาจักรเหนือของอิสราเอล

• ข่าวสารเรื่องการพิพากษาต่อประชาชาติทั้งหลาย รวมถึงอิสราเอล อัสซีเรีย บาบิโลน ฟีลิสเตีย โมอับ ดามัสกัส คูช อียิปต์ เอโดม ยูดาห์ และไทระ

• ความรอดสำหรับผู้ที่ซื่อสัตย์ (อิสยาห์ 35)

(2) ช่วงรอยต่อทางประวัติศาสตร์ (อิสยาห์ 36–39)

• คำขู่ของเซนนาเคอริบและการช่วยกู้ของพระเจ้า (อิสยาห์ 36–37)

เรื่องราวของเซนนาเคอริบ ถือเป็นบทสรุปของเนื้อหาที่เน้นเรื่องอัสซีเรียใน อิสยาห์ 1–35 เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี 701 ก่อนคริสต์ศักราช และแสดงให้เห็นว่าความเชื่อในพระเจ้านำมาซึ่งพระพรของพระเจ้า

• การป่วยของเฮเซคียาห์และการหายดีอย่างอัศจรรย์ (อิสยาห์ 38)

• การต้อนรับอย่างขาดสติปัญญาของเฮเซคียาห์ต่อเมโรดัคบาลาดัน จากบาบิโลน (อิสยาห์ 39)

เรื่องราวการมาเยือนของเมโรดัคบาลาดันในปี 711 ก่อนคริสต์ศักราช เป็นจุดเริ่มต้นของเนื้อหาที่เน้นเรื่องบาบิโลนใน อิสยาห์ 40–66 ความบาปของยูดาห์จะนำไปสู่การถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลน[2]

(3) คำเผยพระวจนะถึงพระเมสสิยาห์แห่งการปลอบประโลม (อิสยาห์ 40–66)

• เน้นเรื่องการฟื้นฟูและคำสัญญาจากพระเจ้า

• กล่าวแก่ประชากรที่สัตย์ซื่อในทุกยุคทุกสมัย

• การปลอบประโลมและการช่วยกู้ยูดาห์ (อิสยาห์ 40–48)

• ผู้รับใช้ที่จะเสด็จมาจะประทานการไถ่ (อิสยาห์ 49–55)

• พระเจ้าจะฟื้นฟูทุกคนที่สัตย์ซื่อต่อพันธสัญญา (อิสยาห์ 56–66)

หัวข้อที่สำคัญในอิสยาห์

บรรดาคนที่เหลืออยู่

พระเจ้าจะรักษาบรรดาคนที่เหลืออยู่เอาไว้ คือ บรรดาผู้ที่สัตย์ซื่อต่อพระเจ้าแม้ว่าคนทั้งชาติจะละทิ้งความเชื่อก็ตาม (อิสยาห์ 1:9) อิสยาห์ได้ตั้งชื่อบุตรชายคนหนึ่งของท่านว่า “เชอารยาชูบ” (แปลว่า “บรรดาคนที่เหลืออยู่จะกลับมา”) เพื่อเป็นข่าวสารเชิงเผยพระวจนะว่าพระเจ้าจะทรงนำชนที่เหลืออยู่ที่ซื่อสัตย์กลับมายังเยรูซาเล็มภายหลังการถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลย (อิสยาห์ 7:3 อิสยาห์ 10:20–21)

พระเจ้า องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล

ในช่วงแรกของการทำพันธกิจเผยพระวจนะ อิสยาห์ ได้เห็นองค์เจ้านายประทับบนพระที่นั่ง สูงและเทิดทูนขึ้น (อิสยาห์ 6:1) เหล่าเสราฟิมที่อยู่ล้อมรอบพระเจ้าต่างก็ร้องว่า “บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ พระยาห์เวห์จอมทัพ แผ่นดินโลกทั้งสิ้นเต็มด้วยพระสิริของพระองค์” (อิสยาห์ 6:3) นิมิตนี้ได้เปลี่ยนแปลงชีวิตและพันธกิจของอิสยาห์ อิสยาห์เอ่ยถึงพระเจ้าในฐานะ “องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล” มากกว่า 20 ครั้ง ซึ่งเป็นพระนามที่แสดงถึงความบริสุทธิ์และอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า[3] แง่มุมที่สำคัญประการหนึ่งในข่าวสารของอิสยาห์คือ อิสราเอลต้องเผชิญกับการพิพากษาเพราะพวกเขาเพิกเฉยต่อความบริสุทธิ์ของพระเจ้าผู้ซึ่งพวกเขาประกาศว่าตนเองนมัสการ

อำนาจปกครองสูงสุดขององค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลนั้นประจักษ์ชัดในการพิพากษาของพระองค์ต่อบรรดาศัตรูของอิสราเอล พระเจ้าบัญชาให้อิสยาห์ตั้งชื่อบุตรชายคนหนึ่งของท่านว่า “มาเฮร์-ชาลาล-หัช-บัส” ซึ่งเป็นชื่อที่สื่อถึงการพิพากษาอย่างรวดเร็วต่อศัตรูของยูดาห์ (อิสยาห์ 8:1–3) สิ่งที่น่าตกตะลึงสำหรับยูดาห์คือ อำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้ายังปรากฏในการพิพากษาของพระองค์ต่อยูดาห์เองด้วย เนื่องจากการละทิ้งความเชื่อของพวกเขา

ในท้ายที่สุด องค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลจะฟื้นฟูประชากรของพระองค์ อิสยาห์มองเห็นภาพวันหนึ่งซึ่งประชากรของพระเจ้าจะไม่ถูกเรียกว่า “ผู้ถูกทอดทิ้ง” อีกต่อไป แต่จะถูกเรียกว่า “ความปีติยินดีของเราอยู่ในเธอ” ท่านมองเห็นวันหนึ่งที่แผ่นดินนั้นจะไม่ถูกเรียกว่า “ที่ทิ้งร้าง” อีกต่อไป แต่จะถูกเรียกว่า “แต่งงานแล้ว” (อิสยาห์ 62:4) แทนที่จะเป็นชนชาติที่ละทิ้งความเชื่อ ยูดาห์จะถูกขนานนามว่า “ชนชาติบริสุทธิ์” แทนที่จะเป็นเชลย พวกเขาจะเป็น “ผู้รับการไถ่ไว้แล้วของพระยาห์เวห์” แทนที่จะถูกปฏิเสธ พวกเขาจะ “ถูกเสาะหามา” และแทนที่จะถูกปล่อยปละละเลย เยรูซาเล็มจะถูกเรียกว่า “เมืองที่ไม่ได้ถูกทอดทิ้ง” (อิสยาห์ 62:12)

พระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา

ด้วยเหตุที่พระธรรมอิสยาห์เน้นย้ำเรื่องพระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา จึงมีบางครั้งที่พระธรรมเล่มนี้ถูกเรียกว่า “พระกิตติคุณเล่มที่ห้า” อิสยาห์เผยพระวจนะว่าพระเมสสิยาห์จะทรงไถ่ยูดาห์และทุกคนที่หันกลับมาหาพระองค์ด้วยความเชื่อ ในการเทศนาครั้งแรกของพระเยซูที่เมืองนาซาเร็ธ พระองค์ทรงอ่านจากพระธรรมอิสยาห์และประกาศว่า พระองค์เสด็จมาเพื่อทำให้คำสัญญาที่ผู้เผยพระวจนะได้ให้ไว้นั้นสำเร็จเป็นจริง (ลูกา 4:16–30; อิสยาห์ 61:1–2 และอิสยาห์ 58:6)

ในส่วนสุดท้ายของอิสยาห์ ผู้เผยพระวจนะได้เผยถึงพระเมสสิยาห์ผู้ที่จะเสด็จมา ผู้ที่พระเจ้าทรงเจิมไว้ พระองค์จะถือกำเนิดจากหญิงพรหมจารี (อิสยาห์ 7:14) พระองค์จะทรงปรนนิบัติผู้ขัดสน (อิสยาห์ 61:1–3) พระองค์จะทรงทนทุกข์เพื่อไถ่มนุษยชาติ (อิสยาห์ 52:13–53:12) และวันหนึ่งพระองค์จะทรงครอบครองด้วยพระสิริ (อิสยาห์ 60–66) เพราะพระเมสสิยาห์ อนาคตของประชากรของพระเจ้าจึงสดใส ไม่ว่าสถานการณ์ในปัจจุบันของพวกเขาจะเป็นอย่างไรก็ตาม

นักวิจารณ์พระคัมภีร์บางกลุ่มโต้แย้งว่าพระธรรมเล่มนี้ไม่ได้เขียนโดยอิสยาห์เพียงลำพัง พวกเขากล่าวว่าอิสยาห์บทที่ 1–39 นั้นมาจากตัวอิสยาห์เอง ในขณะที่บทที่ 40–66 ถูกเขียนโดยผู้เขียนคนที่สองซึ่งมีชีวิตอยู่หลังจากอิสยาห์กว่า 100 ปี พวกเขาเรียกผู้เขียนเหล่านี้ว่า “อิสยาห์แห่งเยรูซาเล็ม” และ “อิสยาห์คนที่สอง” นักวิจารณ์เหล่านี้ตั้งข้อสงสัยต่อคำพยานในพันธสัญญาใหม่ที่ระบุว่าอิสยาห์เป็นผู้เขียน ส่วนผู้ที่มีความเชื่อแบบอีแวนเจลิคัลเชื่อว่าพระเจ้าได้ตรัสถ้อยคำในพระธรรมอิสยาห์ทั้งเล่มแก่ผู้เผยพระวจนะของพระองค์ ตารางนี้แสดงข้อโต้แย้งของนักวิชาการสายวิพากษ์และการตอบสนองของฝ่ายอีแวนเจลิคัล

เหตุผลที่ยอมรับว่าอิสยาห์เป็นผู้เขียนพระธรรมทั้งเล่ม

1. อิสยาห์ 1:1 เอ่ยชื่ออิสยาห์ บุตรชายของอามอส ว่าเป็นผู้เขียน

2. สำเนาภาษาฮีบรูยุคแรกทั้งหมดของพระธรรมอิสยาห์ ระบุว่าพระธรรมเล่มนี้เป็นเล่มเดียวกัน ไม่มีหลักฐานใดที่แสดงว่าอิสยาห์บทที่ 1–39 และบทที่ 40–66 เคยถูกจัดว่าเป็นพระธรรมสองเล่มที่แยกจากกัน

3. ผู้เขียนพันธสัญญาใหม่ระบุว่าอิสยาห์เป็นผู้เขียนพระธรรมทั้งเล่ม พระคัมภีร์ใหม่มีการอ้างถึงเนื้อหาทั้งสองส่วนของพระธรรมอิสยาห์รวมทั้งสิ้น 20 ครั้ง ยอห์น 12:38–41 เป็นตัวอย่างที่สำคัญเป็นพิเศษ เพราะท่านยอห์นได้ยกข้อความจากอิสยาห์ 6:10 และอิสยาห์ 53:1 มากล่าวไว้ในข้อที่ต่อเนื่องกัน โดยระบุว่าทั้งสองข้อความนี้เป็นคำกล่าวของอิสยาห์ ตัวอย่างอื่นๆ ได้แก่ มัทธิว 3:3 กิจการ 8:28–33 และโรม 9:27–29

อิสยาห์ในพันธสัญญาใหม่

อิสยาห์เป็นหนึ่งในพระธรรมในพันธสัญญาเดิมที่ถูกอ้างถึงบ่อยที่สุดในพันธสัญญาใหม่ ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างคำเผยพระวจนะของอิสยาห์และการสำเร็จเป็นจริงตามที่ระบุไว้ในพันธสัญญาใหม่

ตลอดพันธกิจของพระเยซู บรรดาผู้เขียนพระกิตติคุณมองเห็นว่าพระเยซูเป็นผู้ทำให้คำเผยพระวจนะของอิสยาห์สำเร็จเป็นจริง คำสัญญาของพระเจ้าที่จะฟื้นฟูและไถ่ประชากรของพระองค์นั้นสำเร็จเป็นจริงเพียงบางส่วนในการกลับมาจากบาบิโลน แต่คำสัญญาเหล่านั้นสำเร็จเป็นจริงอย่างสมบูรณ์ยิ่งขึ้นในพระราชกิจแห่งการไถ่ของพระเยซูชาวนาซาเร็ธ การสำเร็จสมบูรณ์ขั้นสุดท้ายและสูงสุดจะปรากฏให้เห็นเมื่อครอบครัวของพระเจ้ากลับมารวมตัวกันเพื่อนมัสการรอบพระที่นั่งของพระเจ้า

อิสยาห์ยังพูดกับเราวันนี้

ข่าวสารของอิสยาห์มีความเกี่ยวข้องทั้งกับยูดาห์ในยุคสมัยของเขาและกับเราในยุคปัจจุบัน อิสยาห์ได้กล่าวถึงการพิพากษาที่จะมาถึงผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า โดยกล่าวกับชนชาติที่ต้องเผชิญกับทางเลือกระหว่างการทำตามอย่างอิสราเอลในการละทิ้งความเชื่อหรือจะยังคงซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า เขาได้เตือนทั้งยูดาห์และประชาชาติอื่นๆ ว่าองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลไม่อาจเพิกเฉยต่อความบาปได้ ในวัฒนธรรมที่ปล่อยปละละเลยอย่างในปัจจุบัน เราต้องจดจำว่าพระเจ้าทรงพิพากษาความบาป

อิสยาห์ได้กล่าวถึงพระพรของพระเจ้าที่มีต่อชนที่เหลืออยู่ซึ่งยังคงสัตย์ซื่อต่อพระเจ้า โดยกล่าวกับชนชาติที่ในไม่ช้าจะต้องเผชิญกับการถูกกวาดต้อนไปเป็นเชลยที่บาบิโลน เมื่อเผชิญกับภัยคุกคามที่เกิดขึ้นกับผู้ติดตามพระคริสต์ในปัจจุบัน เราต้องจดจำว่าพระเจ้าทรงให้เกียรติผู้ที่ยังคงสัตย์ซื่อต่อพระองค์ พระองค์สัญญาว่าจะรับฟังและฟื้นฟูผู้ที่กลับใจ พระธรรมอิสยาห์กล่าวอย่างทรงพลังต่อความต้องการที่มีในศตวรรษที่ 21

(1) เลือกงานมอบหมายต่อไปนี้มาหนึ่งอย่าง:

งานที่ 1: ทำงานแบบกลุ่ม

อภิปรายร่วมกันเกี่ยวกับคำบรรยายถึงพระเยซูใน อิสยาห์ 53 แสดงให้เห็นว่าพระเยซูทำให้คำเผยพระวจนะเหล่านี้สำเร็จเป็นจริงอย่างไร เขียนสรุปคำอภิปรายในกลุ่มของคุณสั้นๆ

งานที่ 2: ทำงานแบบเดี่ยว

เมื่อคุณอ่านพระธรรมอิสยาห์ ให้เขียนรายการคำเผยพระวจนะเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์ที่จะเสด็จมา เขียนพระคัมภีร์ตอนต่างๆ ในอิสยาห์ที่เป็นคำเผยพระวจนะเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์ จากนั้นเขียนพระคัมภีร์ตอนต่างๆ ในพันธสัญญาใหม่ที่แสดงว่าคำเผยพระวจนะเหล่านั้นสำเร็จเป็นจริง

(2) ในช่วงเริ่มต้นของบทถัดไป ให้ทำแบบทดสอบเกี่ยวกับเนื้อหาของบทนี้ โปรดเตรียมตัวด้วยการศึกษาโจทย์แบบทดสอบมาอย่างรอบคอบ

(1) วลีใดที่แสดงให้เห็นว่าผู้เผยพระวจนะนำถ้อยคำของพระเจ้ามากล่าว ไม่ใช่ถ้อยคำของพวกเขาเอง?

(2) บอกหัวข้อหลักสามประการที่ปรากฎตลอดพระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะ

(3) วันขององค์พระผู้เป็นเจ้า จะเป็นช่วงเวลาแห่งสามสิ่งอะไร?

(4) บอกจุดประสงค์สำหรับพระธรรมอิสยาห์

(5) อิสยาห์ทำพันธกิจรับใช้ในช่วงสมัยการปกครองของกษัตริย์แห่งยูดาห์สี่องค์คือใครบ้าง?

(6) ใครคือบรรดาคนที่เหลืออยู่ในพระธรรมอิสยาห์?

(7) นามใดของพระเจ้าที่ถูกใช้ในอิสยาห์ เพื่อแสดงถึงความบริสุทธิ์และอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า?

(8) บอกเหตุผลสามประการในการยอมรับว่าอิสยาห์ เป็นผู้เขียนพระธรรมอิสยาห์ทั้งเล่ม

(9) บอกรายการคำเผยพระวจนะของอิสยาห์ที่สำเร็จเป็นจริงในพันธสัญญาใหม่มาสองรายการ (รายการใดก็ได้)

(10) เขียน อิสยาห์ 9:6–7 จากการท่องจำ