เมื่อจบบทเรียนนี้ นักศึกษาควรจะสามารถ...

(1) ระบุหลักเกณฑ์ที่ใช้กำหนดการจัดทำสารบบพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิม

(2) เข้าใจหลักคำสอนเรื่องการดลใจจากพระเจ้า

(3) เชื่อถือข้อความพันธสัญญาเดิมตามฉบับที่เราได้รับสืบต่อกันมา

(4) เห็นคุณค่าของพันธสัญญาเดิมต่อชีวิตของผู้เชื่อ

► อ่าน สดุดี 119

► ท่องจำ สดุดี 19:7–11

► ตลอดปีที่ผ่านมา คุณเทศนาจากพันธสัญญาเดิมบ่อยแค่ไหน? พันธสัญญาเดิมมีความสำคัญต่อการนมัสการในคริสตจักรของคุณมากน้อยเพียงใด?

ศาสนศาสตร์คริสเตียนสอนว่าพระคัมภีร์ทั้งหมดได้รับการดลใจจากพระเจ้า ทว่าในทางปฏิบัติ เรามักละเลยพระวจนะของพระเจ้าเป็นส่วนใหญ่ หากเราเชื่อจริงว่าพระคัมภีร์ทุกตอนเป็น “ลมหายใจของพระเจ้า” (2 ทิโมธี 3:16) เราก็ควรให้คุณค่าพันธสัญญาเดิมเท่าเทียมกับพันธสัญญาใหม่ เราควรศึกษาและเทศนาจากพันธสัญญาเดิมในฐานะที่เป็นพระวจนะของพระเจ้า

เนื่องจากโลกของพันธสัญญาเดิมแตกต่างจากโลกในศตวรรษที่ 21 พันธสัญญาเดิมจึงอาจเป็นเรื่องเข้าใจยากสำหรับผู้อ่านสมัยใหม่ จุดประสงค์ของหลักสูตรนี้คือแนะนำพระธรรมแต่ละเล่มในพันธสัญญาเดิม แม้ว่าเราจะไม่อาจครอบคลุมพันธสัญญาเดิมทั้งหมดอย่างละเอียดในหลักสูตรสั้น ๆ เช่นนี้ แต่คุณจะได้เรียนรู้ข้อมูลเบื้องหลังที่ช่วยให้เข้าใจพระธรรมเหล่านี้ และได้รับภาพรวมของประเด็นหลักของแต่ละพระธรรม นอกจากนี้ หลักสูตรนี้จะมุ่งเน้นสองด้านคือ (1) พันธสัญญาเดิมเกี่ยวข้องกับข่าวสารของพันธสัญญาใหม่อย่างไร และ (2) พันธสัญญาเดิมมีถ้อยคำต่อคริสตจักรในปัจจุบันอย่างไร

ในบทเรียนแรกนี้ เราจะศึกษาประเด็นพื้นฐานที่ส่งผลต่อความเข้าใจของเราเกี่ยวกับพันธสัญญาเดิม โดยจะพิจารณาสามหัวข้อและคำถามต่อไปนี้

• สารบบพระคัมภีร์: พระธรรมเล่มใดบ้างที่ยอมรับได้ว่าเป็นพระวจนะของพระเจ้า?

• การดลใจ: พันธสัญญาเดิมถูกถ่ายทอดมาสู่มนุษยชาติอย่างไร?

• ความเที่ยงตรงของตัวบท: ข้อความพระคัมภีร์ที่เรามีอยู่ในปัจจุบันซื่อตรงต่อ “ต้นฉบับเดิม” หรือไม่?

คำศัพท์คำว่า สารบบ มาจากคำกรีกที่มีความหมายว่า “กฎเกณฑ์” หรือ “มาตรฐาน” ในทางที่เกี่ยวข้องกับพระคัมภีร์ เราใช้คำว่า สารบบ ดังนี้

1. เป็นกฎเกณฑ์หรือมาตรฐานสำหรับการกำหนดว่าข้อเขียนใดที่เป็นพระวจนะซึ่งได้รับการดลใจจากพระเจ้า

2. เป็นบัญชีรายชื่ออย่างเป็นทางการของพระธรรมต่าง ๆ ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์

สารบบพระคัมภีร์เป็นเรื่องที่สำคัญสำหรับผู้เชื่อ เราจะรู้ได้อย่างไรว่าพระธรรมต่าง ๆ ในพันธสัญญาเดิมเป็นพระวจนะของพระเจ้าอย่างแท้จริง?

สารบบพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมประกอบด้วยพระธรรมที่เป็นไปตามมาตรฐานซึ่งรับบีชาวยิวใช้ในการกำหนดว่าข้อเขียนใดเป็นพระวจนะของพระเจ้าอย่างแท้จริง รับบีเหล่านี้ได้ใช้การทดสอบสามประการกับพระธรรมที่อ้างว่าเป็นพระคัมภีร์ และพระธรรมในสารบบพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมล้วนผ่านเกณฑ์ทั้งสามข้อเหล่านี้

1. ผู้เขียน พระธรรมนั้นเขียนโดยบุคคลที่ได้รับของประทานเป็นผู้เผยพระวจนะ พระธรรมเหล่านี้ถ่ายทอดข่าวสารของพระเจ้าที่ตรัสผ่านผู้เขียนที่เป็นมนุษย์

2. ผู้อ่าน พระธรรมนั้นมุ่งถึงคนทุกยุคทุกสมัย แม้แต่พระธรรมอย่าง ผู้เผยพระวจนะน้อย ซึ่งประกาศคำเตือนของพระเจ้าต่อกลุ่มคนเฉพาะ ก็ยังมีข่าวสารสำหรับทุกคนในทุกกาลเวลา

3. ข่าวสาร ข่าวสารของพระธรรมนั้นไม่ขัดแย้งกันกับการสำแดงในพระคัมภีร์ที่มีมาก่อน

สารบบพระคัมภีร์ฮีบรู เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางแล้วประมาณปี 165 ก่อนคริสตศักราช เมื่อ ยูดาส มัคคาบี ได้จัดทำบัญชีรายชื่อพระคัมภีร์ของยิวไว้ และเมื่อพวกรับบีประชุมกันที่ สภายัมนีอา ใน ปี ค.ศ. 90 เพื่อหารือเรื่องสารบบพระคัมภีร์ พวกเขาได้ยืนยันบัญชีรายชื่อนั้น ซึ่งเป็นที่ยอมรับต่อเนื่องมานานกว่า 200 ปีแล้ว

คริสตจักรยุคแรกก็ยอมรับบัญชีรายชื่อนี้เช่นกัน และภายในศตวรรษที่สี่ สารบบพระคัมภีร์ที่ใช้ในคริสตจักรของคริสเตียนประกอบด้วยพระธรรม 39 เล่ม ในพันธสัญญาเดิม

ฝ่ายรับบีได้แบ่งพระคัมภีร์ฮีบรูออกเป็นสามส่วน ส่วนพันธสัญญาเดิมของโปรเตสแตนต์ที่เราใช้ในปัจจุบันแบ่งออกเป็นห้าหมวด

► โปรดดูและเปรียบเทียบบัญชีรายชื่อพระธรรมต่าง ๆ ของพระคัมภีร์ฮีบรูกับพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมของโปรเตสแตนต์ ที่จัดเตรียมไว้ให้ (หากคุณกำลังเรียนหลักสูตรนี้บนแอป SGC ในโทรศัพท์มือถือ รายการดังกล่าวอยู่ในภาคผนวก)

เปาโลเขียนไว้ว่า “พระคัมภีร์ทุกตอนได้รับการดลใจจากพระเจ้า…” (2 ทิโมธี 3:16) ข้อพระคัมภีร์นี้สอนว่าพระเจ้าเป็นผู้ประพันธ์พระคัมภีร์ทั้งหมด หลักคำสอนเรื่องการดลใจจากพระเจ้าสอนว่า พระเจ้าระบายลมหายใจเป็นถ้อยคำของพระองค์เข้าไปในความคิดจิตใจของผู้เขียนที่เป็นมนุษย์ และพวกเขาได้เขียนในสิ่งที่พระเจ้าดลใจพวกเขา

การดลใจจากพระเจ้าไม่ได้เป็นเพียงแรงบันดาลใจที่ศิลปินหรือนักแต่งเพลงคนหนึ่งได้รับเมื่อพวกเขาสร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอกทางด้านศิลปะหรือดนตรี การดลใจของพระคัมภีร์หมายความว่า พระเจ้าตรัสถ้อยคำของพระองค์ผ่านถ้อยคำและสำนวนของผู้เขียนที่เป็นมนุษย์ ไม่ใช่เพียงการดลใจความคิดของผู้เขียนเท่านั้น แต่ถ้อยคำต่าง ๆ ของพวกเขาเองก็ได้รับการดลใจจากพระเจ้า

พระเจ้าดลใจถ้อยคำของพระคัมภีร์ด้วยวิธีการที่แตกต่างกันและในเวลาที่ต่างกัน บางครั้งพระเจ้าตรัสด้วยเสียงที่ได้ยินชัดเจนเพื่อบอกถ้อยคำของพระคัมภีร์ ( เช่น เลวีนิติ 1:1) บางครั้งพระเจ้าตรัสผ่านทางความฝันและนิมิต ( เช่น ดาเนียล 7 และ 8) ในหลายกรณี พระเจ้าไม่ได้บอกเราว่าพระเจ้าดลใจผู้เขียนอย่างไร เปโตรเขียนว่าผู้เขียนพระคัมภีร์ทั้งหลาย “กล่าวคำซึ่งมาจากพระเจ้า ตามที่พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงดลใจเขา” (2 เปโตร 1:21) ถ้อยคำของพระคัมภีร์เชื่อถือได้เพราะพระเจ้าเองทรงเชื่อถือได้

กลุ่มอีแวนเจลิคัลเชื่อว่าหลักคำสอนเรื่องการดลใจมีความหมายว่า พระเจ้าตรัสผ่านบุคลิกภาพของผู้เขียนที่เป็นมนุษย์ แต่พระองค์เป็นผู้ชี้นำกระบวนการเพื่อถ้อยคำนั้นๆ ที่พวกเขาเขียนจะเป็นพระวจนะของพระเจ้า เนื่องจากพระคัมภีร์คือพระวจนะของพระเจ้า ดังนั้นพระคัมภีร์จึงปราศจากข้อผิดพลาดและไม่สามารถล้มเหลวได้ ถ้อยคำทุกประโยค (ทั้งด้านหลักคำสอนและด้านประวัติศาสตร์) ปราศจากข้อผิดพลาดในต้นฉบับเดิมของพระคัมภีร์[1]

ผู้มีความสงสัยบางคนโต้แย้งว่า ต่อให้ต้นฉบับเดิมเป็นความจริง เราก็ไม่อาจไว้วางใจตัวบทที่เรารับสืบทอดมาได้ พวกเขาเห็นว่ามีข้อผิดพลาดเกิดขึ้นในการคัดลอกพระคัมภีร์ นักวิจารณ์เหล่านี้ยืนยันว่า แม้ตัวบทเดิมจะได้รับการดลใจ เราก็ไม่มีทางรู้ได้ว่าพระคัมภีร์ที่เรามีอยู่ในปัจจุบันถูกต้องแม่นยำหรือไม่

เราสามารถไว้วางใจความเที่ยงตรงของตัวบทในพระคัมภีร์ของเราได้หรือไม่? คำตอบคือ “ได้!” เป็นความจริงว่าหนังสือพันธสัญญาเดิมถูกถ่ายทอดต่อกันมาในรูปแบบลายลักษณ์อักษร และเป็นความจริงว่าการคัดลอกต้นฉบับด้วยมืออาจเกิดความผิดพลาดได้ อย่างไรก็ตาม เพราะนี่คือพระวจนะของพระเจ้า
ผู้คัดลอกจึงปฏิบัติงานของตนด้วยความระมัดระวังอย่างยิ่ง

เดิมทีพวกปุโรหิตเป็นผู้รับผิดชอบในการคัดลอกตัวบทพระคัมภีร์ ตั้งแต่ประมาณปี 500 ก่อนคริสตศักราช (ในสมัยของเอสรา) เหล่าอาลักษณ์จึงเริ่มรับหน้าที่คัดลอกตัวบท เหล่าอาลักษณ์นับตัวอักษรทุกตัวของโทราห์ เพื่อใช้ตรวจสอบความถูกต้องแม่นยำของตัวบท อาลักษณ์ไม่อาจคัดลอกแม้แต่ตัวอักษรเดียวจากความทรงจำได้ ทุกตัวอักษรต้องตรวจทานกับสำเนาฉบับก่อนหน้า กฎเกณฑ์ในการคัดลอกเคร่งครัดอย่างยิ่ง เพราะอาลักษณ์ให้ความเคารพยำเกรงพระคัมภีร์ว่าเป็นพระวจนะของพระเจ้า

ในปี ค.ศ. 1947 มีการค้นพบม้วนหนังสือโบราณใกล้ทะเลตาย[1] ม้วนหนังสือเหล่านี้บรรจุสำเนาพันธสัญญาเดิมที่คัดลอกระหว่างประมาณปี 250 ก่อนคริสตศักราช ถึง ค.ศ. 135 ซึ่งเก่ากว่าสำเนาที่มีอยู่ในภายหลังราว 1,000 ปี ดังนั้นม้วนหนังสือทะเลตายจึงมีคุณค่าสูงสำหรับการตรวจสอบความเที่ยงตรงของตัวบทยิ่งกว่าสำเนาที่ใหม่กว่า ม้วนหนังสือเหล่านี้มีส่วนของพระธรรมทุกเล่มในพันธสัญญาเดิมรวมอยู่ด้วย ยกเว้นเอสเธอร์

เมื่อนำม้วนหนังสือทะเลตายมาเปรียบเทียบกับสำเนาที่มีภายหลัง นักวิชาการพบว่ามีความแม่นยำอย่างน่าทึ่ง ตัวอย่างเช่น ม้วนหนังสืออิสยาห์ เก่ากว่าสำเนาใด ๆ ในภายหลังราว 1,200 ปี แต่ตัวบทมากกว่า 95% ตรงกันกับสำเนาภายหลัง ความแตกต่างเล็กน้อยที่พบส่วนใหญ่เป็นเรื่องการสะกดคำและความพลั้งพลาดของผู้คัดลอก และไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดที่ทำให้เกิดความแตกต่างด้านหลักคำสอน

อิสยาห์ 53 ในม้วนหนังสือทะเลตาย

อิสยาห์ 53 แสดงให้เห็นถึงความเที่ยงตรงของตัวบทพันธสัญญาเดิม บทนี้มีคำภาษาฮีบรู 166 คำ แต่มีเพียง 17 ตัวอักษรฮีบรูเท่านั้นที่แตกต่างจากสำเนาภายหลังเมื่อเทียบกับม้วนหนังสือทะเลตาย

• ตัวอักษรสิบตัวเป็นความแตกต่างด้านการสะกด—คำที่เปลี่ยนรูปการสะกดไปในช่วง 1,200 ปี

• ตัวอักษรสี่ตัวเป็นความแตกต่างเชิงสำนวน—วิธีการถ่ายทอดตัวบทที่ต่างกัน

• ตัวอักษรสามตัวเป็นคำที่เพิ่มเข้ามา (“แสงสว่าง”) เพื่อให้ความหมายชัดเจนในข้อ 11 “ภายหลังความลำบากของตัวเขา เขาจะเห็น (“แสงสว่าง”) และจะพึงพอใจ…” (อิสยาห์ 53:11)

ไม่มีหลักคำสอนใดในพระคัมภีร์ที่ได้รับผลกระทบจากความเปลี่ยนแปลงนี้ ม้วนหนังสือทะเลตายแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าเป็นผู้ชี้นำการคัดลอกพันธสัญญาเดิมด้วยลายมือยาวนานถึง 1,200 ปี เพื่อสงวนรักษาพระวจนะของพระองค์ไว้สำหรับประชากรของพระองค์

พันธสัญญาเดิมอาจเข้าใจได้ยากด้วยเหตุผลต่อไปนี้

• มีวัฒนธรรมที่แตกต่างจากโลกในยุคสมัยของเรา

• ถูกเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่ยาวนานกว่า 1,000 ปี

• มีความเกี่ยวข้องกับสี่จักรวรรดิหลัก (อียิปต์ อัสซีเรีย บาบิโลน และเปอร์เซีย)

• ประกอบไปด้วยชื่อของสถานที่และผู้คนมากกว่า 3,000 รายชื่อ

[1]พันธสัญญาเดิมอาจยาก แต่ก็เป็นพระวจนะของพระเจ้าสำหรับประชากรของพระองค์ พระเยซูเทศนาจากพันธสัญญาเดิม พระองค์บอกพวกผู้ที่สงสัยว่า ข้อพระคัมภีร์ในพันธสัญญาเดิมนั้นเป็นพยานเกี่ยวกับพระองค์ (ยอห์น 5:39–47)

คริสตจักรยุคแรกพิจารณาว่าพันธสัญญาเดิมเป็นพระวจนะของพระเจ้า ในพันธสัญญาใหม่ได้มีการอ้างอิงจากพระธรรมเฉลยธรรมบัญญัติ มากกว่า 80 ครั้ง คริสตจักรยุคแรกเทศนาว่าพันธสัญญาเดิมสำเร็จได้โดยทางชีวิตและพันธกิจของพระเยซูคริสต์

พันธสัญญาเดิมยังคงมีผลโดยตรงต่อเราในทุกวันนี้

• พันธสัญญาเดิมสอนเรื่องความยิ่งใหญ่น่าเกรงขามและความบริสุทธิ์ของพระเจ้า

• พันธสัญญาเดิมสอนเรื่องความบาปของเราและความจำเป็นที่จะต้องมีพระผู้ไถ่

• พันธสัญญาเดิมสอนเรื่องแผนการของพระเจ้าในการสร้างชนชาติที่บริสุทธิ์ผู้ซึ่งถูกแยกไว้เป็นชนชาติพิเศษของพระองค์

พันธสัญญาเดิมเป็นพระวจนะของพระเจ้าสำหรับประชากรของพระเจ้าในทุกกาลเวลา

ในช่วงเริ่มต้นของบทถัดไป ให้ทำแบบทดสอบเกี่ยวกับเนื้อหาของบทนี้ โปรดเตรียมตัวด้วยการศึกษาโจทย์แบบทดสอบมาอย่างรอบคอบ

(1) ความหมายสองประการของคำว่า สารบบ ในทางที่เกี่ยวข้องกับพระคัมภีร์คืออะไร?

(2) เขียนเกณฑ์สามประการที่ใช้เพื่อสร้างสารบบพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิม

(3) เขียนรายชื่อสามหมวดของพระคัมภีร์ฮีบรู

(4) เขียนรายชื่อห้าหมวดของพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมของโปรเตสแตนท์

(5) หลักคำสอนเรื่องการดลใจจากพระเจ้าสอนว่าอะไร?

(6) พระคัมภีร์เป็นพระวจนะของพระเจ้า เรื่องนี้ส่งผลต่อความถูกต้องแม่นยำและความน่าเชื่อถือของพระคัมภีร์อย่างไร?

(7) ทำไมม้วนหนังสือทะเลตายจึงมีคุณค่าสูงสำหรับการตรวจสอบความเที่ยงตรงของตัวบทยิ่งกว่าสำเนาที่ใหม่กว่า?

(8) เขียนสามวิธีที่พันธสัญญาเดิมยังคงมีผลโดยตรงต่อเราในทุกวันนี้

(9) เขียน สดุดี 19:7–11 จากการท่องจำ