पाठ ३ मा, हामीले स्थानीय मण्डलीको लागि यो परिभाषा सिक्यौं:

स्थानीय मण्डली विश्वासीहरूको समूह हो जसले आत्मिक परिवार र विश्वासको समुदायको रूपमा कार्य गर्दछ; पश्चात्ताप गर्ने सबैलाई सुसमाचार र मण्डलीको संगति प्रस्ताव गर्दै; बप्तिस्मा र प्रभु भोजको अभ्यास गर्दै; आराधना, संगति, सुसमाचार प्रचार र चेलापनमा सहयोग गर्दै; पवित्र आत्माको वरदानद्वारा ख्रीष्टको शरीरको कार्य पूरा गर्दै; परमेश्वरको वचनमा समर्पित; बाइबलीय सिद्धान्तमा आधारित एकताको, अनुग्रहको अनुभव, र आत्माको जीवनको साथमा।

अब मण्डलीको अनुशासनको परिभाषा विचार गरौं।

► मण्डलीको परिभाषा र मण्डलीको अनुशासनको परिभाषा हेर्नुहोस्। मण्डली के हो भनेर विचार गर्दा, मण्डलीको अनुशासन किन आवश्यक छ भनेर बताउनुहोस्।

जब मण्डलीको कुनै सदस्य पापमा फर्किन्छ, तर अझै पनि मण्डलीमा सहभागी हुन्छ भने के हुन्छ ? यदि कुनै सदस्यले मण्डलीको जगको सिद्धान्तहरूमा साँच्चै विश्वास गर्दैन र गलत शिक्षाहरू सिकाउँछ भने के गर्ने ? यदि कुनै सदस्यले अरू कसैलाई गल्ती गरेको छ र त्यसलाई स्वीकार गर्दैन भने के गर्ने ?

मण्डलीको अनुशासन प्रयोग गर्न मण्डलीहरु असफल भएकोले येशूले केहि मण्डलीहरूलाई हप्काउनुभयो। पर्गाममको मण्डलीमा झूटो सिद्धान्त भएको शिक्षकहरू थिए जसलाई हटाउनु पर्थ्यो (प्रकाश २:१४-१६)। थिआटीराको मण्डलीमा एउटी स्त्री थिइन्, जसलाई येशूले ईजेबेल नाउँ भनि बोलाउनु भयो , जसले मानिसहरूलाई व्यभिचार गर्न र मूर्तिहरूको आराधना गर्न डोऱ्याउँ थिन्; यसैले, परमप्रभुले मण्डलीलाई हप्काउनुभयो (प्रकाश २:२०)।

बाइबलले हामीलाई बताउँछ कि प्रकाश र अन्धकारको बीचमा त्यहाँ संगति हुन सक्दैन, ख्रीष्टको सेवा गर्नेहरू र अन्य देवताहरूको सेवा गर्नेहरूको बीच कुनै पनि संगति हुन सक्दैन (२ कोरिन्थी ६:१४-१५)।

यहाँ हामी चर्च अनुशासन आवश्यक हुनुका चार कारणहरू हेर्नेछौं। पाठमा थप, हामी यी कारणहरूको लागि धर्मशास्त्रीय समर्थन हेर्नेछौं, तर तिनीहरूलाई सिक्न सजिलो बनाउनको लागि हामी यहाँ ति कुराहरुलाई सारांश गर्छौं।

१. मण्डलीको अनुशासन आवश्यक छ किनभने मण्डलीमा एकता हुनैपर्छ। मण्डलीको एकता बाइबलीय सिद्धान्त र आत्माको जीवनमा आधारित छ। मण्डलीको परिभाषाले मण्डलीका सदस्यहरू आत्मिक संगतिमा रहनु कत्तिको महत्त्वपूर्ण छ भनेर देखाउँछ। यो संगति परमेश्वरसितको तिनीहरूको सम्बन्ध र अनुग्रहको अनुभवमा आधारित छ। यदि कुनै व्यक्तिले आफ्नो आत्मिक जीवन गुमाइसकेको छ भने, उसले ख्रीष्टियन संगति गर्न सक्दैन। यदि कुनै सदस्यले सत्यता स्वीकार्न, पापको पश्चात्ताप गर्न वा गलत स्वीकार गर्न इन्कार गर्छ भने, उसको मण्डलीसित एकता हुँदैन।

२. मण्डलीको अनुशासन आवश्यक छ किनभने मण्डलीले सत्यताको समर्थन गर्नैपर्छ। कुनै सदस्यलाई पापमा लागिरहन दिनु भनेको सत्यताको समर्थन गर्न असफल हुनु हो। मण्डलीका सदस्यहरूले सत्यताको उल्लङ्घन गरेर जीवन यापन गरेमा मण्डली संसार सामु सत्यको पक्षमा खडा हुन सक्दैन।[1]

३. मण्डलीका मानिसहरूलाई गलत प्रभावबाट जोगाउनको लागि मण्डलीको अनुशासन आवश्यक छ। मण्डलीको कुनै सदस्य स्पष्ट पापमा छ तर पनि ख्रीष्टियनको रूपमा आदर गरिरहन्छ भने, अन्य सदस्यहरू पनि त्यस्तै गर्न परीक्षामा पर्नेछन्।

४. पाप गरेको सदस्यलाई पुनर्स्थापित गर्नको लागि मण्डलीको अनुशासन आवश्यक छ। यदि कुनै सदस्य पापमा बाँचिरहेको छ र उसको सामना कसैले गरिएको छैन भने, उसले पश्चात्ताप गर्ने सम्भावना कम हुन्छ। यदि उसले सामना गर्नु पऱ्यो भने तिनी रिसाएका हुन सक्छ, तर पछि पश्चात्ताप गर्ने सम्भावना बढी हुन्छ।

सजाय मण्डलीको अनुशासनको कारण होइन। सजाय दिनु मण्डलीको जिम्मेवारी होइन। परमेश्वरले मात्र पापको सजाय दिन सक्नुहुन्छ। मण्डलीको कार्यबाही सुधारको उद्देश्यको लागि हुनुपर्छ, दण्डको लागि होइन।

► यदि मण्डलीले खुलेआम पाप गर्ने सदस्यलाई अनुशासनको अभ्यास गर्न लगाउन सकेन भने के हुनेछ ?

► एक बिद्यार्थीले समूहको लागि मत्ती १८:१५-२० पढ्नुपर्छ।

येशूले विश्वासीहरू बीचको विबाद समाधान गर्न निर्देशन दिनुभयो। यदि कुनै विश्वासीलाई लाग्छ कि कसैले आफूमाथि अन्याय गरेको छ भने, उसले त्यस व्यक्तिसित व्यक्तिगत रूपमा कुरा गर्नुपर्छ। अधिकांश समस्याहरू यस बिन्दुमा समाधान हुन्छन्। अधिकांश समयमा त्यहाँ एक गलत बुझाई भएको हुन सक्छ। यदि दुई जना विश्वासीहरू इमानदार र नम्र छन् भने, तिनीहरूले तिनीहरू बीचको समस्यालाई सुल्झाउन सक्छन्।

विश्वासीहरू बीचको सम्बन्ध बहुमूल्य छ। यदि कुनै व्यक्तिले आफूलाई अरू कसैले अन्याय गरेको छ भन्ने विश्वास गर्छ भने, सम्बन्ध बिग्रन्छ। उसले नम्रता र दयाका साथ गल्ती गर्ने व्यक्तिकहाँ जानुपर्छ र आफ्नो लागि सम्बन्ध महत्त्वपूर्ण छ भनेर देखाउनुपर्छ। उसले यस्तो कुरा भन्न सक्छ: “भाइ, मण्डलीमा तपाईंले दिनुभएको आशिषको म कदर गर्छु। तिमी मेरो एक महत्वपूर्ण साथी हौ। तर म चिन्तित छु किनभने मलाई लाग्छ कि

तिमीले मलाई गलत कार्य गर्नुभयो। म तिमीसँग यस विषयमा कुरा गर्दैछु किनभने म चाहन्छु कि हाम्रो सम्बन्ध ठिक होस्।” गलत कुराको व्याख्या गर्नुहोस्, तर कठोर र दोषारोपण नगर्न होसियार हुनुहोस्। सुन्न र बुझ्न तयार हुनुहोस्। क्षमा गर्न तयार हुनुहोस्।

येशूको निर्देशन अनुसार यदि कसैले साँच्चै गल्ती गरेको छ र त्यसलाई स्वीकार्दैन भने, अर्को व्यक्तिले उससँग एक वा दुई जना आदरणीय विश्वासीहरूको साथमा फेरि कुरा गर्नुपर्छ। फेरि, गल्ती गर्ने व्यक्तिलाई जोड दिनुहोस् कि उसलाई प्रेम गरिएको छ र सम्बन्ध महत्त्वपूर्ण छ भन्दै।

यदि गल्ती गर्ने व्यक्तिले अझै पनि गल्ति स्वीकार गर्न इन्कार गर्छ भने, उसको बारेमा मण्डलीका अगुवाहरूलाई खबर गर्नुपर्छ। तिनीहरूले उहाँसँग कुरा गर्नुपर्छ। यदि उसले अझै पनि सुन्न इन्कार गर्छन् भने, मण्डलीले उसलाई अविश्वासी हो भनि ठान्न एकसाथ सहमत हुनुपर्छ।

कुनै व्यक्तिलाई अविश्वासी ठान्नुको अर्थ उसलाई अशिष्ट व्यवहार गर्नु होइन। यसको अर्थ उ अब मण्डलीको सहभागी सदस्य होइन वा मण्डलीको कुनै पनि सेवकाईको अगुवाई गर्दैन। उसले प्रभु भोज प्राप्त गर्न सक्दैन किनभने उसलाई एक विधर्मीको रूपमा लिनुपर्छ (पद १७)। मण्डलीले उसलाई थाहा दिनु पर्छ कि अब उसलाई तिनीहरूले विश्वासी मान्दैनन् र उसले पश्चात्ताप गरून् भनेर प्रार्थना गरिरहेका छन् भनेर थाहा हुनुपर्छ।

यी निर्देशनहरू पछि, येशूले क्षमाको लागि एउटा पाठ दिनुभयो (मत्ती १८:२१-३५)। कुनै व्यक्तिले आफ्नो गल्ती स्वीकारेर पश्चात्ताप गऱ्यो भने हामीले क्षमा दिन तयार हुनैपर्छ।

► जब तपाईंले सम्बन्ध पुनर्स्थापित गर्ने प्रयास गर्दा तपाईंमाथि अन्याय गरेको व्यक्तिसित तपाईं कसरी कुरा गर्नुहुन्छ ?

► एक बिद्यार्थीले समूहको लागि १ कोरिन्थी ५ पढ्नुपर्छ। पावलले यस अध्यायमा कस्तो परिस्थितिलाई सम्बोधन गरे ?

प्रेरित पावलले कोरिन्थीमा भएको मण्डलीमा एउटा विशेष घटनाको लागि मण्डली अनुशासनको लागि निर्देशन दिए। त्यो मण्डलीको एक जना सदस्य अनैतिक सम्बन्धमा थिए।

पावलले तिनीहरूलाई मण्डलीको अनुशासन मण्डली बाहिरका मानिसहरूका लागि होइन, तर सदस्यहरूका लागि हो भनी बताए (११-१२)। मण्डलीले एकतामा कदम चाल्नु पर्थ्यो (“जब तिमीहरू...भेला हुन्‍छौ”)। तिनीहरूले यस व्यक्तिलाई आफ्नो संगतिबाट हटाउनु पर्ने थियो।

एक जना भाइ भनिने व्यक्तिले पद ११ मा बताइएझैं पाप गर्दैछ भने, ख्रीष्टियनहरूले उससँगको संगति गर्न सकेसम्म इन्कार गर्नुपर्छ। यसको उद्देश्य यो सुनिश्चित गर्नु हो कि त्यो व्यक्तिले आफू ख्रीष्टियन होइन र संसारले यो व्यक्ति मण्डलीको भाग होइन भनेर जान्न सकोस्। यसमा उसलाई मण्डलीको कुनै पनि पदबाट हटाउनु पनि समावेश छ। उसलाई प्रभु भोजको सेवा गर्न सकिंदैन किनभने यसले सँगै खाना खानुभन्दा पनि घनिष्ठ ख्रीष्टियन संगतिलाई बुझाउँछ।

पावलले यस कार्यका दुइटा लक्ष्य हरू औंल्याए। एउटा लक्ष्य भनेको मण्डलीलाई शुद्ध राख्नु हो (६-७)। यदि सदस्यहरू पापमा छन् भने मण्डली एकतामा हुन असम्भव छ।

दोस्रो लक्ष्य पापीलाई मुक्तिमा फर्काउनु हो (“त्‍यसको आत्‍माचाहिँ बाँचोस्‌”)। यदि मण्डलीले उसलाई पाप गरिरहँदा पनि सदस्यको रूपमा स्वीकार गरिरहन्छ भने, उसले सोच्नेछ कि ऊ ठीक छ र पश्चात्ताप गर्नु पर्ने सम्भावना नै छैन। यदि मण्डलीमा अनुशासन दिइयो भने उसले पश्चात्ताप गर्नु पर्छ भन्ने सम्भावना बढी हुन्छ।

यो कार्यलाई “शैतानकहाँ सुम्पिदैछ” भनिन्छ। अर्को घटना थियो जहाँ पावलले झूटा सिद्धान्तका शिक्षकहरूलाई शैतानको हातमा सुम्पेका थिए (१ तिमोथी १:२०)। पापीले बुझ्नु आवश्यक छ कि ऊ परमेश्वरको आशीर्वाद र सुरक्षामा छैन। पापीको रूपमा ऊ मण्डली बाहिर छ र शैतानको दास हो। यदि उसले पश्चात्ताप गर्दैन भने पापको जीवनले उसलाई नष्ट गर्नेछ।

► एक बिद्यार्थीले समूहको लागि तीतस ३:१०-११ पढ्नुपर्छ।

यदि कुनै व्यक्तिले धर्मविरोधी शिक्षा सिकाउँदैछ भने, उसलाई सच्याउन मण्डलीले दुई चोटि सम्म प्रयास गर्नुपर्छ। त्यसपछि, उसलाई अस्वीकार गर्नुपर्छ। बाइबलले हामीलाई बताउँछ कि यो व्यक्तिले आफ्नो विवेकको उल्लङ्घन गरिसकेको छ।

धर्मविरोधहरु सिद्धान्तको सानो भिन्नताहरू होइनन्। धर्मविरोध एउटा झूटो शिक्षा हो जुन सुसमाचारको जगको सिद्धान्तहरूको विपरीत छ। हामीले कसैलाई पाखण्डी भएको आरोप लगाउन हतार गर्नु हुँदैन। कुनै-कुनै सिद्धान्त अनुसार कोही-कोही गलत भए तापनि ख्रीष्टको निष्कपट अनुयायी हुन सक्छ।

► २ थेसलोनिकी ३:६, १४-१५ मा हेर्नुहोस्। यी पदहरूमा दिइएका निर्देशनहरू व्याख्या गर्नुहोस्।

पास्टरहरूको अक्सर आलोचना गरिन्छ। पास्टरहरू अक्सर यस्तो परिस्थितिमा हुन्छन् जहाँ तिनीहरूलाई झूटो आरोप लगाउन सकिन्छ। पास्टरले सधैं असल उदाहरण बनेर आफ्ना जनहरूको विश्वास बलियो बनाउनु महत्त्वपूर्ण छ।

दुई वा तीन जना साक्षी हरू नभएसम्म पास्टरमाथि लागेको आरोपलाई विचार गर्नु हुँदैन (१ तिमोथी ५:१९)। मण्डलीको संघ वा सम्प्रदायका अगुवाहरू पास्टरहरूलाई जवाफदेही राख्न जिम्मेवार हुन्छन् र पास्टरलाई जाँच्ने वा हटाउने हो भने त्यसमा संलग्न हुनुपर्छ। मण्डलीको सेवकाई माथि प्रश्न उठिरहेको समयमा तिनीहरूले मण्डलीलाई एकसाथ राख्नको लागि मदत गर्न सक्छन्।

► पास्टरको पाप किन गम्भीर हुन्छ ?

मण्डलीको अनुशासनको एउटा लक्ष्य भनेको सदस्यलाई मुक्ति र संगतिमा पुनर्स्थापित गर्नु हो भनेर हामीले बिर्सनु हुँदैन। मण्डलीले पाप गर्ने सदस्यलाई पर्याप्त सजाय दिइयो भनेर पक्का गर्नु आवश्यक छैन। जब कुनै सदस्यले पाप स्वीकार गर्छ र पश्चात्ताप गर्छ, मण्डलीमा पुनर्स्थापनाको लागि प्रक्रिया हुनुपर्छ।

केहि पापको सन्दर्भमा, यदि सदस्यले तुरुन्तै आफ्नो गल्ती स्वीकार गरेर आफ्नो व्यवहार सुधार्यो भने, उसले मण्डलीमा आफ्नो सहभागितालाई निरन्तरता दिन सक्छ। १ कोरिन्थी ६:९-१० मा, यौन अनैतिकता, चोरी र मद्यपान लगायत अझ गम्भीर पापहरूको सूची दिइएको छ। यी मध्ये कुनै एक पाप गर्ने सदस्यलाई सदस्यता र कुनै पनि अगुवापनको पदबाट हटाउनुपर्छ।

सदस्यले आफ्नो पापको पश्चाताप गरेपछि पुनर्स्थापनाको प्रक्रिया सुरु हुन्छ। अझ गम्भीर पापको मामलामा, त्यो तुरुन्तै अगुवापनको वा सदस्यताको सहभागितामा पुनर्स्थापित गर्न सकिँदैन। कहिले कहिँ पूर्ण पुनस्र्थापनाको लागि केही समय आवश्यक छ।

पुनस्र्थापनाका चरणहरू ;

(१) स्वीकारोक्ति

सदस्यले आफूले गरेको गल्तीलाई हानि पुऱ्याएकाहरू, आफूसित गलत काममा भाग लिएकाहरू र आफूमाथि आत्मिक अधिकार भएकाहरू सामु स्वीकार्नु पर्छ।

(२) अलग

गलत सम्बन्धको अन्त्य गर्नैपर्छ। गलत प्रभाव पार्ने सम्बन्धलाई पनि अन्त्य गर्नुपर्छ। पापको लागि मात्र प्रयोग गरिने कुनै पनि चीजहरू त्याग्नु पर्छ। सम्भवतः पापको लागि दुरुपयोग गरिएका कुराहरू पनि त्याग्नुपर्छ। सदस्यले आफू पापमा फर्कन चाहँदैनन् भनेर देखाउनुपर्छ।

(३) जवाफदेहिता

यो कार्य नै हो जसको लागि समय लाग्छ। सदस्यले नियमित रूपमा आफ्नो आत्मिक अधिकारीलाई प्रतिबेदन दिर्नुपर्छ, जुन पास्टर वा डिकनहरूको बोर्ड हुन सक्छ। उसले प्रलोभन माथि विजयको प्रतिबेदन दिन सक्षम हुनुपर्छ। प्रलोभनमा पर्नबाट जोगिन आफू होसियार छु भनेर तिनले देखाउनुपर्छ।

आत्मिक अधिकारीद्वारा अनुमोदित आत्मिक सल्लाहकारसँग बारम्बार सम्पर्क गरेर जवाफदेहिता कायम राख्नुपर्छ। सल्लाहकारले सदस्यसँग बारम्बार कुरा गर्नेछ, सम्भवतः केही समयको लागि दैनिक रूपमा पनि कुरा गर्न सक्छ। सल्लाहकारले सल्लाह दिइएको व्यक्ति र सल्लाहकार त्यहिँ लिंगको हुनुपर्छ।

जवाफदेहिताको अवधि कम्तिमा पनि धेरै महिना सम्म रहनु पर्छ। अरूलाई समावेश गर्ने नैतिक पापको सन्दर्भमा, र विशेष गरी यदि पाप केही समय सम्म जारी रह्यो भने, जवाफदेहिताको अवधि धेरै लामो हुनुपर्छ। यस अवधिमा, सदस्यलाई कुनै पनि रूपमा अगुवाई गर्न वा सिकाउन अनुमति दिनु हुँदैन। यदि उसको पश्चात्ताप साँचो हो जस्तो लाग्छ भने तिनलाई प्रभु भोज गर्न दिनुपर्छ।

समयको कारण सदस्यलाई ख्रीष्टियन होइन भन्ने होइन। यदि उसले पश्चात्ताप गरेको छ भने, उसलाई क्षमा गरिन्छ र उद्धार गरिन्छ। यो समयावधि भनेको उसले आफ्नो पापको प्रभावबाट मुक्त हुन सकून्, बलियो आत्मिक अनुशासन निर्माण गर्न सकून् र स्थिर ख्रीष्टियन जीवन प्रदर्शन गर्न सकून् भन्नको लागि हो।

बाइबलले हामीलाई बताउँछ कि मण्डली बाहिरका मानिसहरूसित उसको राम्रो प्रतिष्ठा नभएसम्म कुनै पनि व्यक्ति अगुवा हुनु हुँदैन (१ तिमोथी ३:७, १०)। यदि कोही व्यक्ति खुला पापको जीवनबाट भर्खरै परिवर्तित भएको छ भने, अगुवा बन्नु अघि संसारले उसलाई केही समयको लागि ख्रीष्टियनको रूपमा बाँचेको देख्नुपर्छ। अन्यथा, मण्डलीले पापीहरूलाई अगुवापनमा नियुक्त गरिरहेको जस्तो देखिन्छ। पतनपछि पुनर्स्थापना भइरहेको व्यक्तिको सन्दर्भमा पनि यही नियम लागू हुन्छ।

(४) पुष्टिकरण

यो पूर्ण पुनर्स्थापना हो। सदस्यसँग अब मण्डलीको विश्वास छ र मण्डलीले उसलाई दिने कुनै पनि भूमिकामा सदस्यको रूपमा पूर्ण रूपमा भाग लिन सक्छ। अगुवापनको उच्च पदहरूको लागि, विशेष गरी पास्टरको भूमिकाको लागि थप समय आवश्यक पर्न सक्छ।

► जवाफदेहिता अवधिको वर्णन गर्नुहोस्। यो कसरी काम गर्छ, र यसको उद्देश्य के हो ?

अधिकांश मण्डलीहरूमा ईसाई धर्मको आधारभूत सिद्धान्तहरू भन्दा बाहिर भएको सिद्धान्तको भनाई पाइन्छ। यस सिद्धान्तको यी विवरणहरूले मण्डलीलाई अन्य मण्डलीहरू भन्दा फरक पार्छ। विशिष्ट सिद्धान्त भएका मण्डलीहरूलाई मेथोडिस्ट, प्रेस्बिटेरियन, लुथरन, ब्याप्टिस्ट वा अरू जस्ता नामले चिनिन्छ। मण्डलीहरू बीचको भिन्नता सामान्यतया विधर्मी हुँदैन, र ती भिन्नताहरूको कारण कुनै पनि व्यक्तिलाई पापी भन्नु हुँदैन।

मण्डलीका सदस्यहरूले सँगै आराधना गर्न र सेवकाईमा सहयोग गर्न सक्षम हुनको लागि सिद्धान्तको विवरणमा सहमति हुन आवश्यक छ। त्यसैले, मण्डलीले आफ्ना सदस्यहरूलाई आफ्नो सैद्धान्तिक भनाइलाई समर्थन गर्नुपर्ने हुन सक्छ। तिनीहरूले ख्रीष्टियन हुनको लागि कुनै पनि व्यक्तिले आफ्ना सिद्धान्तहरूमा विश्वास गर्नैपर्छ भनेर भन्नुहुँदैन, तर त्यस विशेष स्थानीय मण्डलीसँग एकतामा रहनको लागि हो।

यदि कुनै व्यक्तिले कुनै खास मण्डलीका सिद्धान्तहरूमा विश्वास गर्दैन भने, त्यस मण्डलीले उसलाई सदस्यको रूपमा लिन इन्कार गर्नु उचित कुरा हुनेछ। यदि कुनै सदस्यले मण्डलीको सिद्धान्त विपरीत सिद्धान्तहरू सिकाउँछ वा तर्क गर्छ भने, उसलाई मण्डली सदस्यताबाट हटाउन सकिन्छ।

[1]यदि ईसाई धर्मको लागि आवश्यक नभएको सैद्धान्तिक भिन्नताका कारण कुनै पनि सदस्यलाई हटाइयो भने, यो कार्य मण्डलीको अनुशासनको कार्य जस्तो होईन किनभने यो विधर्म वा स्पष्ट पापको कारण होइन। मण्डलीले त्यो व्यक्तिलाई ख्रीष्टियन होइन भनेर भन्न हुँदैन किनभने उसले सदस्यताको लागि आवश्यकताहरू पूरा गरेको छैन भन्ने होईन।

यदि कुनै मण्डलीमा सदस्यता आवश्यकताहरू छन् जसमा लुगाफाटा, मनोरञ्जन वा अन्य व्यवहार सम्बन्धी नियमहरू समावेश गरिएको छन् भने, त्यो सदस्यलाई ती आवश्यकताहरू पूरा गर्न इन्कार गरेमा हटाउन सकिन्छ। यो स्पष्ट पापको लागि मण्डलीको अनुशासनको रूपको जस्तै होइन। मण्डलीले त्यो व्यक्ति ख्रीष्टियन होइन भनेर भन्न हुँदैन किनभने ऊ मण्डलीको सदस्यता आवश्यकताहरू प्रति प्रतिबद्ध हुन इच्छुक छैन।

► कुनै-कुनै मण्डलीले राख्ने र अरूले नराख्ने सदस्यता आवश्यकताका केही उदाहरणहरू के-के हुन् ?

मण्डलीको आराधना सेवाहरू सामान्यतया जो कोहीका लागि पनि खुला हुनुपर्छ। मानिसहरूलाई भ्रमणको लागि निम्तो दिनुपर्छ।

नशालु व्यक्ति जस्तै विध्वंसकारी व्यवहार भएको व्यक्तिलाई मण्डलीले प्रवेश गर्न अनुमति नदिन सक्छ। मण्डलीले अपमानजनक र अशोभनीय पहिरन लगाएको व्यक्तिलाई पनि भित्र पस्न अनुमति नदिन सक्छ। तथापि, खराब पहिरन लगाएका कारण वा मण्डलीको उचित व्यवहारबारे थाहा नभएको कारण मानिसहरूलाई बहिष्कृत गर्न नहुने कुरा चाहिँ महत्त्वपूर्ण छ। मानिसहरूले आफूसँग राम्रो लुगा नभएको कारणले मण्डलीमा जान सकिंदैन भन्ने महसुस गर्ने अवस्था सिर्जना हुनु दुःखद कुरा हो।

यदि कुनै व्यक्तिले आराधना सेवामा आफ्नो व्यवहारले गर्दा अरुलाई बाधा पुऱ्याएको छ भने, पास्टर वा पास्टरले नियुक्त गरेको व्यक्तिले ऊसित कुरा गर्नुपर्छ। यदि उसले मिलेर काम गर्न इन्कार गर्छ भने, उसलाई सेवाहरूमा हुन अनुमति दिनु हुँदैन।

कहिलेकाहीं मण्डलीले कसैलाई सांगीतिक बाजा बजाउन वा गाउन अनुमति दिन्छ, यद्यपि उसको जीवन हेर्दा राम्रो उदाहरणको छैन। गायनको अगुवाई गर्ने वा मण्डलीको अगाडि सांगीतिक बाजा बजाउने जो कोहीले पनि मण्डलीको चरित्रको प्रतिनिधित्व गर्दछ। यदि उनी पापमा बाँचिरहेका छन् भने, मानिसहरूले सोच्छन् कि मण्डलीले उसलाई ख्रीष्टियनको रूपमा स्वीकारेको छ, यद्यपि उसले पाप गरिरहेको छ।

► आराधना सेवामा अगुवाइ गर्नेहरूका लागि मण्डलीमा कस्ता आवश्यकताहरू हुनुपर्छ ?

मण्डलीका मानिसहरूले मण्डलीमा भएको समस्याहरूको सामना गर्दा तीनवटा त्रुटिहरूलाई त्याग्नु पर्छ।

(१) अस्थिरता

केहि पापहरू अरू पापको तुलनामा गम्भीर देखिन्छन्। कहिलेकाहीं भिन्नता सांस्कृतिक अनुमानहरूको कारण हुन्छ। कुनै-कुनै पापहरूलाई कडाइका साथ सामना गर्ने तर अरूलाई सहने प्रवृति मण्डलीमा हुन सक्छ। परमेश्वरले मण्डलीलाई धर्मशास्त्रीय सत्यताको पक्षमा खडा हुन आह्वान गर्नुहुन्छ तर केवल संस्कृतिको मूल्यमान्यताको पक्षमा होईन।

मण्डलीका विभिन्न व्यक्तिहरूसित मण्डलीहरूले गर्ने व्यवहारमा पनि विसंगति छ। यदि कोही व्यक्ति प्रभावशाली परिवारको हो भने, अगुवाहरूले उसलाई गर्ने व्यवहारमा अझ बढी होसियारका साथ व्यवहार गर्ने हुन सक्छन्; तर बाइबलले हामीलाई तिनीहरूको हैसियतको कारण ति मानिसहरूको पक्ष लिई कृपा नगर्न चेतावनी दिन्छ (याकूब २:१-९)।

(२) अधैर्य

कहिलेकाहीं मण्डलीका मानिसहरूले कुनै समस्या चाँडै समाधान हुन सकिरहेको छैन भन्ने सोच्छन्। तिनीहरूले विभिन्न मानिसहरूलाई समस्याको बारेमा कुरा गर्न सुरु गर्छन, यद्यपि मण्डली भन्दा बाहिरका मानिसहरूलाई समेत कुरा गर्न थाल्छन्। अगुवाहरूले तिनीहरु समस्याको सामना नगरेको तिनीहरूको गुनासो छ। यसले मण्डलीका लागि नयाँ समस्याहरू खडा गर्छ र मण्डलीको प्रभावलाई चोट पुर्याउँछ।

(३) प्रेमको अभाव

कोही-कोही मानिसहरू अरूमा दोषहरू खोजेर देखाउनको लागि खुसी हुन्छन्। तिनीहरूले गलत कामको प्रतिबेदनलाई तुरुन्तै विश्वास गर्छन्। तिनीहरूले अरूहरुलाई बुझ्ने कोसिस नगरी कडाइका साथ न्याय गर्छन्। तिनीहरू मण्डलीका सदस्यहरूको पापको निम्ति दुःखी हुँदैनन्। नराम्रो समाचार सुनाउन पाउँदा तिनीहरू खुसी छन्। ति कार्यले मण्डलीको गवाहीमा भएको हानिको बारेमा तिनीहरूलाई कुनै पछुतो छैन।

प्रत्येक पास्टर र शिक्षकले अरुको कुरा काट्ने पापको विरुद्धमा बोल्नुपर्छ। उसले आफ्ना जनहरूलाई अरुको कुरा काट्ने कार्यलाई घृणा गर्न र त्यो सुन्न इन्कार गर्न सिकाउनु पर्छ।

यदि कुनै मानिसले परमेश्वर, मण्डली र ख्रीष्टमा भएका आफ्ना भाइबहिनीहरूलाई प्रेम गर्छ भने, उसले पापलाई एउटा दु:खान्त घटनाको रूपमा हेर्नुपर्छ। उसले पापको प्रतिबेदन सत्य होइन भनेर आशा गर्नुपर्छ। यदि यो साँचो हो भने, उसले पापीलाई पुनर्स्थापित भएको हेर्न चाहनुपर्छ। उसले मण्डलीलाई हानि हुन नदिन मदत गर्नुपर्छ। उसले आवश्यकता भन्दा बढी समाचार फैलाउने कार्य गर्ने छैन।

१. मण्डलीको अनुशासन भनेको मण्डलीको एकतालाई जोगाउने, सत्यताको पक्षमा उभिने, भक्त विश्वासीहरूलाई गलत प्रभावबाट जोगाउने, र पाप गर्ने सदस्यलाई मुक्ति र संगतिमा फर्काउने चौखण्ड उद्देश्यसहित पापप्रति उद्देश्यपूर्ण प्रतिक्रिया हो।

२. पाप गर्ने र पश्चात्ताप नगर्ने सदस्यलाई मण्डलीले विश्वासी ठान्नु हुँदैन।

३. मण्डलीको अनुशासनको उद्देश्य दण्ड होइन, तर सुधार र पुनस्र्थापना हो।

४. मण्डलीले आफ्नो विशिष्ट सिद्धान्त र सदस्यताको आवश्यकतासँग असहमत हुने प्रत्येक व्यक्तिलाई पापी ठान्नु हुँदैन।

५. पुनस्र्थापनाका चरणहरू स्वीकारोक्ति, अलग, जवाफदेहिता र पुष्टिकरण हुन्।

६. पुनस्र्थापनागर्न समय लाग्छ किनभने सदस्यले आफ्नो पापको असरबाट मुक्त हुनुपर्छ, बलियो आत्मिक अनुशासन निर्माण गर्नुपर्छ र स्थिर ख्रीष्टियन जीवन प्रदर्शन गर्नुपर्छ।

७. मण्डलीले अस्थिरता, अधैर्य र प्रेमको अभावबाट सुरक्षा दिनुपर्छ।

१. पाठ १२ को लागि सात सारांश भनाईहरू कण्ठ गर्नुहोस्। सात सारांश भनाईहरू (सात अनुच्छेदहरू) मध्ये प्रत्येकको अर्थ र महत्त्व को व्याख्या गर्दै एक अनुच्छेद कसैलाई लेख्नुहोस् जो तपाईको कक्षामा भाग लिएको छैन। अर्को कक्षा सुरु हुन अगाडी नै यो कार्य तपाईको कक्षा अगुवालाई बुझाउनु होला। छलफलको समयमा कक्षा अगुवाले तपाईंलाई सोध्नुभयो भने समूहलाई अनुच्छेद बाँड्न तयार हुनुहोस्। अर्को कक्षा सत्रको सुरुमा सम्झनाबाट भनाईहरू लेख्नुहोस्।

२. तपाईले आफ्नो कक्षा बाहिरको शिक्षण अवसरहरूको तालिका आफैं बनाउन सम्झनुहोस् र तपाईंले सिकाए पछि कक्षा अगुवालाई प्रतिबेदन दिनुहोस्।

३. लेखन कार्यभार: तलका धर्मशास्त्रका सन्दर्भहरू विद्यार्थीहरू बीच बाँडफाँड गरिदिनु पर्दछ। प्रत्येक विद्यार्थीले यस पदले हामीलाई के गर्न भन्छ भनेर व्याख्या गर्दै एउटा अनुच्छेद लेख्नुपर्छ।

• १ तिमोथी ५:१३

• तीतस २:३

• गलाती ५:१५, २६

• गलाती ६:१

• कलस्सी ३:८-९

• कलस्सी ३:१२-१५

• फिलिप्पी ४:८

• एफिसी ४:२९-३२