เมื่อจบบทเรียน นักศึกษาควรบรรลุวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้

(1) อุทิศตัวต่อการออกแบบของพระเจ้าและวัตถุประสงค์สำหรับการแต่งงาน

(2) อุทิศตัวในการเชื่อฟังส่วนตัวต่อหลักการของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานของคริสเตียน

(3) รับการเสริมสร้างให้สอนคนอื่นเรื่องการแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์

ดร.โรเบิร์ตสัน แมคควิลคิน รับใช้ในฐานะมิชชันนารีในประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 12 ปี ต่อมาเขาเป็นประธานของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียอินเตอร์เนชันแนล เขามีชื่อเสียงในฐานะนักเขียน นักพูด และนักการศึกษา ภรรยาของเขาชื่อว่ามูเรียล ป่วยทรมานกับโรคทางสมองซึ่งส่งผลกระทบต่อความสามารถในการคิด การจดจำ และการสื่อสาร เมื่ออาการของโรคหนักขึ้นจนถึงจุดที่มูเรียลจำเป็นต้องได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างต่อเนื่อง ดร.แมคควิลคิน ลาออกจากตำแหน่งประธานของมหาวิทยาลัยเพื่อดูแลภรรยา เขาพูดว่าเขากำลังรักษาคำสัญญาที่ให้ไว้กับเธอในวันที่แต่งงาน เขาเชื่อว่าการเอาใจใส่ดูแลภรรยาสำคัญยิ่งกว่าการรักษาตำแหน่งประธานของมหาวิทยาลัย

พระเจ้าสถาปนาการแต่งงานให้กับชายและหญิงคนแรกที่พระองค์สร้าง พระเจ้าออกแบบการแต่งงานให้เป็นสิ่งที่ผู้คนจำเป็นต้องมีอย่างแท้จริง เป็นการออกแบบที่แน่นอนสำหรับธรรมชาติของมนุษย์ ในทุกสิ่งที่พระเจ้าออกแบบและในทุกสิ่งที่พระองค์ประสงค์ พระองค์ต้องการสิ่งดีที่สุดสำหรับเราเสมอ (เฉลยธรรมบัญญัติ 6:24) พระเจ้าตั้งใจให้แผนการของพระองค์สำหรับการแต่งงานทำให้คู่สมรสแต่ละคนมีความผาสุกทางอารมณ์ ความสัมพันธ์ และฝ่ายวิญญาณที่ดีที่สุด

พระเจ้าตรัสว่าในการแต่งงานนั้น ให้ผู้ชายและผู้หญิงละจากพ่อแม่ของพวกเขาแล้วไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน การแต่งงานทำให้คนสองคนอยู่ในมิตรภาพและการเป็นหุ้นส่วนที่แข็งแรงและแน่นแฟ้นยิ่งกว่าความสัมพันธ์อื่นใดของมนุษย์ การแต่งงานไม่ใช่เพียงการที่คนสองคนมาอยู่ด้วยกันโดยเป็นหุ้นส่วนชีวิตแบบจำกัด การใช้ชีวิตด้วยกันของพวกเขาได้ถูกผสานเข้าด้วยกันจนเหมือนกลายเป็นคนเดียวกัน นี่ไม่ใช่การขจัดบุคลิกภาพส่วนตัวของแต่ละคนออกไป แต่คือการเป็นหนึ่งเดียวกันแบบพิเศษ

การแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์เป็นสิ่งสวยงาม แต่คู่สมรสที่ต้องการพบกับความสวยงามและลิ้มรสความดีงามของการแต่งงาน จะต้องพิจารณาสิ่งที่พระคัมภีร์สอนเอาไว้ในเรื่องนี้ และจากนั้นจึงแสวงหาที่จะเชื่อฟังสิ่งที่พวกเขาเรียนรู้ การแต่งงานที่น่าพึงพอใจต้องอาศัยความพยายามและการเสียสละ

การแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์นั้นเพื่อการสามัคคีธรรม

ปฐมกาลอธิบายว่าพระเจ้าสร้างการแต่งงาน ทุกส่วนของคำอธิบายให้เกียรติแก่การแต่งงาน

พระยาห์เวห์พระเจ้าตรัสว่า “การที่ชายผู้นี้จะอยู่แต่ลำพังนั้นไม่ดี เราจะสร้างคู่อุปถัมภ์ที่เหมาะสมกับเขาขึ้น” (ปฐมกาล 2:18)

เช่นเดียวกับพระเจ้าพระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่มีการสามัคคีธรรมต่อกัน พระเจ้าออกแบบให้เราต้องการสังคม เราถูกสร้างมาเพื่อการสนทนา เราถูกสร้างเพื่อความสนิทสนมและการสามัคคีธรรม พระเจ้าตรัสว่าการอยู่ตามลำพังไม่ดี!

พระเจ้าเอากระดูกซี่โครงอันหนึ่งจากผู้ชายออกมาและสร้างอีกบุคคลหนึ่งให้เป็นผู้หญิงสวยงามจากกระดูกนั้น เธอเป็นผู้ที่มีพระฉายของพระเจ้าเท่าเทียมกัน มีคุณค่าเท่าเทียมกัน แต่ออกแบบมาแตกต่างกัน และมาทำให้ผู้ชายสมบูรณ์ เธอ “ถูกนำมามอบให้กับผู้ชายคนนั้นอย่างมีเกียรติเป็นพิเศษในฐานะผลงานชิ้นสุดท้ายที่สมบูรณ์แบบที่สุดของพระผู้สร้าง”[1]

การแต่งงานคือการเป็นหนึ่งเดียวกันด้วยความเบิกบานใจ

เมื่ออาดัมพูดว่า “นี่แหละ กระดูกจากกระดูกของเรา” (ปฐมกาล 2:23) เขากำลังแสดงถึงความเคารพและปิติยินดี อาดัมไม่ได้พูดว่า “นี่ไง ทาสของเรา! ตอนนี้เรามีคนซักผ้า ทำอาหาร นวดหลัง และทำงานบ้านให้แล้ว!” ไม่ใช่แบบนั้น แต่อาดัมพูดว่า “นี่แหละ คู่อุปถัมป์ที่มาทำให้เราสมบูรณ์!”

การแต่งงานคือการเป็นหนึ่งเดียวกันด้วยความเท่าเทียม

...เราจะสร้างคู่อุปถัมภ์ที่เหมาะสมกับเขาขึ้น (ปฐมกาล 2:18)

พระเจ้าออกแบบผู้หญิงมาเพื่อให้เข้ากันได้อย่างสมบูรณ์กับผู้ชายและมาทำให้ผู้ชายสมบูรณ์

มัทธิว เฮนรี่ เตือนเราให้จดจำว่า “ผู้หญิงนั้นถูกสร้างจากกระดูกซี่โครงด้านข้างของอาดัม ไม่ได้สร้างจากศีรษะเพื่อปกครองเหนือเขา หรือไม่ได้สร้างจากเท้าเพื่อให้เขาเหยียบย่ำ แต่มาจากด้านข้างเพื่อจะเท่าเทียมกันกับเขา ภายใต้วงแขนเพื่อรับการปกป้อง และอยู่ใกล้ดวงใจเพื่อเป็นที่รัก”[2] ผู้หญิงไม่ได้ด้อยกว่าหรือเหนือกว่าผู้ชาย แต่เท่าเทียมกับเขา

การแต่งงานคือการเป็นหนึ่งเดียวกันด้วยพันธสัญญา

เพราะเหตุนั้นผู้ชายจะละจากบิดามารดาของเขาไปผูกพันอยู่กับภรรยา และเขาทั้งสองจะเป็นเนื้อเดียวกัน (ปฐมกาล 2:24)

ชีวิตแต่งงานที่มั่นคงไม่ได้ขึ้นอยู่กับความรู้สึกโรแมนติกอย่างต่อเนื่อง (ความรู้สึกไม่มั่นคง) หรือความพอใจ (แม้ว่าชีวิตแต่งงานที่ดีจะนำความยินดีมาให้ก็ตาม) หรือความสมหวังส่วนตัว (แม้ว่าชีวิตแต่งงานที่มั่นคงจะเป็นความสมหวังก็ตาม) ผลประโยชน์อันดีเลิศของการแต่งงานไม่ได้เป็นสาเหตุทำให้ชีวิตแต่งงานเข้มแข็งมั่นคง การแต่งงานได้รับการสถาปนาบนรากฐานที่ไม่หวั่นไหวของพันธสัญญา ชายคนหนึ่งกับหญิงคนหนึ่งที่อุทิศตัวผูกพันกันตลอดชีวิต

การแต่งงานคือความสัมพันธ์ที่โปร่งใส ไว้วางใจ และยอมรับ “ผู้ชายและภรรยาของเขาเปลือยกายอยู่ทั้งสองคนและไม่อายกัน” (ปฐมกาล 2:25) เนื่องจากความบาปยังไม่ได้ทำลายความบริสุทธิ์เดียงสาของคู่สมรสคู่แรกให้เสื่อมทรามลงไป การแต่งงานของพวกเขาจึงปราศจากการพิพากษา ปราศจากความอาย และปราศจากความกลัว พันธสัญญาใหม่บอกกับเราว่า “ จงให้การสมรสเป็นที่นับถือแก่คนทั้งปวง และให้เตียงสมรสปราศจากมลทิน” (ฮีบรู 13:4)

ชีวิตแต่งงานที่มั่นคงไม่ได้ดำรงอยู่ในที่ที่ไม่มั่นคง ไม่วางใจ สงสัย หรือหวาดกลัว โดยที่คู่สมรสไม่แน่ใจในการอุทิศตัวผูกพันของอีกฝ่ายหนึ่งในการแต่งงาน ชีวิตแต่งงานที่มั่นคงจำเป็นต้องมีคำสัญญาที่จะสิ้นสุดลงก็ต่อเมื่อคู่สมรสคนหนึ่งตายไป (โรม 7:1-2)

พระเจ้าตั้งใจให้การแต่งงานเป็นพันธสัญญาตลอดชีวิตระหว่างผู้ชายคนหนึ่งกับผู้หญิงคนหนึ่ง (มัทธิว 19:3-6) เปาโลพูดว่าผู้เชื่อไม่ได้ถูกผูกมัดเมื่อคู่ครองที่ไม่เชื่อแยกจากไป (1 โครินธ์ 7:15) แต่ผู้เชื่อไม่ควรแสวงหาที่จะแยกขาดจากคู่ครองที่ไม่เชื่อ (1 โครินธ์ 7:12-14, 16) เปาโลได้เขียนไว้ก่อนหน้านี้ว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสอย่างเดียวกันว่า ผู้เชื่อต้องไม่เลือกที่จะละทิ้ง/แยกจากคู่ครองของพวกเขา แต่ถ้าเรื่องนี้เกิดขึ้น พวกเขาต้องไม่แต่งงานใหม่กับใคร (1 โครินธ์ 7:10-11, มัทธิว 5:31-32, มัทธิว 19:9)

พันธสัญญารักคือการยอมสละตัวเอง ความเคารพนับถือ และความงดงามแม้เมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในความสัมพันธ์ (1 โครินธ์ 13) การขาดการอุทิศตัวทำให้เกิดความลังเลที่จะพยายาม ทำให้ตัดขาดทางอารมณ์ ถอนตัว และถูกล่อใจให้ทำบาป

สามีจะยึดมั่นในพันธสัญญารักเมื่อเขาไม่ถอดใจจากเจ้าสาวแม้ในยามที่เธอไม่ตอบสนอง ไม่เคารพ หรือไม่สบายก็ตาม ภรรยาจะยึดมั่นในพันธสัญญารักเมื่อเธอเลือกเคารพและเชื่อฟังสามีเพื่อเห็นแก่พระคริสต์ แม้ในยามที่สามีไม่รักเธอก็ตาม

ความรักของเขาทำให้เขาได้ความเคารพจากเธอ ความเคารพของเธอทำให้เธอได้ความรักจากเขา ทั้งสองก็เติบโตไปอย่างต่อเนื่อง!

► อะไรคือปัญหาที่เป็นผลลัพธ์ถ้าผู้คนแต่งงานในขณะที่คิดว่าพวกเขาสามารถเปลี่ยนใจภายหลังได้หากไม่มีความสุขกับการแต่งงาน? การอุทิศตัวอย่างเต็มที่สร้างความแตกต่างอะไรให้เกิดขึ้นเมื่อคน ๆ หนึ่งเชื่อว่าการแต่งงานของเขาเป็นแบบถาวร?

การแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์คือที่สำหรับความสมหวังทางเพศและการให้กำเนิดบุตร

พระเจ้าทำให้เรื่องเพศเป็นความสุขและเต็มไปด้วยพลังอย่างมีลักษณะเฉพาะ เป็นการกระทำที่มุ่งหมายให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียวกันทางกาย อารมณ์ และจิตวิญญาณ ชีวิตทางเพศที่ดีไม่เพียงให้ความเบิกบานใจและทำให้เป็นหนึ่งเดียวกัน แต่ยังบำรุงเลี้ยงความสัมพันธ์ในชีวิตแต่งงาน สำหรับคนที่ต้องการทำตามจริยธรรมเรื่องเพศตามพระคัมภีร์ เพศสัมพันธ์เป็นของขวัญจากพระเจ้าที่มอบไว้เพื่อให้เกิดความสุขอย่างเต็มที่ในการแต่งงาน[3]

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน 1 โครินธ์ 7:1-5 และฮีบรู 13:4

ข้อพระคัมภีร์ใน 1 โครินธ์บอกเราว่าวัตถุประสงค์หนึ่งของการแต่งงานคือเพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ สามีและภรรยาได้มอบตัวเองให้แก่กัน และยอมละทิ้งการอ้างสิทธิ์เป็นเจ้าของร่างกายของตนเอง หมายความว่าคนที่แต่งงานแล้วไม่ควรคาดหวังที่จะมีเพศสัมพันธ์เฉพาะเมื่อเขาเลือกจะมีเท่านั้น แต่ควรตอบสนองต่อความต้องการของคู่สมรสด้วย ข้อพระคัมภีร์นี้ไม่ได้บอกเราว่าคน ๆ หนึ่งสามารถเรียกร้องความพึงพอใจที่ขัดความประสงค์ของคู่สมรส แต่บอกกับเราว่าแต่ละคนต้องตอบสนองต่อความต้องการของอีกฝ่าย

พระคัมภีร์ตอนนี้บอกเราว่าคนที่แต่งงานแล้วไม่ควรลิดรอนสิทธิพิเศษนี้ของกันและกัน การละเว้นมีเพศสัมพันธ์ช่วงเวลาสั้น ๆ ร่วมกับ
การอดอาหารเป็นสิ่งที่ถูกต้องตามกฎบัญญัติ แต่การแยกอยู่เป็นเวลานานจะทำให้เกิดการล่อใจให้ทำบาปเพราะความต้องการไม่ได้รับการตอบสนอง บางครั้งคู่ครองเลือกแยกกันอยู่หลายเดือนหรือนานกว่านั้นเพราะคนหนึ่งไปทำงานหรือไปศึกษาต่อในที่ห่างไกล ก่อนตัดสินใจแบบนั้น พวกเขาควรพิจารณาว่าแผนการแบบนั้นเข้ากันกับแผนการของพระเจ้าไหม พวกเขาอาจต้องทนทุกข์กับปัญหาที่เกิดขึ้นเพราะการแยกกันอยู่เป็นเวลานาน

บางคนชอบที่จะใช้ชีวิตในลักษณะที่ลูก ๆ ไม่มีส่วนร่วม แต่พระคัมภีร์สอนว่าพระเจ้าพอพระทัยเมื่อพ่อแม่มีลูกที่เดินในทางของพระเจ้า (มาลาคี 2:15) สำคัญมากที่จะตระหนักว่าพระเจ้าไม่ได้แค่ต้องการให้มีการสืบพันธุ์เท่านั้น แต่ต้องการให้มีลูกที่เดินในทางของพระเจ้าด้วย พระเจ้าเรียกให้พ่อแม่สอนลูก ๆ ของพวกเขาให้ติดตามพระคริสต์

การแต่งงานตามหลักการพระคัมภีร์นั้นเพื่อพระคริสต์

► ให้นักศึกษาบางคนเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน 1 เปโตร 3:1-7 และเอเฟซัส 5:22-33 ทุกคนในกลุ่มควรเปิดพระคัมภีร์ตอนนี้เอาไว้เพื่อพิจารณาขณะที่อภิปรายร่วมกัน

ในเอเฟซัส 5:30-32 พระวิญญาณบริสุทธิ์เปิดเผยความหมายลึกซึ้งของการแต่งงานที่ถูกปิดซ่อนไว้จนกระทั่งพระเยซูมา การแต่งงานเป็นภาพทางโลกที่สะท้อนถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเยซูคริสต์กับคริสตจักรของพระองค์

เปาโลเริ่มต้นตอนนี้โดยการเตือนสติผู้เชื่อให้เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณ (เอเฟซัส 5:18) ในบริบทนี้ที่เขาให้คำสั่งต่อไปนี้สำหรับการแต่งงาน

เจ้าสาวที่เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณ จะยอมจำนนต่อเจ้าบ่าวของเธอ (“ศีรษะ” ของเธอ) ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ในทำนองเดียวกันกับที่ผู้เชื่อยอมจำนนต่อพระเยซู (เอเฟซัส 5:24, 32; ดูใน 1 เปโตร 3:1) นี่คือวิธีที่เธอแสดงความเคารพต่อพระเยซูและต่อสามีของเธอ ภรรยาจำเป็นต้องยอมรับความเป็นผู้นำของสามีแม้สามีไม่ได้เป็นผู้เชื่อ ถ้าเธอทำสิ่งนี้ สามีที่ไม่เชื่อก็ปรารถนาที่จะมาเป็นผู้เชื่อ

เป็นสิ่งสำคัญที่ภรรยาทุกคนจะมีองค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ในใจขณะที่ยอมจำนนนั้น เป็นการยอมต่อพระองค์และเพื่อพระองค์ ไม่ใช่เพื่อสามีของเธอเท่านั้น สายตาของเธอต้องจับจ้องที่พระเยซูผู้เดียวที่ปราศจากข้อผิดพลาด การเต็มใจยอมจำนนของภรรยาต่อสามีเป็นการกระทำที่เป็นการนมัสการพระเยซู

การยอมจำนนตามหลักการพระคัมภีร์ อย่างเช่นความรัก ไม่สามารถทำด้วยความฝืนใจได้ การยอมจำนนตามหลักการพระคัมภีร์เป็นของขวัญที่ภรรยามอบให้แก่สามีด้วยความยำเกรงพระคริสต์ (เอเฟซัส 5:33) การยอมจำนนในทุกเรื่องเป็นการกระทำที่เป็นการนมัสการพระเยซู[4]

การยอมจำนนของภรรยาต่อสามีเป็นการกระทำด้วยความเคารพ (เอเฟซัส 5:33) ต่อเขา เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณ (เอเฟซัส 5:18-21) การให้เกียรติที่มาจากจิตวิญญาณที่สุภาพและสงบนี้มีค่ามาในสายตาของพระเจ้า (1 เปโตร 3:4)

เจ้าบ่าวที่เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณ จะรักเจ้าสาวของเขาเหมือนพระเยซูรักคริสตจักร (เอเฟซัส 5:25) เจ้าบ่าวต้องรักเธอเหมือนรักร่างกายของเขาเอง (เอเฟซัส 5:28-29) เขาต้องสำแดงการเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณด้วยการยอมสละตัวเองเหมือนกับพระเยซูสำแดงต่อคริสตจักรเมื่อพระองค์สละตัวเองเพื่อคริสตจักร นี่คือการกระทำที่เป็นการยอมจำนนต่อพระเจ้า (เอเฟซัส 5:21) มีนักวิจารณ์คนหนึ่งพูดถึงเรื่องนี้ในทำนองนี้ว่า...

เหมือนที่พระองค์ (พระเยซู) ยอมทนทุกข์บนไม้กางเขนเพื่อช่วยคริสตจักรให้รอด เราก็จะต้องเต็มใจปฏิเสธตนเองและอดทน [ต่อการทำงานหนักและความยากลำบาก] เพื่อเราจะได้ส่งเสริมความสุขของภรรยา เป็นหน้าที่ของสามีที่จะต้อง [ทำงานหนัก] เพื่อเลี้ยงดูเธอ เพื่อสนองความต้องการของเธอ หากมีความจำเป็น สามีต้องปฏิเสธตัวเองจากการพักผ่อนและผ่อนคลายเพื่อดูแลเธอในยามเจ็บป่วย รีบไปก่อนที่เธอจะตกอยู่ในอันตราย เพื่อปกป้องเธอหากเธออยู่ใน [สถานการณ์อันตราย] อดทนกับเธอเมื่อเธอหงุดหงิด ยึดมั่นกับเธอในยามที่เธอผลักเขาออกไป อธิษฐานร่วมกับเธอเมื่อเธอประสบปัญหาฝ่ายวิญญาณ และพร้อมที่จะตายเพื่อช่วยเธอ มีเหตุผลอะไรหรือที่ไม่ควรเป็นเช่นนี้? หากเรืออับปางและมีไม้กระดานแผ่นเดียวที่ให้ความปลอดภัยได้ เขาจะไม่เต็มใจวางเธอไว้บนนั้นและเห็นเธอปลอดภัยจากอันตรายทั้งมวลที่จะเกิดขึ้นตัวเขาหรือ? แต่มีมากกว่านั้น...สามีควรรู้สึกว่าการแสวงหาความรอดของภรรยาของเขาควรเป็นเป้าหมายสำคัญอย่างหนึ่งในชีวิต เขาจะต้องจัดหาทุกสิ่งที่เธอต้องการสำหรับจิตวิญญาณของเธอ… และเขาจะต้องเป็นแบบอย่าง เขาต้องให้คำปรึกษาแก่เธอหากเธอต้องการคำปรึกษา และให้เส้นทางแห่งความรอดเป็นเรื่องง่ายสำหรับเธอมากที่สุด หากสามีมีพระวิญญาณและมีการปฏิเสธตนเองของพระผู้ช่วยให้รอด เขาจะไม่ถือว่ามีการเสียสละใดที่มากเกินไปหากเขาสามารถส่งเสริมความรอดให้กับครอบครัวของเขาได้[5]

เจ้าบ่าวต้องแสวงหาให้เจ้าสาวบริสุทธิ์เหมือนพระคริสต์ชำระเจ้าสาวคือคริสตจักรให้บริสุทธิ์ (เอเฟซัส 5:26-27)

1 เปโตร 3:7 กล่าวว่า สามีควรอยู่กินกับภรรยาด้วยความเข้าใจ หมายความว่าเขาต้องพยายามเข้าใจเธอให้มากที่สุด เขาควรเรียนรู้ว่าเธอเป็นอย่างไรเพื่อจะเข้าใจได้ว่าเธอต้องการอะไร ผู้หญิงถูกเรียกว่าเป็น “เพศที่อ่อนแอกว่า” ในพระคัมภีร์ข้อนี้ ภรรยาจำเป็นต้องการความเอาใจใส่จากสามี เขาควรปกป้องเธอไม่เพียงจากอันตรายทางกายภาพแต่จากความกังวลและอารมณ์ตึงเครียดด้วย

สามีต้องเตรียมทุกสิ่งที่จำเป็นต่อการทำให้ภรรยาเจริญเติบโตขึ้น เช่น ความสัตย์ซื่อ ความรักที่ไม่มีเงื่อนไข ความเข้าใจ คำอธิษฐาน คำปรึกษา คำสอน และความกรุณา

เมื่อสามีปฏิบัติต่อภรรยาด้วยความรักเช่นนี้ เขาจะได้รับความสุขกลับคืนมา เปาโลกล่าวว่า “คนที่รักภรรยาของตัวเองก็รักตัวเองด้วย” (เอเฟซัส 5:28) สามีที่รักภรรยาของตัวเองด้วยการเสียสละตัวเองเช่นนี้จะได้รับการตอบแทนจากพระเจ้า และได้รับความเคารพนับถือ ความเสน่หา และความสัตย์ซื่อจากภรรยามากที่สุด

► สามีควรทำสิ่งใดอย่างเจาะจงเพื่อจัดเตรียมการสนับสนุนฝ่ายวิญญาณให้กับภรรยา?

การระลึกว่าคำสั่งในข้อพระคัมภีร์เหล่านี้ให้ไว้อย่างไรย่อมเป็นสิ่งสำคัญ สามีไม่ได้รับคำบอกกล่าวให้ใช้สิทธิอำนาจบังคับควบคุมภรรยา ภรรยาได้รับคำบอกกล่าวให้เชื่อฟังสามี แต่สามีไม่ได้รับคำบอกกล่าวให้ทำให้เธอเชื่อฟัง พระคัมภีร์บอกให้เขารักภรรยาและเสียสละตามความจำเป็นเพื่อดูแลเธอ เช่นเดียวกันพระคัมภีร์ไม่ได้บอกให้ภรรยาเรียกร้องการเอาใจใส่ดูแลจากสามี แต่ให้เธอเคารพสามี

ลำดับความสำคัญของสามีไม่ควรเป็นการใช้สิทธิอำนาจแต่เป็นการจัดเตรียมการเอาใจใส่ดูแลด้วยความรัก ลำดับความสำคัญของภรรยาไม่ควรเป็นการเรียกร้องการเอาใจใส่ดูแลแต่เป็นการเคารพสามี

อัครทูตเปโตรเตือนผู้เป็นสามีว่า คำอธิษฐานของเขาจะมีอุปสรรคขัดขวางหากเขาไม่เอาใจใส่ดูแลภรรยาอย่างเหมาะสม จากถ้อยคำเปาโลและเปโตร เราเห็นได้ว่าผู้ชายที่ไม่เอาใจใส่ดูแลภรรยาก็ไม่ได้รักพระเจ้าอย่างที่เขาควรจะรัก ผู้หญิงที่ไม่เคารพสามีของเธอก็ไม่ได้เคารพพระเจ้าอย่างที่เธอควรเคารพ ความประพฤติของเราในชีวิตแต่งงานส่งผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้า

พระเจ้าออกแบบการแต่งงานให้เป็นแบบถาวร ในการแต่งงาน ผู้ชายและผู้หญิงสัญญาที่จะสัตย์ซื่อต่อกันไปจนตลอดชีวิต

พระคัมภีร์บันทึกถ้อยคำของพระเยซูเกี่ยวกับการแต่งงาน เป็นประโยคสนทนากับพวกฟาริสี

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน มัทธิว 19:3-8

พระเยซูตรัสว่า พระเจ้าตั้งใจให้การแต่งงานเป็นแบบถาวร พระองค์ตรัสว่าการหย่าร้างเกิดขึ้นเพราะคนที่ไม่ทำตามพระเจ้า

มีหลายเหตุผลที่พระเจ้าออกแบบการแต่งงานให้เป็นแบบถาวร บางอย่างเราพูดคุยไปกันแล้วในตอนก่อนหน้า อีกเหตุผลที่การแต่งงานเป็นแบบถาวรคือเพื่อเห็นแก่ลูก การเชื่อฟังแผนการของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานสร้างสภาพแวดล้อมที่ดีที่สุดให้กับการเลี้ยงดูลูก เมื่อพ่อแม่ถวายเกียรติพระเจ้าโดยการทำตามหลักการของพระองค์ในการแต่งงานและในครอบครัวของพวกเขา พวกเขาก็จะเลี้ยงลูกให้เดินในทางของพระเจ้าได้ (มาลาคี 2:15)

พระเจ้าออกแบบชีวิตมนุษย์โดยที่ให้ลูกต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่ ในช่วงเวลานี้ ลูก ๆ ต้องพึ่งพาพ่อแม่เพื่อปกป้อง จัดเตรียม และฝึกอบรมพวกเขา นี่คือความแตกต่างจากสัตว์ที่ใช้เวลาเติบโตแค่ปีหรือสองปี มนุษย์จำเป็นต้องใช้เวลาพัฒนาคุณลักษณะชีวิต พระเจ้าออกแบบให้ครอบครัวเป็นช่องทางสำหรับการเลี้ยงดูลูก ปัญหามากมายในสังคมมาจากการขาดครอบครัวที่มีพ่อแม่ที่สัตย์ซื่อ

การแต่งงานเรียกร้องให้ผู้คนทำสัญญาเพื่ออุทิศทั้งชีวิตให้กัน ทุกวัฒนธรรมมีรูปแบบต่าง ๆ และมีพิธีที่แสดงให้เห็นว่าการแต่งงานเป็นการอุทิศตัวอย่างจริงจัง พิธีเป็นทางหนึ่งสำหรับผู้ชายและผู้หญิงที่จะกล่าวต่อหน้าสาธารณชนว่าพวกเขาจะกำลังตัดสินใจอุทิศตัวตลอดชีวิตนี้

รัฐบาลส่วนใหญ่อนุญาตให้จดทะเบียนสมรส กฎหมายเกี่ยวกับการสมรสมีผลกระทบต่อการเป็นเจ้าของทรัพย์สิน การดูแลบุตร และมรดก

นี่คือตัวอย่างของคำปฏิญาณในพิธีแต่งงานซึ่งเป็นที่นิยมใช้แพร่หลาย

ข้าพเจ้าขอรับคุณเป็นสามี/ภรรยาของข้าพเจ้า จะยึดมั่นในการครองคู่จากวันนี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะดีขึ้นหรือเลวร้ายลง มั่งคั่งขึ้นหรือยากจนลง ในยามป่วยและในยามสุขภาพดี จะรักและทนุถนอมไว้ไปจนกว่าความตายจะพรากเราสองคน ตามพระบัญญัติอันบริสุทธิ์ของพระเจ้า ข้าพเจ้าปฏิญาณเช่นนี้ต่อคุณ

ความรู้สึกโรแมนติกจะไม่มั่นคงอยู่ตลอดไป การแต่งงานไม่อาจตั้งบนพื้นฐานของความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลงได้ คำปฏิญาณในการแต่งงานมีความหมายว่าผู้ชายและผู้หญิงนั้นสัญญาว่าจะสัตย์ซื่อต่อกันไปตราบชั่วชีวิตของทั้งสองคน และคำสัญญานั้นไม่ได้ขึ้นอยู่กับเงื่อนไขใด ๆ

เนื่องจากความยืนยงถาวรของการแต่งงาน คริสเตียนจึงไม่ควรกล่าวคำที่มีความหมายเป็นนัยว่าพวกเขาเต็มใจจบชีวิตแต่งงานเพราะปัญหาความสัมพันธ์ คนหนึ่งไม่ควรพูดว่า “ฉันไม่น่าจะแต่งงานกับคุณเลย” หรือ “เราน่าจะหย่ากัน” บางครั้งคำกล่าวเหล่านั้นเป็นความพยายามควบคุมให้อีกฝ่ายหนึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาห่วงใยชีวิตแต่งงาน คนที่พูดอาจคิดว่าอีกฝ่ายจะพยายามอย่างหนักหน่วงเพื่อเอาใจคู่ครองเพราะคำพูดรุนแรงนั้น แต่มันไม่ค่อยจะเกิดขึ้น แทนที่จะเป็นแบบนั้น แต่อีกฝ่ายกลับพูดปกป้องตัวเองว่า “ได้เลย เราหย่ากันก็ได้หากคุณต้องการ” จากนั้นทั้งคู่ก็บอกเป็นนัยว่าพวกเต็มใจยุติชีวิตแต่งงานเพราะความปรารถนาของพวกเขาเอง และความสัมพันธ์มีแต่แย่ลง

► ทำไมการแต่งงานจึงเริ่มต้นด้วยคำปฏิญาณ ไม่ได้เริ่มด้วยคำกล่าวบอกรัก?

► มีใครอยากแบ่งปันเกี่ยวกับการที่เขา/เธอเข้าสู่การแต่งงานเพราะคาดหวังผลประโยชน์แต่ไม่ได้ตระหนักว่าการอุทิศตัวนั้นจำเป็น?

► ให้นักศึกษาคนหนึ่งเป็นตัวแทนกลุ่ม อ่าน 2 โครินธ์ 6:14-18

ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้บอกเราว่าการอุทิศตัวของผู้เชื่อจะถูกขัดขวางหากเขาสัมพันธ์ใกล้ชิดมากเกินไปกับคนที่ไม่เชื่อ เหมือนกับที่ผู้เชื่อไม่สามารถนมัสการร่วมกับกับคนที่นมัสการซาตานได้ เขาก็ไม่สามารถทำตามรูปแบบชีวิตและจัดลำดับความสำคัญตามคนที่ไม่เชื่อได้ คำเตือนนี้สามารถใช้ได้กับความสัมพันธ์หลายรูปแบบ รวมทั้งการเป็นหุ้นส่วนในทางธุรกิจ

การแต่งงานเป็นหุ้นส่วนของมนุษย์ที่ใกล้ชิดกันมากที่สุด ผู้เชื่อไม่ควรแม้แต่คิดว่าจะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้เป็นผู้เชื่อที่อุทิศตัว (1 โครินธ์ 7:39) ผู้เชื่อแต่งงานกับคนที่ไม่เชื่อจะพบกับความโศกเศร้าอย่างมากและมีอุปสรรคขัดขวางในการเลี้ยงดูลูก และในการตัดสินใจเกี่ยวกับการใช้ชีวิต

ถ้าสามีกับภรรยาเป็นผู้เชื่อทั้งคู่แต่มาจากต่างคริสตจักร พวกเขาต้องแน่ใจว่าได้ตกลงเห็นด้วยกันเกี่ยวกับปัญหาที่สำคัญทางจิตวิญญาณ พวกเขาควรวางแผนเป็นสมาชิกในคริสตจักรท้องถิ่นที่เดียวกันหลังจากแต่งงานแล้ว

(1) พวกเขาต้องเฉลิมฉลองการออกแบบดั้งเดิมของพระเจ้าและเห็นคุณค่าบทบาทเฉพาะของพวกเขาในการแต่งงาน

สามีต้องจดจำว่าภรรยาของเขาเป็นของขวัญจากพระเจ้า เป็นคู่อุปถัมป์ที่ทำให้เขาสมบูรณ์ เขาต้องสละชีวิตเพื่อเห็นแก่ความมั่นคงของเธอ เพื่อความผาสุกทางจิตวิญญาณ อารมณ์ และฝ่ายร่างกายของเธอ เขาต้องเลือกที่จะแสดงความซาบซึ้งใจต่อเธอและรักเธอแม้เมื่อเธอสมควรได้รับน้อยที่สุด โดยตระหนักว่ามีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนเธอในสิ่งที่จำเป็นต้องเปลี่ยน พระเจ้าจะให้เกียรติการเชื่อฟังและความเชื่อของเขา

ภรรยาต้องให้เกียรติการเลือกของพระเจ้าที่ให้สามีเป็นศีรษะของเธอ โดยการแสดงความเคารพในทุกทางที่ทำได้ และให้เกียรติการเป็นผู้นำของเขา เธอต้องเลือกยอมจำนนและเคารพแม้เมื่อเขาผิดพลาดและสมควรได้รับน้อยที่สุด อธิษฐานว่าพระเจ้าจะเปลี่ยนเขาในสิ่งที่จำเป็นต้องเปลี่ยน พระเจ้าจะให้เกียรติการเชื่อฟังและความเชื่อของเธอ

(2) คู่แต่งงานต้องพัฒนาความสนิทสนทฝ่ายวิญญาณกับฝ่ายร่างกายอย่างแท้จริง

พวกเขาต้องแสวงหาที่จะรู้จักกันและกันโดยปราศจากความกลัว การตัดสิน การเปรียบเทียบกัน การทำร้าย ตัณหาความเห็นแก่ตัว หรือการทำให้เสื่อมเสีย พวกเขาต้องดำเนินชีวิตด้วยความโปร่งใสและซื่อตรงต่อหน้าพระเจ้าและต่อกัน

(3) คู่แต่งงานต้องทำตามแบบอย่างพระคุณของพระเจ้าเมื่อพวกเขาล้มเหลวทำไม่สำเร็จ

เมื่ออาดัมและเอวาล้มลงในความบาปและรู้สึกอับอายขายหน้า พระเจ้าเปิดเผยฤทธิ์อำนาจของพระองค์ในการไถ่พวกเขาจากความล้มเหลว พระเจ้าฆ่าสัตว์ตัวหนึ่งเพื่อทำเสื้อคลุมให้อาดัมกับเอวาเพื่อปกปิดความเปลือยเปล่า (ปฐมกาล 3:21) การกระทำด้วยความรักของพระเจ้านี้เป็นภาพของพระคุณและพระสัญญาในการไถ่คืนมาของพระเจ้าผ่านทางพระคริสต์ พระคริสต์ทำให้เราสามารถรับการยกโทษและฟื้นฟูกลับคืนมาใหม่ โดยทางพระคริสต์ คู่แต่งงานสามารถกลับคืนสู่ความสนิทสนมโดยปราศจากความอายแม้หลังจากที่พวกเขาล้มเหลวก็ตาม

การแต่งงานเป็นการทรงสร้างของพระเจ้า ไม่ใช่มนุษย์ ด้วยเหตุนี้เราต้องไปหาพระเจ้าเพื่อจะรับคำแนะนำ ไม่ใช่ไปหาโลกนี้หรือหาวัฒนธรรม พระองค์ผู้เดียวที่รู้วิธีทำให้ชีวิตสมรสของเรามั่นคงเข็มแข็ง ยั่งยืน และได้รับบำเหน็จรางวัล แต่เราจะไม่มีทางเป็นคู่ครองอย่างที่เราควรเป็นได้โดยปราศจากพระวิญญาณบริสุทธิ์!

► ความจริงใดเกี่ยวกับการแต่งงานที่ผู้คนจำนวนมากมักจะลืม?

► อธิบายหลักการต่าง ๆ ที่คริสตจักรควรสอนเพื่อเสริมสร้างชีวิตแต่งงานให้มั่นคงเข้มแข็ง มีความเข้าใจอะไรที่ขาดหายไปในสังคมรอบตัวคุณ?

พระบิดาในสวรรค์

ขอบคุณที่มอบของขวัญแห่งการสมรสแก่เรา ขอบคุณสำหรับวิธีออกแบบอย่างงดงามของพระองค์ ขอช่วยให้เราเห็นความจำเป็นของการอุทิศตัวเพื่อเราจะมีประสบการณ์กับการแต่งงานที่เป็นตามแผนการของพระองค์

ขอช่วยให้เราแสดงความรักเหมือนกับความรักระหว่างพระคริสต์กับคริสตจักร

ขอช่วยให้เราไปไกลกว่าสมมติฐานทางวัฒนธรรมของเราในการให้ความเคารพต่อกัน

ขอบคุณสำหรับการงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ทำให้ความสัมพันธ์ที่มั่นคงและชื่นชมยินดีเป็นไปได้

อาเมน

(1) เลือกหลักการสองประการจากบทเรียนนี้ที่เป็นเรื่องใหม่สำหรับคุณ เขียนคำอธิบายถึงแต่ละหลักการด้วยคำพูดของคุณเองมาอย่างละหนึ่งย่อหน้า

(2) เตรียมนำเสนอสั้น ๆ เกี่ยวกับหัวข้อด้านล่างนี้ (หัวหน้าชั้นเรียนจะมอบหมายหัวข้อให้กับนักศึกษาแต่ละคน) แบ่งปันการนำเสนอในช่วงเริ่มชั้นเรียนครั้งต่อไป

• การออกแบบของพระเจ้าสำหรับความเป็นหนึ่งเดียวกันในการแต่งงาน

• วัตถุประสงค์ตามพระคัมภีร์สำหรับการแต่งงาน

• บทบาทที่พระเจ้ามอบให้ในการแต่งงานและความสำคัญของการเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณเพื่อจะทำให้บทบาทเหล่านั้นสำเร็จ

• ความยืนยงถาวรของการแต่งงาน

(3) ถ้าคุณยังไม่แต่งงาน แต่วางแผนแต่งงานในอนาคต ขอให้เขียนเรื่องการอุทิศตัวเพื่อเชื่อฟังหลักการของพระเจ้าสำหรับการแต่งงานในอนาคตมาสองย่อหน้า ถ้าคุณแต่งงานแล้ว เขียนเรื่องการอุทิศตัวเพื่อเชื่อฟังหลักการของพระเจ้าสำหรับชีวิตแต่งงานของคุณมาสองย่อหน้า

ก่อนศึกษาต่อบทที่ 4 ชั้นเรียนควรศึกษาและอภิปรายในหน้าภาคผนวก ก ซึ่งเป็นการอภิปรายสั้น ๆ เกี่ยวกับการเคารพผู้หญิง เป็นหัวข้อสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานและครอบครัว