จดหมายถึงชาวโรมันอธิบายว่า คนมาสู่ความสัมพันธ์กับพระเจ้าเพื่อรับความรอดและพระพรได้อย่างไร ความสัมพันธ์กับพระเจ้าตั้งอยู่บนพื้นฐานของพระคุณซึ่งรับโดยความเชื่อ ข่าวสารนี้ก่อให้เกิดหลายคำถามเกี่ยวกับคนอิสราเอล เกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์พิเศษระหว่างพระเจ้ากับคนอิสราเอล? คนยิวรับความรอดได้หรือไม่? พระเจ้ายังมีแผนการสำหรับคนอิสราเอลไหม? บทเหล่านี้ตอบคำถามคำถามเหล่านั้นดังที่เปาโลอธิบายเนื้อหาแห่งข่าวประเสริฐนี้

“มนุษย์เอ๋ย เขาเป็นใครที่จะโต้ตอบกับพระเจ้า?” (โรม 9:20) บางคนใช้พระคัมภีร์ข้อนี้เพื่อตำหนิคนที่พยายามทดสอบความยุติธรรมของพระเจ้า พวกเขากล่าวว่า ความยุติธรรมของพระเจ้าสูงส่งกว่าความยุติธรรมของเรามากจนเราไม่เข้าใจ

[1]มีความยุติธรรมระดับสูงบางอย่างที่ทำให้ดำกลายเป็นขาวและชั่วร้ายกลายเป็นดีหรือไม่? ถ้าผู้พิพากษาที่เป็นมนุษย์ตัดสินลงโทษทารก ตัดสินความผิดพลาดเหมือนกับตัดสินลงโทษอาชญากรที่จงใจ และลงโทษผู้คนที่ทำในสิ่งที่พวกเขาไม่สามารถป้องกันได้ เราจะไม่เรียกว่าเขากำลังตัดสินตามระดับความยุติธรรมที่สูงกว่า แต่เรียกว่าเขาว่าไม่ยุติธรรม

ความยุติธรรมของพระเจ้าสูงส่งกว่าแต่ไม่ตรงกันข้ามกับเรา สำนึกเกี่ยวกับความยุติธรรมของเรามาจากพระองค์และตั้งอยู่บนพื้นฐานของมาตรฐานของพระองค์ พระองค์บัญชาเราให้เป็นผู้บริสุทธิ์ในลักษณะเดียวกับที่พระองค์บริสุทธิ์ ถ้าหากบางครั้งดูเหมือนว่าการกระทำของพระองค์ไม่เที่ยงธรรมต่อเรา นั่นก็เพราะว่าเราไม่เห็นข้อเท็จจริงต่าง ๆ ทั้งหมด เพราะว่าคุณค่าของเราชั่วคราวเกินไป ทั้งการรับรู้ของเราบิดเบือนไปโดยความปรารถนาต่าง ๆ ของเรา

พระเจ้าไม่เพียงแต่อ้างพระองค์ว่าเที่ยงธรรม แล้วก็ปฏิเสธที่จะอธิบายถึงวิธีของพระองค์ต่อสิ่งมีชีวิตของพระองค์ พระธรรมโรมเน้นว่าความยุติธรรมของพระเจ้ามองเห็นได้ คนที่ปฏิเสธพระเจ้าไม่มีข้ออ้าง (โรม 1:20) เนื่องจากสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับพระเจ้า คนบาปรู้ว่าตนเองสมควรได้รับการพิพากษา (โรม 1:32) พระธรรมโรม 2 กล่าวถึงการไม่ลำเอียงและความสม่ำเสมอคงเส้นคงวาของการพิพากษาของพระเจ้า พระราชกิจแห่งการลบบาปก็เพื่อว่าพระเจ้าจะสามารถเที่ยงธรรมได้ แม้ว่าพระองค์จะทำให้คนบาปเป็นคนชอบธรรมก็ตาม (โรม 3:26)

ที่ชัดเจนว่าพระเจ้าประสงค์ให้เราเห็นว่าพระองค์เที่ยงธรรม ด้วยเหตุผลนี้ พระเจ้าจึงอธิบายถึงแผนการต่าง ๆ แห่งความรอด โดยอธิบายว่าเพราะอะไรแผนการเหล่านั้นจึงเที่ยงธรรม เราไม่อาจนมัสการพระเจ้าได้อย่างแท้จริงได้เลย ถ้าหากเรามองว่าพระองค์ไม่เที่ยงธรรม ถ้าหากเราไม่เชื่อว่าพระองค์เที่ยงธรรม ความเชื่อฟังของเราที่มีต่อพระองค์ก็จะเป็นเหมือนกับการเชื่อฟังต่อทรราชย์หรือการเชื่อฟังต่อขโมย

ดังนั้น พระเจ้าอนุญาตพระองค์เองให้ถูกทดลอง แม้กระทั่งพาพระองค์เองไปถึงที่นั่น (โรม 3:4) พระองค์มั่นพระทัยว่า การกระทำต่าง ๆ ของพระองค์สอดคล้องกับความยุติธรรมที่แท้จริง การทดลองการกระทำต่าง ๆ ของพระเจ้าอย่างซื่อตรง จะแสดงให้ให้เห็นว่าพระองค์ชอบธรรมและคนบาปมีความผิด

► เพราะอะไรจึงเป็นสิ่งสำคัญที่เราต้องเข้าใจถึงความยุติธรรมแห่งการกระทำของพระเจ้า? เรารู้ได้อย่างไรว่าพระเจ้าประสงค์ให้เราเข้าใจถึงความยุติธรรมของพระองค์?

มุมมองจากพระคัมภีร์ต่ออำนาจอธิปไตยของพระเจ้า

• พระเจ้าเลือกที่จะอนุญาตให้คนตัดสินใจเลือกโดยมีผลลัพธ์ที่ตามมา

• พระเจ้าตอบสนองต่อการตัดสินใจต่าง ๆ ที่คนเลือก (โรม 1:24, 26, 28)

• พระเจ้ามีฤทธิ์เดชและสติปัญญามากพอจะบรรลุแผนการสุดท้ายของพระองค์ได้ ไม่ว่าทุกคนจะทำสิ่งใดก็ตาม

ทุกคนตัดสินใจที่จะยอมรับหรือไม่ยอมรับข่าวประเสริฐ และตัดสินใจที่จะรับความรอดหรือปฏิเสธความรอดบนพื้นฐานนั้น พระเจ้าเสนอความรอดให้ พระองค์กระทำให้คนตระหนักได้ถึงความผิดของตนเอง ประทานความปรารถนาพระคุณให้แก่พวกเขา และประทานความสามารถที่จะเชื่อให้แก่พวกเขา พระองค์ส่งผู้ส่งสารมาโน้มน้าวชักชวนให้ผู้ไม่เชื่อสำนึกผิด แต่ทุกคนต้องตัดสินใจเกี่ยวกับความรอดด้วยตัวเอง

ประเด็นหลักของบทที่ 9

พระเจ้าเลือกวิธีแห่งความรอด และไม่มีใครได้รับความรอดด้วยวิธีอื่นได้

บทสรุปของบทที่ 9

บทนี้มักถูกแปลความหมายว่า พระเจ้าเลือกผู้ที่จะได้รับความรอดและผู้ที่จะหลงหายบนพื้นฐานที่เราไม่อาจรู้ได้ อันที่จริงแล้ว ประเด็นคือพระเจ้าเลือกวิธีแห่งความรอด และไม่มีใครอาจได้โดยวิธีอื่น อำนาจอธิปไตยของพระองค์ไม่ได้ถูกแสดงให้เห็นจากการเลือกบางคนและปฏิเสธบางคนด้วยไม่มีเกณฑ์กำหนดใด ๆ อำนาจอธิปไตยของพระองค์ถูกแสดงให้เห็นโดยการกำหนดเกณฑ์กำหนดของพระองค์ - แบบของวิธีแห่งความรอด

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่านโรม 9:1-5 ให้กลุ่มฟัง

หมายเหตุ ศึกษาไปทีละข้อ

(โรม 9:1-3) เปาโลแสดงออกถึงความเศร้าโศกอันเจ็บปวดรวดร้าวต่อคนอิสราเอลเพราะว่าพวกเขาหลงหายฝ่ายวิญญาณ เขากล่าวถึงว่าเขาเป็นพี่น้องของพวกเขา เปาโลเป็นเลิศด้านศาสนาของคนยิว เขาเคารพนักวิชาการของพวกเขา เขารู้สึกเศร้าโศกที่ตระหนักว่าครูและผู้นำส่วนใหญ่กับคนที่เขารับใช้ส่วนใหญ่ปฏิเสธพระเยซู

(โรม 9:4-5) คนอิสราเอลเป็นชนชาติที่มีสิทธิพิเศษฝ่ายวิญญาณอันใหญ่หลวง

• พวกเขาเป็นพวกแรกที่มีพระเจ้าในฐานะพระบิดา

• พวกเขาเป็นพวกแรกที่เห็นพระสิริของพระเจ้าซึ่งได้รับการเปิดเผย

• พวกเขามี

  • พันธสัญญาในฐานะเงื่อนไขแห่งพระพรของพระองค์

  • ธรรมบัญญัติ

  • รูปแบบการนมัสการ

  • พระสัญญาแห่งความรอดสุดท้าย

• บรรดาปิตาจารย์เป็นคนยิว

• พระเยซูบังเกิดเป็นคนยิว

ก่อนหน้านี้เปาโลกล่าวใน โรม 3:1-2 ว่าคนยิวมีข้อได้เปรียบอันใหญ่หลวงต่าง ๆ

อาจกล่าวได้ว่าลัทธิยูดาเป็นต้นกำเนิดของศาสนาคริสต์ แม้กระทั่งปัจจุบัน ลัทธิยูดามีความคล้ายคลึงกับศาสนาคริสต์มากกว่าศาสนาอื่น ๆ ลัทธิยูดาไม่ได้กลายเป็นศาสนาเทียมเท็จจนกระทั่งปฏิเสธพระคริสต์

ความเชื่อมโยงบางอย่างระหว่างศาสนาคริสต์กับลัทธิยูดามีดังต่อไปนี้

1. คริสเตียนกับผู้ติดตามลัทธิยูดานมัสการพระเจ้าองค์เดียวกันและได้รับการเปิดเผยอันชัดเจนจากพระเจ้า

2. ลัทธิยูดาให้พื้นฐานทางศาสนาศาสตร์และปรัชญาแก่ศาสนาคริสต์ คนอิสราเอลเป็นคนที่นับถือพระเจ้าองค์เดียวและเชื่อในพระเจ้าผู้เป็นนิรันดร์ ดำรงอยู่ด้วยพระองค์เอง และบริสุทธิ์ พระเจ้าสร้างทุกสิ่งที่ดี แต่ความชั่วร้ายและการทนทุกข์เข้ามาเนื่องจากบาป มนุษย์เป็นการทรงสร้างพิเศษตามพระฉายาของพระเจ้า มีจุดหมายปลายทางอันรุ่งโรจน์หลังจากที่ได้รับการไถ่ เรายอมรับความจริงเหล่านี้ แต่ความจริงเหล่านี้แตกต่างจากศาสนาต่าง ๆ ซึ่งอยู่รอบ ๆ คนอิสราเอลโบราณ ความจริงเหล่านี้เปิดเผยครั้งแรกต่ออิสราเอล

3. คริสเตียนกับผู้ติดตามลัทธิยูดายอมรับพันธสัญญาเดิมว่าเป็นพระคัมภีร์ แต่ผู้ติดตามลัทธิยูดาไม่ยอมรับพันธสัญญาใหม่

4. พระเยซูผู้ก่อตั้งศาสนาคริสต์เป็นคนยิวและรับรองศาสนาของประชากรของพระองค์ พระองค์แถลงถึงสิ่งสำคัญอันดับแรกต่าง ๆ ที่แท้จริงของศาสนานี้ และประณามความบิดเบือนต่าง ๆ ของพวกฟาริสี พระองค์ไม่ได้กล่าวอ้างสิทธิว่าจะเริ่มต้นศาสนาใหม่ แต่จะทำศาสนาเดิมให้สำเร็จ

5. หัวใจของลัทธิยูดาคือความหวังในพระเมสสิยาห์ คริสเตียนพวกแรกเป็นคนยิวที่เชื่อว่าพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์ของคนยิว

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน โรม 9:6-16 ให้กลุ่มฟัง

หมายเหตุ ต่อเนื่องการศึกษาไปทีละข้อ

(โรม 9:6-9) บางคนในพวกเขาได้รับความรอดแล้ว พระวจนะของพระเจ้ามีอิทธิพล ประชากรของพระเจ้าไม่ได้เป็นเพียงทายาททางสายโลหิตของอับราฮัม พวกเขาเป็นคนที่ได้รับความรอดโดยเชื่อพระสัญญาของพระเจ้า

จากเวลาที่พระเจ้าเลือกอับราฮัม ความรอดก็ถูกวางแผนเอาไว้แบบนี้แล้ว แผนการความรอดของพระเจ้าซึ่งต้องดำเนินต่อเนื่องผ่านทางอิศอัคนั้น เป็นพระราชกิจของพระเจ้าเพื่อตอบสนองต่อความเชื่อ แบบแผนของพระเจ้าสำหรับความรอดคือพระสัญญา จากนั้นเป็นความเชื่อ จากนั้นเป็นการอัศจรรย์ การเกิดของอิสอัคเป็นการอัศจรรย์

อิชมาเอลเกิดด้วยวิธีการตามธรรมชาติ และพระเจ้าไม่ใช้เขาสำหรับแผนการแห่งความรอด โดยหลักการเดียวกัน พระเจ้าไม่ยอมรับการงานต่าง ๆ เพื่อความรอด พระเจ้าปฏิเสธคนยิวที่อยากได้รับความรอดโดยการงานต่าง ๆ เช่นเดียวกับที่ปฏิเสธอิชมาเอลว่าไม่ได้เป็นบุตรตามพระสัญญา

► แล้วกรณีของยาโคบกับเอซาวล่ะ? บางคนคิดว่าข้อพระคัมภีร์เหล่านี้กล่าวก่อนที่พวกเขาเกิดมา พระเจ้าเลือกคนที่พระองค์จะช่วยให้รอด จริง ๆ แล้วข้อพระคัมภีร์เหล่านี้พูดถึงอะไร?

(โรม 9:10-13) เมื่อพระเจ้าเลือกยาโคบแทนเอซาว พระองค์ไม่ได้กำลังเลือกว่าจะช่วยคนไหนให้รอด พระองค์เลือกคนที่พระองค์จะใช้เพื่อทำให้แผนการแห่งความรอดสำเร็จ นี่เป็นสาระสำคัญของบท คือสิทธิของพระเจ้าในการกำหนดเครื่องมือสำหรับความรอด บันทึกชีวิตของเอซาวในพันธสัญญาเดิมแสดงให้เห็นว่าจิตใจของเขาเปลี่ยนไปและอาจได้รับความรอด เขาไม่ได้ถูกปฏิเสธจากความรอด แต่ถูกปฏิเสธที่จะได้เป็นบิดาแห่งชนชาติที่ถูกเลือกและพระเมสสิยาห์ คำว่าถูกชังหมายความว่า “ถูกปฏิเสธเนื่องจากเห็นแก่คนอื่น” เหมือนกับครั้งที่พระเยซูตรัสว่า เราต้องชังบิดามารดาเมื่อเทียบกับความซื่อสัตย์ที่มีต่อพระองค์ (ลูกา 14:26)

พระเจ้าไม่ได้เลือกยาโคบเนื่องจากคุณสมบัติต่าง ๆ ของเขา หรือไม่ได้ปฏิเสธเอซาวเนื่องจากข้อตำหนิต่าง ๆ ของเขา แน่นอนว่าพระเจ้ารู้ถึงอนาคตของพวกเขา ประเด็นคือพระเจ้าเลือกตามแผนการของพระองค์

► บางคนกล่าวว่า โรม 9:14-16 พิสูจน์ว่าพระเจ้าเลือกคนที่พระองค์จะช่วยให้รอดด้วยเหตุผลต่าง ๆ ที่เราไม่รู้ พวกเขากล่าวว่า การกระทำและการเลือกต่าง ๆ ของเราไม่ได้กำหนดว่าเราจะได้รับความรอดหรือไม่ได้รับความรอด จริง ๆ แล้วข้อพระคัมภีร์เหล่านี้กำลังพูดถึงอะไร?

(โรม 9:14-16) พระเจ้าเลือกผู้ที่พระองค์จะแสดงความเมตตา นั่นไม่ได้หมายความว่าพระองค์กระทำโดยไม่ตั้งอยู่บนพื้นฐานใด ๆ หรือกระทำโดยตั้งอยู่บนพื้นฐานที่เราไม่อาจรู้ได้ พระเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงพื้นฐานของความเมตตาของพระองค์ ให้คนอธรรมละทิ้งทางของเขา และคนชั่วละทิ้งความคิดของเขา ให้เขากลับมายังพระยาห์เวห์ และพระองค์จะทรงเมตตาเขา และมายังพระเจ้าของพวกเรา เพราะพระองค์ทรงมีการอภัยอย่างเหลือล้น“(อิสยาห์ 55:7)

พระองค์บอกแก่เราอย่างชัดเจนว่า เราถูกเลือกให้ได้รับความรอดถ้าหากเราเชื่อ และถูกปฏิเสธถ้าหากเราไม่เชื่อ ดังนั้น จึงไม่ได้เป็นไปตามเจตน์จำนงของคนที่จะตัดสินใจว่า ตัวเขาจะได้รับความรอดอย่างไร ความรอดต้องเป็นไปตามความเมตตาของพระเจ้า ต้องได้รับตามวิธีที่พระเจ้าบัญชา

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน โรม 9:17-23 ให้กลุ่มฟัง พระเจ้าสร้างฟาโรห์ให้เป็นคนชั่วร้ายและควบคุมพระองค์เพื่อให้กระทำสิ่งชั่วร้ายหรือเปล่า?

(โรม 9:17-18) ฟาโรห์ไม่ได้บังเกิดมาเพื่อจะถูกลงโทษ แต่พระเจ้าวางพระองค์ให้อยู่ในตำแหน่งแห่งสิทธิอำนาจ เพราะว่าพระเจ้ารู้ว่าพระองค์จะทำอะไร คำว่าตั้งขึ้นไม่ได้อ้างอิงถึงการทรงสร้างของพระเจ้า แต่หมายถึงการที่พระเจ้าวางฟาโรห์ให้เป็นผู้ปกครอง พระเจ้าเมตตาต่อบรรดาผู้ที่เชื่อและทำให้ผู้ที่จะไม่เชื่อใจแข็ง ทำให้ใจแข็งไม่ได้หมายความว่าพระเจ้าเปลี่ยนคนดีให้กลายเป็นคนไม่ดี พระเจ้าประทานความแน่วแน่ให้แก่ฟาโรห์กระทำสิ่งที่อยากกระทำ

คนที่ใจแข็งถูกมองว่ามีความผิดเนื่องจากสภาวะของพวกเขา ดังนั้น ตามความยุติธรรมแล้ว การเลือกของพวกเขาเป็นจริง ก่อนหน้านี้ในโรม 2:4-5 คนต่างชาติถูกลงโทษเนื่องจากจิตใจที่แข็งกระด้าง ซึ่งเชื่อมโยงกับการตั้งใจปฏิเสธความจริงของพวกเขา (ดูเพิ่มเติมที่ เยเรมีย์ 19:15, เนหะมีย์ 9:25-29, มาระโก 16:14, และ ฮีบรู 3:7-13 ฟาโรห์จะไม่มีใจแข็งกระด้างหากเขาไม่ได้ปฏิเสธพระเจ้าก่อน

(โรม 9:19) มีบางคนยกข้อคัดค้านที่นี่ “ถ้าหากพระเจ้าควบคุมคนได้อย่างที่ทรงควบคุมฟาโรห์แล้ว ทุกคนถูกพิพากษาได้อย่างไรกัน? ไม่มีใครต้านทานพระประสงค์ของพระองค์ได้สำเร็จ” ผู้คัดค้านพูดราวกับว่า คนควรมีข้ออ้างที่จะต่อต้านพระเจ้า ถ้าหากตัวเขาถูกบังคับให้ทำสิ่งที่พระเจ้าประสงค์ แต่พระเจ้าแยกแยะคนที่ตอบสนองพระองค์ด้วยความเต็มใจกับคนที่ไม่เต็มใจได้”[1]

(โรม 9:20-23) พระเจ้าเลือกสรรคนที่ต้องถูกพิพากษาและเลือกคนที่รับพระเมตตาได้ ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วพระองค์จะได้รับพระสิริจากคนทั้งปวงก็ตาม (เพราะพระองค์ได้รับพระสิริเนื่องจากการพิพากษาและจากพระเมตตาของพระองค์) พระองค์มีพื้นฐานสำหรับการเลือกสรรและมีสิทธิที่จะเลือก พระเจ้าตั้งเกณฑ์กำหนดสำหรับการเป็นที่ยอมรับและนั่นเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้

ช่างปั้นหม้อตัดสินใจได้ว่าจะทำอะไรกับดินเหนียว เขาเปลี่ยนดินเหนียวบางส่วนให้เป็นแจกันใส่ดอกไม้ และเปลี่ยนบางส่วนให้เป็นถังขยะได้ ในทำนองเดียวกัน พระเจ้าก็ตัดสินพระทัยว่า บางคนเหมาะที่จะรับการพิพากษาเท่านั้น และบางคนเหมาะที่จะรับความเมตตา คำกริยากรีกไม่ได้เจาะจงใครเป็นคนกระทำ คำนี้หมายความว่าคนเตรียมตัวรับการพิพากษา นั่นจะสอดคล้องกับคำกล่าวที่ว่า พระเจ้าอดทนต่อการเป็นกบฏของพวกเขาจนเมื่อเวลาแห่งการพิพากษามาถึง พระเจ้าไม่ได้สร้างพวกเขาขึ้นเพื่อรับการพิพากษา หรือกระทำให้พวกเขาเป็นคนบาป การพิพากษาของพวกเขาจะเป็นไปตามการเลือกของพวกเขา ข้อเท็จจริงที่พระเจ้ามีอำนาจอธิปไตยในการเลือกไม่ได้หมายความว่า พระองค์เลือกอย่างขาดการคัดสรร แต่พระองค์เลือกตามมาตรฐานของพระองค์ พระองค์เลือกคนชั่วร้ายให้รับการพิพากษาและเลือกผู้เชื่อให้ได้รับความรอด

คำถาม “เพราะอะไรพระองค์ถึงกระทำให้ข้าพระองค์เป็นอย่างนี้?” ไม่ได้หมายความว่า “เพราะอะไรพระองค์จึงสร้างข้าพระองค์มาให้ถูกลงโทษ?” แต่หมายความว่า “เพราะอะไรพระองค์จึงตัดสินพระทัยว่าข้าพระองค์เหมาะสมที่จะได้รับการพิพากษา?” แต่พระเจ้ามีสิทธิที่จะกำหนดและเปิดเผยความยุติธรรมของพระองค์

ตัวอย่างเกี่ยวกับช่างปั้นหม้อมาจากพระธรรมเยเรมีย์ 18:1-18 ข้อพระคัมภีร์หลักคือเยเรมีย์ 18:7-10 พระธรรมเยเรมีย์ 18:8 กล่าวว่า “แต่ถ้าประชาชาตินั้น ซึ่งเราได้ลั่นวาจาไว้ หันเสียจากความชั่วของตน เราก็จะกลับใจจากโทษ ซึ่งเราได้ตั้งใจจะทำแก่ชาตินั้นเสีย”

► เขาจะอธิบายตัวอย่างประกอบเกี่ยวกับช่างปั้นหม้อกับดินเหนียวว่าอย่างไร? พระเจ้าสร้างบางคนสำหรับพระประสงค์ที่จะแสดงถึงพระพิโรธของพระองค์หรือเปล่า? ช่างปั้นหม้อสร้างสิ่งแตกต่างกันจากดินเหนียวมีความหมายว่าอะไร?

บางคนสรุปบทนี้ว่า พระเจ้าสร้างบางคนเพื่อวัตถุประสงค์แห่งการพิพากษา และสร้างบางคนเพื่อวัตถุประสงค์แห่งความเมตตา อย่างไรก็ตาม เปาโลกล่าวถึงประเด็นหลักของเขาเองในการสรุปบทนี้ (9:30-33) เป็นสิ่งสำคัญที่เราต้องให้ผู้เขียนแสดงประเด็นจากตัวอย่างประกอบของตัวเขาเอง เราต้องไม่ถกเถียงถึงการใช้เรื่องราวของผู้เขียน ซึ่งขัดแย้งกับเรื่องราวที่ตัวเขาเองกล่าว ประเด็นหลักของเปาโลก็คือ พระเจ้าจะพิพากษาคนบนพื้นฐานว่าเขาเชื่อหรือไม่เชื่อ ในฐานะช่างปั้นหม้อ พระองค์มีสิทธิที่จะกำหนดพื้นฐานของการเป็นที่ยอมรับ

เราชื่นชมยินดีในอำนาจอธิปไตยของพระเจ้าได้ เพราะว่าพระองค์มีสติปัญญา ประเสริฐ รักใคร่ และเที่ยงธรรมในทุกสิ่งที่พระองค์กระทำเสมอ ถึงแม้ว่าพระองค์มีสิทธิอำนาจโดยสมบูรณ์ พระองค์ไม่ได้ทำสิ่งใดที่ไม่เที่ยงธรรม การกระทำต่าง ๆ ของพระองค์สอดคล้องกับธรรมชาติของพระองค์เสมอ

ประเด็นของบทนี้ไม่ใช่พระเจ้าเลือกใครก็ตามที่พระองค์ประสงค์โดยไม่มีเกณฑ์กำหนด ประเด็นของพระธรรมโรม 9 คือ พระเจ้าตั้งเกณฑ์กำหนดว่าพระองค์จะเลือกใครให้ได้รับความรอด เกณฑ์กำหนดนั้นคือความเชื่อแบบที่ทำให้รอดได้

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน โรม 9:24-33 ให้กลุ่มฟัง

หมายเหตุ ต่อเนื่องการศึกษาไปทีละข้อ

(โรม 9:24-26) คนต่างชาติจำนวนมากกลายเป็นส่วนหนึ่งของประชากรของพระเจ้า ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่ได้ถูกเรียกว่าประชากรของพระเจ้าบนพื้นฐานด้านเชื้อชาติ สิ่งนี้เชื่อมโยงกับสาระสำคัญอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับงานเผยแพร่ นั่นคือ ข่าวประเสริฐถูกมอบให้กับทุกคนในโลกนี้ได้

(โรม 9:27-29) คนยิวจำนวนมากจะถูกปฏิเสธและมีเพียงจำนวนน้อยเท่านั้นที่ได้รับความรอด คนจะไม่ได้รับความรอดโดยอัตโนมัติเพียงเพราะว่าพวกเขาเป็นคนยิว ถ้าหากพระเจ้ากระทำตามความยุติธรรมโดยไม่มีความเมตตา พวกเขาก็คงจะถูกทำลายไปจนหมดสิ้นเหมือนกับเมืองโสโดม

(โรม 9:30-33) เป็นการสรุปของบท ผู้เขียนต้องได้รับอนุญาตให้เขียนการสรุปของเขาเอง สาระสำคัญของบทคือพระเจ้าเป็นผู้กำหนดเครื่องมือสำหรับความรอด คนที่พยายามสถาปนาความชอบธรรมของตนเองบนพื้นฐานของธรรมบัญญัติก็ล้มเหลว คนที่แสวงหาความชอบธรรมโดยความเชื่อก็สำเร็จ คนที่พยายามจะสถาปนาความชอบธรรมของตนก็สะดุดล้มโดยศิลารากที่พระเจ้าได้วางไว้ แต่คนที่เชื่อจะไม่ละอาย

ไฟล์ PDF ที่สามารถดูหรือพิมพ์ได้ของคำถามเพื่อการทบทวนทั้งหมดมีให้ที่นี่

(1) เรารู้ว่าพระเจ้าประสงค์ให้เราเข้าใจถึงความยุติธรรมของพระองค์ได้อย่างไร?

(2) การเห็นว่าพระเจ้าเที่ยงธรรมเป็นเรื่องสำคัญเพราะอะไร?

(3) มุมมองจากพระคัมภีร์เกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยของพระเจ้าคืออะไร?

(4) ประเด็นหลักของพระธรรมโรม 9 คืออะไร?

(5) สิทธิพิเศษฝ่ายวิญญาณของคนอิสราเอลคืออะไร?

(6) ความเชื่อมโยงห้าประการระหว่างศาสนาคริสต์กับลัทธิยูดาคืออะไร?

(7) พระธรรมโรม 9 กล่าวเกี่ยวกับการที่พระเจ้าทรงเลือกยาโคบว่าอะไร?

(8) เราชื่นชมยินดีในอำนาจอธิปไตยของพระเจ้าได้เพราะอะไร?

(1) จงเขียนหนึ่งหน้ากระดาษอธิบายว่า พระเจ้ามีอำนาจอธิปไตย แต่พระองค์ก็ตอบสนองต่อการเลือกต่าง ๆ ของมนุษย์อย่างไรบ้าง ใช้พระธรรมโรม 9 แต่ใช้ข้อพระคัมภีร์อื่น ๆ ด้วยเช่นกัน

(2) คุณควรเตรียมบทสนทนาอย่างน้อยสองบทกับผู้เชื่อต่างคริสตจักร คุณควรขอให้พวกเขาอธิบายว่า พวกเขาคิดเกี่ยวกับอำนาจอธิปไตยของพระเจ้าอย่างไรบ้าง คุณควรอธิบายข้อความต่าง ๆ จากพระธรรมโรมที่สอดคล้องกับหัวข้อ คุณควรเขียนคำอธิบายของบทสนทนาและส่งให้กับหัวหน้าชั้นเรียน