เมื่อจบบทเรียนนี้ นักศึกษาควรจะสามารถ...

(1) รู้ถึงช่วงเวลาที่น่าจะเป็นและบริบททางประวัติศาสตร์ของพระธรรมเอเสเคียลและดาเนียล

(2) บอกโครงร่างหัวข้อหลักและจุดประสงค์เบื้องต้นของเอเสเคียลและดาเนียลได้

(3) เคารพในอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์มนุษย์

(4) เชื่อมโยงข่าวสารของพระธรรมเอเสเคียลและดาเนียลเข้ากับความต้องการของโลกปัจจุบัน

(5) เข้าใจประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการตีความคำเผยพระวจนะเกี่ยวกับวันสิ้นโลก

► อ่าน เอเสเคียลและดาเนียล

► ท่องจำ เอเสเคียล 36:25–27

เอเสเคียลและดาเนียล มีหลายสิ่งเหมือนกันกับเยเรมีย์ พระธรรมทั้งสามเล่มนี้มีที่มาจากช่วงปีที่เกี่ยวพันกับการล่มสลายของเยรูซาเล็ม ดาเนียลและเอเสเคียลเขียนจากบาบิโลน ในขณะที่เยเรมีย์เขียนจากเยรูซาเล็ม ในขณะที่เยเรมีย์ เฝ้าดูความพินาศของเยรูซาเล็มด้วยตาของตนเอง เอเสเคียลเห็นนิมิตเรื่องความพินาศนั้นจากบ้านของเขาในบาบิโลน ดาเนียลซึ่งอายุน้อยกว่าทั้งเยเรมีย์และเอเสเคียล ถูกกวาดต้อนไปยังบาบิโลนระหว่างการล้อมเยรูซาเล็มครั้งแรก ส่วนเชลยกลุ่มที่สองนั้นรวมถึงเอเสเคียลด้วย

แม้ว่าพระธรรมแต่ละเล่มนี้จะมีข่าวสารแห่งความหวังและการฟื้นฟู แต่การฟื้นฟูในอนาคตเป็นจุดเน้นที่สำคัญกว่าในพระธรรมเอเสเคียลและดาเนียลเมื่อเทียบกับเยเรมีย์ ข่าวสารหลักของเยเรมีย์คือการพิพากษาเยรูซาเล็ม ส่วนเอเสเคียลได้เห็นนิมิตที่สร้างแรงบันดาลใจเกี่ยวกับการฟื้นฟู และดาเนียลได้มองเห็นความสำเร็จสมบูรณ์ขั้นสุดท้ายตามความประสงค์ของพระเจ้าในอนาคตอันไกลโพ้น

บริบททางประวัติศาสตร์ของเอเสเคียล

ชื่อของเอเสเคียลมีความหมายว่า “พระเจ้าได้ทรงเสริมกำลัง” เขาเกิดก่อนที่โยสิยาห์จะค้นพบธรรมบัญญัติในปี 621 ก่อนคริสต์ศักราชเพียงเล็กน้อย ในฐานะบุตรของปุโรหิต เอเสเคียลได้เห็นการฟื้นฟูที่มาพร้อมกับการปฏิรูปของโยสิยาห์ และน่าจะได้ยินคำเทศนาของเยเรมีย์

เอเสเคียลถูกกวาดต้อนไปยังบาบิโลนในการกวาดต้อนเชลยเมื่อปี 597 ก่อนคริสต์ศักราช ภายหลังการกบฏของเยโฮยาคิม เขาได้ตั้งรกรากอยู่ในชุมชนเชลยริมแม่น้ำเคบาร์ ใกล้กับเมืองนิปปูร์ เอเสเคียลแต่งงานแล้ว แต่ไม่มีการกล่าวถึงบุตรของเขาเลย

แทนที่จะปรนนิบัติในฐานะปุโรหิตในเยรูซาเล็ม เอเสเคียลกลับทำหน้าที่เป็นผู้เผยพระวจนะท่ามกลางพวกเชลย (เอเสเคียล 8:1 เอเสเคียล 14:1 และเอเสเคียล 20:1) พันธกิจของปุโรหิตเริ่มต้นเมื่ออายุ 30 ปี และสิ้นสุดเมื่ออายุ 50 ปี (กันดารวิถี 4:3) นิมิตแรกของเอเสเคียลเกิดขึ้นเมื่ออายุเกือบ 30 ปี และนิมิตที่จบพระธรรมเล่มนี้เกิดขึ้นเมื่อเอเสเคียลมีอายุ 50 ปี[1] เช่นเดียวกับเยเรมีย์ ข่าวสารในพระธรรมเอเสเคียลไม่ได้เรียงตามลำดับเวลาเสมอไป คำเผยพระวจนะของเอเสเคียลที่ว่าเนบูคัดเนสซาร์จะเอาชนะอียิปต์ (เอเสเคียล 29:17–20) นั้นให้ไว้ในปี 571 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเป็นเวลาสองปีหลังจากนิมิตที่ปิดท้ายพระธรรมเล่มนี้

ผู้ฟังหลักของเยเรมีย์คือประชาชนในเยรูซาเล็ม แต่เขาได้เขียนจดหมายถึงพวกเชลยในบาบิโลน ส่วนผู้ฟังหลักของเอเสเคียลคือชาวยิวในบาบิโลน แต่เขาก็ได้เขียนจดหมายถึงประชาชนในเยรูซาเล็มเช่นกัน

จุดประสงค์ของเอเสเคียล

เชลยในบาบิโลน มีคำถามมากมาย

• “อีกนานแค่ไหนที่การเป็นเชลยจะสิ้นสุดลง?”

• “จะมีอะไรเกิดขึ้นกับเมืองของเรา?”

• “มีความหวังสำหรับอนาคตหรือไม่?”

เอเสเคียลตอบว่าการเป็นเชลยจะกินเวลานานหลายปี เขาเขียนเพื่อเตือนประชาชนชาวเยรูซาเล็มว่า ในไม่ช้าพวกเขาจะต้องไปรวมกับพวกเชลยในบาบิโลน ภายหลังการทำลายเมือง เอเสเคียลได้นำคำสัญญาเรื่องการฟื้นฟูของพระเจ้ามาแจ้ง ในท้ายที่สุดพระธรรมเอเสเคียล คือข่าวสารแห่งความหวังที่ว่า พระเจ้ายังไม่ได้ทอดทิ้งประชากรของพระองค์

ภาพรวมของเอเสเคียล

การทรงเรียกเอเสเคียล (เอเสเคียล 1–3)

การทรงเรียกของเอเสเคียลก็เหมือนกับข่าวสารหลายตอนของเขาที่มาในรูปแบบนิมิตจากพระเจ้า นิมิตนี้ประกอบด้วยเหตุการณ์ 5 ช่วงดังนี้

• ฉากเหตุการณ์ (เอเสเคียล 1:1–3)

  • การเข้าสู่พระที่นั่งของพระเจ้า (เอเสเคียล 1:4–28)

    • การทรงเรียก (เอเสเคียล 2:1–3:11)

  • การผละจากพระที่นั่งของพระเจ้า (เอเสเคียล 3:12–13)

• ฉากเหตุการณ์ (เอเสเคียล 3:14–15)

เช่นเดียวกับอิสยาห์และเยเรมีย์ เอเสเคียลถูกเรียกให้ไปเทศนาแก่ชนชาติที่จะไม่ยอมฟัง พระเจ้าตรัสกับเอเสเคียลว่าการพูดกับคนต่างภาษายังจะง่ายกว่าการพูดกับชนชาติยูดาห์ที่กบฏดื้อรั้น พวกเขามีหน้าผากที่ด้านและมีจิตใจที่ดื้อดึง อย่างไรก็ตาม พระเจ้าทรงรับรองกับเอเสเคียลว่า “ดูสิ เราได้ทำให้หน้าของเจ้าด้านเหมือนพวกเขา และทำให้หัวของเจ้าแข็งเช่นพวกเขา” (เอเสเคียล 3:8) พระเจ้าทรงเสริมกำลังเอเสเคียล สำหรับพันธกิจอันยากลำบากของเขา

การพิพากษายูดาห์ (เอเสเคียล 4–24)

ผ่านทางนิมิตและการกระทำที่เป็นสัญลักษณ์หลายชุด เอเสเคียลได้นำข่าวสารเรื่องการพิพากษามายังพวกเชลยในบาบิโลน หัวใจสำคัญของข่าวสารในพระธรรมเล่มนี้คือนิมิตของเอเสเคียลในบทที่ 8–11 เอเสเคียลเห็นนิมิตเรื่องสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนภายในพระวิหาร พวกผู้อาวุโสกำลังกราบไหว้รูปเคารพอยู่ในพระวิหาร เพื่อเป็นการตอบโต้ พระเจ้าบัญชาเพชฌฆาตหกคนให้ทำลายล้างประชาชนและให้ลานพระวิหารเต็มไปด้วยซากศพ (เอเสเคียล 9:7) เอเสเคียลเฝ้ามองขณะที่พระสิริของพระเจ้าผละออกจากพระวิหาร เนื้อหาส่วนนี้ (เอเสเคียล 10–11) คู่ขนานกับคำเทศนาที่พระวิหารของเยเรมีย์ (เยเรมีย์ 7) ซึ่งมีข่าวสารเรื่องการพิพากษาพระวิหารเช่นกัน

เอเสเคียลได้ให้คำเทศนาและคำอุปมาหลายเรื่องเพื่อทำนายถึงการล่มสลายของเยรูซาเล็ม ข่าวสารเรื่องการพิพากษามาถึงจุดสูงสุดเมื่อภรรยาของเอเสเคียลเสียชีวิต พระเจ้าสั่งไม่ให้เอเสเคียลแสดงความโศกเศร้าออกมาภายนอก เมื่อประชาชนถามเขาว่าทำไมเขาจึงไม่คร่ำครวญต่อการตายของภรรยา เอเสเคียลบอกพวกเขาว่าเยรูซาเล็มจะประสบกับความน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก จนผู้รอดชีวิตไม่สามารถแม้แต่จะประกอบพิธีไว้อาลัยให้กับคนที่พวกเขารักได้ (เอเสเคียล 24:15–27)

การพิพากษาของพระเจ้ามีจุดประสงค์เพื่อเปิดเผยว่าพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าผู้มีอำนาจปกครองสูงสุดและทรงชอบธรรม พระเจ้าตรัสมากกว่า 50 ครั้งว่า “และ(พวกเขา)จะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์” บางครั้งก็เป็นยูดาห์ที่จะได้รู้จักพระเจ้าผ่านทางการพิพากษาของพระองค์ (เอเสเคียล 6:10) ในเวลาอื่น ก็เป็นชนชาติรอบข้างอิสราเอล (เอเสเคียล 25:5, 7, 11) ในแต่ละกรณี การพิพากษาของพระเจ้าได้เปิดเผยพระลักษณะอันชอบธรรมของพระองค์

การพิพากษาประชาชาติอื่นๆ (เอเสเคียล 25–32)

หัวข้อหลักสำคัญในพระธรรมหมวดผู้เผยพระวจนะคือ อำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือชนชาติทั้งสิ้น ไม่เหมือนกับพระเทียมเท็จของเพื่อนบ้านของอิสราเอล พระยาห์เวห์ ไม่ใช่เทพเจ้าประจำท้องถิ่น เพื่อเป็นการแสดงถึงอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือชนทุกชาติ เอเสเคียลได้นำพระวจนะของพระเจ้ามาในข่าวสารเรื่องการพิพากษาอัมโมน โมอับ เอโดม ฟีลิสเตีย ไทระ ไซดอน และอียิปต์ พระเจ้าตรัสถึงศัตรูของอิสราเอลว่า “…และพวกเขาจะรู้ว่าเราคือยาห์เวห์ เมื่อเรานำการพิพากษามายังเมืองนั้น และสำแดงความบริสุทธิ์ของเราในเมืองนั้น” (เอเสเคียล 28:22)

การฟื้นฟูอิสราเอล (เอเสเคียล 33–39)

หลังจากที่เยรูซาเล็มล่มสลาย ข่าวสารของเอเสเคียลก็เปลี่ยนจากการพิพากษาไปสู่การฟื้นฟู เพื่อเห็นแก่พระนามของพระเจ้า พระองค์จะทรงฟื้นฟูประชากร (เอเสเคียล 36:16–23) ในการฟื้นฟูทางกายภาพ พระเจ้าจะนำพวกเขากลับคืนสู่แผ่นดิน (เอเสเคียล 36:24) ส่วนในการฟื้นฟูฝ่ายจิตวิญญาณ พระเจ้าจะสร้างจิตใจของพวกเขาขึ้นใหม่ (เอเสเคียล 36:26–27) พระเจ้าสัญญาว่าจะชำระอิสราเอลด้วยน้ำ (เอเสเคียล 36:25) (ทำให้พวกเขาบริสุทธิ์ภายนอก)[2] และจะประทานจิตใจใหม่และวิญญาณใหม่แก่พวกเขา (ทำให้พวกเขาบริสุทธิ์ภายใน) ชีวิตใหม่ของอิสราเอลถูกฉายภาพผ่านนิมิตของเอเสเคียลเรื่องหุบเขากระดูกแห้ง ซึ่งได้รับการฟื้นฟูโดยลมปราณแห่งพระวิญญาณของพระเจ้า

พระวิหารหลังใหม่ของอิสราเอล (เอเสเคียล 40–48)

พระธรรมเอเสเคียลจบลงด้วยนิมิตที่อ่านแล้วสร้างแรงบันดาลใจแต่ยากที่จะตีความ พระเจ้านำเอเสเคียลไปที่ภูเขาสูงแห่งหนึ่ง และสำแดงนิมิตเรื่องพระวิหารหลังใหม่แก่เขา เอเสเคียลเห็นพระวิหารหลังใหม่ แท่นบูชาและเครื่องบูชา แม่น้ำที่ไหลออกมาจากพระวิหารนำการรักษามาสู่ชนชาติทั้งหลาย เขตแดนของเผ่าต่างๆ แห่งชนชาติที่ได้รับการฟื้นฟู และประตูทั้ง 12 ประตูของเยรูซาเล็ม ที่สำคัญที่สุด เอเสเคียลได้เห็นพระสิริของพระเจ้ากลับมายังเยรูซาเล็ม (เอเสเคียล 43)

ผู้ตีความพระคัมภีร์มีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับความหมายที่แน่ชัดของนิมิตนี้ เนื่องจากผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าซึ่งยึดมั่นในความจริงของพระคัมภีร์ยังมีความเห็นไม่ตรงกันในรายละเอียดของนิมิต เราจึงควรมีใจกว้างต่อพี่น้องผู้เชื่อที่อาจมีความเห็นต่างจากเราเกี่ยวกับความหมายของนิมิตนี้ บางคนเข้าใจว่านิมิตนี้คือสิ่งต่อไปนี้

1. คำสัญญาว่าพระวิหารจะถูกสร้างขึ้นใหม่หลังจากพวกเชลยกลับมายังเยรูซาเล็ม ในมุมมองนี้ การขาดความเชื่อขัดขวางไม่ให้ประชาชนได้รับทุกสิ่งที่พระเจ้าสำแดงแก่เอเสเคียล

2. ภาพของยุคพันปีบนโลกมนุษย์ ในมุมมองนี้ ระหว่างการครอบครองหนึ่งพันปีของพระคริสต์บนโลก พระวิหารจะถูกสร้างขึ้นใหม่ และการถวายเครื่องบูชาจะได้รับการฟื้นฟูเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจถึงการสิ้นพระชนม์เพื่อไถ่บาปของพระคริสต์

3. ภาพพระราชกิจของพระเจ้าผ่านทางคริสตจักรในปัจจุบัน ในมุมมองนี้ พระเจ้ากำลังทำให้พระสัญญาของพระองค์สำเร็จเป็นจริงผ่านทางคริสตจักร

4. ภาพเปรียบเทียบถึงการสถิตอยู่ของพระเจ้าท่ามกลางประชากรของพระองค์ในฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ ในมุมมองนี้ พระวิหารและเครื่องบูชาเป็นภาพของการนมัสการในสวรรค์ สิ่งเหล่านี้จะไม่ได้รับการฟื้นฟูตามตัวอักษร

5. คำเผยพระวจนะที่ประกอบด้วยองค์ประกอบทั้งแบบตามตัวอักษรและแบบสัญลักษณ์ ในมุมมองนี้ เอเสเคียล 40–48 ได้สำเร็จเป็นจริงเพียงบางส่วนในการกลับมายังเยรูซาเล็ม และจะสำเร็จสมบูรณ์อย่างครบถ้วนในวาระสุดท้าย

รูปแบบการเผยพระวจนะของเอเสเคียล

หนึ่งในแง่มุมที่น่าสนใจที่สุดของพระธรรมเอเสเคียล คือวิธีการที่ผู้เผยพระวจนะสื่อสารข่าวสารของพระเจ้าไปยังผู้ฟังของเขา มีสองแง่มุมในคำเผยพระวจนะของเอเสเคียลที่สำคัญต่อการทำความเข้าใจพระธรรมเล่มนี้ คือ การใช้บทบาทการแสดงและนิมิตของเอเสเคียล

เอเสเคียลได้รับคำสั่งให้แสดงท่าทางประกอบข่าวสารบางตอนของเขา เขาเขียนชื่อ “เยรูซาเล็ม” ลงบนก้อนอิฐดินเหนียว และจำลองการล้อมเมืองใส่ก้อนอิฐนั้น เพื่อเผยพระวจนะถึงการที่เนบูคัดเนสซาร์จะล้อมเยรูซาเล็ม (เอเสเคียล 4:1–3) เขานอนตะแคงซ้ายเป็นเวลา 390 วัน เพื่อเป็นตัวแทนความผิดบาปของอิสราเอล และนอนตะแคงขวาเป็นเวลา 40 วัน เพื่อเป็นตัวแทนความผิดบาปของยูดาห์ (เอเสเคียล 4:4–8)

เอเสเคียล โกนศีรษะของเขาและแบ่งเส้นผมออกเป็นส่วนๆ โดยหนึ่งในสามถูกเผาไฟ ซึ่งเล็งถึงไฟในเยรูซาเล็ม อีกหนึ่งในสามถูกสับให้เป็นชิ้นๆ ด้วยดาบ ซึ่งเล็งถึงความตายในการสู้รบ และอีกหนึ่งในสามถูกโปรยไปในลม ซึ่งเล็งถึงการกระจัดกระจายของชาวยิวในการเป็นเชลย พระเจ้าบอกให้เอเสเคียลเก็บเส้นผมไว้เล็กน้อยและห่อไว้ที่ชายเสื้อของเขา สิ่งนี้เล็งถึงบรรดาคนที่เหลืออยู่ที่จะยังคงอยู่ในเยรูซาเล็ม (เอเสเคียล 5:1–12)

นิมิตของเอเสเคียลอาจยากที่จะตีความ ผู้อ่านบางคนรู้สึกหลงใหลในรายละเอียดของนิมิตเหล่านั้นจนพลาดข่าวสารในภาพรวมไป เอเสเคียลใช้ภาษาที่แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ได้พยายามนำเสนอสิ่งที่เห็นออกมาอย่างถูกต้องแม่นยำทุกประการ เขาอ้างถึง “รูปลักษณ์” ของบางสิ่งซ้ำๆ และบรรยายบางสิ่งว่า “เหมือน” (ดูตัวอย่างใน เอเสเคียล 1) เขากำลังใช้ภาษามนุษย์เพื่อบรรยายสิ่งที่อยู่เหนือคำบรรยายของมนุษย์

แม้ว่าเราอาจไม่เข้าใจทุกรายละเอียดในนิมิตของเอเสเคียล แต่ข่าวสารในภาพรวมนั้นชัดเจน คือ พระเจ้าจะพิพากษาประชากรของพระองค์เพราะความบาปของพวกเขา จากนั้น ภายหลังการพิพากษาเสร็จสิ้นลง พระเจ้าจะฟื้นฟูประชากรของพระองค์ พระสิริของพระองค์จะมาสถิตอยู่ท่ามกลางประชากรของพระองค์อีกครั้ง

บริบททางประวัติศาสตร์ของดาเนียล

ดาเนียลถูกกวาดต้อนไปยังบาบิโลน ในปี 605 ก่อนคริสต์ศักราช พร้อมกับเชลยชาวยิวกลุ่มแรก เป็นไปได้ว่าช่วงนั้นเป็นวัยรุ่น เขาใช้ชีวิตส่วนที่เหลืออันยาวนานของเขาในฐานะผู้เผยพระวจนะในบาบิโลน พระธรรมดาเนียลบันทึกเหตุการณ์จนถึงปี 536 ก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งเป็นปีที่สามที่กษัตริย์ไซรัสแห่งเปอร์เซียปกครองบาบิโลน (ดาเนียล 10:1) ดาเนียลได้เห็นเหตุการณ์การล่มสลายในเบื้องต้นของยูดาห์ การล่มสลายของจักรวรรดิบาบิโลน และการรุ่งเรืองขึ้นของจักรวรรดิเปอร์เซียด้วยตาของตนเอง

ชื่อดาเนียลมีความหมายว่า “พระเจ้าเป็นผู้พิพากษาของข้าพเจ้า” ซึ่งเป็นชื่อที่เหมาะสมสำหรับผู้เผยพระวจนะที่ประกาศข่าวสารเรื่องอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือทั้งโลก ดาเนียลแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าเป็นผู้พิพากษาของโลก พระเจ้าจะทำให้ความประสงค์ของพระองค์สำเร็จในประวัติศาสตร์

จุดประสงค์ของดาเนียล

ในการเขียนงานขึ้นท่ามกลางช่วงเวลาแห่งการกดขี่และความวุ่นวาย ดาเนียลได้สื่อสารความจริงที่สำคัญ 2 ประการ คือ ความสำคัญของความสัตย์ซื่อต่อพระเจ้า และความจริงเกี่ยวกับอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์มนุษย์ แม้สถานการณ์ในปัจจุบันจะเป็นอย่างไร แต่ในท้ายที่สุดพระเจ้าจะให้ความยุติธรรมแก่ประชากรของพระองค์ ดาเนียลแสดงให้เห็นว่าประวัติศาสตร์โลกทั้งหมด ไม่ใช่เพียงแค่ประวัติศาสตร์ของอิสราเอล ล้วนทำให้ความประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จ

ภาพรวมของดาเนียล

ความสัตย์ซื่อในราชสำนักบาบิโลน (ดาเนียล 1–6)

เรื่องราวของดาเนียลและสหายทั้งสามของเขาเป็นแบบอย่างของความสัตย์ซื่อในระหว่างการเป็นเชลย พวกเขาแสดงให้เห็นว่าเป็นไปได้ที่จะรักษาความสัตย์ซื่อไว้แม้จะอยู่ในโลกของคนต่างศาสนา

ประโยคเริ่มต้นของพระธรรมดาเนียล ได้วางรากฐานแก่นเรื่องเกี่ยวกับอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า

ในปีที่สามของรัชกาลเยโฮยาคิมกษัตริย์ของยูดาห์ เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์ของบาบิโลนเสด็จมายังกรุงเยรูซาเล็ม และทรงล้อมเมืองไว้ และองค์เจ้านายทรงมอบเยโฮยาคิมกษัตริย์ของยูดาห์ไว้ในหัตถ์ของท่าน พร้อมทั้งภาชนะบางชิ้นแห่งพระนิเวศของพระเจ้า… (ดาเนียล 1:1–2)

เนบูคัดเนสซาร์ได้ล้อมเยรูซาเล็มไว้ แต่เป็นองค์พระผู้เป็นเจ้าต่างหากที่ได้มอบกษัตริย์แห่งยูดาห์ไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์ พระเจ้าเป็นผู้ประทานชัยชนะแก่บาบิโลน

ในเมื่อพระเจ้ามีอำนาจปกครองสูงสุด ประชากรของพระเจ้าจึงต้องสัตย์ซื่อต่อพระองค์ แม้ในยามที่ดูเหมือนว่าศัตรูของพระเจ้าจะเป็นฝ่ายกุมอำนาจอยู่ก็ตาม พระธรรมดาเนียลแสดงให้เห็นถึงความสัตย์ซื่อต่อพระเจ้าผ่านทางชุดของตัวอย่างเหตุการณ์ดังนี้

• ดาเนียลและสหายของเขาปฏิเสธที่จะทำตัวให้เป็นมลทินด้วยธรรมเนียมปฏิบัติของบาบิโลน พระเจ้าให้เกียรติแก่ความสัตย์ซื่อของพวกเขา โดยให้พวกเขาเป็นที่โปรดปรานของกษัตริย์ต่างศาสนา (ดาเนียล 1)

• พระเจ้าประทานคำแก้ความฝันเรื่องแรกของเนบูคัดเนสซาร์แก่ดาเนียล พระเจ้ายกชูดาเนียลและสหายของเขาให้ดำรงตำแหน่งที่มีอิทธิพลในบาบิโลน (ดาเนียล 2)

• สหายของดาเนียลปฏิเสธที่จะกราบไหว้รูปเคารพของคนต่างศาสนา[1] พระเจ้าให้เกียรติแก่ความสัตย์ซื่อของพวกเขา โดยการรักษาชีวิตของพวกเขาไว้ในเตาไฟที่ลุกโพลง กษัตริย์ทรงประหลาดใจที่เห็นชายสามคนนั้นมีชายคนที่สี่มาร่วมด้วย ซึ่งมีลักษณะเหมือนพระบุตรของพระเจ้า (ดาเนียล 3)

• พระเจ้าประทานคำแก้ความฝันเรื่องที่สองของเนบูคัดเนสซาร์แก่ดาเนียล พระเจ้าสำแดงอำนาจปกครองสูงสุดของพระองค์โดยการทำให้เนบูคัดเนสซาร์ถ่อมลง (ดาเนียล 4)

• พระเจ้าประทานคำแก้ความหมายของข้อความที่พระเจ้าทรงจารึกด้วยลายพระหัตถ์แก่ดาเนียล พระเจ้าทรงสำแดงอำนาจปกครองสูงสุดของพระองค์โดยการยึดราชอาณาจักรคืนจากเบลชัสซาร์ ชาวบาบิโลน และมอบให้กับดาริอัสชาวมีเดีย (ดาเนียล 5)

• เมื่อดาเนียลถูกโยนลงในถ้ำสิงโตเพราะความสัตย์ซื่อของเขาต่อพระเจ้า พระเจ้าช่วยกู้เขาให้พ้นจากความตายที่จะเกิดขึ้นแน่นอน (ดาเนียล 6)

เรื่องราวเหล่านี้เป็นมากกว่าเพียงนิทานสำหรับเด็ก แต่ช่วยฉายภาพอย่างทรงพลังถึงความสัตย์ซื่อในทุกสถานการณ์ เมื่อดาเนียลและสหายของเขาดำรงมั่นในความสัตย์ซื่อต่อพระเจ้า พระเจ้าก็ทรงสัตย์ซื่อต่อพวกเขาเช่นกัน

นิมิตเรื่องอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า (ดาเนียล 7–12)

เนื้อหาส่วนนี้ถูกเชื่อมโยงอย่างตั้งใจกับครึ่งแรกของพระธรรมเล่มนี้ ทั้งสองส่วนเชื่อมโยงกันด้วยภาษา ดาเนียล 2–7 เขียนด้วยภาษาอาราเมค ในขณะที่ดาเนียล 1, 8–12 เขียนด้วยภาษาฮีบรู ทั้งสองส่วนยังเชื่อมโยงกันด้วยจุดเน้นของแก่นเรื่องเกี่ยวกับอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า

ใน ดาเนียล 7–12 ดาเนียลเห็นนิมิตที่ยืนยันถึงอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์มนุษย์ พระเจ้าไม่ได้เป็นเพียงพระเจ้าของชาวยิว แต่พระองค์เป็นพระเจ้าของแผ่นดินโลกทั้งสิ้น

นิมิตเหล่านี้ไม่ได้เรียงตามลำดับเวลา แต่ครอบคลุมเนื้อหาเดิมซ้ำหลายครั้ง นักเขียนท่านหนึ่งเสนอว่าบทที่ 7–12 เปรียบเสมือนบันไดวน แต่ละบทพาเราขึ้นไปยังจุดที่สูงขึ้น ทำให้เห็นภาพพระราชกิจของพระเจ้าในประวัติศาสตร์มนุษย์ที่ชัดเจนยิ่งขึ้น[2]

นิมิตเรื่องสัตว์ร้ายสี่ตัว (ดาเนียล 7)

สัตว์ร้ายมหึมาสี่ตัวที่ขึ้นมาจากทะเล ถูกเปรียบเทียบกับพระสิริของพระองค์ผู้เจริญด้วยวัยวุฒิบนพระที่นั่งของพระองค์ ตัวที่น่ากลัวที่สุดคือสัตว์ร้ายตัวที่สี่ มันมี 10 เขาและมีฟันเหล็ก และมันกัดกินสิ่งที่เหลือจากสัตว์ร้ายตัวอื่นๆ หลังจากสัตว์ร้ายเหล่านั้นถูกกำราบ บุตรมนุษย์ก็ได้รับพระสิริและอำนาจจากพระองค์ผู้เจริญด้วยวัยวุฒิ

เมื่อดาเนียลขอคำแก้ฝัน เขาได้รับคำตอบว่าสัตว์ร้ายมหึมาสี่ตัวนั้นคือสี่อาณาจักรที่จะเกิดขึ้นบนแผ่นดินโลก อาณาจักรที่สี่จะกัดกินอาณาจักรอื่นๆ เขาทั้ง 10 นั้นเล็งถึงกษัตริย์ 10 องค์ที่จะเกิดขึ้นมาจากอาณาจักรที่สี่นี้ กษัตริย์องค์เล็กอีกองค์หนึ่งจะโค่นกษัตริย์สามองค์ลงและพูดกล่าวร้ายองค์ผู้สูงสุด เขาจะต่อต้านวิสุทธิชนเป็นเวลาสามวาระครึ่ง หลังจากนั้นวิสุทธิชนจะได้อยู่ในอาณาจักรนิรันดร์

นิมิตเรื่องแกะผู้และแพะผู้ (ดาเนียล 8)

ในนิมิตนี้ แกะผู้ตัวหนึ่งที่มีสองเขา (เขาหนึ่งยาวกว่าอีกเขาหนึ่ง) มีอำนาจยิ่งใหญ่มาก แพะผู้ที่มีเขาเด่นอยู่ตรงกลางได้เอาชนะแกะผู้นั้น แต่เขาของมันหักสะบั้นลงและถูกแทนที่ด้วยเขาที่เล็กกว่าสี่เขา จากเขาหนึ่งในสี่เขานั้นมีเขาใหญ่เขาหนึ่งงอกขึ้นมาจนถึงฟ้าสวรรค์ มันเหวี่ยงดวงดาวบางดวงตกลงมายังพื้นโลก เหยียบย่ำดวงดาวเหล่านั้น และยกตนขึ้นเทียบเท่าจอมเจ้านาย กาเบรียลอธิบายให้ดาเนียลฟังว่า แกะผู้ที่มีสองเขานั้นเล็งถึงกษัตริย์แห่งมีเดียและเปอร์เซีย แพะผู้นั้นคือกรีก เขาใหญ่คือกษัตริย์องค์แรก ส่วนเขาเล็กๆ คืออาณาจักรย่อยที่จะเกิดขึ้นมาจากกรีก เขาที่งอกขึ้นไปถึงฟ้าสวรรค์คือกษัตริย์ชั่วร้ายที่จะทำลายประชากรบริสุทธิ์ กษัตริย์องค์นี้จะถูกทำลาย แต่ไม่ใช่ด้วยอำนาจของมนุษย์

นิมิตเรื่อง 70 สัปดาห์ (ดาเนียล 9)

ขณะที่ดาเนียล กำลังอธิษฐานวิงวอนเผื่อชาวยิวที่กำลังทนทุกข์ กาเบรียลได้บอกเขาว่าอิสราเอลจะต้องทนทุกข์เป็นเวลา 70 สัปดาห์เนื่องจากความบาปของพวกเขา จากนั้นพวกเขาจะสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ และรอคอยเป็นเวลา 69 สัปดาห์จนกว่าผู้รับการเจิมจะปรากฏตัว ผู้ปกครองอีกคนหนึ่งจะทำลายเยรูซาเล็ม ทำพันธสัญญาหนึ่งสัปดาห์กับอิสราเอล และตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่ทำให้เกิดความร้างเปล่าขึ้น จนกว่าวาระสุดท้ายจะถูกเทลงบนผู้นั้น

นิมิตเรื่องอนาคตของอิสราเอล (ดาเนียล 10–11)

ดาเนียลเห็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อผ้าป่านและคาดเอวด้วยทองคำ มีหน้าเหมือนฟ้าแลบ ดวงตาเหมือนคบเพลิง และแขนขาเหมือนทองสัมฤทธิ์ ผู้สื่อสารบอกดาเนียลว่า จะมีกษัตริย์สามองค์เกิดขึ้นในเปอร์เซีย และองค์ที่สี่จะเป็นผู้นำในการต่อสู้กับกรีก หลังจากกษัตริย์ที่ทรงอานุภาพปรากฏขึ้น ราชอาณาจักรของเขาจะถูกแบ่งออกเป็นสี่ส่วน สงครามระหว่างกษัตริย์ทิศใต้และทิศเหนือจะจบลงด้วยการที่กษัตริย์ทิศเหนือได้รับอำนาจ เขาจะข่มเหงผู้เชื่อ และตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่ทำให้เกิดความร้างเปล่าขึ้น

บทสรุปนิมิตของดาเนียล (ดาเนียล 12)

ในท้ายที่สุด หัวหน้าทูตสวรรค์มีคาเอลจะลุกขึ้นในช่วงเวลาแห่งความทุกข์ลำบากอย่างใหญ่หลวง เพื่อช่วยกู้ทุกคนที่มีชื่อจดไว้ในหนังสือ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นหลังจากหนึ่งวาระ สองวาระ และครึ่งวาระ (ดาเนียล 12:7) ทูตสวรรค์บอกเขาว่าระยะเวลานี้จะเป็น 1,290 วันนับตั้งแต่การตั้งสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนที่ทำให้เกิดความร้างเปล่า

จักรวรรดิต่างๆ ในนิมิตของดาเนียล

ความเข้าใจโดยทั่วไปเกี่ยวกับอาณาจักรต่างๆ ในนิมิตของดาเนียล ปรากฏในตารางด้านล่างนี้

หัวข้อที่สำคัญในดาเนียล

แม้ว่านักวิชาการจะมีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับรายละเอียดในนิมิตของดาเนียล แต่ก็มีหัวข้อหลัก 3 ประการที่ปรากฏให้เห็นตลอดพระธรรมเล่มนี้

อำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้า

ผ่านทางเรื่องราวการปกป้องของพระเจ้าในดาเนียล 1–6 และนิมิตต่างๆ ใน ดาเนียล 7–12 ดาเนียลแสดงให้เห็นว่าพระเจ้ามีอำนาจปกครองสูงสุด ไม่ใช่เพียงแค่เหนือเยรูซาเล็ม เท่านั้น แต่เหนือทั่วทั้งโลก สำหรับพวกเชลยที่อาศัยอยู่ในต่างแดน นี่เป็นข่าวสารที่ทรงพลัง ตั้งแต่คำพยานเริ่มต้นเกี่ยวกับอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าในการมอบยูดาห์ให้แก่เนบูคัดเนสซาร์ ไปจนถึงภาพคำเผยพระวจนะของผู้เจริญด้วยวัยวุฒิ ผู้สถาปนาอาณาจักรนิรันดร์เพื่อประชากรของพระองค์ พระธรรมดาเนียลแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าเป็นผู้ควบคุมประวัติศาสตร์ของมนุษย์

ความเย่อหยิ่งของมนุษยชาติ

ดาเนียลสอนว่าพระเจ้าช่วยกู้ผู้ที่สัตย์ซื่อ และพิพากษาผู้ที่เย่อหยิ่ง ในบทที่ 1–6 บรรดาผู้ปกครองแห่งบาบิโลนได้ตั้งตนเป็นศัตรูกับพระเจ้าและประชากรของพระองค์ เรื่องราวที่เนบูคัดเนสซาร์ถูกทำให้ต่ำลง (ดาเนียล 4) และการพิพากษาของพระเจ้าต่อเบลชัสซาร์ (ดาเนียล 5) แสดงให้เห็นว่าพระเจ้ากระทำให้ผู้ที่เย่อหยิ่งต่ำลง[3]

ในดาเนียล 7–12 ผู้นำโลกหลายคนต่อต้านความประสงค์ของพระเจ้า แต่ในที่สุดแต่ละคนก็พ่ายแพ้ผู้เจริญด้วยวัยวุฒิและบุตรมนุษย์ได้เข้ามาแทนที่ผู้ปกครองทางโลกเหล่านี้ ในบทท้ายๆ ของดาเนียล กองทัพสวรรค์ได้บดขยี้ศัตรูของพระเจ้า

ชัยชนะสูงสุดของประชากรของพระเจ้า

ไม่ว่าจะตีความอาณาจักรต่างๆ ในนิมิตของดาเนียลอย่างไร ชัยชนะขั้นสุดท้ายของประชากรของพระเจ้าก็เป็นที่ชัดเจน ดาเนียลบรรยายถึงความล่าช้าในการมาถึงของอาณาจักรนิรันดร์ของพระเจ้า ซึ่งในช่วงเวลาที่ล่าช้านี้ ประชากรของพระเจ้าจะต้องทนทุกข์จากการทดสอบและการข่มเหง อย่างไรก็ตาม ผู้ที่สัตย์ซื่อจะได้รับชัยชนะในบั้นปลาย

ข่าวสารหลักของดาเนียลคือความท้าทายให้มีความสัตย์ซื่อในวันนี้ เนื่องจากชัยชนะในท้ายที่สุดของพระเจ้าและประชากรของพระองค์ ผู้เชื่อจึงควรดำเนินชีวิตอย่างสัตย์ซื่อในวันนี้

มีการอ้างถึงเอเสเคียลอย่างน้อย 65 ครั้งในพันธสัญญาใหม่ เกือบ 50 ครั้งในจำนวนนี้อยู่ในพระธรรมวิวรณ์

ดาเนียลว่าพระเจ้าจะเอาชนะความชั่วร้ายและปกครองโลก แต่อย่างไรก็ตาม การกลับมายังเยรูซาเล็มในปี 538 ก่อนคริสต์ศักราช ไม่ได้นำมาซึ่งการพ่ายแพ้ของความชั่วร้าย พันธสัญญาใหม่แสดงให้เห็นถึงการสำเร็จเป็นจริงของพระสัญญานี้ เปาโลแสดงให้เห็นว่าที่กางเขนนั้น พระเยซูเอาชนะอำนาจแห่งความชั่วร้าย (โคโลสี 2:13–15)

พระสัญญาของดาเนียลสำเร็จเป็นจริงในที่สุดในพระธรรมวิวรณ์ พระธรรมวิวรณ์แสดงให้เห็นถึงชัยชนะขั้นสุดท้ายของพระเจ้าเหนือซาตาน ในดาเนียลบทที่ 7 สัตว์ร้ายสี่ตัวขึ้นมาจากทะเล ในวิวรณ์บทที่ 13 สัตว์ร้ายตัวหนึ่งขึ้นมาจากทะเล ในวิวรณ์ 19:11–21 พระเยซูเป็นนักรบของพระเจ้าผู้เอาชนะอำนาจแห่งความชั่วร้าย

ในบางครั้ง คริสตจักรถูกล่อลวงให้ปลีกตัวออกจากโลก โดยจดจ่ออยู่เพียงแค่เรื่องฝ่ายจิตวิญญาณและละเลยด้านอื่นๆ ของชีวิต Abraham Kuyper ได้กล่าวไว้ว่า “ไม่มีพื้นที่แม้แต่ตารางนิ้วเดียวในอาณาบริเวณทั้งหมดแห่งการดำรงอยู่ของมนุษย์ ที่พระคริสต์ ผู้ทรงมีอำนาจปกครองสูงสุดเหนือทุกสิ่ง จะไม่ร้องตะโกนว่า ‘นี่เป็นของเรา!’” นักวิชาการ นักการเมือง และผู้ติดตามพระคริสต์ชาวดัตช์ในศตวรรษที่ 19 ผู้นี้เข้าใจดีว่าพระเจ้ามีอำนาจปกครองสูงสุดเหนือทุกสิ่ง

บทสุดท้ายของเอเสเคียลและครึ่งหลังของดาเนียล ประกาศถึงอำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์มนุษย์ทั้งปวง พระเจ้ากำลังกระทำให้ความประสงค์ของพระองค์สำเร็จ สิ่งนี้มีความสำคัญด้วยเหตุผล 2 ประการ

1. สิ่งนี้ให้ความมั่นใจเมื่อเผชิญกับการต่อต้านของโลกนี้ ในฐานะเชลยในต่างแดน ดาเนียลและเอเสเคียลวางใจในพระเจ้าว่าจะทรงทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ ดาเนียลมีชีวิตอยู่ทันเห็นพระประสงค์เหล่านั้นบางอย่างสำเร็จ เอเสเคียลน่าจะไม่ได้มีชีวิตอยู่ยืนยาวพอที่จะเห็นการกลับมาจากการเป็นเชลย อย่างไรก็ตาม เขาทั้งสองรู้ว่าพระเจ้าจะทำให้ความประสงค์ของพระองค์สำเร็จ ในฐานะคริสเตียนในศตวรรษที่ 21 เราดำเนินชีวิตด้วยความมั่นใจว่าพระเจ้าควบคุมโลกของเราอยู่ ไม่มีสิ่งใดสามารถเอาชนะความประสงค์ของพระองค์ได้

2. สิ่งนี้เตือนใจเราถึงความรับผิดชอบในการดำเนินชีวิตอย่างสัตย์ซื่อในชีวิตประจำวัน แม้ว่าซาตานจะมีอำนาจมากในโลกที่เสื่อมทรามนี้ แต่ผู้เชื่อต้องไม่ยอมยกด้านใดด้านหนึ่งของชีวิต (ชีวิตครอบครัว การเมือง การศึกษา หรือวัฒนธรรม) ให้แก่ซาตาน เราต้องดำเนินชีวิตในฐานะตัวแทนของพระเจ้าผู้มีอำนาจปกครองสูงสุดในโลกที่เสื่อมทรามนี้ สำหรับเอเสเคียล สิ่งนี้หมายถึงความสัตย์ซื่อในฐานะผู้เผยพระวจนะขณะเป็นเชลย สำหรับดาเนียล สิ่งนี้หมายถึงความสัตย์ซื่อในฐานะข้าราชการผู้มีอิทธิพลในรัฐบาล พระเจ้าต้องการใช้คุณที่ไหนในอาณาจักรของพระองค์?

ดาเนียล วิวรณ์ และ บางส่วนของเอเสเคียล และเศคาริยาห์ ถูกเรียกว่าเป็น วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลก งานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลกเป็นที่รู้จักกันดีในโลกของชาวยิว มีตัวอย่างมากมายของรูปแบบนี้ที่อยู่นอกพระคัมภีร์ วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกแตกต่างจากลีลาการเขียนแบบอื่นในพระคัมภีร์ และจำเป็นต้องมีการตีความอย่างระมัดระวัง

งานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลกเปิดเผยความจริงที่ถูกซ่อนไว้ วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกในพระคัมภีร์มองเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์โลกโดยพิจารณาจากความประสงค์ของพระเจ้า โดยจะเน้นเป็นพิเศษที่การสำเร็จสมบูรณ์ตามความประสงค์สูงสุดของพระเจ้าในวาระสุดท้าย ในขณะที่ผู้เผยพระวจนะส่วนใหญ่ในพันธสัญญาเดิมมุ่งเน้นที่อิสราเอลและพันธสัญญา ดาเนียลกลับมองอาณาจักรต่างๆ ทางโลกโดยพิจารณาจากความประสงค์สูงสุดของพระเจ้า

วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกนำเสนอความจริงเชิงเผยพระวจนะผ่านทางนิมิต ดาเนียลใช้คำว่า นิมิต มากกว่า 25 ครั้ง[1] นิมิตเหล่านี้มักจะซ้อนทับกัน ดังนั้นจึงยากที่จะสร้างลำดับเวลาที่แน่นอน นิมิตหลายเรื่องอาจนำเสนอมุมมองที่ซ้อนทับกันของเหตุการณ์เดียวกัน เพื่อจุดประสงค์ในการให้มุมมองที่แตกต่างกัน ผ่านทางนิมิตเหล่านี้ ดาเนียล (และต่อมาคือยอห์นผู้เขียนวิวรณ์) ได้เปิดหน้าต่างเข้าสู่โลกฝ่ายวิญญาณ งานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลกแสดงให้เห็นว่าโลกฝ่ายวิญญาณนั้นมีจริงพอๆ กับโลกฝ่ายกายภาพ

วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกใช้สัญลักษณ์ที่ชวนตื่นตะลึงเพื่อสื่อสารความจริง ดาเนียลและวิวรณ์ใช้สัญลักษณ์ร่วมกันหลายอย่าง ในทั้งดาเนียลและวิวรณ์ สัตว์ร้ายที่น่าเกลียดน่ากลัวเล็งถึงอาณาจักรที่ชั่วร้าย สัตว์ร้ายเหล่านี้มักเป็นลูกผสมของสัตว์ต่างสายพันธุ์ ซึ่งทำให้พวกมันเป็นสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนสำหรับอิสราเอล[2]

งานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลก วามสำคัญเป็นพิเศษในช่วงเวลาแห่งการกดขี่ข่มเหง พระธรรมดาเนียลได้หนุนใจชาวยิวในระหว่างการข่มเหงโดย อันทิโอคัส เอปิฟาเนส พระธรรมวิวรณ์ถูกเขียนขึ้นในระหว่างที่จักรวรรดิโรมันข่มเหงคริสตจักร ในช่วงเวลาเหล่านี้ วรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงเป็นนักรบผู้ต่อสู้แทนประชากรของพระองค์ วัตถุประสงค์หลักประการหนึ่งสำหรับงานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลกในพระคัมภีร์ คือเพื่อหนุนใจให้เกิดความสัตย์ซื่อในวันนี้ เนื่องจากความมั่นใจของเราในแผนงานของพระเจ้าสำหรับอนาคต

ผู้อ่านวรรณกรรมเกี่ยวกับวันสิ้นโลกควรมุ่งเน้นไปที่หัวข้อหลักโดยไม่ปล่อยให้รายละเอียดต่างๆ ครอบงำ ในพระธรรมดาเนียล หัวข้อใหญ่คืออำนาจปกครองสูงสุดของพระเจ้าเหนือประวัติศาสตร์มนุษย์ แม้ว่าอาณาจักรจำนวนมากจะต่อต้านพระเจ้า แต่ชัยชนะขั้นสุดท้ายของพระองค์นั้นแน่นอน ดาเนียลสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้อ่านของเขามีความสัตย์ซื่อ โดยให้ความมั่นใจแก่พวกเขาว่าพระเจ้าจะนำชัยชนะครั้งสุดท้ายมาให้

(1) เลือกงานมอบหมายต่อไปนี้มาหนึ่งอย่าง:

งานที่ 1: ทำงานแบบกลุ่ม

จงอ่านนิมิตของเอเสเคียลเรื่องพระวิหารใหม่ใน เอเสเคียล 40–48 จงมอบหมายทางเลือกในการตีความแบบใดแบบหนึ่งที่ได้อภิปรายไปในบทเรียนนี้ให้กับสมาชิกแต่ละคนในกลุ่มของคุณ สมาชิกแต่ละคนต้องศึกษา เอเสเคียล 40–48 และอธิบายว่านิมิตของเอเสเคียลได้รับการตีความอย่างไรตามแนวทางที่เขาได้รับมอบหมาย

งานที่ 2: ทำงานแบบเดี่ยว

• เขียนบทความยาว 1 หน้ากระดาษ เกี่ยวกับนิมิตของเอเสเคียลเรื่องพระวิหารหลังใหม่ จงเลือกทางเลือกในการตีความแบบใดแบบหนึ่งที่ได้อภิปรายไปในบทเรียนนี้ และอธิบายภาพนิมิตนั้นโดยอิงตามการตีความแบบที่เลือก

• เขียนโครงร่างคำเทศนาแบบละเอียดความยาว 1 หน้ากระดาษ เกี่ยวกับแผนงานของพระเจ้าสำหรับประวัติศาสตร์มนุษย์ โดยอิงจาก ดาเนียล 7–12

(2) ในช่วงเริ่มต้นของบทถัดไป ให้ทำแบบทดสอบเกี่ยวกับเนื้อหาของบทนี้ โปรดเตรียมตัวด้วยการศึกษาโจทย์แบบทดสอบมาอย่างรอบคอบ

(1) ปีอะไรที่ดาเนียล และ เอเสเคียล ถูกกวาดต้อนไปยังบาบิโลน?

(2) ชื่อ เอเสเคียล มีความหมายว่าอะไร?

(3) อะไรคือข่าวสารแห่งความหวังในพระธรรมเอเสเคียล?

(4) เอเสเคียล เฝ้ามองขณะที่พระสิริของพระเจ้าผละออกจากพระวิหาร (เอเสเคียล 10–11) เนื้อหาส่วนนี้คู่ขนานกับเรื่องอะไร?

(5) บอกการตีความห้าประการสำหรับนิมิตของเอเสเคียลเรื่องพระวิหารหลังใหม่

(6) หัวข้อหลักสามประการที่เป็นศูนย์กลางของพระธรรมดาเนียลคืออะไร?

(7) สองภาษาที่ใช้ในพระธรรมดาเนียลได้แก่ภาษาอะไรบ้าง?

(8) ในการตีความแบบดั้งเดิมเกี่ยวกับปฏิมากรในดาเนียลบทที่ 2 สิ่งเหล่านี้แต่ละอย่างเล็งถึงอาณาจักรใดบ้าง?

(9) พระธรรมเล่มใดในพันธสัญญาใหม่ที่อ้างถึงเอเสเคียลบ่อยที่สุด?

(10) พระธรรมเล่มใดบ้างที่ประกอบด้วยงานเขียนแนวเกี่ยวกับวันสิ้นโลก?

(11) เขียน เอเสเคียล 36:25–27 จากการท่องจำ