เมื่อจบบทเรียน นักศึกษาควรบรรลุวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้

(1) เข้าใจว่าการแต่งงานควรสะท้อนถึงความสัมพันธ์ในตรีเอกานุภาพ

(2) ยอมรับมุมมองของพระเจ้าเกี่ยวกับการมีลูก

(3) เข้าใจว่าการล้มลงในบาปมีผลกระทบต่อการแต่งงานและความสัมพันธ์ในครอบครัว

(4) เห็นคุณค่าวัตถุประสงค์แห่งการทรงไถ่ของพระเจ้าที่สำเร็จได้แม้มีข้อบกพร่องของมนุษย์

(5) ตระหนักว่าการเชื่อฟังแผนการของพระเจ้าสามารถช่วยครอบครัวใด ๆ ให้เป็นครอบครัวที่รับการไถ่

ในวิชานี้ เราจะเรียนรู้เกี่ยวกับครอบครัวส่วนใหญ่ที่ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันในที่อาศัยแห่งเดียว ผู้คนจำนวนมากที่รวมกลุ่มกันที่มาอาศัยอยู่ในบ้านหลังหนึ่งร่วมกันและถูกเรียกว่าเป็นครอบครัว มีครอบครัวที่มีพ่อแม่หนึ่งคู่ ครอบครัวที่แบ่งแยกเพราะการหย่าร้าง ครอบครัวที่มารวมกันโดยการแต่งงานครั้งที่สอง ครอบครัวที่มีลูกบุญธรรม ครอบครัวที่มีคนหลายวัย และครอบครัวที่รับดูแลเด็กหรือผู้ใหญ่เพิ่มเข้ามาเป็นการชั่วคราว

พวกเราแต่ละคนมีแนวคิดทางปัญญาว่าครอบครัวหมายถึงอะไร การพูดคุยร่วมกันเกี่ยวกับครอบครัวสร้างอารมณ์ที่แตกต่างกันในตัวเรา ขึ้นอยู่กับประสบการณ์ส่วนตัวของเรา

ชีวิตวัยเด็กส่งผลกระทบต่อเราอย่างไร

คุณอาจมีความทรงจำที่ดีมากในวัยเด็ก หรือคุณอาจมีปัญหาเกี่ยวกับความโกรธเพราะประสบการณ์ในวัยเด็ก สมาชิกในครอบครัวของคุณอาจช่วยเหลือและให้กำลังใจกันเสมอ หรือพวกเขาอาจหลีกเลี่ยงที่จะเจอกันและเมื่อเจอกันก็มีแต่ขัดแย้งกัน คุณอาจรู้สึกว่าครอบครัวของคุณมีรากฐานที่ดีและเป็นผลดีต่อชีวิตของคุณ หรือบ้านของคุณเป็นเหมือนคุก แวดล้อมไปด้วยความเจ็บปวดที่คุณอยากจะหนีมันไปให้พ้น เมื่อคุณมองดูครอบครัวอื่น ๆ ที่ดูเหมือนดีกว่าครอบครัวของคุณ คุณรู้สึกว่าครอบครัวของคุณทำให้คุณผิดหวังมาก

ความเข้าใจเกี่ยวกับครอบครัวของเราเองเป็นสิ่งสำคัญเพราะมีอิทธิพลต่อความเข้าใจชีวิตและเข้าใจเกี่ยวกับผู้ที่พระเจ้าเป็น พระคัมภีร์พูดถึงพระเจ้าว่าเป็นพ่อของคนของพระองค์ ความสัมพันธ์ของเรากับพ่อแม่ของเรา โดยเฉพาะกับพ่อ จะหล่อหลอมความนึกคิดของเราเกี่ยวกับพระบิดาในสวรรค์ ถ้าหากพ่อที่เป็นมนุษย์ของเราไม่ค่อยอยู่บ้าน ใช้ความรุนแรง เมินเฉย ควบคุมบงการ เฉื่อยชา หรือสร้างความเจ็บปวดในทางใดทางหนึ่ง ความนึกคิดของเราเกี่ยวกับพระเจ้าในฐานะพระบิดาจะถูกทำลายไป จนกว่าเราจะมีความคุ้นเคยกับพระเจ้าผ่านทางพระวจนะของพระองค์ ผ่านชีวิตของพระเยซู และผ่านการเดินไปกับพระองค์ในชีวิตส่วนตัว เราจะพบว่ามันยากที่จะมองเห็นพระองค์ในฐานะพ่อที่ดี แท้จริงแล้วพระองค์เป็นพ่อที่ดีที่คอยปกป้องและจัดเตรียมสำหรับลูกของพระองค์อย่างดี พระองค์รับฟังและพูดคุยกับลูกของพระองค์ คอยแนะนำ และมีความสุขเมื่อพวกเขามีความเป็นอยู่ที่ดี พระเจ้าสามารถช่วยเราให้ปรับเปลี่ยนความเข้าใจใหม่เกี่ยวกับพระองค์เมื่อเรารู้จักพระองค์[1]

ความแตกต่างฝ่ายวิญญาณส่งผลกระทบต่อเราอย่าไร

พวกเราบางคนถูกครอบครัวปฏิเสธเพราะเราติดตามพระคริสต์ พระเยซูตรัสว่าเราคาดหวังได้เลยว่าจะมีการข่มเหงจากครอบครัวที่ไม่เชื่อพระเจ้าเหตุเพราะเราอุทิศตัวต่อพระองค์ ผู้เชื่อในหลายที่ถูกทรยศหักหลัง ถูกทำให้อับอายขายหน้า ถูกละเลยไม่ใส่ใจ ถูกทำร้าย หรือถูกฆ่าโดยคนในครอบครัวของเขาเองที่ปฏิเสธพระคริสต์

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน มัทธิว 10:21-22, 28, 32-39 หลังจากอ่านข้อพระคัมภีร์เหล่านี้แล้ว ขอให้อภิปรายร่วมกันเกี่ยวกับคำถามต่อไปนี้

• จากเนื้อหาในพระคัมภีร์ตอนนี้ ผู้เชื่อควรคาดหวังอะไรบ้าง?

• ในเนื้อหานี้มีพระสัญญาอะไรที่ให้ไว้บ้าง?

• ผู้เชื่อควรคิดอย่างไรเกี่ยวกับการข่มเหง?

เราบางคนอาจไม่เคยเจอกับการข่มเหงจากครอบครัวแต่ยังคงเจอกับปัญหาความสัมพันธ์เนื่องจากความเชื่อของเรา บางทีความสัมพันธ์ในครอบครัวของเราอาจตึงเครียด ห่างเหิน หรือมีความจำกัด เพราะในฐานะผู้เชื่อ ชีวิตของเราแตกต่างจากชีวิตของสมาชิกในครอบครัวมาก เราอาจถูกเข้าใจผิดหรือไม่ได้รับความเคารพนับถือ ญาติ ๆ อาจพยายามขัดขวางพันธกิจของเรา แม้แต่พระเยซูเองก็ประสบกับปัญหาความยากลำบากเหล่านี้ (มาระโก 3:21, ยอห์น 7:3, 5) ดังนั้นเราจึงไม่ต้องประหลาดใจถ้าหากเราประสบด้วยเช่นกัน

ในเพียงไม่กี่นาที คุณจะแนะนำตัวเองกับเพื่อนร่วมชั้น แต่คุณจะไม่เพียงบอกชื่อของตัวเอง แต่แบ่งปันเกี่ยวกับตัวคุณในสภาพแวดล้อมของครอบครัวของคุณว่าเป็นแบบไหน

อันดับแรก ขอให้คิดถึงบทบาทของคุณในครอบครัวของคุณ เช่น ลูกชายหรือลูกสาว สามีหรือภรรยา พ่อหรือแม่ ลุงหรือป้า ปู่ย่าหรือตายาย มีบทบาทอื่นอีกไหมที่คุณคิดได้? คุณอาจมีหลายบทบาทในครอบครัว

มีบทบาทหรือตำแหน่งอื่นอะไรอีกในครอบครัว? คุณเป็นพี่ใหญ่สุดหรือเป็นน้องเล็กสุด? เป็นคนหาเงินไหม? เป็นคนที่คอยดูแลครอบครัวหรือเปล่า? เป็นคนดูแลผู้สูงอายุหรือคนพิการไหม? ขอให้คิดถึงบทบาทและความรับผิดชอบอื่น ๆ ที่คุณมีในครอบครัว

► แนะนำตัวเองให้กับเพื่อนร่วมชั้น บอกตำแหน่งและบทบาทต่าง ๆ ของคุณที่มีในครอบครัว

► ตอนนี้ขอให้ใช้เวลาสักครู่คิดถึงตำแหน่งและบทบาทของคุณที่มีอิทธิพลต่อ (1) มุมมองของคุณเกี่ยวกับตัวเองและ (2) มุมมองของคุณต่อคนอื่นในครอบครัวของคุณ

ถึงแม้ว่าคุณจะรู้สึกเกี่ยวกับสมาชิกในครอบครัวใกล้ชิดหรือครอบครัวขยายขอบคุณอย่างไร แต่พวกเขาก็เป็นครอบครัวของคุณ บางทีครอบครัวของคุณอาจแตกสลาย มีรอยบาดแผลและความเจ็บปวด หรือบางทีผู้คนอาจอิจฉาครอบครัวของคุณเพราะดูสมบูรณ์แบบ คุณมีชีวิตแต่งงานที่ดี มีลูกฉลาดและสุขภาพดี และบ้านก็เต็มไปด้วยความรัก สันติสุข และเสียงหัวเราะ

ไม่ว่าครอบครัวของคุณจะเข้มแข็งหรืออ่อนแอ พระเจ้าสนใจที่จะมีส่วนร่วมในครอบครัวของคุณ พระองค์มีแผนการสำหรับครอบครัวของคุณ

► เขียนชื่อสมาชิกในครอบครัวของคุณ (อย่างน้อยสี่ชนรุ่นของครอบครัว) ยกตัวอย่างเช่น ชื่อของปู่ย่า (ชนรุ่นที่ 1) ชื่อของพ่อแม่ (ชนรุ่นที่ 2) ชื่อของคุณและพี่น้องของคุณ (ชนรุ่นที่ 3) ชื่อของลูกของคุณหรือหลานชายหลานสาว (ชนรุ่นที่ 4)

วาดรูปดาวดวงหนึ่งที่ด้านข้างชื่อของคนที่คุณใกล้ชิดและมีความสัมพันธ์ที่ดี วาดรูปสามเหลี่ยมตรงด้านข้างชื่อของคนที่คุณมีความสัมพันธ์ที่จำกัด และวาดสี่รอบรอบ ๆ ชื่อของคนที่คุณไม่ติดต่อสื่อสารเลยไม่ว่าเวลาไหน

มีใครไหมที่คุณถือว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว ทั้งที่จริง ๆ แล้วพวกเขาไม่ได้เกี่ยวข้องกับคุณเลย เช่น คนที่เข้าร่วมการสังสรรค์ในครอบครัวและงานเฉลิมฉลองทั้งหมดราวกับว่าพวกเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน? เขียนชื่อและวงกลมชื่อของพวกเขา?

► เปิดพระคัมภีร์ไปที่ปฐมกาลเอาไว้ในขณะที่เราศึกษาเรื่องของอาดัมกับเอวา และอับราฮัมกับซาราห์

งานแต่งงานครั้งแรก

อาดัมกับเอวาเป็นครอบครัวมนุษย์ครอบครัวแรก คือมีสามีหนึ่งคนและภรรยาหนึ่งคน ผู้ชายหนึ่งคนและผู้หญิงหนึ่งคนที่แต่งงานกัน ในงานแต่งงานครั้งแรก อาดัมกล่าวว่า “นี่แหละ กระดูกจากกระดูกของเรา เนื้อจากเนื้อของเรา จะเรียกคนนี้ว่าหญิง เพราะคนนี้ออกมาจากชาย” (ปฐมกาล 2:23)

ข้อถัดมาให้ความหมายการแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์ว่า “เพราะเหตุนั้นผู้ชายจะละจากบิดามารดาของเขาไปผูกพันอยู่กับภรรยา และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน” (ปฐมกาล 2:24) วลีเดียวกันนี้ถูกกล่าวซ้ำในพันธสัญญาใหม่ใน มัทธิว 19:5 และเอเฟซัส 5:31 ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของชายและหญิงคือคำมั่นสัญญาที่ไม่มีเงื่อนไข เป็นคำสัญญาต่อพระเจ้าและมนุษย์ที่จะคงอยู่ชั่วชีวิต

การแต่งงานเป็นสิ่งมหัศจรรย์สามประการคือ เป็นปาฏิหาริย์ในทางชีวภาพที่คนสองคนกลายเป็นเนื้อเดียวกัน เป็นความมหัศจรรย์ทางสังคมที่ทำให้สองครอบครัวได้รับการต่อกิ่งเข้าด้วยกัน เป็นการอัศจรรย์ในทางจิตวิญญาณที่ความสัมพันธ์ในการแต่งงานเป็นภาพของความเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างพระคริสต์กับเจ้าสาวของพระองค์คือคริสตจักร[1]

การแต่งงานสะท้อนความสัมพันธ์ในตรีเอกานุภาพ

[2]การแต่งงานถูกออกแบบมาเพื่อสะท้อนพระลักษณะของพระเจ้าและความสัมพันธ์ของพระองค์ พระเจ้าพระบิดา พระเจ้าพระบุตร และพระเจ้าพระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ดำรงอยู่มาตั้งแต่อดีตจนปัจจุบัน และจะดำรงอยู่ตลอดไปในความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน แต่ละพระภาคต่างมีบทบาทที่เจาะจงของพระองค์ แต่ทุกพระภาคของตรีเอกานุภาพเป็นหนึ่งเดียวอย่างถาวรและไม่สามารถแบ่งแยกได้ ในความสัมพันธ์ระหว่างพระภาคในตรีเอกานุภาพ เราเห็นความเป็นหนึ่งเดียวกัน ความสนิทสนม ความสัตย์ซื่อ และความรักมั่นคง การแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์ได้รับการวางแบบแผนตามอย่างความสัมพันธ์อันอัศจรรย์นี้ แผนการของพระเจ้าเพื่อให้สามีแต่ละคนและภรรยาแต่ละคนมีความรักที่บริสุทธิ์และอุทิศตัวต่อกันไปตลอดชีวิต

ความสัมพันธ์ในการแต่งงานของมนุษย์ควรสะท้อนความสัมพันธ์ภายในตรีเอกานุภาพด้วยวิธีต่อไปนี้

1. การแต่งงานเป็นพันธสัญญาแบบไม่มีเงื่อนไขและเป็นข้อผูกมัดต่ออีกฝ่ายหนึ่ง

2. การแต่งงานเป็นความสัมพันธ์ของความรักที่ยอมสละตัวเอง

3. การแต่งงานเป็นความสัมพันธ์ที่เกิดผล

คำสั่งแรก

ช่วงการแต่งงานครั้งแรกที่พระเจ้าเป็นผู้จัดงานเอง

พระเจ้าทรงอวยพรพวกเขา ตรัสกับพวกเขาว่า “จงมีลูกดกทวีมากขึ้นจนเต็มแผ่นดิน จงมีอำนาจเหนือแผ่นดิน จงครอบครองฝูงปลาในทะเล และฝูงนกในท้องฟ้า กับสัตว์ที่เคลื่อนไหวบนแผ่นดินทั้งหมด” (ปฐมกาล 1:28)

จงมีลูกดกทวีเป็นคำสั่งแรกที่พระเจ้าให้ไว้ในพระคัมภีร์ การแต่งงานถูกออกแบบมาให้เป็นความสัมพันธ์แบบเกิดผลในความรักที่ยอมสละตนเอง การสืบพันธุ์ในการแต่งงานนั้นถวายเกียรติแด่พระผู้สร้าง ในฐานะที่สามีภรรยาร่วมกันส่งเสริมงานสร้างสรรค์ของพระเจ้า และทำให้มีคนมากขึ้นเข้าสู่ความสัมพันธ์ในครอบครัว นี่เป็นสิทธิพิเศษและเป็นความรับผิดชอบ!

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน สดุดี 127:3-5 พระคัมภีร์ตอนนี้ใช้ภาษาภาพเพื่ออธิบายถึงลูก ๆ อะไรคือภาษาภาพนั้น? บนพื้นฐานของภาษาภาพเหล่านี้ เราควรคิดเกี่ยวกับลูก ๆ ของเราอย่างไร?

พระคัมภีร์แสดงให้เราเห็นว่าลูก ๆ เป็นของขวัญ เป็นทรัพย์สมบัติที่มีค่า พวกเขาไม่ควรถูกคิดว่าเป็นเพียงผลผลิตของความสัมพันธ์ทางเพศ ไม่ว่าสภาพแวดล้อมในการปฏิสนธิของเด็กจะเป็นที่พึงปรารถนาและชอบธรรมหรือไม่ก็ตาม พระผู้ประทานชีวิตก็ตั้งใจให้มีการปฏิสนธินั้นและให้เด็กแต่ละคนเกิดมา ซึ่งรวมทั้งคุณและผมด้วย พระเจ้ามีวัตถุประสงค์สำหรับแต่ละคนโดยไม่ขึ้นอยู่สภาพแวดล้อมในการเกิดของเขาคนนั้น

ใช่ ลูก ๆ คือของขวัญจากพระเจ้า แต่พวกเขาก็เป็นของขวัญที่พ่อแม่มอบให้พระเจ้าด้วยเช่นกัน

พระองค์ทรงทำให้เขาทั้งสองเป็นอันเดียวกันมิใช่หรือ แต่เขายังมีลมปราณแห่งชีวิตอยู่ และทำไมเป็นอันเดียวกัน เพราะพระองค์ทรงประสงค์เชื้อสายที่ตามทางของพระเจ้า ดังนั้นจงเอาใจใส่ต่อจิตวิญญาณของเจ้าให้ดี อย่าให้ผู้ใดทรยศต่อภรรยาคนที่ได้เมื่อหนุ่มนั้น (มาลาคี 2:15 ฉบับไทยคิงส์เจมส์)

ลูกคือความไว้วางใจที่ศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าคาดหวังให้พ่อแม่เลี้ยงลูกของตนเพื่อให้ลูก ๆ บรรลุความประสงค์ของพระเจ้าในชีวิตของเขาเอง พระเจ้าต้องการใช้ลูกของเราเพื่อความก้าวหน้าของอาณาจักรของพระองค์ (ปฐมกาล 18:19) พระเจ้าไว้วางใจเราในการเตรียมลูก ๆ ของเราให้มีชีวิตแห่งการรับใช้พระองค์ (เฉลยธรรมบัญญัติ 6:2) เราไม่ได้เลี้ยงพวกเขาให้รับใช้เราหรือเพื่อทำให้ความฝันของเราสำเร็จ เราควรมองดูพวกเขาเป็นดั่งลูกศรที่จะยิงไปยังเป้าหมายที่พระเจ้ามีไว้สำหรับพวกเขา

การล้มลงในบาปและความแตกสลายของครอบครัวมนุษย์

ในปฐมกาลบทที่ 3 ครอบครัวเดียวที่สมบูรณ์แบบอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนกลับล้มลงสู่สภาพที่แตกสลายและต้องการพระผู้ช่วยให้รอดอย่างที่สุด อาดัมและเอวาทำบาป และคำแช่งสาปแห่งความตายตกมาเหนือมวลมนุษย์ ความสัมพันธ์ที่มีต่อกันของอาดัมและเอวาถูกทำลายอย่างถาวร และพวกเขาถูกแยกขาดจากพระเจ้า

ทั้งผู้ชายและผู้หญิงต้องทุกข์ทรมานกับคำแช่งสาปที่เพิ่มเข้ามาต่อไปนี้

• ความเจ็บปวดจากการคลอดบุตร

• สามีจะใช้อำนาจในทางที่ผิด

• ภรรยาจะไม่เชื่อฟังและไม่ให้ความเคารพ

• การงานจะทำให้ผิดหวังและยากลำบาก[3]

แผนการที่สมบูรณ์แบบของพระเจ้าสำหรับครอบครัวถูกบิดเบือนไปเพราะผู้คนยอมรับคำโกหกของซาตาน

ปฐมกาล 4 ยังคงเปิดเผยความแตกสลายของครอบครัวมนุษย์ที่ล้มลงในความบาป

สังเกตในปฐมกาล 4:1 การตั้งครรภ์และให้กำเนิดบุตรครั้งแรก ข้อนี้ครอบคลุมช่วงเวลาเก้าเดือนคือระหว่างการปฏิสนธิของเด็กกับการกำเนิดของเด็ก ขอหยุดเพื่อลองคิดถึงช่วงตั้งครรภ์เก้าเดือนนั้นว่าจะเป็นอย่างไรสำหรับเอวา เมื่อเธอพยายามแบ่งรับแบ่งสู้กับความกลัวและความยินดีร่วมกับอาดัม ไม่มีใครให้คำแนะนำ ไม่มีคำตอบหากมีคำถาม ครรภ์ที่ขยายใหญ่ขึ้น ลูกดิ้นเตะในท้อง และกระบวนการคลอดพร้อมกับการบีบตัวของมดลูกกับความเจ็บปวดที่เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของมนุษย์ที่เป็นแม่คนแรก ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเอวาทำไมจึงพูดตอนที่คาอินเกิดว่า “ฉันได้รับผู้ชายคนหนึ่งด้วยความช่วยเหลือของพระยาห์เวห์” (ปฐมกาล 4:1)

เวลาผ่านไป และในข้อถัดไป เราได้เรียนรู้เกี่ยวกับการตั้งครรภ์ครั้งที่สองและการคลอดบุตร ตอนนี้อาดัมและเอวามีคนในครอบครัวสี่คน ช่วงครึ่งหลังของข้อเดียวกันเป็นบทสรุปอาชีพของลูกชาย ในข้อ 3 เด็กผู้ชายเหล่านี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว และในข้อต่อ ๆ ไป เราจะอ่านเรื่องราวอันน่าสลดใจของการฆาตกรรมครั้งแรก ลูกชายคนโตของอาดัมและเอวาฆ่าน้องชายของเขาด้วยความโกรธและความอิจฉา คุณนึกภาพความตกใจสุดขีด ความเสียใจ คำถามต่าง ๆ ความเจ็บปวดและทรมานใจได้ไหม?

คำตอบของคุณสำหรับคำถามเหล่านั้นอาจเป็น “ใช่! ฉันนึกภาพได้ อันที่จริง ฉันเคยเจออะไรคล้ายๆ กัน!” ฉันขอให้กำลังใจคุณ: คุณไม่ได้อยู่คนเดียว ครอบครัวของคุณกู้กลับคืนมาได้! มีข่าวดีสำหรับทุกครอบครัว

กอร์ดอน เวนแฮม เขียนว่า...

…เรื่องราวในปฐมกาล…เป็นเรื่องราวของพระคุณที่มีชัยชนะแม้มนุษย์จะมีบาป พระคุณมีชัยชนะแม้ในครอบครัวที่แตกแยกเพราะบาป พระธรรมนี้เริ่มต้นด้วยการบรรลุขั้นสูงในการสร้างโลกด้วยการสร้างมนุษย์ตามพระฉายาของพระเจ้า และพระเจ้าประกาศว่าทุกสิ่งที่พระองค์สร้างนั้นดีมาก…. มีเพียงในบทที่ 3 เท่านั้นที่สิ่งต่างๆ เริ่มผิดพลาด ด้วยการไม่เชื่อฟัง [ความขัดแย้ง] และความตายเข้ามาแทนที่การเชื่อฟัง ความปรองดอง และในบทที่ 4 ที่ชีวิต สิ่งต่าง ๆ ก็แย่ลง … และมาถึง [จุดต่ำสุดใน] บทที่ 6 ที่โลกนี้ถูกกล่าวถึงว่าเต็มไปด้วยความโหดร้าย … (ปฐมกาล 6:11, 13)[4]

นอกจากนี้ในปฐมกาล เราอ่านเรื่องราวของอับราฮัม บิดาของชนชาติฮีบรู (ปฐมกาล 11:27-25:11)[1] พระเจ้าจะนำพระผู้ช่วยให้รอดเข้ามาในครอบครัวมนุษย์ผ่านทางครอบครัวของอับราฮัม

ความเป็นหมัน[2]

ปฐมกาล 11 ระบุลำดับวงศ์ตระกูลของอับราม ผู้สืบเชื้อสายมาจากเชม บุตรของโนอาห์ ปฐมกาล 11:30 บอกเราว่าซารายภรรยาของอับรามไม่สามารถมีบุตรได้ ข้อนั้นเป็นข้อที่บ่งบอกถึงน้ำตา ความปวดร้าว ความเสียใจ ความคับข้องใจ ความไร้ประโยชน์ ความโกรธ และความเศร้าโศกสำหรับหลายคนที่อ่าน หากคุณสามารถใส่ชื่อของคุณแทนชื่อซารายในข้อนี้ได้ ขอให้รู้ว่าคุณไม่ได้โดดเดี่ยว

สำหรับคนที่อยากมีลูก แต่กลับเจอสภาพมีลูกยาก เมื่ออ่านเนื้อหาอย่างเช่นใน ปฐมกาล 1:28 และสดุดี 127:3-5 ย่อมทำให้เกิดความเจ็บปวดและเศร้าใจอย่างมาก เป็นเรื่องปกติที่จะรู้สึกว่าการไม่มีลูกเป็นการลงโทษหรือคำแช่งสาป

ความจริงคือ การที่คุณไม่มีลูกนั้นไม่ได้ทำให้คุณสำคัญน้อยลงสำหรับพระเจ้า คุณไม่ได้ถูกลืม ความเป็นหมันของคุณไม่ได้หมายความว่าครอบครัวของคุณบกพร่อง คนอื่น ๆ ก็มีประสบการณ์โศกเศร้าอย่างลึกซึ้งอย่างเดียวกันนี้

วิธีการทำงานของคู่สมรสทั้งร่วมกันและส่วนตัวผ่านภาวะมีลูกยากเป็นสิ่งที่สำคัญอย่างมาก การเลือกที่ไม่ฉลาดอาจนำปัญหามามากขึ้น อย่างที่เราจะเห็นในชีวิตของอับรามและซาราย

การรอคอยพระสัญญา

หลังจากการตายของพ่อของเขา อับรามกลายเป็นผู้นำของครอบครัว พระเจ้าสัญญาว่าจะทำให้อับรามเป็นชนชาติที่ยิ่งใหญ่ (ปฐมกาล 12:2) และสัญญาว่าจะมอบแผ่นดินคานาอันให้ลูกหลานของอับราม (ปฐมกาล 12:7) ตอนนี้อับรามอายุ 75 ปี (ปฐมกาล 12:4) และซารายอายุน้อยกว่าสิบปี (ปฐมกาล 17:17) ซารายเป็นหญิงอายุ 65 ปีที่สวยงามอย่างไม่ธรรมดา (ปฐมกาล 12:11) แต่เธอเป็นหมัน และผ่านช่วงเวลาของการที่จะมีลูกตามปกติได้มาหลายปีแล้ว

เวลาผ่านไปหลายปี แต่ก็ยังไม่มีลูก แม้ว่าคำสัญญาของพระเจ้าจะได้รับการยืนยันใหม่อย่างชัดเจนในปฐมกาล 13:14-17 แต่ดูเหมือนว่าอับรามจะยอมละทิ้งความเป็นไปได้ที่จะมีลูกของตนเอง เพราะในปฐมกาล 15:2-3 เขาบอกพระเจ้าว่าทาสของเขาคือทายาทของเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบว่า “คนนี้จะไม่ได้เป็นผู้รับมรดกของเจ้า แต่บุตรชายที่เกิดจากเจ้าจะเป็นผู้รับมรดกของเจ้า” (ปฐมกาล 15:4) แล้วพระเจ้าจึงให้พระสัญญาภาพที่สองแก่อับรามเกี่ยวกับลูกหลายจำนวนมากมายจนนับไม่ถ้วน และอับรามเชื่อองค์พระผู้เป็นเจ้า (ปฐมกาล 15:6)

คิดถึงปีเหล่านี้แห่งการรอคอยว่าจะเป็นอย่างไรสำหรับซาราย

แม้ซารายจะมีความเจ็บปวดจากคำตัดสินของคนอื่น ๆ แต่ความผิดหวัง [รุนแรง] ของเธอเองที่ทำร้ายเธอให้เจ็บมากที่สุด เธอไม่ได้เพียงแค่รอคอยความสมหวังในการเป็นแม่คนหนึ่ง แต่รอคอยที่จะมีเกียรติและได้รับความเคารพนับถือในฐานะแม่ในสังคมที่ผู้หญิงไม่ได้มีความสำคัญอย่างอื่นมากนัก เรารู้ว่าภาวะมีลูกยากของผู้ชายอาจเป็นสาเหตุของความล้มเหลวในการปฏิสนธิ แต่ในโลกของซารายเวลานั้นไม่มีความรู้เกี่ยวกับชีวภาพ ตัวตนของซารายในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ในฐานะคนที่มีค่านั้นขึ้นอยู่กับการให้กำเนิดลูกและการเลี้ยงดูลูก เธอไม่ได้รับคุณค่าในสายตาของผู้ชายโดยการเป็นคนชอบธรรมและสัตย์ซื่อ แต่โดยการให้กำเนิดลูกเพื่อสืบสกุลของผู้ชายที่เป็นสามีของเธอ ครรภ์ที่ว่างเปล่าจึงหมายถึงชีวิตที่ว่างเปล่า[3]

ทางออกของมนุษย์และผลลัพธ์อันเจ็บปวด

[4]เมื่ออับรามอายุ 85 ปี ซารายมีความคิดหาทางออกว่าอับรามจะมีลูกได้อย่างไร หญิงรับใช้ของซารายอาจเป็นแม่ที่ให้กำเนิดลูกแก่พวกเขาได้! (ปฐมกาล 16:1-4) แต่สิ่งที่อับรามและซารายหวังว่าจะเป็นทางออกที่สมบูรณ์แบบได้ทำลายความสงบสุขในบ้านของพวกเขาเมื่อฮาการ์ตั้งครรภ์ สิ่งที่ดูเหมือนจะถูกต้องมากกลับผิดพลาดมาก ความพยายามของพวกเขาที่จะช่วยพระเจ้าในการทำให้พระสัญญาสำเร็จ มีแต่จะนำไปสู่ความขัดแย้งและบาดหมางกัน เมื่อผู้คนไม่ไว้วางใจแผนการและเวลาของพระเจ้า ความสัมพันธ์ที่แตกร้าวและความรู้สึกเจ็บปวดย่อมเป็นผลที่ตามมาโดยธรรมชาติ

หลายปีต่อมา ความตึงเครียด ความเจ็บปวด การเข้าใจผิด ปัญหาในการสื่อสาร ความโกรธ การทอดทิ้ง และความสิ้นหวังก็ทวีคูณ (ปฐมกาล 16-21) ไม่เพียงในบ้านของอับรามและซารายเท่านั้น แต่ในในครอบครัวของโลทผู้เป็นหลานชายของพวกเขาด้วย

ครอบครัวที่มีข้อบกพร่อง

พระเจ้าได้เลือกอับรามให้เป็นบิดาของชนชาติใหญ่ ซึ่งโดยทางสายโลหิตนั้น พระเยซูจะมาประสูติ! ดูเหมือนอับรามกำลังทำลายแผนการของพระเจ้า เช่นเดียวกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในครอบครัวของเขา! พวกเขาเป็นตัวอย่างของครอบครัวที่มีข้อบกพร่องมาก

จากปฐมกาล 49:33 อับราฮัมและซาราห์ อิสอัคและเรเบคาห์ ยาโคบและภรรยาของเขาเสียชีวิตทั้งหมด เมื่อรวมกับลูกๆ ของยาโคบ พวกเขาเป็นครอบครัวแห่งความล้มเหลวและข้อบกพร่องที่ร้ายแรง การต่อสู้ การโต้เถียง ความลำเอียง การหลอกลวง การทอดทิ้ง การแข่งขันในท่ามกลางพี่น้อง การข่มขืน และการร่วมประเวณีกับพี่น้อง ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวในครอบครัวของพวกเขา ไม่มีคําใดในคำเหล่านั้นที่อธิบายถึงครอบครัวที่เจริญรุ่งเรืองและสงบสุข!

น่าเศร้าที่เรื่องราวนี้สามารถพูดซ้ำได้ตลอดทั้งพระคัมภีร์และทั่วโลกในศตวรรษต่อมา แน่นอนแม้แต่ในครอบครัวเหล่านี้ ก็ยังมีช่วงเวลาแห่งความสุข เรื่องราวความรักที่งดงาม และแม้แต่มีคนชอบธรรมบางคน

ตลอดเรื่องราวทั้งหมด พระเจ้าไม่เคยทิ้งแผนการของพระองค์ในการไถ่มนุษย์ หรือพระองค์ไม่เคยเปลี่ยนวัตถุประสงค์ของพระองค์ สำหรับครอบครัว ถ้าหากคุณยังคงอ่านพันธสัญญาเดิมต่อไปเรื่อย ๆ คุณจะพบแนวคิดที่สวยงามเกี่ยวกับการทรงไถ่ในทุกเรื่องราวของ ครอบครัวของชาวฮีบรู มีหลายเหตุการณ์ที่ชี้ไปถึงพระเยซู การถวายอิสอัคเป็นเครื่องบูชา เทศกาลปัสกาและการที่อิสราเอลรอดพ้นจากการเป็นทาสในอียิปต์ การช่วยกู้ราหับจากการพิพากษาและนับเธอเข้าเป็นประชากรของพระเจ้า และหลายเหตุการณ์อื่น ๆ ที่งดงามซึ่งเกิดขึ้นโดยเป็นภาพอธิบายถึงพระสัญญาที่ว่าพระผู้ช่วยให้รอดจะมาและไถ่มนุษย์

ในเอเฟซัสบทที่ 5 บอกกับเราว่า พระเจ้าได้ออกแบบการแต่งงานให้เป็นภาพของความสัมพันธ์ระหว่างพระคริสต์กับเจ้าสาวของพระองค์ คือคริสตจักร เหมือนกับที่พระคริสต์ผู้เป็นศีรษะได้ยอมมอบพระองค์เองเพื่อคริสตจักร ดังนั้นสามีแต่ละคนเป็นศีรษะของภรรยา จะต้อง มอบตัวเองให้กับเธอ ในทำนองเดียวกัน ภรรยาแต่ละคนต้องทำตามแบบอย่างของคริสตจักร เหมือนกับที่คริสตจักรยอมเชื่อฟังพระคริสต์ ภรรยาแต่ละคนต้องยอมเชื่อฟังสามี

การล้มลงในความบาปของมนุษย์ได้ทำลายการออกแบบดั้งเดิมของพระเจ้าสำหรับครอบครัวมนุษย์ และนำผลลัพธ์อันเลวร้ายให้เกิดขึ้น กับความสัมพันธ์ในการแต่งงาน ทุกครอบครัวต้องเผชิญกับผลลัพธ์จากการล้มลงในความบาปของมนุษย์ อย่างไรก็ตาม...

พระเยซูมาเพื่อไถ่ทุกสิ่ง รวมถึงการแต่งงานให้กลับคืนมา พระองค์มาเพื่อไถ่และฟื้นฟูทุกสิ่งที่ความบาปได้ทำลายให้กลับคืนมาใหม่ ที่ใดก็ตามที่เราไม่สามารถดำเนินชีวิตตามแผนการของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานได้ พระเยซูก็มาทำให้มาตรฐานของพระเจ้าสำเร็จได้อย่างสมบูรณ์แบบ พระเยซูรักคริสตจักรมากจนกระทั่งยอมตายเพื่อคริสตจักร พระองค์ยอมจำนนต่อแผนการของพระเจ้าพระบิดาอย่างสิ้นเชิง พระเยซูเป็นความสำเร็จอันสมบูรณ์แบบของการออกแบบของพระเจ้า และของสิ่งที่การแต่งงานของเราล้มเหลวที่จะทำได้ นั่นคือการรักและยอมจำนน[1]

► พระเยซูเป็นแบบอย่างของท่าทีที่คนหนึ่งที่แต่งงานแล้วควรมีอย่างไร?

พระเยซูไม่เพียงทำให้ความประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จ ในการยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงและด้วยความรักที่สมบูรณ์แบบของพระองค์เองเท่านั้น แต่พระองค์ให้ความสามารถกับสามีและภรรยาในการเอาชนะแนวโน้มที่เป็นการทำลาย ซึ่งเป็นธรรมชาติของมนุษย์ที่ล้มลงในความบาป โดยพระคุณของพระองค์ สามีและภรรยาสามารถทำให้การออกแบบของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานบรรลุผลสำเร็จได้ เมื่อพวกเขาใช้ชีวิตโดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ (เอเฟซัส 5:18)

ไม่มีครอบครัวใดสมบูรณ์แบบ แต่พระเจ้าปรารถนาไถ่แต่ละครอบครัวกลับคืนมา พระคุณของพระเจ้าสามารถทำงานในครอบครัวต่าง ๆ ได้ โดยให้ความสามารถแต่ละบุคคลเพื่อจะเป็นในสิ่งที่พระเจ้าประสงค์ให้เป็นตั้งแต่แรก เมื่อแต่ละบุคคลในครอบครัวเลือกที่จะเชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้า การเชื่อฟังของพวกเขาช่วยให้เอาชนะข้อบกพร่องบางอย่างและข้อบกพร่องต่าง ๆ ที่เป็นธรรมชาติของทุกครอบครัว ผลที่ตามมาของการล้มลงในบาป ซึ่งส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของมนุษย์ก็จะน้อยลงเมื่อเรายอมจำนนต่อความประสงค์ของพระเจ้า

ยกตัวอย่างเช่น เมื่อสามีที่เชื่อพระเจ้ายอมเชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้าในเอเฟซัส บทที่ 5 เขาก็จะเอาชนะแนวโน้มที่เป็นธรรมชาติของเขาในการใช้อำนาจในทางที่ผิดเหนือภรรยาอย่างเห็นแก่ตัว การเชื่อฟังต่อพระเจ้าของเขาเป็นการไถ่คืนมา เพราะช่วยลดผลกระทบที่เลวร้ายของการล้มลงในความบาป เป็นไปได้ที่การเชื่อฟังนี้จะจูงใจภรรยาให้ยอมจำนนตัวเองต่อเขา

เมื่อภรรยายอมเชื่อฟังสามีของเธอ ซึ่งเป็นการเชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้า (เอเฟซัส 5:24) เธอก็กำลังเอาชนะแนวโน้มที่เป็นธรรมชาติบาปในการต่อต้านสิทธิอำนาจของสามี การเชื่อฟังของเธอเป็นการไถ่คืนมา ซึ่งช่วยให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นไปอย่างที่พระเจ้าประสงค์ให้เป็นในชีวิตแต่งงานมากขึ้น (1 โครินธ์ 11:3, 1 เปโตร 3:1-7)

การที่พระเจ้าให้คำสั่งที่เป็นการไถ่คืนมาแก่ครอบครัวคริสเตียน แสดงให้เห็นว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวมีความสำคัญอย่างมากสำหรับพระเจ้า

ความรับผิดชอบของพ่อแม่และปู่ย่าตายาย

ตลอดทั้งพระคัมภีร์มีพระคัมภีร์หลายตอนที่พูดถึงความจำเป็นที่พ่อแม่และปู่ย่าตายายจะต้องสอนลูกหลานของพวกเขาในทางของพระเจ้า เราจะพิจารณาสามตอนแบบย่อ ๆ

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน เอเฟซัส 6:4 พระคัมภีร์ข้อนี้หมายถึงอะไร?

เป็นแผนการของพระเจ้าสำหรับพ่อแม่ที่จะสอนลูก ๆ ของพวกเขาให้รู้จักและเชื่อฟังพระเจ้า วิธี การนำ ของ พ่อแม่ การ สั่งสอน การอบรมแก้ไข และการฝึกฝน ลูกๆ ของพวกเขา ควรสะท้อนวิธีการที่พระเจ้ากระทำสิ่งเหล่านี้ต่อลูกของพระองค์

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน สดุดี 78:1-8 แล้วตอบคำถามต่อไปนี้

• มีกี่ชนรุ่นในครอบครัวที่ถูกกล่าวถึงในพระคัมภีร์ตอนนี้?

• อะไรคือความรับผิดชอบของแต่ละชนรุ่น?

• ชนรุ่นก่อนหน้าจะ ต้องสอนอะไรให้กับชนรุ่นถัดมา?

สดุดี 78 เปี่ยมล้นด้วยพระคุณและความเมตตาอันเหลือเชื่อของพระเจ้า บอกเล่าถึงการทำงานของพระองค์ในครอบครัวอิสราเอล ตั้งแต่ เวลาที่พวกเขาออกจากอียิปต์ ไปจนถึงสมัยการปกครองของกษัตริย์ดาวิด สดุดีบทนี้ให้ความหวังแก่ผู้อ่านสำหรับสถานการณ์ในครอบครัว ของพวกเขา

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน เฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-9 ขอให้พิจารณาพระคัมภีร์ตอนนี้ บางสิ่งที่เราจำเป็นต้องทำในฐานะประชากรของพระเจ้าคืออะไร?

พระคัมภีร์ตอนนี้เป็นส่วนหนึ่งของคำกล่าวของโมเสสต่ออิสราเอล ในตอนที่พวกเขาจะเข้าไปยังดินแดนพันธสัญญาซึ่งพระเจ้ามอบให้แก่พวกเขา พวกเขาเรียนรู้วิธีการเป็นประชากรของพระเจ้า และรู้ถึงความหมายในการเป็นคนของพระเจ้า ความจริงในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ยังคงเป็นรากฐานสำหรับการดำเนินชีวิตในฐานะประชากรของพระเจ้า

พระเจ้าสั่งให้เราฟังพระวจนะของพระองค์ด้วยการเชื่อฟัง คือให้ทำสิ่งที่พระองค์ประสงค์ให้เราทำ! (ข้อ 3-4)

พระเจ้าประสงค์ให้เราทำสิ่งต่อไปนี้

1. รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราด้วยสุดจิตสุดใจและสุดกำลัง (ข้อ 5)

2. ให้พระวจนะของพระเจ้าอยู่ในใจของเรา (ข้อ 6)

3. หมั่นสอนวิธีการทำตามพระวจนะของพระเจ้าให้แก่ลูกหลานของเรา (ข้อ 7)

4. ให้พระวจนะของพระเจ้าอยู่ในจิตใจของเราและอยู่ต่อหน้าเราอย่างสม่ำเสมอ (ข้อ 8-9)

สังเกตให้ดีว่าคำสั่งเหล่านี้มีไว้สำหรับชนทุกรุ่น (ข้อ 2) พระเจ้าให้เป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่และปู่ย่าตายายในการสอนลูกหลาน ให้ดำเนินชีวิตเพื่อพระองค์ นานแค่ไหนหรือ? ไปจนตลอดชีวิตของพวกเขา (ข้อ 2) พระเจ้าบอกเราว่า พ่อแม่ต้องสอนทางของพระองค์ให้แก่ ลูกหลานของพวกเขาตลอดวัน ทุกวัน ในทุกที่ที่พวกเขาไป และในทุกสิ่งที่พวกเขาทำ (ข้อ 7-9)

การให้การศึกษาด้านจิตวิญญาณแก่ลูก เป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่ การสอนนั้นเกิดขึ้นทุกวันผ่านการเป็นแบบอย่างของพ่อแม่ เช่นเดียวกับการกล่าวถึงธรรมบัญญัติครั้งแล้วครั้งเล่า ความสำคัญของคำสั่งนี้เห็นได้จากขอบเขตที่พ่อแม่ต้องสอนลูก ๆ ของพวกเขา ซึ่งมากกว่าการสอนข้อเท็จจริงของธรรมบัญญัติ แต่เป็นการแสดงให้เห็นถึงรูปแบบชีวิตที่ถักทอเป็นผืนผ้าในชีวิตประจำวัน ความคิดสร้างสรรค์เป็นสิ่งจำเป็นต่อการสอนหลักคำสอนของพระเจ้าในขณะที่มีส่วนร่วมในบทบาททางโลก[1]

พ่อแม่ต้องไม่สอนลูกๆของพวกเขาในทางความนึกคิดเท่านั้น แต่ต้องสอนเกี่ยวกับหัวใจแก่พวกเขาด้วย พ่อแม่ต้องไม่สอนข้อเท็จจริง เกี่ยวกับพระเจ้าให้ลูกเท่านั้น แต่สอนวิธีการดำเนินชีวิตในความสัมพันธ์กับพระเจ้าและการเชื่อฟังพระองค์ในทางปฏิบัติด้วย พ่อแม่สอนลูกด้วยคำพูดที่เป็นคำสั่งสอนและด้วยชีวิตที่เป็นแบบอย่าง ทั้งสองด้านล้วนมีความสำคัญมาก

พระคัมภีร์ตอนนี้ดูเหมือนง่ายแต่มีความสำคัญมาก ความจริงและคำสั่งเหล่านี้ให้วัตถุประสงค์และทิศทางสำหรับบุคคลและสำหรับครอบครัว เมื่อพ่อแม่แสวงหาที่จะรู้จักพระเจ้ามากขึ้นอย่างต่อเนื่องและเชื่อฟังพระองค์อย่างเต็มที่ในทุกเรื่อง พวกเขาก็สอนให้ลูก ๆ ของพวกเขาทำสิ่งเดียวกัน พ่อแม่ควรมีท่าทีแห่งการเรียนรู้และเชื่อฟังไปตลอดชีวิต นี่เป็น แบบอย่าง สำหรับ ลูก ๆ ของพวกเขา และทำให้ลูก ๆของพวกเขามีความหิวกระหายพระเจ้า

► มีวิธีการในทางปฏิบัติอะไรบ้างที่พ่อแม่สามารถสร้างลูกของพวกเขาให้เป็นสาวกได้ในทุกวัน?

ครอบครัว— การฝึกอบรมเบื้องต้นเพื่อให้รักผู้อื่น

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน 1 ยอห์น 4:7-13, 19

ใจความสำคัญของพระคัมภีร์ตอนนี้คือความรัก การจะรู้จักพระเจ้าว่าพระองค์เป็นผู้ใดได้อย่างสมบูรณ์นั้น เราต้องรักกันและกัน คำว่า กันและกัน รวมถึงครอบครัวของเรา หนึ่งในหลายเหตุผลที่พระเจ้าให้ครอบครัวแก่เราก็เพื่อเราจะสามารถเรียนรู้วิธีการรักผู้อื่น เมื่อเราเรียนรู้ที่จะแสดงความรักต่อคนในครอบครัวของเรา (แม้เมื่อทำได้ยาก) เราก็เป็นเหมือนพระเจ้ามากขึ้น เพราะพระเจ้าเป็นความรัก! (ข้อ 8)

เมื่อคนในครอบครัวรักกันและกัน ไม่ว่าจะเป็นครอบครัวฝ่ายวิญญาณหรือครอบครัวในทางกายภาพ พวกเขาก็พิสูจน์ว่าตนเกิดจากพระเจ้า (ข้อ 7) เมื่อพวกเขารักกันและกัน ความรักของพระเจ้าก็ได้รับการทำให้สมบูรณ์ในพวกเขา (ข้อ 12)

พระเจ้าไม่ได้เพียงเรียกร้องให้เรารักคนอื่นเท่านั้น แต่พระองค์รักเราก่อน (ข้อ 9-11, 19) พระองค์รักเราโดยการส่งพระเยซูมาเป็นเครื่องบูชาไถ่บาปเรา (ข้อ 10) ความรักที่พระเจ้ามีต่อเราเป็นแรงจูงใจให้เรารักคนอื่น (ข้อ 11)

การรักครอบครัวอาจจะเป็นเรื่องง่ายสำหรับบางคน แต่เป็นเรื่องยากสุดขั้วสำหรับบางคน แต่เราทุกคนสามารถมีสิ่งที่เราจำเป็นเพื่อจะเชื่อฟังคำสั่งของพระเจ้าได้ เพราะ พระเจ้าสถิตในเราโดยทางพระวิญญาณบริสุทธิ์ (ข้อ 12-13)

พระเจ้าเรียกเราให้รักกันและกันซึ่งรวมถึงพ่อแม่ คู่สมรส และลูกของเรา การรัก ครอบครัว ไม่ได้ หมายความ ว่าเรา เห็นด้วยกับสิ่งผิดหรือสิ่งที่ชั่ว ไม่ได้หมายความว่าเราไม่ต้องตรวจสอบชีวิตกันและกัน แต่มันหมายความว่า เราอยากให้สิ่งดีที่สุดสำหรับคนในครอบครัว และเต็มใจยอมเสียสละเพื่อผลประโยชน์ของพวกเขา

► อธิบายวิธีที่การแต่งงานสะท้อนถึงความสัมพันธ์ในตรีเอกานุภาพ โดยใช้คำพูดของคุณเอง

► บอกวิธีที่พระเจ้าไถ่การแต่งงานซึ่งถูกทำลายโดยความบาปให้กลับคืนมา

► อธิบายว่าทำไมการทำตามคำสั่งของพระเจ้าในการแต่งงานจึงเป็นการไถ่คืนมา

ใช้เวลาสักครู่เพื่ออธิษฐานและขอบคุณพระเจ้าสำหรับครอบครัวของคุณ อธิษฐานเผื่อครอบครัวของคุณ อธิษฐานเกี่ยวกับความเจ็บปวดและความล้มเหลว การเฉลิมฉลองและความสุข ทำให้ถ้อยคำในเฉลยธรรมบัญญัติ 6:4-9 เป็นคำอธิษฐานส่วนตัวเพื่อยอมจำนนและวิงวอนขอ

(1) ท่องเฉลยธรรมบัญญัติ 6:4-9 เมื่อเริ่มต้นชั้นเรียนครั้งหน้า เขียนหรือท่องจำพระคัมภีร์ตอนนี้

(2) ในเฉลยธรรมบัญญัติ 6:1-9 พระเจ้าประสงค์ให้เราทำสี่ด้าน ขอให้ประเมินตัวเองด้วยการอธิษฐานอย่างเต็มที่และด้วยความซื่อตรงถึงแต่ละด้านเหล่านี้

พระเจ้าต้องการให้เราทำสิ่งต่อไปนี้

• รักพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราด้วยสุดจิตสุดใจและสุดกำลัง (ข้อ 5)

• ให้พระวจนะของพระเจ้าอยู่ในใจของเรา (ข้อ 6)

• หมั่นสอนวิธีการทำตามพระวจนะของพระเจ้าให้แก่ลูกหลานของเรา (ข้อ 7)

• ให้พระวจนะของพระเจ้าอยู่ในจิตใจของเราและอยู่ต่อหน้าเราอย่างสม่ำเสมอ (ข้อ 8-9)

เขียนคำอธิษฐานส่วนตัวสำหรับแต่ละด้าน (คุณไม่จำเป็นต้องแบ่งปันข้อเขียนนี้กับหัวหน้าชั้นเรียน แต่ควรแจ้งว่าคุณทำงานมอบหมายนี้แล้ว)

(3) จากชีวิตของอับราฮัมและซาราห์ เราเรียนรู้ถึงระยะเวลาแห่งการรอคอย ขอให้คิดเกี่ยวกับคำถามต่อไปนี้

• เมื่อใดที่คุณจำเป็นต้องรอเวลาของพระเจ้า? คุณเรียนรู้อะไรจากช่วงเวลาแห่งการรอคอยนี้?

• คุณไว้วางใจในพระสัญญาของพระเจ้าได้ดีแค่ไหน? ตอนนี้คุณมีปัญหาเกี่ยวกับพระสัญญาสักข้อไหม? ปัญหานั้นส่งผลกระทบต่อครอบครัวของคุณหรือไม่? อย่างไร?

• คุณเคยพยายามทำงานบางอย่างเพื่อตัวเองหรือเพื่อครอบครัวโดยไม่ไว้วางใจพระเจ้าไหม? ผลลัพธ์ที่ได้คืออะไร?

• ความไม่อดทนและขาดความเชื่อส่งผลด้านลบต่อครอบครัวอย่างไร?

• เขียนตอบสนองต่อหัวข้อนี้มาสามย่อหน้า (คุณไม่จำเป็นต้องแบ่งปันข้อเขียนนี้กับหัวหน้าชั้นเรียน แต่ควรแจ้งว่าคุณทำงานมอบหมายนี้แล้ว)