เมื่อจบบทเรียนนี้ นักศึกษาควรจะสามารถ...

(1) ทราบวันที่เขียนและบริบททางประวัติศาสตร์ที่น่าจะเป็นไปได้ของพระธรรม 1 และ 2 เธสะโลนิกา

(2) สรุปโครงร่างเนื้อหาและวัตถุประสงค์หลักของพระธรรม 1 และ 2 เธสะโลนิกา

(3) ได้รับกำลังใจเพื่อที่จะรักษาความสัตย์ซื่อต่อไป แม้ต้องเผชิญกับการต่อต้านจากคนที่ไม่เชื่อ

(4) สำแดงความเข้าใจที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นเกี่ยวกับหลักคำสอนเรื่องการเสด็จกลับมาของพระคริสต์

(5) ดำเนินชีวิตในปัจจุบันด้วยความตระหนักรู้และใคร่ครวญถึงการเสด็จกลับมาของพระคริสต์

(6) เชื่อมโยงข่าวสารของพระธรรมเหล่านี้เข้ากับความต้องการของโลกในปัจจุบัน

► อ่าน 1 และ 2 เธสะโลนิกา

► ท่องจำ 1 เธสะโลนิกา 5:23-24

คริสตจักรที่เมืองเธสะโลนิกาถือกำเนิดขึ้นในยุคแห่งการข่มเหง บรรดาผู้เชื่อเหล่านี้รู้ซึ้งถึงความหมายของการทนทุกข์เพื่อพระนามของพระคริสต์ พวกเขาได้กลับใจใหม่เมื่อได้เชื่อในความจริงจากการเทศนาของเปาโลที่ว่า “พระเยซูองค์นี้ที่ข้าพเจ้าประกาศกับท่านทั้งหลายคือพระคริสต์” (กิจการ 17:3) พวกเขามีความกล้าหาญและเต็มใจที่จะทนทุกข์เพื่อความเชื่อของตน

เนื่องจากการต่อต้าน เปาโลจึงสามารถใช้เวลาอยู่ในเมืองเธสะโลนิกาได้เพียงช่วงสั้นๆ เท่านั้น ด้วยเหตุนี้ เปาโลจึงไม่สามารถสั่งสอนพวกเขาเกี่ยวกับหลักคำสอนคริสเตียนได้อย่างครบถ้วน หลังจากที่เปาโลเดินทางออกจากเมืองเธสะโลนิกาไปแล้ว ก็เกิดคำถามต่างๆ เกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ ในขณะที่ต้องเผชิญกับการข่มเหง ผู้เชื่อใหม่เหล่านี้มีคำถามเกี่ยวกับความหวังในอนาคตของพวกเขา

เปาโลเขียนจดหมายทั้งสองฉบับนี้เพื่อหนุนใจให้พวกเขารักษาความสัตย์ซื่อต่อไป เปาโลให้ความมั่นใจแก่พวกเขาว่าพระเยซูจะเสด็จกลับมา และพวกเขาควรดำเนินชีวิตในวันนี้โดยมีความหวังในพระสัญญาดังกล่าว

คริสตจักรที่เมืองเธสะโลนิกาได้รับการก่อตั้งขึ้นระหว่างการเดินทางเพื่อการประกาศครั้งสองของเปาโล หลังจากออกจากเมืองฟีลิปปี เปาโลเดินทางผ่านเมืองอัมฟีบุรีและเมืองอปอลโลเนีย ไปยังเมืองเธสะโลนิกา (กิจการ 17:1) ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองฟีลิปปีประมาณ 160 กิโลเมตร[1]

เปาโลสั่งสอนในธรรมศาลาที่เมืองเธสะโลนิกาเป็นเวลาสามวันสะบาโต (กิจการ 17:2) ชาวยิวบางส่วนและชาวกรีกที่เลื่อมใสจำนวนมากได้กลับใจใหม่ (กิจการ 17:4)[2] เมื่อเห็นดังนั้น ชาวยิวกลุ่มที่ไม่เชื่อจึงเริ่มก่อจลาจล โดยเข้าโจมตีบ้านของยาโสน ซึ่งเป็นที่พักของเปาโลและสิลาส (กิจการ 17:5-9)

เนื่องจากอันตรายที่เกิดขึ้น เปาโลและสิลาสจึงลอบออกจากเมืองในเวลากลางคืนและเดินทางไปยังเมืองเบโรอา ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเธสะโลนิกาประมาณ 80 กิโลเมตร[3] (กิจการ 17:10) เมื่อชาวยิวในเมืองเธสะโลนิกาทราบว่าเปาโลอยู่ที่เมืองเบโรอา พวกเขาก็ตามไปก่อกวนที่นั่นด้วย (กิจการ 17:13) เห็นได้ชัดว่าการต่อต้านนั้นมุ่งเป้าไปที่เปาโล เพราะเขาสามารถให้สิลาสและทิโมธีอยู่ต่อที่เมืองเบโรอาได้ ในขณะที่เขาเดินทางต่อไปยังกรุงเอเธนส์ (กิจการ 17:14)

จากกรุงเอเธนส์ เปาโลเดินทางไปทางตะวันตกสู่เมืองโครินธ์และได้ทำพันธกิจที่นั่นเป็นเวลา 18 เดือน ต่อมาสิลาสและทิโมธีได้มาสมทบกับเปาโลที่เมืองโครินธ์ หลังจากนั้นทิโมธีได้ไปเยี่ยมเมืองเธสะโลนิกา และกลับมาหาเปาโลพร้อมกับแจ้งข่าวคราวของคริสตจักรที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่นี้

เปาโลเขียน 1 เธสะโลนิกา เพื่อตอบสนองต่อรายงานจากสิลาสและทิโมธี โดยเขาน่าจะส่งทิโมธีให้นำจดหมายฉบับนี้ไปส่งที่เมืองเธสะโลนิกา และไม่กี่เดือนต่อมา เมื่อได้รับข่าวเพิ่มเติม เขาจึงเขียน 2 เธสะโลนิกา จดหมายทั้งสองฉบับนี้เขียนขึ้นในช่วงที่เปาโลพักอยู่ที่เมืองโครินธ์ประมาณปี ค.ศ. 50-51 ซึ่งถือเป็นจดหมายฝากในยุคแรกๆ ของเขา โดยมีเพียงกาลาเทียเท่านั้นที่เขียนขึ้นก่อนหน้านี้

วัตถุประสงค์ของ 1 เธสะโลนิกา

เมื่อทิโมธีเดินทางมาถึงเมืองโครินธ์ รายงานของเขาเกี่ยวกับคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกาเป็นไปในเชิงบวก โดยพบว่าผู้เชื่อใหม่เหล่านี้ยังคงรักษาความสัตย์ซื่อต่อข่าวประเสริฐอย่างมั่นคง เปาโลจึงเขียนจดหมายเพื่อหนุนใจพวกเขาในความเชื่อ และเพื่อตอบคำถามที่พวกเขามีเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เนื่องจากสมาชิกบางคนในคริสตจักรได้ล่วงลับไปแล้ว และบางคนเกรงว่าผู้ที่ตายไปจะพลาดจากพระสัญญาเรื่องการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ สำหรับผู้ที่กำลังทนทุกข์จากการข่มเหง การคิดว่าความสัตย์ซื่อของตนอาจสูญเปล่านั้นเป็นเรื่องที่น่าท้อใจอย่างยิ่ง เปาโลจึงเขียนเพื่อหนุนใจชาวเธสะโลนิกาให้ยืนหยัดในความสัตย์ซื่อต่อไปแม้จะเผชิญกับการต่อต้าน และให้ความมั่นใจแก่พวกเขาว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมาเพื่อรับทั้งผู้ที่ตายในความเชื่อและผู้ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในเวลานั้นเมื่อพระองค์เสด็จมา

หัวข้อหลักของ 1 เธสะโลนิกา

► ความคิดเรื่องการเสด็จมาครั้งที่สอง นำมาซึ่งความกลัวหรือความหวัง? และหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาครั้งที่สองนี้ส่งผลต่อชีวิตประจำวันของคุณอย่างไร?

จดหมายฉบับนี้เขียนขึ้นไม่นานหลังจากเปาโลทำพันธกิจที่เมืองเธสะโลนิกา จึงมีความเป็นส่วนตัวและเต็มไปด้วยความรู้สึกอย่างมาก แม้ว่าเปาโลจะไม่ได้ระบุชื่อบุคคลเป็นรายคน แต่เขาก็ได้ใส่รายละเอียดเกี่ยวกับพันธกิจของเขาที่เมืองเธสะโลนิกาไว้ด้วย เขาเขียนถึงบรรดาผู้เชื่อที่กลับใจใหม่ผ่านพันธกิจของเขาเอง จดหมายของเขาจึงแสดงให้เห็นถึงความเมตตาอันลึกซึ้งที่เขามีต่อลูกๆ ในความเชื่อ

การหนุนใจเมื่อเผชิญกับการต่อต้าน

ในขณะที่เทศนาอยู่ในเมืองเธสะโลนิกา เปาโลได้เตือนคริสตจักรให้เตรียมพร้อมรับการข่มเหง (1 เธสะโลนิกา 3:3-4) และในตอนนี้ เปาโลเขียนเพื่อหนุนใจพวกเขาที่กำลังเผชิญกับการข่มเหงโดย...

• ให้ความมั่นใจเรื่องการอธิษฐานเผื่อของเขา (1 เธสะโลนิกา 1:2, 1 เธสะโลนิกา 3:9-13) เปาโลต้องการให้พวกเขารู้ว่าเปาโลไม่ได้ลืมพวกเขา เขายังคงอธิษฐานเผื่อพวกเขาอย่างต่อเนื่องในขณะที่พวกเขาเผชิญกับการต่อต้าน

• เตือนสติพวกเขาด้วยตัวอย่างความสัตย์ซื่อของเปาโลเองท่ามกลางความทนทุกข์ (1 เธสะโลนิกา 2:1-2) เปาโลชี้ให้เห็นถึงผลที่เกิดจากความเต็มใจยืนหยัดของเขา นั่นคือการกลับใจใหม่ของชาวเธสะโลนิกา พันธกิจของเขาที่เมืองเธสะโลนิกานั้นมีราคาที่ต้องจ่ายเป็นการส่วนตัว ทั้งการถูกข่มเหงจากศัตรูและความจำเป็นที่ต้องตรากตรำทำงานด้วยมือเพื่อเลี้ยงชีพตนเอง (กิจการ 17; 1 เธสะโลนิกา 2:2, 9, 16) อย่างไรก็ตาม บำเหน็จที่ได้รับนั้นคุ้มค่ากับสิ่งที่เสียไป ผู้เชื่อใหม่เหล่านี้คือศักดิ์ศรีและความชื่นชมยินดีของเขา (1 เธสะโลนิกา 2:20) สิ่งนี้ควรหนุนใจชาวเธสะโลนิกาให้รู้ว่าความทุกข์ยากของพวกเขาก็จะนำมาซึ่งบำเหน็จของพระเจ้าเช่นกัน

• ขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความสัตย์ซื่อของพวกเขา (1 เธสะโลนิกา 1:6-10, 1 เธสะโลนิกา 3:6-10) เปาโลได้รับกำลังใจจากรายงานที่ได้รับ และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ตอบกลับเป็นการหนุนใจชาวเธสะโลนิกา การกลับใจใหม่และความสัตย์ซื่อของพวกเขาท่ามกลางการทนทุกข์ได้กลายเป็นคำพยานแก่ผู้เชื่อทุกคนในมาซิโดเนียและแคว้นอาคายา (1 เธสะโลนิกา 1:7)

การเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์

เปาโลถูกบีบให้ต้องออกจากเมืองเธสะโลนิกาก่อนที่เขาจะสอนเสร็จ ด้วยเหตุนี้ ผู้เชื่อใหม่จึงยังไม่ได้รับคำสอนอย่างครบถ้วนเกี่ยวกับการตายของผู้เชื่อ เปาโลจึงเขียนเพื่อสอนเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์และวาระสุดท้าย (1 เธสะโลนิกา 4:13-5:11)

พระสัญญาเรื่องการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์เป็นกำลังใจให้แก่ชาวเธสะโลนิกา แต่ตอนนี้พวกเขากำลังเผชิญกับปัญหาที่น่าหนักใจ เนื่องจากมีสมาชิกบางคนได้ตายไปก่อนที่จะได้เห็นความสำเร็จของพระสัญญานี้ เปาโลให้ความมั่นใจแก่พวกเขาว่า แม้แต่ผู้ที่ตายไปแล้วก็จะได้เห็นการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า (1 เธสะโลนิกา 4:13-16)

แทนที่จะโศกเศร้าเหมือนคนที่ไม่มีความหวัง ผู้ติดตามพระคริสต์ต้องระลึกว่าเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าเสด็จลงมาจากสวรรค์ด้วยเสียงกึกก้อง คนทั้งปวงที่ตายในพระคริสต์จะเป็นขึ้นมาก่อน ส่วนคนที่เป็นอยู่และยังเหลืออยู่จะถูกรับขึ้นไปพร้อมกับพวกเขา และเราทั้งหลายจะอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นนิตย์ (1 เธสะโลนิกา 4:16-17)

ชาวเธสะโลนิกาต้องการรายละเอียดเกี่ยวกับกำหนดเวลาของการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ เปาโลบอกพวกเขาว่าไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเขียนถึงเรื่องนั้น เปาโลเตือนสติพวกเขาถึงสิ่งที่เขารู้อยู่แล้วว่า พระคริสต์จะเสด็จกลับมาในเวลาที่ไม่มีใครคาดคิด (1 เธสะโลนิกา 5:1-2)

เมื่อวันขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงเหมือนขโมยที่มาในเวลากลางคืน ความพินาศจะมาถึงบรรดาลูกของกลางคืน แต่สำหรับลูกของความสว่าง วันขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะเป็นวันแห่งความรอดโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา (1 เธสะโลนิกา 5:2-5, 9)สำหรับผู้เชื่อ การเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์คือข่าวสารแห่งการหนุนใจ ไม่ใช่ความกลัว ชาวเธสะโลนิกาควรเผชิญกับอนาคตด้วยความมั่นใจเพราะความเชื่อในพระคริสต์

การดำเนินชีวิตในวันนี้เพื่อเตรียมพร้อมรับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์

คำสอนของเปาโลมักจะมุ่งเน้นไปที่การนำไปใช้ในภาคปฏิบัติเสมอ สิ่งนี้เองที่เป็นตัวนำทางคำสอนของเขาในเรื่อง อวสานวิทยา (หมายถึง หลักคำสอนหรือการศึกษาเรื่องวาระสุดท้าย) เปาโลไม่ได้สนใจการคาดเดาอย่างไร้สาระเกี่ยวกับวันที่ของการเสด็จกลับมาของพระคริสต์

หลังจากที่แสดงให้เห็นว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมาเพื่อรับทั้งผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่และผู้ที่ตายไปแล้ว เปาโลได้กล่าวถึงความสำคัญของการดำเนินชีวิตในวันนี้เพื่อเตรียมพร้อมรับการเสด็จมาของพระคริสต์ (1 เธสะโลนิกา 4:1-12 และ 1 เธสะโลนิกา 5:1-24) เปาโลเรียกร้องให้ผู้อ่านดำเนินชีวิตในฐานะลูกของความสว่าง ไม่ใช่ลูกของความมืด เขาให้คำแนะนำที่เจาะจงเพื่อเตรียมเราในวันนี้ให้พร้อมสำหรับการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ที่จะเกิดขึ้นในวันหน้า

• ดำเนินชีวิตอย่างรอบคอบต่อไปในทางที่พระเจ้าพอพระทัย (1 เธสะโลนิกา 4:1-2)

• ดำเนินชีวิตด้วยความบริสุทธิ์ทางเพศ (1 เธสะโลนิกา 4:3-8)

• ทวีความรักฉันพี่น้องให้มากยิ่งขึ้นต่อไป (1 เธสะโลนิกา 4:9-10)

• สนใจการงานของตนเอง (1 เธสะโลนิกา 4:11)

• ทำงานเพื่อเลี้ยงชีพตนเอง เพื่อหลีกเลี่ยงความน่าอับอายในสายตาของคนที่ไม่เชื่อ (1 เธสะโลนิกา 4:11-12)

• จงเฝ้าระวังและตั้งสติให้ดี (1 เธสะโลนิกา 5:6-8)

• หนุนใจและเสริมสร้างกันและกันในเรื่องการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า (1 เธสะโลนิกา 5:9-11)

• ให้เกียรติผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบในการปกครองคริสตจักร (1 เธสะโลนิกา 5:12-13)

• รักษาความสงบสุขท่ามกลางผู้เชื่อด้วยกัน (1 เธสะโลนิกา 5:13).

• ตักเตือนผู้ที่ไม่ได้ดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ได้แก่ คนที่เกียจคร้าน คนที่ขาดความกล้าหาญ และคนที่อ่อนกำลัง (1 เธสะโลนิกา 5:14)

• ทำดี ทั้งต่อผู้เชื่อด้วยกันและต่อผู้คนในโลกรอบข้าง (1 เธสะโลนิกา 5:15)

• ดำเนินชีวิตด้วยความชื่นชมยินดี (1 เธสะโลนิกา 5:16)

• ดำเนินชีวิตด้วยการอธิษฐานอย่างสม่ำเสมอ (1 เธสะโลนิกา 5:17)

• ดำเนินชีวิตด้วยการขอบพระคุณ (1 เธสะโลนิกา 5:18)

• อย่าขัดขวางพระวิญญาณบริสุทธิ์ (1 เธสะโลนิกา 5:19)

• อย่าปฏิเสธถ้อยคำที่กล่าวในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า แต่จงพิสูจน์ทุกคำสอนและยึดมั่นในสิ่งที่ดียิ่ง (1 เธสะโลนิกา 5:20-21).

• เว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกอย่าง (1 เธสะโลนิกา 5:22)

เปาโลทำมากกว่าเพียงแค่ให้คำแนะนำ เขาอธิษฐานเผื่อผู้เชื่อใหม่เหล่านี้ ซึ่งเขารู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกันอย่างมาก คำอธิษฐานสองบทใน 1 เธสะโลนิกา เกี่ยวข้องกับความห่วงใยของเขาที่อยากให้พวกเขาดำเนินชีวิตอย่างรอบคอบเมื่อคำนึงถึงการเสด็จมาของพระคริสต์ ใน 1 เธสะโลนิกา 3:11-13 เปาโลอธิษฐานขอให้ผู้เชื่อเหล่านี้เจริญขึ้นในความรักและความบริสุทธิ์ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จมาของพระเยซู

จากนั้นใน 1 เธสะโลนิกา 5:23 เปาโลอธิษฐานขอให้พระเจ้าผู้ทำให้ผู้เชื่อเหล่านี้คืนดีกับพระองค์แล้วนั้น จะชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ครบถ้วน ทั้งวิญญาณ จิตใจ และร่างกาย และรักษาพวกเขาไว้ให้ปราศจากตำหนิ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ ในการหนุนใจครั้งสุดท้าย เปาโลให้ความมั่นใจแก่ผู้อ่านว่า การชำระให้บริสุทธิ์นี้เป็นการงานของพระเจ้า (1 เธสะโลนิกา 5:24) พระเจ้าผู้ที่เรียกผู้เชื่อสู่ความบริสุทธิ์ ก็เป็นผู้ที่ทำให้เราบริสุทธิ์และรักษาเราไว้ให้บริสุทธิ์

วัตถุประสงค์ของ 2 เธสะโลนิกา

หลังจากส่งจดหมาย 1 เธสะโลนิกา ไปได้ไม่นาน เปาโลได้รับทราบว่ามีคำถามเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สอง ในจดหมาย 2 เธสะโลนิกา เปาโลจึงตอบคำถามเหล่านี้และหนุนใจชาวเธสะโลนิกาอีกครั้งให้รักษาความสัตย์ซื่อเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ พระธรรม 2 เธสะโลนิกา ช่วยขยายความคำสอนของเปาโลใน 1 เธสะโลนิกา ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเปาโลได้ชี้แจงเรื่องความสับสนเกี่ยวกับวาระที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จกลับมา รวมถึงแก้ไขพฤติกรรมที่ไม่ถูกต้องท่ามกลางบรรดาผู้เชื่อ

หัวข้อหลักของ 2 เธสะโลนิกา

ความเข้าใจเกี่ยวกับวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า (2 เธสะโลนิกา 1-2)

ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลสอนว่าเราไม่จำเป็นต้องสิ้นหวังกับการตายของผู้เชื่อ เพราะพระคริสต์จะเสด็จกลับมาเพื่อรับทั้งผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่และผู้ที่ตายไปแล้ว หลังจากคำทักทายสั้นๆ และการขอบพระคุณพระเจ้าสำหรับความเชื่อและความรักที่เจริญขึ้นของพวกเขาแล้ว 2 เธสะโลนิกา ได้ให้คำสอนเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ โดยเปาโลเขียนว่าการเสด็จมาครั้งที่สองจะนำไปสู่เวลาแห่งการพิพากษาและการพินาศนิรันดร์ (2 เธสะโลนิกา 1:9) อย่างไรก็ตาม ผู้เชื่อไม่จำเป็นต้องกลัว เพราะวันแห่งการพิพากษานั้นจะเป็นวันที่พระคริสต์ได้รับเกียรติจากบรรดาธรรมิกชนของพระองค์ด้วย (2 เธสะโลนิกา 1:10)

ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลตอบโต้ความคิดที่ผิดว่าผู้เชื่อที่ตายไปแล้วจะพลาดการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ แต่ใน 2 เธสะโลนิกา เขาตอบโต้ความคิดที่ผิดว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าได้เสด็จกลับมาแล้ว กล่าวคือ ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลสอนว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมา ส่วนใน 2 เธสะโลนิกา เปาโลสอนว่าพระคริสต์ยังไม่ได้เสด็จกลับมา

มีใครบางคนรายงานความเท็จว่าวันขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้มาถึงแล้ว เปาโลไม่ทราบแหล่งที่มาของคำสอนนี้ ซึ่งอาจมาจากใครบางคนที่อ้างของประทานการเผยพระวจนะ (“วิญญาณ”) หรือจากการเทศนา หรือจดหมายปลอมที่อ้างว่าเขียนโดยเปาโล (2 เธสะโลนิกา 2:2) ไม่ว่าแหล่งที่มาจะเป็นอย่างไร เปาโลให้ความมั่นใจแก่ผู้อ่านว่า "วันนั้น" ยังมาไม่ถึง เพราะต้องมีเหตุการณ์สองอย่างเกิดขึ้นก่อนวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า นั่นคือ การกบฏ และการเปิดเผยตัวคนนอกกฎหมาย (2 เธสะโลนิกา 2:3-4) ซึ่งเหตุการณ์เหล่านี้ยังไม่เกิดขึ้น เปาโลยืนยันกับพวกเขาว่าการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ยังเป็นเรื่องในอนาคต และเปาโลแสดงความประหลาดใจที่พวกเขาลืมคำสอนก่อนหน้านี้ของเขาในเรื่องนี้ (2 เธสะโลนิกา 2:5)

การดำเนินชีวิตที่พร้อมสำหรับวันขององค์พระผู้เป็นเจ้า (2 เธสะโลนิกา 3)

เช่นเดียวกับใน 1 เธสะโลนิกา ความห่วงใยหลักของเปาโลใน 2 เธสะโลนิกา คือการที่บรรดาผู้เชื่อดำเนินชีวิตในวันนี้อย่างไรเมื่อคำนึงถึงการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ในอนาคต ใน 1 เธสะโลนิกา เปาโลสอนว่า “เนื่องจากพระคริสต์กำลังจะเสด็จมา จงดำเนินชีวิตเช่นนี้….” ใน 2 เธสะโลนิกา เปาโลสอนว่า “เนื่องจากพระคริสต์ยังไม่ได้เสด็จมา จงดำเนินชีวิตเช่นนี้ต่อไป….”

ในขณะที่ชาวเธสะโลนิการอคอยการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ พวกเขาควร...

• ยืนหยัดมั่นคงในสิ่งที่พวกเขาได้รับการสั่งสอนมา (2 เธสะโลนิกา 2:15)

• หลีกเลี่ยงความเกียจคร้าน (2 เธสะโลนิกา 3:6-12)

• หลีกเลี่ยงการเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการงานของผู้อื่น (2 เธสะโลนิกา 3:11-12)[1]

• ทำดีต่อไปอย่าท้อถอย (2 เธสะโลนิกา 3:13)

• ตักเตือนผู้ที่ดื้อรั้นไม่ยอมปฏิบัติตามคำแนะนำของเปาโล (2 เธสะโลนิกา 3:14-15)

[1]ในปัจจุบันมีความสนใจอย่างมากในเรื่องของอวสานวิทยา และการเสด็จกลับมาของพระเยซู ครูสอนเรื่องคำเผยพระวจนะพยายามที่จะพยากรณ์ถึงกำหนดเวลาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จกลับมา หนังสือที่เรียกกันว่า "รหัสลับพระคัมภีร์" พยายามที่จะเปิดเผยความจริงที่เป็นความลับในพระคัมภีร์ นักเขียนคริสเตียนตีพิมพ์นิยายยอดนิยมที่อิงตามสิ่งที่พวกเขาจินตนาการว่าจะเกิดขึ้นหลังจากพระเยซูเสด็จกลับมา

ทว่าพระธรรม 1 และ 2 เธสะโลนิกา แสดงให้เห็นถึงจุดเน้นที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง จดหมายฝากเหล่านี้สำแดงให้เห็นว่า เราควรใส่ใจเรื่องการดำเนินชีวิตอย่างสัตย์ซื่อจนกว่าพระคริสต์จะเสด็จกลับมา มากกว่าเรื่องการพยายามเปิดเผยรายละเอียดที่ซ่อนอยู่เกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระองค์ เปาโลไม่เสียเวลาไปกับการถกเถียงเรื่องกำหนดเวลาของการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์เลย แต่ข่าวสารของเขาคือสิ่งนี้ว่า พระคริสต์จะเสด็จกลับมา จงมั่นใจว่าคุณดำเนินชีวิตในแบบที่คุณอยากให้พระองค์มาพบเมื่อพระองค์เสด็จกลับมา นี่ควรเป็นข่าวสารที่เราเน้นย้ำเมื่อเราเทศนาเรื่องการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า

ในปี 1998 ลัทธิหนึ่งในไต้หวันทำนายว่าพระเยซูจะเสด็จกลับมาในวันที่ 31 มีนาคม คริสเตียนบางคนถึงกับขายบ้านและลาออกจากงาน พวกเขารวมตัวกันบนภูเขาเพื่อรอคอยการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ หนังสือพิมพ์ในไต้หวันได้ตีพิมพ์รายงานเกี่ยวกับกลุ่มนี้และคำสอนของพวกเขา เมื่อพระเยซูไม่ได้เสด็จกลับมาตามเวลาที่คาดไว้ คริสตจักรต่างๆ จึงถูกเพื่อนบ้านที่ไม่เชื่อเยาะเย้ย

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่การทำนายที่ผิดพลาดเกี่ยวกับการเสด็จกลับมาของพระเยซูได้นำความอับอายมาสู่คริสตจักร ในอเมริกา หนังสือที่ทำนายการเสด็จกลับมาของพระเยซูในปี 1988 ขายได้เกือบ 5 ล้านเล่ม สถานีวิทยุและโทรทัศน์ทางศาสนาบางแห่งถึงกับออกอากาศคำแนะนำพิเศษเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่ผู้เชื่อถูกรับขึ้นไป

เมื่อไม่นานมานี้ Harold Camping ได้ทำนายถึงเหตุการณ์ที่ผู้เชื่อถูกรับขึ้นไปในปี 2011 ซึ่งคำทำนายนั้นก็พิสูจน์แล้วว่าไม่เป็นความจริง และอีกครั้งที่คนที่ไม่เชื่อได้เยาะเย้ยคริสเตียนที่เชื่อในคำทำนายนี้

ผู้คนยังคงพยายามทำนายเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่ผู้เชื่อถูกรับขึ้นไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า และคำทำนายเหล่านั้นก็พิสูจน์แล้วว่าผิดพลาดเสมอมา พระเยซูเองได้เตือนไม่ให้พยายามกำหนดวันเวลาที่พระองค์จะเสด็จกลับมา (มัทธิว 24:36) แทนที่จะพยายามทำนายเหตุการณ์ เราควรขะมักเขม้นทำงานของเจ้านายของเรา เช่นเดียวกับบรรดาผู้เชื่อในเมืองเธสะโลนิกา เราควรทุ่มเทตนเองให้กับการดำเนินชีวิตในทางที่ทำให้เราพร้อมรับการเสด็จกลับมาของพระเยซูคริสต์ได้ทุกขณะ

(1) เลือกงานมอบหมายต่อไปนี้มาหนึ่งอย่าง

• หลังจากอ่าน 1 และ 2 เธสะโลนิกา แล้ว ให้เขียนเรียงความความยาวหนึ่งหน้าในหัวข้อ “การดำเนินชีวิตในวันนี้เพื่อเตรียมพร้อมรับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์” โดยควรเป็นเรียงความเชิงปฏิบัติที่แสดงให้เห็นว่าการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ส่งผลต่อชีวิตของเราในวันนี้อย่างไร

• เตรียมคำเทศนาหรือบทเรียนจากพระคัมภีร์ เรื่องการเสด็จมาครั้งที่สองด้วยหลักการพื้นฐานของ 1 และ 2 เธสะโลนิกา ส่งเป็นงานเขียน (5-6 หน้า) หรือส่งเป็นเสียงบันทึกการเทศนาหรือการสอนของคุณก็ได้

(2) เมื่อเริ่มต้นบทเรียนครั้งหน้า ขอให้ทำแบบทดสอบของบทเรียนนี้ เตรียมพร้อมด้วยการศึกษาคำถามในแบบทดสอบให้ละเอียด

(1) เหตุใดชาวเธสะโลนิกาจึงรู้ซึ้งถึงความหมายของการทนทุกข์เพื่อพระนามของพระคริสต์?

(2) บอกการหนุนใจสามประการที่เปาโลหนุนใจคริสตจักรที่เมืองเธสะโลนิกาซึ่งกำลังเผชิญกับการข่มเหง

(3) ชาวเธสะโลนิการู้เรื่องอะไรแล้วเกี่ยวกับเวลาที่พระคริสต์จะเสด็จกลับมา?

(4) ใครคือผู้ที่ทำให้ผู้เชื่อบริสุทธิ์และรักษาไว้ให้บริสุทธิ์?

(5) หากข่าวสารพื้นฐานของ 1 เธสะโลนิกา คือ “พระคริสต์จะเสด็จกลับมา” อะไรคือข่าวสารพื้นฐานของ 2 เธสะโลนิกา?

(6) เมื่อเราเทศนาเรื่องการเสด็จกลับมาขององค์พระผู้เป็นเจ้า ข่าวสารใดที่เราควรเน้นย้ำ?

(7) เขียน 1 เธสะโลนิกา 5:23-24 จากการท่องจำ