ამ გაკვეთილის ბოლოს სტუდენტმა უნდა:

(1) შეისწავლოს პრაქტიკული ურთიერთკავშირი ქრისტიანულ სიყვარულსა და ქრისტიანის პირად ცხოვრებას შორის.

(2) მოიფიქროს ათი სფერო, რომლებშიც მორწმუნეებმა უფრო მეტად უნდა შეათანხმონ თავიანთი ცხოვრება ბიბლიურ პრინციპებთან.

(3) ახსნას სულ მცირე ორი მიზეზი, რატომ აქვთ განსხვავებული აზრი ქრისტიანებს ბიბლიური პრინციპების პირად გამოყენებასთან დაკავშირებით, რომლებიც ცხოვრების წესის საკითხებს ეხება.

(4) შეაჯამოს ცხრა პრინციპი (მოცემულია ტექსტში) ცხოვრების წესის შესახებ გადაწყვეტილებების მისაღებად.

აფრიკელი დედა გარეთ გამოვიდა, რათა შეემოწმებინა თავისი პატარა ვაჟი, რომელიც ხის ქვეშ თამაშობდა. ის შეძრწუნდა, როდესაც დაინახა დიდი შხამიანი გველი, რომელიც ხეზე ეკიდა, პირდაპირ მისი ვაჟის თავზე. გველი, თითქოს კბენას უპირებდა ბიჭს. დედამ იცოდა, რომ თუ ის შეეცდებოდა შვილის გაფრთხილებას, ის მაღლა აიხედებოდა, ნაცვლად იმისა, რომ სწრაფად გაცლოდა ამ ხეს. ახსნის ნაცვლად, მან დაუძახა მას: „შვილო, ახლავე მიწაზე დაეშვი.” ბიჭი დაიბნა, მაგრამ რადგან მას ასწავლეს მორჩილება, ის ასეც მოიქცა. შემდეგ დედამისმა უთხრა: „დარჩი დაბლა და ჩემსკენ გამოხოხდი.” ის კვლავ დაემორჩილა და უსაფრთხოდ დააღწია გველს თავი.

რატომ დაემორჩილა ბიჭი ბრძანებას, მიზეზის გაგების გარეშე? ის პატივს სცემდა დედას, რადგან მას უკვე ასწავლეს მორჩილება და მას შეუსწორეს, როდესაც არ ემორჩილებოდა. ის ასევე ენდობოდა დედას, რადგან იცოდა, რომ დედას უყვარდა. ჩვენ სრულად უნდა დავემორჩილოთ ღმერთს, არა მხოლოდ იმიტომ, რომ გვეშინია მისი შესწორებების, არამედ იმიტომ, რომ ვიცით, რომ მას ვუყვარვართ.

► რა იქნებოდა შედეგად, თუ ადამიანს ღმერთი უფრო მეტად ეყვარებოდა? თქვენ შეგიძლიათ აწონ-დაწონოთ კითხვა და მომდევნო განაცხადი დაასრულოთ: „მე რომ უფრო მეტად მიყვარდეს ღმერთი, მაშინ მე...”

ღვთისადმი მეტი სიყვარულის ერთ-ერთი შედეგი აღწერილია ფილიპელთა 1:9-11-ში:

ამაზე ვლოცულობ, რომ უფრო და უფრო გაიზარდოს თქვენი სიყვარული შეცნობასა და ყველაფრის გაგებაში, რათა აირჩიოთ უმჯობესი და იყოთ წრფელნი და შეუბღალავნი ქრისტეს დღეს, სიმართლის ნაყოფით აღვსილნი იესო ქრისტეს მიერ ღმერთის სადიდებლად და საქებრად.

ეს მუხლები საუბრობს მორწმუნის ცხოვრებაში მიმდინარე პროცესზე. მისი სიყვარული მუდმივად მზარდი უნდა იყოს. რაც უფრო იზრდება მისი სიყვარული ღმერთისადმი, მით უფრო ძლიერდება და ფართოვდება მისი უნარი ამოიცნოს რა არის საუკეთესო. როდესაც ის ხვდება რა არის საუკეთესო, ის ადაპტირებს მის ცხოვრებას, რათა კონცენტრირდეს იმაზე, რაც საუკეთესოა. ეს უნდა ხდებოდეს იმისთვის, რომ ქრისტიანი იყოს გულწრფელი და დანაშაულის გარეშე.

ისევე, როგორც ახალშობილ ბავშვს წინ აქვს მთელი ცხოვრება სწავლისთვის და განვითარებისთვის, ასევე ჩვენც, ზეციდან შობის შემდეგ, არ გვესმის მთელი ჭეშმარიტება, რომელიც უნდა წარმართავდეს ჩვენს ცხოვრებას. ზემოხსენებულ მუხლებში პავლე წერდა ადამიანებს, რომლებიც უკვე დიდი ხანია ქრისტიანები იყვნენ. თუმცა, პავლე ლოცულობდა, რომ მათ განეგრძოთ ღმერთის მეტად შეყვარება, რათა ამ სიყვარულის წყალობით უკეთ გაეგოთ ღვთის ნება და დამორჩილებოდნენ მას.

ჩვენ უნდა ველოდოთ, რომ მუდმივად გავაუმჯობესებთ ჩვენს ცხოვრებას, რადგან ღმერთი იძლევა გამჭრიახობას. ღმერთს სურს ჩვენი სრული მორჩილება ჩვენი ცხოვრების ყველა ასპექტში და არა მხოლოდ რელიგიურ აღმსარებლობაში.

ჩვენ არ უნდა ჩავთვალოთ, რომ უკვე ვიცით ყველაფერი, რაც უნდა ვიცოდეთ იმის შესახებ, თუ როგორ ვიცხოვროთ. ჩვენ არ უნდა ჩავთვალოთ, რომ ჩვენ შევიტანეთ ყველა საჭირო ცვლილება ჩვენს ცხოვრებაში.

(1) სიფრთხილე ზემოქმედებისას (იგავების 22:1; მათეს 5:14-16)

არის ისეთი რამ, რასაც შენ აკეთებ, მაგრამ არ გინდა რომ სხვებმა გააკეთონ? იმედგაცრუებული დარჩებით, რომ ნახოთ რომ თქვენი პასტორი აკეთებს იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ?

(2) თვითკონტროლი (იგავების 16:32, 25:28; გალატელთა 5:22-23)

საკმარისად აკონტროლებთ თქვენს გრძნობებსა და სურვილებს იმის გასაკეთებლად, რაც საჭიროა რომ გააკეთოთ, თუ ხანდახან ნებას აძლევთ თქვენს გრძნობებს გაიძულონ მოიქცეთ ისე, როგორც ურწმუნო?

(3) ჯანმრთელობაზე ზრუნვა (1 კორინთელთა 6:19, 10:31)

ზრუნავთ თუ არა თქვენს სხეულზე, როგორც შეუცვლელი ინსტრუმენტების ერთობლიობაზე, რომელიც ეძღვნება ღმერთს სამოქმედოდ? ვინაიდან თქვენი სხეული ღმერთს ეკუთვნის, ის არ უნდა დაზიანდეს. თქვენ არ უნდა მოექცეთ მას უყურადღებოდ.

(4) გართობის არჩევანი (კოლასელთა 3:17; 1 კორინთელთა 6:12)

თქვენს გართობას ცდუნებასთან ბრძოლაში ხომ არ შეყავხართ, რის გამოც არასწორი აზრები ან დამოკიდებულებები გიჩნდებათ? მოერიდეთ ყველაფერს, რაც ცოდვას მიმზიდველად ან სასაცილოდ წარმოაჩენს.

(5) მანერები (ქცევა) (რომაელთა 13:9; კოლასელთა 3:19; 1 ტიმოთეს 2:8; 1 პეტრეს 3:2)

მოექეცით სხვებს პატივისცემით, რადგან ადამიანები ღვთის ხატად არიან შექმნილნი და აქვთ მარადიული ბედი. ადამიანებს აქვთ ჩვევები თავაზიანობის გამოვლენისთვის. თქვენ უნდა ისწავლოთ იყოთ თავაზიანი ისე, როგორც ხალხისთვისაა მისაღები. იყავით კეთილი მაშინაც კი, როდესაც ვინმე ამას არ იმსახურებს.

(6) საქმიანი ეთიკა (იგავების 20:23)

აბსოლუტურად გულწრფელი ხართ ყველა საქმიან ურთიერთობებში? თქვენ საგნებს ზუსტად ისე აღწერთ, როგორც არის, თუ აიძულებთ ვინმეს იფიქროს ის, რაც სიმართლეს არ შეესაბამება?

(7) პუნქტუალურობა (გალატელთა 5:14)

დრო არის ღირებული რესურსი, რომელიც უნდა გამოვიყენოთ ღმერთისთვის. აფასებთ თქვენს დროს და სხვების დროს, განრიგის დაცვით, როდესაც ეს შესაძლებელია?

(8) ჩაცმულობა (1 ტიმოთეს 2:9; 1 პეტრეს 3:3-4)

თქვენი ჩაცმულობა გამოხატავს ამ ღირებულებებს?

• წესიერება - სხეულის საკმარისად დაფარვა

• თავმდაბლობა - ხომ არ ცდილობთ მიიპყროთ ზედმეტი ყურადღება, ან აღფრთოვანება იმით, რაც გაცვიათ?

• მომჭირნეობა - ნუ შეიძენთ უფრო ძვირ ტანსაცმელს, ვიდრე გჭირდებათ

(9) ენა (კოლასელთა 4:6, ეფესელთა 4:29)

არის თქვენი საუბარი სუფთა და ზრდილობიანი ღმერთისა და სხვების მიმართ? ბევრი სიტყვა, რომელსაც ქვეყნიერება იყენებს წამოძახილის სახით, მოდის უხამსობიდან ან ღმერთის აღმნიშვნელი ტერმინებიდან.

(10) საიმედოობა (ფსალმუნის 61:8; იგავების 20:6, 28:20)

იცავთ ვალდებულებებს? შეიძლება ხალხი ელოდოს, რომ თქვენ გააკეთებთ იმას, რასაც ამბობთ? ივიწყებთ თქვენს დაპირებებს, თუ ისინი ხელსაყრელი არ არის?

ბევრი ადამიანი სერიოზულად არ აღიქვამს გაუმჯობესების აუცილებლობას. ისინი პასუხისმგებლობას გრძნობენ მხოლოდ წმინდა წერილის ადვილად გასაგებ ბრძანებებზე, არ ესმით, რომ ამ მცნებებს ბევრნაირი გამოყენება აქვს.

ჩვენ უნდა გვესმოდეს, რომ გაუმჯობესება უკავშირდება ღმერთისადმი ჩვენი სიყვარულის ზრდას. ჩვენ სერიოზულად უნდა დავფიქრდეთ იმ მუხლებზე, რომლებითაც ეს გაკვეთილი დავიწყეთ (ფილიპელთა 1:9-11). თუ ჩვენი სიყვარული იზრდება, ჩვენი გამჭრიახობა და სწორი ქცევის არჩევანი უნდა გაუმჯობესდეს.

► რა ცვლილების მაგალითი შეგიძლიათ მოიყვანოთ, რაც გააკეთეთ თქვენს ცხოვრებაში, როდესაც ღმერთმა მიგანიშნათ, რომ თქვენი დამოკიდებულება, ჩვევა ან მოქმედება არ იყო საუკეთესო?

► არის რაიმე თქვენს ცხოვრების სტილში, რაც იცით რომ უნდა შეცვალოთ? შეცვლით?

► აკეთებთ ისეთ რამეს, რაც, დარწმუნებულები არ ხარ, რომ ესიამოვნება ღმერთს?

► მზად ხართ ნება მისცეთ ღმერთს, რომ ლოცვაში გაჩვენოთ ნებისმიერი ცვლილება, რომელიც თქვენ უნდა შეიტანოთ თქვეს ცხოვრებაში?

მოდით შევთანხმდეთ, ვილოცოთ ამ კვირაში გახსნილი გულით, რათა ღმერთმა დაგვანახოს თავისი ღირებულებები და ნებისმიერი ცვლილება, რაც მას სურს ჩვენს ცხოვრებაში. იღებთ ამის გაკეთების ვალდებულებას? მომავალ კვირას გკითხავთ, გააკეთეთ თუ არა.

► ოდესმე შეგიმჩნევიათ განსხვავებები ქრისტიანებს შორის, განსაკუთრებით პრაქტიკულ საკითხებში რას აკეთებენ და რას არა? რატომ არის ეს განსხვავებები, როდესაც ისინი ხელმძღვანელობენ ერთი და იმავე ბიბლიით? ვინაიდან ქრისტიანებს შორის ბევრი განსხვავებაა, მართლა აქვს მნიშვნელობა რას ვაკეთებთ? რატომ?

ყველა ქრისტიანი არ ეთანხმება დეტალებს იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იცხოვროს ბიბლიური პრინციპებით და ღირებულებებით. თუმცა, ქრისტიანი სერიოზულად უნდა მოეკიდოს იმას, რომ იცხოვროს იმის შესაბამისად, რისიც სწამს.

ქცევა, გართობისა და ჩაცმულობის არჩევანი მეტყველებს რაღაცას გულის მიდრეკილებებზე.

აქ მოყვანილია რამოდენიმე პრინციპი, რომელიც ყველა მორწმუნეს უნდა ახსოვდეს, როდესაც ცდილობს გაარკვიოს, რა არის საუკეთესო ცხოვრებისეულ, კონკრეტულ საკითხებში.

ცხოვრების წესის შესახებ გადაწყვეტილებების მიღების პრინციპები

(1) ჩვენ უნდა დავემორჩილოთ ბიბლიის ყველა მცნებას ქრისტიანებისთვის.

იესომ თქვა მათეს 5:19 -ში,

ამრიგად, ვინც დაარღვევს ერთს ამ უმცირეს მცნებათაგანს და ისე ასწავლის ადამიანებს, უმცირესი დაერქმევა მას ცათა სასუფეველში, ხოლო ვინც აღასრულებს და ასწავლის, დიდი დაერქმევა ცათა სასუფეველში.

ჩვენ არ შეგვიძლია უბრალოდ ავარჩიოთ ის პუნქტები, რომლებიც ჩვენ მიგვაჩნია ყველაზე მნიშვნელოვნად. წმინდა წერილის არცერთი მცნება არ არის იმდენად უმნიშვნელო, რომ მისი იგნორირება მოვახდინოთ.

(2) ღვთის მცნებები ჩვენს სასარგებლოდ არის.

მეორე რჯულის 10:12-13,

და ახლა, ისრაელ, რას ითხოვს შენგან უფალი, შენი ღმერთი? თუ არა იმას, რომ გეშინოდეს უფლისა, შენი ღმერთისა, იარო მისი გზებით, გიყვარდეს ის, და ემსახურო უფალს, შენს ღმერთს, მთელი შენი გულით და მთელი შენი სულით, დაიცვა მცნებანი უფლისა და მისი წესები, რომელთაც გიბრძანებ დღეს შენს სასიკეთოდ?

ფსალმუნის 83:11,

რადგან მზე და ფარია უფალი ღმერთი. მადლისა და ღირსების მომნიჭებელია უფალი, სიკეთეს არ მოაკლებს უბიწოდ მოარულთ.

ღმერთი არ გვიმალავს რაიმე კარგს და არ გვავალებს იმას, რაც ჩვენთვის საზიანოა. ჩვენ უკეთესი ვერ ვიქნებოდით მისი შეზღუდვების გარეშე. მისი მითითებების უარყოფა ნიშნავს, ეჭვის შეტანას მის სიბრძნესა და სიყვარულში. ჩვენ ვამტკიცებთ, რომ ნამდვილად გვწამს ღმერთის სიკეთისა და სიბრძნის, როდესაც ვემორჩილებით მისი სიტყვის მითითებებს და არ მივდევთ ადამიანურ იდეებს.

(3) ქრისტიანული თავისუფლება არ არის ღმერთისადმი მორჩილებისგან თავისუფლება.

პავლემ ეს მისწერა ქრისტიანებს, 1 კორინთელთა 9:21-ში:

ურჯულოთათვის [მოსეს რჯულის გარეშე მყოფთათვის] გავხდი [ვცხოვრობდი] როგორც ურჯულო, თუმცა ღმერთის წინაშე არა ვარ ურჯულო, არამედ ქრისტეს რჯულის ქვეშ მყოფი, რათა ურჯულოები შემეძინა.

ჩვენ თავისუფალნი ვართ რჯულისგან, როგორც გამართლების საშუალებისგან, როგორც მოსეს სისტემის, ასევე ღვთის მორალური მოთხოვნების მხრივ, რადგან ჩვენ დახსნილნი ვართ მადლით და არა ღვთის მცნებების შესრულებით. ჩვენ ასევე გავთავისუფლდით რჯულის მსჯავრდადებისგან, რადგან ჩვენი ჩადენილი ცოდვები მიტევებულია.

თუმცა, ჩვენ არ ვართ განთავისუფლებულნი ღმერთისადმი მორჩილების მოთხოვნისგან ან სიყვარულის ვალდებულებისგან, “თქვენ თავისუფლებისათვის ხართ მოწოდებულნი, ძმებო, ოღონდ ეს თავისუფლება არ უნდა გახდეს საბაბი ხორცის საამებლად, არამედ სიყვარულით ემსახურეთ ერთმანეთს ”(გალატელთა 5:13).[1] როგორც 1 კორინთელთა 9:21 (ზემოთ) გვიჩვენებს, ჩვენ ღვთის ძალაუფლების ქვეშ ვართ. მისი ნება ჩვენთვის, ბიბლიაშია გამოვლენილი.

ლეგალიზმი (კანონიერება) არის სპეციალური ტერმინი, რომელსაც ადამიანები ზოგჯერ იყენებენ, როდესაც განიხილავენ ღმერთის მორჩილებასთან დაკავშირებულ საკითხებს. მნიშვნელოვანია გვესმოდეს ამ სიტყვის სწორი განმარტება. ლეგალიზმი არის მცდარი რწმენა, რომ ადამიანი გადარჩება, ან სულიერ სიმწიფეს მიაღწევს, გარკვეული მოთხოვნების დაცვით და არა მხოლოდ მადლით. თუმცა, ეს არ არის ლეგალიზმი, რომ ადამიანმა გაიგოს, რომ ის უნდა დაემორჩილოს ღმერთს ცხოვრების ყველა დეტალში, რადგან მას სურს ღმერთს აამოს.

„ცოდვისაგან გათავისუფლებულნი სიმართლის მონები გახდით“ (რომაელთა 6:18).

(4) თუ ჩვენ გვიყვარს ღმერთი, გვსურს მისი ნების გაგება და არა მისი არიდება.

1 იოანეს 5:2-3-ში ნათქვამია

ყველა, ვისაც სწამს, რომ იესო არის ქრისტე, ღმერთისგან არის შობილი; და ყველას, ვისაც მშობელი უყვარს, მისგან შობილიც უყვარს. ღმერთის შვილები რომ გვიყვარს, იმით ვიგებთ, რომ გვიყვარს ღმერთი და ვიცავთ მის მცნებებს.[2]

იერემიას 31:33-ში ნათქვამია: “რადგან ეს არის აღთქმა, რომელსაც დავუდებ ისრაელის სახლს… წიაღში ჩავუდებ მათ ჩემს რჯულს და გულზე დავაწერ …”

ადამიანი, რომელსაც უყვარს ღმერთი, პირველ რიგში არ იკითხავს: „დამსჯის ამის გაკეთების გამო ღმერთი?" არამედ, "რა აამებდა ღმერთს ყველაზე მეტად?" ან, "რა არის ყველაზე საუკეთესო?" (ფილიპელთა 1:10; ტიტეს 3:8).

(5) წმინდა წერილი იძლევა საფუძველს ჩვენი ცხოვრების კონკრეტული წესების დამკვიდრებისთვის.

ბიბლია არ იძლევა მხოლოდ ზოგად პრინციპებს. მე -2 დავალებაში ჩამოთვლილი ზოგიერთი მონაკვეთი საფუძვლად უდევს გულმოდგინე ქრისტიანულ ცხოვრებას. ზოგიერთი მათგანი იძლევა კონკრეტულ მიმართულებებს ქრისტიანული ცხოვრების წესის შესახებ.

(6) ცხოვრების დეტალების შესახებ წესები, არ არის ჩვენი ყველაზე მნიშვნელოვანი რწმენა.

ფარისევლები შეცდომას უშვებდნენ, როდესაც მეორეხარისხოვან რამეებზე ამახვილებდნენ ყურადღებას. მათეს 23:23 -ში იესომ უთხრა მათ

ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომლებიც იხდით პიტნის, კამისა და ძირას მეათედს და მიატოვეთ, რაც უფრო მნიშვნელოვანია რჯულში – სამართალი, წყალობა და რწმენა. ესეც უნდა გაგეკეთებინათ და არც ის უნდა მიგეტოვებინათ.

ეს მუხლი არ ამბობს, რომ არსებობს რაიმე ჭეშმარიტება, რომელსაც არ აქვს მნიშვნელობა, მაგრამ ის ამბობს, რომ ზოგი რამ უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე სხვები. ჩვენ მეტი უნდა ვისაუბროთ ყველაზე მნიშვნელოვან საკითხებზე.

(7) წესების დაცვა არ არის საკმარისი იმისათვის, რომ დავამტკიცოთ ჩვენი მორჩილება ან სიყვარული ღმერთის მიმართ.

ფარისევლებთან იმავე კამათში იესომ თქვა (25-ე მუხლი),

ვაი თქვენ, მწიგნობარნო და ფარისეველნო, თვალთმაქცნო, რომლებიც გარედან ასუფთავებთ სასმისსა და ჯამს, შიგნით კი სავსენი ხართ მტაცებლობითა და თავაშვებულობით.

ადამიანს შეიძლება ჰქონდეს ძალიან მკაცრი ცხოვრების წესი, მაგრამ არ უყვარდეს ღმერთი, ან სრულად არ ემორჩილებოდეს მას. მეორეს მხრივ, ადამიანს შეიძლება უყვარდეს ღმერთი მთელი გულით და მაინც ვერ დაინახოს გარკვეული სტანდარტების დაცვის მიზეზი. ამიტომ, უფრო მკაცრი ადამიანი სულაც არ არის მეტად სულიერი.

(8) სხვების დამოწმებისადმი ჩვენი ნდობა, არ არის დამოკიდებული მათი ცხოვრების წესის მცირე დეტალებზე.

რომაელთა 14:10-ში პავლემ ჰკითხა ქრისტიანებს

შენ კი რად განიკითხავ შენს ძმას? ან რაღად შეურაცხყოფ მას? რადგანაც ყველანი წარვსდგებით ღვთის მსჯავრის წინაშე.

ეს მუხლი შეადგენს იმ მონაკვეთის ნაწილს, რომელშიც განხილულია ქრისტიანთა განსხვავებული შეხედულებები პრაქტიკულ საკითხებზე. არსებობს გულწრფელი უთანხმოება იმის შესახებ, თუ რა უნდა გააკეთოს და რა არ უნდა გააკეთოს ქრისტიანმა.

სხვა მორწმუნე შეიძლება არ დაეთანხმოს წმინდა წერილის კონკრეტული მონაკვეთის ჩვენს ინტერპრეტაციას, ან ვერ დაინახოს იმაში ზიანი, რაც ჩვენ უარვყავით. შეიძლება ღმერთი მუშაობს მისი ცხოვრების სხვადასხვა ასპექტზე, ან რომ ღმერთმა ის სხვა კულტურულ კონტექსტში მოათავსა. ეს არ ნიშნავს რომ ადამიანი არ არის ჭეშმარიტი ქრისტიანი.

► რას ფიქრობთ ამ განცხადებაზე? “ღმერთი ყველას აჩვენებს ჭეშმარიტებას იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იცხოვროს; ამიტომ, ყველა ქრისტიანს უნდა ჰქონდეს ერთი და იგივე ინსტრუქცია.”

ქრისტიანებს არასოდეს ჰქონიათ შეთანხმებული ცხოვრებისეულ ყველა პრაქტიკასთან დაკავშირებული საკითხები. ადამიანები, რომლებსაც უყვართ ღმერთი და ცხოვრობენ ღვთისმოსაობით, ყველა არ ეთანხმება მოძღვრების პრაქტიკასა და დეტალებს. ჩვენთვის არასწორია იმის თქმა, რომ სხვები არ არიან ქრისტიანები, რადგან ისინი განსხვავებულად განმარტავენ ან იყენებენ წმინდა წერილებს. ჩვენ შეგვიძლია მივიღოთ ისინი, როგორც გულწრფელი ქრისტიანები, თუმცა ვფიქრობთ, რომ მათი მოსაზრებები მცდარია. სულიწმიდის საქმიანობა არ მოუწოდებს ყველა ქრისტიანს, რომ ერთნაირი ცხოვრების წესი ჰქონდეთ.

ჩვენ ასევე მზად უნდა ვიყოთ, ვისწავლოთ სხვა ქრისტიანების თვალსაწიერიდან. სიამაყე გვაფიქრებინებს, რომ ჩვენ, ან ჩვენი ეკლესიაა ის, ვინც იდეალურად განმარტავს ან იყენებს წმინდა წერილებს. თავმდაბალი, სწავლებადი, მიმღები სული ამყარებს ქრისტიანულ ერთიანობას და აშენებს ქრისტეს სხეულს.

(9) განსხვავებული მოსაზრებების შემწყნარებლობა არ ამართლებს პირად დაუდევრობას.

„ყოველი კაცი თავისი გონებით იყოს სრული“ (რომაელთა 14:5 ბ).

„ხოლო ვინც ჭამისას ეჭვობს, განიკითხება, რადგანაც რწმენით როდი ჭამს. ვინაიდან ყოველივე ის, რაც რწმენით არ არის, ცოდვაა” (რომაელთა 14:23).

არის კატასტროფული შედეგები, როდესაც ადამიანი არღვევს თავის სინდისს. თუ ადამიანი გადაწყვეტს გააკეთოს ის, რაც მისი აზრით არასწორია, ის დამნაშავეა ცოდვაში. არის კურთხევები, როდესაც ადამიანი დადის ნათელში, რომელიც ღმერთმა მისცა (1 იოანეს 1:7).

არ იქნება სირთულე ამ თემაზე დისკუსიის დაწყება. ზოგიერთმა სტუდენტმა შეიძლება ხაზი გაუსვას ეკლესიების საჭიროებას, მოითხოვოს ქცევის წესები. სხვებს შეუძლიათ ხაზი გაუსვან განსხვავებების არსებობის შესაძლებლობას.

შეეცადეთ სამართლიანად გაითვალისწინოთ ზემოთ ჩამოთვლილი ცხრა პრინციპი.

► როგორ ფიქრობთ, ამ პრინციპებიდან რომელი ავიწყდება ბევრს?

► ამ პრინციპებიდან რომელია, რაც დიდი ალბათობით დაგავიწყდებათ?

ზეციერო მამა,

მინდა, რომ შენ მიმართ ჩემი სიყვარული, გამუდმებით იზრდებოდეს. მინდა უკეთ გავიგო შენი ნება ჩემს მიმართ.

დამეხმარე ვისწავლო იმის გარკვევა, რაც შენთვის ყველაზე სასიამოვნოა, ისე რომ შემეძლოს ვიცხოვრო სუფთა ცხოვრებით და არასოდეს დაგანაღვლიანო.

დამეხმარე დავინახო ჩვევები და დამოკიდებულებები, რომლებიც უნდა შეიცვალოს და მივიღო ის ჩვევები და დამოკიდებულებები, რომლებიც განგადიდებენ შენ.

მინდა ნაყოფიერი ვიყო, ღვთის სადიდებლად.

ამინ

(1) შეისწავლეთ 1 კორინთელთა მე-13 თავი. ეს თავი აღწერს იმ ადამიანის ცხოვრებას, რომელსაც აქვს სიყვარული, რომელიც მას უნდა ჰქონდეს სხვების მიმართ. დაე ღმერთმა გაჩვენოთ, რა გზით სურს შეცგვალოთ, რათა თქვენი ცხოვრება უფრო თავსებადი იყოს სიყვარულთან. ჩამოთვალეთ რამოდენიმე ცვლილება, რომელიც გსურთ რომ ღმერთმა მოგცეთ საშუალება განახორციელოთ საკუთარ ცხოვრებაში.

(2) შეისწავლეთ წმინდა წერილის შემდეგი ადგილები, რომლებიც საფუძვლად უდევს ქრისტიანების ქცევას:

• 1 კორინთელთა 6:19-20

• 1 კორინთელთა 10:31

• 1 კორინთელთა 11:14-15

• 1 ტიმოთეს 2:9-10

• 1 პეტრეს 3:3-4

• ფსალმუნის 18:14

• ფსალმუნის 100:3

დაწერეთ თითოეული მონაკვეთის ძირითადი აზრი. აღწერეთ ცხოვრების წესის დეტალები, რომლებიც, თქვენი აზრით, უნდა გამოიყენოთ ამ წმინდა წერილების გამო.