यस पाठको तयारीको लागि सामग्रीको खाँचो छ। यस पाठमा मण्डलीहरू र तिनीहरूको संघ बीचको सम्बन्धबारे छलफल गरिएको छ। यदि विद्यार्थीहरू कुनै मण्डलीबाट छन् जुन कुनै संघमा आबद्ध छन् भने, कक्षाका अगुवाले कक्षामा पुनरावलोकनका लागि संघको आवश्यकताहरूको प्रतिलिपि प्राप्त गर्नुपर्छ।

► तपाईं जुन मण्डलीको संघ वा सम्प्रदायबाट हुनुहुन्छ, त्यसको नाम के हो ?

जब कुनै ख्रीष्टियनले विभिन्न स्थानीय मण्डलीका ख्रीष्टियनहरूलाई भेट्छन्, तब प्रश्नहरू उठ्न थाल्छ। तिनीहरूले उनीहरुको विश्वास र अभ्यासहरू तिनीहरूभन्दा किन फरक छन् भनेर प्रश्न सोध्छन्। त्यहाँ विभिन्न प्रकारका मण्डलीहरूबीच सैद्धान्तिक भिन्नताहरू छन् भनेर तिनले याद गरे। यहाँ आराधनाका शैलीहरुमा ठूलो भिन्नताहरू छन्।

मण्डलीको सदस्यले आफ्नो स्थानीय मण्डली भन्दा फराकिलो धार्मिक पहिचान खोज्न सक्छ। उहाँले यो हेर्न चाहनुहुन्छ कि उहाँको मण्डली मण्डलीहरूको एक श्रेणीको भाग हो जसले समान सिद्धान्तहरूमा विश्वास गर्दछ र एकसाथ सँगै सहकार्य र संगति गर्दछ। उहाँले आफ्नो मण्डली संसारको एक मात्र मण्डली हो जसको आफ्नो विशेष विश्वास र अभ्यासहरू छन् भन्ने महसुस गर्न चाहनुहुन्न।

► एक वा दुई जना विद्यार्थीहरूले आफ्नो जस्तै अरू मण्डलीहरूसँगको सम्पर्कबाट कसरी लाभ उठाउन सक्छन् भनेर व्याख्या गर्न सक्छन्।

पाठ १ मा हामीले निम्न भनाई अध्ययन गऱ्यौं:

सैद्धान्तिक स्थिरताको लागि, स्थानीय मण्डलीमा तीनवटा कुरा हुनुपर्छ:

१. बाइबल नै पूर्ण अधिकार हो भन्ने यकिन।

२. ऐतिहासिक ख्रीष्टियन धर्मका अत्यावश्यक सिद्धान्तहरू।

३. असल ईश्वरशास्त्र भएका मण्डलीहरूको संगतिमा संगठन।

यस पाठमा हामी सूचीको तेस्रोको बारेमा कुरा गर्दैछौं।

कुनै पनि संघलाई एकसाथ राख्ने तत्वहरूको शक्तिको आधारमा “कमजोर” वा “बलियो” भन्न सकिन्छ।

कमजोर संघहरूमा, केन्द्रीय नेतृत्वको स्थानीय चर्चमाथि धेरै कम अधिकार हुन्छ; सामान्य विश्वासहरूको सूची धेरै छोटो र आधारभूत हुन सक्छ; साझा लक्ष्यहरूको लागि मण्डलीहरूको धेरै सहभागिता आवश्यक नहुन सक्छ; अनि संगति मण्डलीका प्रतिनिधिहरूको बैठकहरू विरलै हुन सक्छ। ती संघहरूमा, प्रत्येक मण्डलीको सम्पत्ति स्थानीय मण्डलीको स्वामित्वमा हुन्छ; र स्थानीय मण्डलीले जुनसुकै बेला संघ छोड्न मन लागे रोज्न सक्छ। यदि मण्डलीहरूले उनीहरुको आवश्यकता पूरा गर्दैन भन्ने कुराको महसुस गरिसके पछि तिनीहरूको संघलाई छोड्न सक्छन्।

कमजोर संघका सदस्यहरूले सामान्यतया स्थानीय मण्डलीको स्वायत्ततामा जोड दिन्छन्। तिनीहरू संघले स्थानीय मण्डलीलाई शासन गरोस् भन्ने चाहँदैनन्, त्यसैले तिनीहरूले संघको अधिकारलाई सावधानीपूर्वक सीमित गर्छन्। त्यसकारण, कुनै संघलाई “कमजोर” भन्नुको अर्थ यो होइन कि यो आफ्नो उद्देश्यमा असफल भइरहेको छ। कमजोर संघका सदस्यहरू केन्द्रीय अधिकार कमजोर होस् भन्ने चाहन्छन्। अधिकार विकेन्द्रीकृत हुन्छ र स्थानीय मण्डलीहरूद्वारा कार्यरत हुन्छ।

► “कमजोर” संघहरूको बारेमा के राम्रो छ जस्तो तपाईंलाई लाग्छ ? तिनीहरूको बारेमा के राम्रो छैन ?

बलियो संघहरूमा, केन्द्रीय अगुवापनसँग स्थानीय अगुवाहरूलाई अपदस्थ गर्ने अधिकार हुन्छ; सामान्य विश्वासहरूको सूचीले धेरै मुद्दाहरू समावेश गर्दछ; अनि विश्वासीहरूले साझा लक्ष्यहरूको लागि दिने अपेक्षा गरिन्छ; र विश्वासीहरूको एकअर्कासँग बारम्बार सम्पर्क हुन्छ। मण्डलीका सम्पत्तिहरू संघको स्वामित्वमा हुन सक्छन्। यदि त्यसो हो भने, व्यक्तिगत मण्डलीहरूले संघलाई छोड्ने छनौट गर्न सक्दैनन्।

बलियो संघका सदस्यहरूले केही प्रकारका समस्याहरूको समाधानको लागि केन्द्रीय अगुवापनमा हेर्ने गर्छन्। तिनीहरूले स्थानीय मण्डलीप्रतिको प्रतिबद्धतासँगै संघप्रतिको प्रतिबद्धतामा पनि जोड दिन्छन्।

विभिन्न प्रकारका मण्डलीका संघहरू अस्तित्वमा छन्। एउटा सङ्गतिमा बलियो वा कमजोर सङ्गतिका सबै विशेषताहरू नहुन सक्छन्, तर तिनीहरूमा कुन-कुन विशेषताहरू छन् भन्ने आधारमा यसलाई कमजोर वा बलियो को रूपमा वर्गीकृत गर्न सकिन्छ। बलियो सङ्गतलाई अक्सर “सम्प्रदाय” भनिन्छ।

► “बलियो” संघहरुको बारेमा तपाईंलाई के राम्रो लाग्छ ? तिनीहरूको बारेमा के राम्रो छैन ?

► मण्डलीका कस्ता संघहरूको बारेमा तपाईंलाई थाहाँ छ ? तिनीहरूलाई तपाईं कसरी वर्णन गर्नुहुन्छ ?

मण्डलीको बलियो संघलाई सम्प्रदाय भन्न सकिन्छ। यसको अर्थ यो होइन कि यसमा बलियो संघका सबै विशेषताहरू छन्, तर यसलाई कमजोर भन्दा पनि बलियोको रूपमा वर्णन गर्न सकिन्छ।

स्थानीय मण्डलीहरूको सेवा गर्न एउटा राम्रो सम्प्रदाय अवस्थित छ। धेरैजसो स्थानीय मण्डलीहरूले एक्लै राम्रोसँग गर्न नसक्ने कामहरू मिलेर पूरा गर्न सम्प्रदायले मण्डलीहरूलाई मद्दत गर्दछ।

१. यसले अन्य प्रकारका मण्डलीहरू भन्दा भिन्न रूपमा पहिचानको भावना प्रदान गर्दछ। स्थानीय मण्डलीका सदस्यहरूलाई थाह छ कि तिनीहरू आफ्नो क्षेत्रका अन्य मण्डलीहरू भन्दा फरक छन्। तिनीहरूलाई आफ्ना सिद्धान्तहरू बाँड्ने मण्डलीहरूको समूहको भाग हो भनेर थाह पाउन प्रोत्साहित छन्।[1]

२. यसले सिद्धान्तस्थापित गर्छ। स्थानीय मण्डलीले अरू कसैको कुरा नसुनेर आफ्नो सिद्धान्त परिवर्तन गर्न र विकास गर्न स्वतन्त्र महसुस गर्नुहुँदैन। सम्प्रदायले ख्रीष्टियन धर्मको ऐतिहासिक, आवश्यक सिद्धान्तहरू धारण गर्नुपर्छ, तर तिनीहरूसँग धर्मशास्त्रीय विश्वास गर्ने थप विस्तृत सिद्धान्तहरू पनि हुनुपर्छ।

३. यसले पास्टरहरू र मण्डलीका सदस्यहरूको लागि योग्यताहरू निर्धारण गर्दछ। मण्डलीका पास्टर हरू र सदस्यहरूले निरन्तर मसीही उदाहरण बसाल्न सकोस् भनेर सम्प्रदायले स्तरहरू तोक्नुपर्छ। योग्यताहरू १ तिमोथी ३ र तीतस १ मा प्रदान गरिएको कुराको आधारमा हुनुपर्छ, तर प्रत्येक संस्कृतिको लागि स्पष्ट पार्नु आवश्यक छ।

४. यसले चर्च प्रशासनको एक प्रणाली प्रदान गर्दछ। सम्प्रदायले स्थानीय मण्डलीलाई मण्डलीमा मानिसहरूलाई नियुक्त गर्ने र जवाफदेहिता कायम गर्ने प्रणाली प्रदान गर्नुपर्छ।

५. यसले पास्टरहरूलाई तालिम दिने माध्यम प्रदान गर्दछ। भविष्यका पास्टरहरूलाई तालिम दिन थुप्रै मण्डलीहरूसँग स्रोत र सामग्रीहरू छैनन्। सम्प्रदायले पहुँचयोग्य र व्यावहारिक तालिमको कार्यक्रम विकास गर्नुपर्छ।

६. यसले मण्डलीहरूमा पास्टरहरूको नियुक्तिलाई मार्गदर्शन गर्दछ। मण्डली विनाका पास्टरहरू र पास्टरहरू बिनाका मण्डलीहरूलाई सम्प्रदायगत अगुवाहरूले मदत गर्न सक्छन्। असल सम्प्रदायका अगुवाहरूले सबै निर्णयहरूमा मण्डलीका विश्वासयोग्य स्थानीय अगुवाहरूको आदर गर्नेछन्।

७. यसले स्थानीय मण्डलीलाई संकट आइपर्दा मार्गदर्शन प्रदान गर्दछ। यदि स्थानीय मण्डली कुनै मुद्दामा विभाजित छ वा विश्वासिलो नेतृत्व छैन भने, सम्प्रदायिक अगुवाहरूले मदत गर्नुपर्छ।[2]

८. यसले मिशन र मण्डली स्थापनाको प्रयासहरू समन्वय र समर्थन गर्दछ। मण्डलीहरूको समूहले मिसन कार्यको लागि एउटा दर्शन साझा गर्नुपर्छ। तिनीहरूले स्रोतहरू संयोजन गर्छन् र मिशन लक्ष्यहरू पूरा गर्न मानिसहरूलाई समर्थन गर्छन्।

९. यसले स्थानीय मण्डलीको तुलनामा ठूलो मात्रामा सङ्गति प्रदान गर्दछ। सदस्यहरूलाई सम्प्रदायका अन्य मण्डलीका सदस्यहरूसँग समय बाँड्न प्रोत्साहित गरिन्छ।

१०. यसले मण्डलीहरूलाई एकसाथ ल्याउने कार्यक्रमहरूमा व्यवस्थित गर्दछ। सम्प्रदायले अधिवेशन र सम्मेलनहरू आयोजना गर्नुपर्छ जसले मण्डलीहरूलाई सङ्गति गर्न र एकसाथ लक्ष्यहरू राख्न मदत गर्दछ।

११. यसले अगुवाहरूलाई सल्लाह र प्रोत्साहन दिन मण्डलीहरूमा पठाउँछ। संघको नेतृत्वबाट कोही न कोही वर्षमा कम्तीमा एक पटक प्रत्येक मण्डलीमा जानुपर्छ, र अझ धेरै पटक जादा झन् राम्रो हुन्छ।

१२. यसले स्थानीय सेवकाईको वित्तीय स्थायित्व विकास गर्न सल्लाह प्रदान गर्दछ। संघले स्थानीय मण्डलीको सम्भाव्यतालाई जोड दिनुपर्छ र तिनीहरूलाई आर्थिक परिपक्वतातर्फ डोऱ्याउनु पर्दछ।

यदि कुनै सम्प्रदायले यी उद्देश्यहरू सही तरिकाले सेवा गर्छ भने, मण्डलीको उद्देश्य पूरा गर्न यो एउटा बहुमूल्य मदत हुन सक्छ। अधिकांश स्थानीय मण्डलीहरूको लागि माथि उल्लिखित सबै जिम्मेवारीहरू एक्लै पूरा गर्न असम्भव हुनेछ। सम्प्रदायका अगुवाहरूले स्थानीय मण्डलीहरूको सेवा गर्नका लागि यो सम्प्रदाय अस्तित्वमा छ भन्ने कुरा सम्झनु पर्दछ।

► अब हामीले देखेका छौं कि सम्प्रदायहरूले आफ्ना मण्डलीहरूको लागि के गर्न सक्छन्, यस प्रश्नलाई विचार गरौं: साधारणतया तिनीहरूसँग हुने समस्याहरूबाट टाढै रहेर मण्डलीले कमजोर संघको फाइदा कसरी लिन सक्छ ?

► मण्डलीले कसरी बलियो संघको फाइदा उठाउन सक्छ जब कि साधारणतया आफूसित हुने समस्याहरूबाट टाढै रहन सक्छ ?

यो सूची प्रत्येक सम्प्रदायको लागि ठ्याक्कै एउटै हुनेछैन, तर यो सम्प्रदायहरूले सामान्यतया आफ्ना मण्डलीहरूको के आवश्यक पर्दछ भन्ने सामान्य विवरण हो।

स्थानीय मण्डलीले निम्न कार्यहरू गर्न प्रतिबद्ध छ:

१. सम्प्रदायको सैद्धान्तिक भनाईलाई स्वीकार गर्न, सिद्धान्तहरू सिकाउन, र मण्डलीमा विपरीत सिद्धान्तहरू सिकाउन अनुमति नदिन।

२. सिकाउनु र सदस्यहरूलाई एकरूप ख्रीष्टियन जीवन बिताउन आवश्यक छ।

३. अधिवेशन तथा अन्य कार्यक्रमहरूमा भाग लिन र तिनीहरूले सक्दो खर्च सहयोग गर्न।

४. हाजिरी, रूपान्तरण, कर्मचारी र आयको सही वार्षिक प्रतिबेदन प्रदान गर्न।

५. यस सम्प्रदायका अन्य मण्डलीहरू र अगुवाहरूसित एकता कायम राख्न र द्वन्द्वहरूलाई बाइबलीय तरिकामा सामना गर्न।

६. समान प्रतिबद्धता आवश्यक पर्ने कुनै पनि अन्य संगठनसँग भाग नलिन।

यदि विद्यार्थीहरू कुनै मण्डलीबाट हो जो कुनै संघमा आबद्ध छन् भने, संघको आवश्यकताहरू हेर्न केही मिनेट लिनुहोस्।

► के तपाईंको मण्डलीको संघ अन्तर्राष्ट्रिय मिसन संघले सुरु गरेको थियो ? यदि त्यसो हो भने, मण्डलीहरू र मिसन संघ बीचको सम्बन्ध वर्णन गर्नुहोस्।

कहिलेकाहीं मण्डलीहरू अन्तर्राष्ट्रिय मिसन संघसँग सम्बन्धमा हुन्छन्। मिसनले मण्डलीहरू सुरु गर्न सक्छ, वा अवस्थित मण्डलीहरू मिसनसँग सम्बद्ध हुन सक्छन्। मिसनसँग जोडिएका मण्डलीहरूले एउटा संघ बनाउँने गर्छन्।

सुरुवातमा, विदेशी मिसनरीहरू त्यस देशमा बस्न सक्छन् र संघका अगुवा हुन सक्छन्। समयबित्दै जाँदा, राष्ट्रिय पास्टरहरूबाट अगुवापन विकसित हुन्छ। विदेशी मिसनरीहरूले मण्डलीको संघको प्रत्यक्ष नेतृत्व गरिरहन नपरोस् भनेर अगुवाहरू विकास गर्ने लक्ष्य मिसनमा हुनुपर्छ।

जब राष्ट्रिय संघका अगुवाहरू विकसित भए पछि, संघमा तीन स्तरहरू हुन्छन्: मिशन अगुवापन, संघ अगुवापन, र स्थानीय मण्डलीको पास्टरहरू। संघका अगुवाहरूले पास्टरहरूसँग प्रत्यक्ष रूपमा काम गर्छन्। मिसनका अगुवाहरूले प्रायः संघका अगुवाहरूसँग काम गर्छन्।

केही मिसनहरूले बलियो केन्द्रीय अगुवापन प्रदान गर्छन् जसले मण्डलीहरूको बलियो संघ बनाउँदछ। अन्य मिसनहरूले मण्डलीहरूको कमजोर संघलाई मद्दत प्रदान गर्छन् र तिनीहरूमाथि कुनै अधिकार दाबी गर्दैनन्।

यदि तीनै तहबीचको सम्बन्धलाई स्पष्ट रूपमा व्याख्या गरिएन भने त्यहाँ असमझदारी हुन सक्छ। कहिलेकाहीं मण्डलीका मानिसहरूले मिसनका अगुवाहरूलाई उनीहरूको आवश्यकताको बारेमा सम्पर्क गर्छन् किनभने उनीहरूले सोच्छन् कि मिशन चाहिँ स्रोतसाधनको हिसाबले अधिक उदार छ। कहिलेकाहीं संघको अगुवापनलाई बेवास्ता गर्दै, मिसन अगुवाहरूले मण्डलीसँग प्रत्यक्ष रूपमा काम गर्छन्। यसले संघको अगुवाहरूलाई अलमल्ल पार्छ किनभने यसले उनीहरूको भूमिका अस्पष्ट बनाउँछ।

अघिल्लो खण्डमा हामीले सम्प्रदायको जिम्मेवारीहरूको बारेमा सूचीबद्ध गरेका थियौं। मिसनद्वारा सुरु गरिएको मण्डलीको संघमा, जिम्मेवारीहरू संघका अगुवाहरूले र मिसन अगुवाहरूले मिलेर काम गरेर पूरा गर्छन्। एक निश्चित समयको अन्तरालमा, संघका अगुवाहरूले बिस्तारै थप जिम्मेवारी अधिक भाग लिनुपर्छ। एक परिपक्व संघको आदर्श अवस्था भनेको यो हो कि यसले कुनै मिसनबाट सहयोग नपाएता पनि यसले राम्रोसँग काम गर्न सक्छ।

१. मण्डलीहरूको संघले स्थानीय मण्डलीको स्थिरतालाई मदत गर्छ।

२. केन्द्रीय अगुवापन कत्तिको महत्वपूर्ण छ भन्ने आधारमा संघहरूलाई “कमजोर” वा “बलियो” भन्न सकिन्छ।

३. “कमजोर” संघका सदस्यहरूले स्थानीय मण्डलीहरूको स्वायत्ततामा जोड दिन्छन्।

४. “बलियो” संघका सदस्यहरूले स्थानीय मण्डलीप्रतिको प्रतिबद्धतासँगै संघप्रतिको प्रतिबद्धतामा जोड दिन्छन्।

५. मण्डली कुनै सम्प्रदायमा हुन सक्दैन र अर्को संघमा पनि हुन सक्दैन जसमा बलियो प्रतिबद्धताको खाँचो पर्छ।

६. मण्डलीहरूलाई सहयोगद्वारा आफ्नो उद्देश्य पूरा गर्न मदत गरेर एउटा सम्प्रदाय अस्तित्वमा छ।

७. अन्तर्राष्ट्रिय मिसनले बिस्तारै संघको अगुवापनलाई जिम्मेवारी हस्तान्तरण गर्नुपर्छ।

१. पाठ ४ को लागि सात सारांश भनाईहरू कण्ठ गर्नुहोस्। सात सारांश भनाईहरू (सात अनुच्छेदहरू) मध्ये प्रत्येकको अर्थ र महत्त्व को व्याख्या गर्दै एक अनुच्छेद कसैलाई लेख्नुहोस् जो तपाईको कक्षामा भाग लिएको छैन। अर्को कक्षा सुरु हुन अगाडी नै यो कार्य तपाईको कक्षा अगुवालाई बुझाउनु होला। छलफलको समयमा कक्षा अगुवाले तपाईंलाई सोध्नुभयो भने समूहलाई अनुच्छेद बाँड्न तयार हुनुहोस्। अर्को कक्षा सत्रको सुरुमा सम्झनाबाट भनाईहरू लेख्नुहोस्।

२. तपाईले आफ्नो कक्षा बाहिरको शिक्षण अवसरहरूको तालिका आफैं बनाउन सम्झनुहोस् र तपाईंले सिकाए पछि कक्षा अगुवालाई प्रतिबेदन दिनुहोस्।

३. परिक्षा: अर्को कक्षा सत्रको सुरुमा, तपाईंले एउटा सम्प्रदायको कम्तिमा १० ओटा जिम्मेवारीहरू र स्थानीय मण्डलीको यसको सम्प्रदायप्रतिको प्रतिबद्धताहरू कम्तिमा पाँच ओटा स्मरणबाट लेख्नुपर्नेछ।