இந்த பாடத்தின் முடிவில், மாணவர் அடையும் பயன்கள்:

(1) இயேசு தம் சீஷர்களுக்கும் சபைக்கும் விட்டுச்சென்ற இறுதி மரபைப் புரிந்துகொள்ளுதல்.

(2) இயேசுவின் மரபில் ஊழியத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணருதல்.

(3) அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில், இயேசுவின் சீஷர்கள் மூலம் தொடர்ந்து நடந்த அவருடைய ஊழியத்தின் தாக்கத்தை அறிதல்.

(4) தனது சொந்த ஊழியத்தின் மரபை விட்டுச் செல்வதற்கான நடைமுறைப் படிகளை உருவாக்குதல்.

நாம் மறைந்த பிறகு நாம் விட்டுச் செல்வதே நமது ஊழியத்தின் பரீட்சையாகும்.

சுரேஷ் என்பவர் பல வருடங்கள் ஒரு மரியாதைக்குரிய போதகராக இருந்த பிறகு ஓய்வு பெறும் நிலையில் இருந்தார். ஒருவர் அவரிடம், "உங்கள் ஓய்வுக்காலத்திற்குப் பிறகு சபைக்காக எப்படித் தயார்படுத்தி வருகிறீர்கள்? அடுத்த 10 ஆண்டுகளுக்கான சபையின் தரிசனம் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்குத் சுரேஷ், "நான் இங்கே இருக்கப்போவதில்லை, ஆகையால் நான் போனபிறகு என்ன நடந்தால் எனக்கென்ன" என்று பதிலளித்தார். ஊழியத்தின் ஒரு முக்கியமான கோட்பாட்டை இந்தப் போதகர் புரிந்துகொள்ளவில்லை: அதாவது, நாம் போனபிறகு என்ன நடக்கிறது என்பதே நமது ஊழியத்தின் இறுதிப் பரீட்சையாகும்.

இந்தப் போதகரை மோகன் என்பவரோடு ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள். 25 வருட ஊழியத்திற்குப் பிறகு மோகன் திடீரென இறந்தார். அந்த ஆண்டுகளில், மோகன் தனது உள்ளூர் சபையில் பல ஊழியங்களை முன்னின்று நடத்தினார். வீடற்ற மக்களுக்கான ஊழியம், போதைப்பொருள் மறுவாழ்வுத் திட்டம் மற்றும் வணிகத் தலைவர்களுக்கான ஒரு சுவிசேஷ ஊழியம் ஆகியவற்றை அவர் உருவாக்கியிருந்தார். மோகனின் இறுதிச் சடங்கில், போதைப்பொருள் மறுவாழ்வு ஊழியத்தின் தலைவர், "கடந்த மாதம், அடுத்த ஆண்டிற்கான வரவு செலவுத் திட்டத்தைப் பற்றி விவாதிக்க நானும் மோகனும் சந்தித்தோம்" என்றார். வீடற்றோர் ஊழியத்தின் தலைவர், குடும்பங்களுக்கு தற்காலிக தங்குமிடம் வழங்குவதற்கான ஒரு புதிய கட்டிடத்தின் வரைபடத்தை வெளியிட்டார். மோகன் ஊழியத்தின் எதிர்காலத்திற்காகக் கவனமாகத் திட்டமிட்டிருந்தார். அவர் ஒரு ஆவிக்குரிய மரபை விட்டுச் சென்றார்.

இந்த இறுதிப் பாடத்தில், சீஷர்களுக்கான இயேசுவின் இறுதிப் போதனைகள், சீஷர்களுக்கு அவர் கொடுத்த இறுதிக் கட்டளை மற்றும் அவர் பரமேறிய பிறகு சீஷர்களின் ஊழியம் ஆகியவற்றை நாம் படிப்போம். ஒரு ஆவிக்குரிய மரபை விட்டுச் செல்வது பற்றிய பாடங்களை நாம் கற்றுக்கொள்வோம்.

► இன்றிரவு நீங்கள் மரிக்க நேரிட்டால், நீங்கள் விட்டுச் செல்லும் மரபு என்னவாக இருக்கும்?

• உங்கள் குடும்பத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்லும் மரபு என்ன?

• உங்கள் சமூகத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்லும் மரபு என்ன?

• உங்கள் ஊழியத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்லும் மரபு என்ன?

யோவான் 13-16 அதிகாரங்களை யாக்கோபு, மோசே, யோசுவா மற்றும் தாவீது ஆகியோரின் பழைய ஏற்பாட்டு "பிரியாவிடை" நிகழ்வுகளுடன் ஒப்பிடலாம்.[1] இயேசுவின் இந்த "பிரியாவிடைப் பிரசங்கம்" அவருடைய மிக ஆழமான மற்றும் நெருக்கமான போதனைகள் சிலவற்றை வழங்குகிறது.

யோவான் 13:1 இந்தப் பிரியாவிடை போதனைக்கான பின்னணியைத் தருகிறது: "இயேசு இவ்வுலகத்தைவிட்டுப் பிதாவினிடத்திற்குப் போகும்படியான தம்முடைய வேளை வந்ததென்று அறிந்து." அடுத்த 48 மணி நேரத்திற்குள் நீங்கள் இறந்துவிடுவீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரிந்தால், உங்கள் ஊழியத்தைத் தொடர இருப்பவர்களிடம் நீங்கள் என்ன சொல்வீர்கள்? அந்த வார்த்தைகள் உங்கள் சீஷர்களுக்கு மிக முக்கியமானது என்று நீங்கள் நம்புவதையே வெளிப்படுத்தும்.

இந்த இராப்போஜனத்தில், இயேசு தம்முடைய செயல்கள் மூலமாகவும் (அவர்கள் கால்களைக் கழுவுதல்) தம்முடைய வார்த்தைகள் மூலமாகவும் சீஷர்கள் மீதான தனது முழுமையான அன்பை வெளிப்படுத்தினார். இயேசு "தாம் இவ்வுலகத்திலிருக்கிற தம்முடையவர்களிடம் அன்புவைத்தார்." இப்போது, "முடிவுபரியந்தமும் அவர்களிடத்தில் அன்புவைத்தார்" (யோவான் 13:1). "முடிவுபரியந்தமும்" என்பது இரண்டு கருத்துக்களைக் கொண்டுள்ளது:

1. இயேசு அவர்களுடன் இருந்த காலத்தின் இறுதி வரை அவர்களை நேசித்தார்.

2. இயேசு அவர்களை முழுமையாக நேசித்தார். இயேசு அவர்களைக் கரைபுரள நேசித்தார்.

► யோவான் 13:31-14:31-ஐ வாசிக்கவும்.

இயேசுவின் பிரியாவிடைப் பிரசங்கத்தில் உள்ள கட்டளைகளும் வாக்குறுதிகளும்

ஒரு கட்டளை: ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள் (யோவான் 13:34).

“நீங்கள் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள்; நான் உங்களில் அன்பாயிருந்ததுபோல நீங்களும் ஒருவரிலொருவர் அன்பாயிருங்கள் என்கிற புதிதான கட்டளையை உங்களுக்குக் கொடுக்கிறேன்.” அன்புக்காக அறியப்படுவதை விட, தங்களுக்கிடையேயான வாக்குவாதங்களுக்குப் பெயர் பெற்ற சீஷர்களின் குழுவிற்கு, இது ஒரு கடினமான கட்டளையாக இருந்தது.

இது எப்படி ஒரு புதிய கட்டளையாக இருந்தது? பழைய ஏற்பாடு கூட தேவனுடைய ஜனங்களை "பிறனிடத்திலும் அன்புகூருவாயாக" என்று கட்டளையிட்டது. அன்பைப் பற்றிய இயேசுவின் போதனையில் இரண்டு புதிய அம்சங்கள் உள்ளன.[2]

முதலாவதாக, தான் கட்டளையிட்ட அன்பிற்கு இயேசுவே ஒரு மாதிரியை வழங்கினார். அவர் நேசித்தது போலவே அவர்களும் நேசிக்க வேண்டும். தாழ்மையுடன் அவர்கள் கால்களைக் கழுவிய பிறகு, இயேசு, "நான் உங்களை நேசித்தது போலவே, நீங்களும் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும்" என்றார். தாழ்மையான சேவையில் வெளிப்படுத்தப்படும் அன்பை அவர் அவதரிக்கச் செய்தார். சீஷர்கள், அப்போதும் இப்போதும், இயேசு நேசித்தது போலவே நேசிக்க வேண்டும். இந்த அன்பு சேவை செய்யத் துவாலையை எடுக்கிறது. இந்த அன்பு காட்டிக்கொடுப்பவனையும் நேசிக்கிறது. இந்த அன்பு மரணம் வரை நீடிக்கிறது.

இரண்டாவதாக, கிறிஸ்தவர்களுக்கு இடையிலான அன்பு இயேசுவின் செய்தியின் உண்மைக்கு ஒரு தனித்துவமான சாட்சியாக இருக்க வேண்டும். "நீங்கள் ஒருவரிலொருவர் அன்புள்ளவர்களாயிருந்தால், அதினால் நீங்கள் என்னுடைய சீஷர்களென்று எல்லாரும் அறிந்துகொள்வார்கள் என்றார்" (யோவான் 13:35). பின்னர், "ஒருமைப்பாட்டில் அவர்கள் தேறினவர்களாயிருக்கும்படிக்கும், என்னை நீர் அனுப்பினதையும், நீர் என்னில்... உலகம் அறியும்படிக்கும்" என்று இயேசு ஜெபிக்கிறார் (யோவான் 17:23). சபையின் அன்பும் ஒற்றுமையும் இயேசுவின் செய்திக்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்க வேண்டும்.

குறைபாடுகள் நிறைந்த ஒரு கிறிஸ்தவ சகோதரனை நேசிப்பதை விட, விசுவாசியாத ஒரு அயலானை நேசிப்பது எளிது என்று பல கிறிஸ்தவர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர். ஆனால் கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம் ஒருவரையொருவர் நேசிக்கக் கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறோம். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, யோவான் இந்தச் செய்தியைச் சபைக்கு நினைப்பூட்டினார்:

தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறேனென்று ஒருவன் சொல்லியும், தன் சகோதரனைப் பகைத்தால், அவன் பொய்யன்; தான் கண்ட சகோதரனிடத்தில் அன்புகூராமலிருக்கிறவன், தான் காணாத தேவனிடத்தில் எப்படி அன்புகூருவான்? தேவனிடத்தில் அன்புகூருகிறவன் தன் சகோதரனிடத்திலும் அன்புகூரவேண்டுமென்கிற இந்தக் கற்பனையை அவராலே பெற்றிருக்கிறோம் (1 யோவான் 4:20-21).

இயேசு தனது பிரியாவிடை செய்தியை ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும் என்ற கட்டளையுடன் தொடங்கினார். இந்தச் செய்தியில் அவர் அறிவித்த மற்ற அனைத்திற்கும் இந்தக் கட்டளையே அடித்தளமாகும்.

ஒரு கட்டளை: கலங்காதிருங்கள்; விசுவாசியுங்கள் (யோவான் 14:1).

பேதுரு அடிக்கடி செய்வது போலவே, இயேசுவை இடைமறித்து, "ஆண்டவரே, நீர் எங்கே போகிறீர்?" என்று கேட்டார். அதற்குப் பதிலளிக்கையில், பேதுரு தன்னை மறுதலிப்பார் என்று இயேசு முன்னறிவித்தார். பின்னர், பேதுருவுக்கும், மற்ற சீஷர்களுக்கும், இன்று நமக்கும் ஒரு செய்தியைத் தொடர்ந்தார். "உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக."

யோவான் 13:38-க்குப் பிறகு ஒரு அதிகாரப் பிரிவு இருப்பதால், நாம் அடிக்கடி யோவான் 14:1-ஐ ஒரு புதிய செய்தி தொடங்குவது போல வாசிக்கிறோம். ஆனால் யோவான் 14:1 பேதுருவுக்கு அளிக்கப்பட்ட பதிலின் ஒரு பகுதியாகும். இதை இவ்வாறு வாசியுங்கள்:

"பேதுருவே, நீ என்னை மூன்று முறை மறுதலிப்பாய். நீ நினைப்பதை விட நீ மிகவும் பலவீனமானவன். ஆனாலும், நம்பிக்கை இழக்காதே; பேதுருவே உனக்கும், நான் கைது செய்யப்படும்போது பயந்து ஓடப்போகும் உங்கள் அனைவருக்கும் என்னிடம் நம்பிக்கையின் செய்தி ஒன்று உள்ளது. உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக. தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள், என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்."

தனது தோல்வியின் மத்தியிலும், இயேசுவிடம் நம்பிக்கையின் செய்தி ஒன்று உள்ளது என்பதைப் பேதுரு அறிய வேண்டியிருந்தது. தங்கள் பயத்தின் மத்தியிலும், இயேசுவிடம் நம்பிக்கையின் செய்தி ஒன்று உள்ளது என்பதைச் சீஷர்கள் அறிய வேண்டியிருந்தது. "உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக" என்பது நிகழ்காலத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. இயேசுவின் எச்சரிக்கைகள் மற்றும் மதத் தலைவர்களின் எதிர்ப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, சீஷர்கள் ஏற்கனவே பயந்திருந்தார்கள். இயேசு சொல்கிறார், "கலங்குவதை நிறுத்துங்கள்... தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள்; என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்."

ஊழியத்தின் அழுத்தங்களால் கலங்காமல் இருப்பதற்கான ஒரே வழி விசுவாசிப்பதே. ஒவ்வொரு திங்கட்கிழமையும், உலகெங்கிலும் உள்ள போதகர்கள் சோர்வடைகிறார்கள். நேற்று, நீங்கள் உண்மையாகப் பிரசங்கித்தீர்கள்—ஆனால் உங்கள் சபை உறுப்பினர்களில் ஒருவர் கோபமடைந்தார். நீங்கள் மனந்திரும்புதலின் செய்தியைப் பிரசங்கித்தீர்கள்—ஆனால் யாரும் பதிலளிக்கவில்லை. நீங்கள் அவிசுவாசிகளை அழைத்தீர்கள்—ஆனால் யாரும் வரவில்லை.

சில நாடுகளில், சபை அரசாங்க எதிர்ப்பால் அச்சுறுத்தப்படுகிறது. சில நாடுகளில், இஸ்லாமியத் தீவிரவாதிகளால் சபை அச்சுறுத்தப்படுகிறது. சில நாடுகளில், சபை சமூக அக்கறையின்மையால் அச்சுறுத்தப்படுகிறது—அதாவது யாரும் அதைக் கண்டுகொள்வதில்லை. இயேசு சொல்கிறார், "கலங்குவதை நிறுத்துங்கள். தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள்; என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்."

ஒரு வாக்குத்தத்தம்: நானே வழி (யோவான் 14:6).

இயேசு தம்முடைய சீஷர்களுக்காக ஒரு இடத்தை ஆயத்தம் பண்ணப்போவதாகத் தைரியப்படுத்தினார். இப்போது தோமா குறிக்கிட்டு, "ஆண்டவரே, நீர் போகிற இடத்தை அறியோமே, வழியை நாங்கள் எப்படி அறிவோம்?" என்றார்.

இயேசுவின் பதில் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைக்கான ஒரு முக்கியமான கோட்பாட்டைப் போதிக்கிறது. இயேசு, "நான் போகிற இடம் இதுதான்" என்று சொல்லவில்லை. மாறாக, "நானே வழி" என்றார். இயேசு ஒரு பாதையையோ திசையையோ காட்டவில்லை; அவர் தன்னையே சுட்டிக்காட்டினார். பிதாவினிடத்திற்குச் செல்வதற்கான ஒரே வழி கிறிஸ்துவே என்பதைத் தவிர வேறு தெளிவான கூற்று வேதத்தில் இல்லை. தாராளவாத இறையியலாளர்களின் கூற்றுகளுக்கு மாறாக, தேவனை அடைவதற்கான ஒரே பாதை தானே என்று இயேசு தெளிவாகக் கூறினார்.

ஒரு வாக்குத்தத்தம்: நீங்கள் பெரிய கிரியைகளைச் செய்வீர்கள் (யோவான் 14:12-14).

“மெய்யாகவே மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்; நான் என் பிதாவினிடத்திற்குப் போகிறபடியினால், என்னை விசுவாசிக்கிறவன் நான் செய்கிற கிரியைகளைத் தானும் செய்வான், இவைகளைப்பார்க்கிலும் பெரிய கிரியைகளையும் செய்வான்” என்று இயேசு வாக்குத்தத்தம் பண்ணினார். இந்தக் கிரியைகள் மிகவும் அற்புதமானவை என்பதால் பெரியவை அல்ல, மாறாக அவை பரந்த எல்லையைச் சென்றடையும் என்பதால் பெரியவை. இயேசுவின் பூமிக்குரிய ஊழியத்தின் போது, அவருடைய கிரியைகள் ஒரு புவியியல் பகுதிக்கு மட்டுமே மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. இப்போது, இயேசு ஆவியானவரை அனுப்புவதால், திருச்சபை செய்யும் கிரியைகள் உலகத்தைச் சென்றடையும்.

இயேசு தொடர்ந்து, “நீங்கள் என் நாமத்தினாலே எதைக் கேட்பீர்களோ, குமாரனில் பிதா மகிமைப்படும்படியாக, அதைச் செய்வேன்” என்று கூறினார். இந்த வாக்குறுதியுடன் இரண்டு நிபந்தனைகள் இணைக்கப்பட்டுள்ளன.

(1) “என் நாமத்தினாலே கேளுங்கள்.”

இது ஜெபத்தின் முடிவில் "இயேசுவின் நாமத்தில்" என்று சேர்ப்பதை விட அதிகமானது. இது இயேசுவை நமது கோரிக்கைகளை ஏற்கக் கட்டாயப்படுத்தும் ஒரு மந்திர வார்த்தை அல்ல. வேதாகமம் முழுவதும், தேவனுடைய நாமம் அவருடைய சுபாவத்தைப் (character) குறிக்கிறது. "இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிப்பது" என்பது இயேசுவின் சுபாவத்திற்கும் அவருடைய சித்தத்திற்கும் இசைவான முறையில் ஜெபிப்பதாகும்.

இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிப்பது என்பது குமாரனின் அதிகாரத்தின் மூலம் பிதாவினிடம் வருவதையும் குறிக்கலாம். மோசே கர்த்தருடைய நாமத்திலே பேசும்படி பார்வோனிடம் வந்தபோது (யாத்திராகமம் 5:23), தன்னை அனுப்பின தேவனுடைய அதிகாரத்தில் அவர் வந்தார். இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிப்பது என்பது அவருடைய அனுமதியுடனும் அதிகாரத்துடனும் ஜெபிப்பதாகும். குமாரனின் பரிந்து பேசுதலின் மூலம் நாம் பிதாவை அணுகுகிறோம், ஏனெனில் "வேண்டுதல்செய்யும்படிக்கு அவர் எப்பொழுதும் உயிரோடிருக்கிறார்" (எபிரெயர் 7:25).

(2) “…குமாரனில் பிதா மகிமைப்படும்படியாக.”

நமது ஜெபங்கள் தேவனுடைய மகிமைக்காக இருக்க வேண்டும். “நீங்கள் விண்ணப்பம்பண்ணியும், உங்கள் இச்சைகளை நிறைவேற்றும்படி செலவழிக்கவேண்டுமென்று தகாதவிதமாய் விண்ணப்பம் பண்ணுகிறபடியினால், பெற்றுக்கொள்ளாமலிருக்கிறீர்கள்” என்று யாக்கோபு கூறுகிறார் (யாக்கோபு 4:3). நாம் இயேசுவின் வாக்குறுதியைக் கோரும்போது, நமது சொந்த நோக்கங்களுக்காக அல்லாமல், தேவனுடைய மகிமைக்காகவே ஜெபிக்கிறோம் என்பதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

ஒரு கட்டளை: என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள் (யோவான் 14:15).

நாம் அவர் மீது வைத்துள்ள அன்பை அளவிடக்கூடிய ஒரு தரநிலையை இயேசு கொடுத்தார். “நீங்கள் என்னிடத்தில் அன்பாயிருந்தால் என் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுங்கள்.” யோவான் தனது முதல் நிருபத்தை எழுதியபோது இந்தக் கூற்றை நினைவு கூர்ந்தார்: “அவருடைய வசனத்தைக் கைக்கொள்ளுகிறவனிடத்தில் தேவ அன்பு மெய்யாகப் பூரணப்பட்டிருக்கும்” (1 யோவான் 2:5). சில நவீனப் பிரசங்கிகளின் போதனைக்கு மாறாக, தனது சீஷர்கள் அவருடைய கட்டளைகளுக்கு வேண்டும் என்றே கீழ்ப்படியாமல் வாழலாம் என்று இயேசு ஒருபோதும் போதிக்கவில்லை. அன்பு என்பது விருப்பமுள்ள கீழ்ப்படிதலில் காணப்படுகிறது.

ஒரு வாக்குத்தத்தம்: வேறொரு தேற்றரவாளனை அவர் உங்களுக்குத் தந்தருளுவார் (யோவான் 14:16).

யோவான் 14:16-ல் "தேற்றரவாளன்" என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வார்த்தை, ஒருவருக்காக வாதிட வரும் பரிந்து பேசுபவரைக் குறிக்கிறது. இது துன்ப நேரங்களில் ஆறுதல் அளிக்கும் ஒரு உதவியாளரை அல்லது தேற்றுபவரைக் குறிக்கிறது.

இயேசு, பிதாவானவர் "என்றென்றைக்கும் உங்களுடனேகூட இருக்கும்படிக்கு... வேறொரு தேற்றரவாளனை அவர் உங்களுக்குத் தந்தருளுவார்" என்று கூறினார். பரிசுத்த ஆவியானவரின் ஊழியம் இயேசுவின் ஊழியத்தைப் போலவே இருக்கும் என்பதை இது குறிக்கிறது. ஆவியானவர் ஒரு நபர் இல்லாத சக்தியாக (impersonal force) வரவில்லை, மாறாக இயேசு எப்படி ஒரு நபராக இருந்தாரோ, அப்படியே அவரும் ஒரு நபராக (person) வந்தார்.

அந்தத் தேற்றரவாளன் உங்களுடன் தங்கியிருந்து உங்களுக்குள் இருக்கும் சத்திய ஆவியானவர் (யோவான் 14:17). அவர் "எல்லாவற்றையும் உங்களுக்குப் போதித்து, நான் உங்களுக்குச் சொன்ன எல்லாவற்றையும் உங்களுக்கு நினைப்பூட்டுவார்" (யோவான் 14:26). அவருடைய ஊழியம் மிகவும் வல்லமை வாய்ந்ததாக இருக்கும், அதனால்தான் இயேசு உறுதியாகக் கூறினார்: "நான் போகிறது உங்களுக்குப் பிரயோஜனமாயிருக்கும்; நான் போகாதிருந்தால் தேற்றரவாளன் உங்களிடத்தில் வரார்" (யோவான் 16:7).

இயேசு போய்விடுவது சீஷர்களுக்கு எப்படிப் பிரயோஜனமாயிருக்கும்? ராபர்ட் கோல்மன் விளக்கினார்:

அவர் அவர்களுடன் சரீர வடிவில் இருந்தபோது, [சீஷர்கள்] ஆவியானவரைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய அவசியத்தை அதிகம் உணரவில்லை, எனவே அவர்கள் அவருடைய ஜீவனின் ஆழமான எதார்த்தத்தை நெருக்கமாக அறியவில்லை. இருப்பினும், அவர் இல்லாத நிலையில், அவர்களுக்குக் கண்ணுக்குத் தெரியும் ஆதரவு எதுவும் இல்லை. அவர்கள் பிழைத்திருக்க, பிதாவுடனான அவருடைய உள்ளார்ந்த ஐக்கியத்தின் ரகசியத்தை அவர்கள் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியிருந்தது. அவர்களின் தேவையின் நிமித்தம், அவர்கள் முன்பு அறிந்திருந்ததை விட கிறிஸ்துவுடன் மிகச் சிறந்த ஐக்கியத்தை அனுபவிப்பார்கள்.[3]

திராட்சச்செடியில் வாழ்வு

► யோவான் 15:1-16:37-ஐ வாசிக்கவும்.

இயேசு தனது மிக சக்திவாய்ந்த உவமைகளில் ஒன்றைக்கொண்டு தொடர்ந்தார். "நான் மெய்யான திராட்சச்செடி, என் பிதா திராட்சத்தோட்டக்காரர்." பழைய ஏற்பாடு இஸ்ரவேலைத் திராட்சச்செடியாகப் பலமுறை குறிப்பிடுகிறது.[4] இருப்பினும், பாவத்தின் காரணமாக, இஸ்ரவேல் தேசம் தேவன் தான் நட்ட அழகான திராட்சச்செடிக்கான நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தவறியது. அதற்குப் பதிலாக, இஸ்ரவேல் பொருள் ரீதியாகச் செழித்தோங்கியபோது, அது பொய் தெய்வங்களுக்குப் பலிபீடங்களைக் கட்டியது (ஓசியா 10:2). மற்ற தேசங்களை ஆசீர்வதிக்கும் கனிகளைக் கொடுப்பதற்குப் பதிலாக, இஸ்ரவேல் கசப்பான திராட்சை கனிகளைக்[5] கொடுத்தது (ஏசாயா 5:2). விறகுக்கு எரிபொருளாகப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர, இந்தக் கொடியைக்கொண்டு தேவனால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியாத அளவுக்கு இஸ்ரவேல் பாவம் செய்தது (எசேக்கியேல் 15:1-6). தேசங்களுக்கெல்லாம் ஆசீர்வாதமாக இருப்பதற்கான இஸ்ரவேலின் அழைப்பை நிறைவேற்றுவதற்காக இயேசு மெய்யான திராட்சச்செடியாக வந்தார்.

இயேசு மெய்யான திராட்சச்செடியாக வந்தார். இஸ்ரவேல் தேசம் செய்யத் தவறியதை நிறைவேற்ற அவர் வந்தார்; தேசங்களுக்கு ஆசீர்வாதமாக இருப்பதற்கான இஸ்ரவேலின் அழைப்பை நிறைவேற்ற அவர் வந்தார்.

இயேசு சீஷர்களிடம் தானே திராட்சச்செடி என்றும், அவர்கள் கொடிகள் என்றும் கூறினார். இயேசுவின் செய்தி தெளிவாக இருந்தது: கனி கொடுப்பது என்பது நாம் அவரில் நிலைத்திருப்பதற்கான நமது விருப்பத்தையே முழுமையாகச் சார்ந்திருக்கிறது.

நானே திராட்சச்செடி, நீங்கள் கொடிகள். ஒருவன் என்னிலும் நான் அவனிலும் நிலைத்திருந்தால், அவன் மிகுந்த கனிகளைக் கொடுப்பான்; என்னையல்லாமல் உங்களால் ஒன்றும் செய்யக்கூடாது (யோவான் 15:5).

திராட்சச்செடியை விட்டுப்பிரிந்து, சீஷர்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது; திராட்சச்செடியை விட்டுப்பிரிந்து, இன்று நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது. நமது சொந்த பலத்தில் நாம் ஊழியம் செய்ய முயலும்போது, நாம் விரக்திக்கும் வல்லமையின்மைக்கும் ஆளாவோம். ஏன்? ஏனென்றால், நாம் சுயமாகக் கனி கொடுப்பதற்காக ஒருபோதும் நியமிக்கப்படவில்லை.

நமது ஆவிக்குரிய ஜீவியம் திராட்சச்செடியுடனான நமது தொடர்ச்சியான உறவில் இருந்தே பெறப்படுகிறது. ஒருவன் திராட்சச்செடியில் நிலைத்திராவிட்டால், "வெளியே எறியுண்ட கொடியைப்போல அவன் எறியுண்டு உலர்ந்துபோவான்; அப்படிப்பட்டவைகளைச் சேர்த்து, அக்கினியிலே போடுகிறார்கள்; அவைகள் எரிந்துபோகும்" (யோவான் 15:6). இந்த வசனம் ஒரு எச்சரிக்கையாக இருந்தாலும், இது ஒரு பெரிய உற்சாகமூட்டுதலுமாகும். திராட்சச்செடியை விட்டுப்பிரிந்து நாம் பயனற்றவர்களும் தகுதியற்றவர்களுமாவோம். ஆனால் நாம் திராட்சச்செடியில் நிலைத்திருந்தால், நமக்கு வாழ்வும் கனியும் உண்டு. நமது ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை நமது சொந்த பலத்தில் தங்கியிருப்பதில்லை; நாம் "திராட்சச்செடியில்" வாழ்கிறோம்.

இந்தக் கருப்பொருள் எபிரெயரில் மீண்டும் காணப்படுகிறது. நமது பிரதான ஆசாரியராகிய இயேசு, தேவனிடத்தில் சேருகிறவர்களுக்காக "வேண்டுதல்செய்யும்படிக்கு அவர் எப்பொழுதும் உயிரோடிருக்கிறவராகையால்" (எபிரெயர் 7:25). தனிமைப்படுத்தப்பட்டதாக உணர்ந்த, போராடிக்கொண்டிருந்த போதகர்களை ஹோவர்ட் ஹென்ட்ரிக்ஸ் (Howard Hendricks) உற்சாகப்படுத்தினார்: "உங்களுக்காக ஜெபிக்க யாரும் இல்லையென்றால், கிறிஸ்து உங்களுக்காக ஜெபிக்கிறார் என்பதை ஒருபோதும் மறக்காதீர்கள்." அவரே நமக்குப் பரிந்து பேசுகிறவர்; அவரே நமது ஆவிக்குரிய வாழ்வின் ஆதாரம்.

தம்முடைய சீஷர்கள் திராட்சச்செடியில் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று இயேசு அவர்களுக்கு நினைப்பூட்டினார். இன்றும் இது உண்மை. போதகர்களாகவும் சபைத்தலைவர்களாகவும், நீங்கள் உங்கள் சொந்த பலத்தில் ஊழியம் செய்வதில்லை. திராட்சச்செடியின் வல்லமையிலும், உங்களுக்காகப் பரிந்து பேச உங்களுக்குப் பலமில்லாதபோது உங்களுக்காகப் பரிந்து பேசும் பிரதான ஆசாரியரின் வல்லமையிலும் நீங்கள் வாழ்கிறீர்கள்.

இயேசுவின் கடைசிப் பிரசங்கத்தின் மீதமுள்ள பகுதியில், சீஷர்கள் ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வேண்டும் என்று மீண்டும் போதித்தார். இந்த உலகின் வெறுப்பை எதிர்கொள்ள அவர்களைத் தயார்படுத்தினார். உலகம் இயேசுவை வெறுத்தது; உலகம் இயேசுவின் உண்மையான சீஷர்களையும் வெறுக்கும்.

பின்னர் இயேசு பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையைப் பற்றி மேலும் விளக்கினார். பிரசங்கத்தின் ஆரம்பத்தில், அவர் ஆவியானவரை அனுப்புவதாக வாக்களித்திருந்தார். இப்போது அவர் பரிசுத்த ஆவியானவரின் கிரியையைப் பற்றி அவர்களுக்கு அதிகம் போதித்தார். ஆவியானவர் உலகத்தைக் கண்டித்து உணர்த்துவார்; அவர் சீஷர்களைச் சகல சத்தியத்திற்குள்ளும் வழிநடத்துவார்; அவர் குமாரனை மகிமைப்படுத்துவார்.

தான் இன்னும் சற்றுநேரத்தில் பிரிந்து போவதைக் குறித்து அவர் மீண்டும் அவர்களுக்கு விளக்கினார். மேலும், உபத்திரவத்தில் சமாதானத்தோடு இருப்பதைப் பற்றி அவர் மீண்டும் அவர்களிடம் பேசினார். இந்தப் பிரசங்கத்தின் ஆரம்பத்தில், இயேசு, "உங்கள் இருதயம் கலங்காதிருப்பதாக; தேவனிடத்தில் விசுவாசமாயிருங்கள், என்னிடத்திலும் விசுவாசமாயிருங்கள்" என்று கட்டளையிட்டார் (யோவான் 14:1). "உலகத்தில் உங்களுக்கு உபத்திரவம் உண்டு, ஆனாலும் திடன்கொள்ளுங்கள்; நான் உலகத்தை ஜெயித்தேன்" (யோவான் 16:33) என்ற இணையான உற்சாகமூட்டுதலோடு அவர் பிரசங்கத்தை முடித்தார்.

இந்த இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும், நமது நம்பிக்கை கிறிஸ்துவில் மட்டுமே உள்ளது என்பதைக் கவனியுங்கள். நாம் கிறிஸ்துவை விசுவாசித்தால் நாம் கலங்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, கிறிஸ்து உலகத்தை ஜெயித்தபடியால் நாம் திடன்கொள்ள வேண்டும்! திராட்சச்செடியில் வாழ்வு என்பது உறுதியான சமாதானம் கொண்ட வாழ்வாகும். நமது நம்பிக்கை உலக சூழ்நிலைகளின் அடிப்படையில் அமைந்ததல்ல; நமது நம்பிக்கை கிறிஸ்து மற்றும் உலகின் மீதான அவரது வெற்றியின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது.

மிஷ்னா என்பது பண்டைய யூத மரபுகளின் பதிவாகும். மிஷ்னாவின் ஒரு பகுதி யூதர்கள் பஸ்கா விருந்தை எப்படிக் கடைப்பிடித்தார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது.[1] கடைசி இராப்போஜனத்தில், இயேசுவும் சீஷர்களும் 2,000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் இன்றும் பின்பற்றப்படும் இந்த முறையையே அநேகமாகப் பின்பற்றியிருக்கக்கூடும்.

தண்ணீர் கலந்த திராட்சரசத்தின் முதல் பாத்திரம் வழங்கப்படுகிறது. அந்தப் பாத்திரத்தின் மீதான ஆசீர்வாதம் யாத்திராகமத்திலிருந்து இந்த வாக்குறுதியை உள்ளடக்கியது: "நான் உங்களை விடுவிப்பேன்."

இரண்டாவது பாத்திரத்தில் திராட்சரசம் கலக்கப்படுகிறது, ஆனால் இன்னும் வழங்கப்படவில்லை. இளைய மகன், "மற்ற இரவுகளிலிருந்து இந்த இரவு ஏன் வேறுபட்டது?" என்று கேட்கிறான். தகப்பன் இஸ்ரவேலர் எகிப்திலிருந்து மீட்கப்பட்ட கதையைக் கொண்டு பதிலளிக்கிறார்.

கதை முடிந்ததும், குடும்பத்தினர் சங்கீதம் 113-114 ஆகிய முதல் பஸ்கா அல்லேலூயா பாடலைப் பாடுகிறார்கள். "அவர்களுக்கு அடிமைகளாயிராதபடிக்கு உங்களை விடுதலையாக்குவேன்" என்ற வாக்குறுதியுடன் அவர்கள் இரண்டாவது பாத்திரத்தைப் பருகுகிறார்கள்.

ஆசீர்வாதத்திற்குப் பிறகு, உணவு பரிமாறப்படுகிறது. உணவில் கசப்பான கீரைகள், புளிப்பில்லாத அப்பம், ஆட்டுக்குட்டி மற்றும் வாசனைப் பொருட்கள் மற்றும் வினிகர் கலந்த பழச்சாறு ஆகியவை அடங்கும். தகப்பன் தன் கைகளைக் கழுவி, அப்பங்களைப் பிட்டு ஆசீர்வதித்து, அப்பத்தின் ஒரு துண்டை எடுத்து, கசப்பான கீரைகளில் சுற்றி, பழச்சாற்றில் தோய்த்துச் சாப்பிடுகிறார். பின்னர் அவர் நன்றி கூறி ஆட்டுக்குட்டியின் ஒரு துண்டைச் சாப்பிடுகிறார். பின்னர் குடும்பத்தின் ஒவ்வொரு உறுப்பினரும் சாப்பிடுகிறார்கள்.

மூன்றாவது பாத்திரம் பஸ்கா வாக்குறுதியுடன் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது: "நான் உங்களை மீட்டுக்கொள்வேன்."

நான்காவது பாத்திரம் பஸ்கா வாக்குறுதியுடன் ஆசீர்வதிக்கப்படுகிறது: "நான் உங்களை எனக்கு ஜனமாக ஏற்றுக்கொள்வேன்."

குடும்பத்தினர் சங்கீதம் 115-118 ஆகிய இறுதி பஸ்கா அல்லேலூயா பாடலைப் பாடுகிறார்கள்.[2]

பஸ்கா விருந்தின் போது, யூத மக்கள் தேவன் இஸ்ரவேலை அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவித்ததை நினைவுகூர்ந்தனர். அதைவிட முக்கியமாக, மேசியா அவர்களை ஒருமுறைக்காகவும் நிரந்தரமாகவும் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கும்போது தேவனுடைய வாக்குறுதிகள் முழுமையாக நிறைவேறுவதை அவர்கள் எதிர்நோக்கியிருந்தார்கள்.

கடைசி இராப்போஜனத்திற்கு அடுத்த நாள், இயேசு பரிபூரண பஸ்கா ஆட்டுக்குட்டியாக மரிப்பார். சிலுவையில், விடுதலையின் வாக்குறுதி நிறைவேறியது.

► யோவான் 17-ஐ வாசிக்கவும்.

சீஷர்களுடன் பதிவுசெய்யப்பட்ட இயேசுவின் கடைசி ஜெபம், சீஷர்களுக்கும் இன்றைய சபைக்கும் அவர் விட்டுச் சென்ற மரபைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முக்கியமானது. இந்த ஜெபம் "இயேசுவின் ஜெபங்களின் மகா பரிசுத்த ஸ்தலம்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது அவருடைய மிக நெருக்கமான ஜெபம்.

இயேசு தனக்காக ஜெபித்தார் (யோவான் 17:1-5)

இயேசு தன் பிதாவினிடம், "உம்முடைய குமாரன் உம்மை மகிமைப்படுத்தும்படிக்கு நீர் உம்முடைய குமாரனை மகிமைப்படுத்தும்" என்று ஜெபித்தார். சீஷர்கள் இந்த ஜெபத்தைப் புரிந்து கொள்ளாவிட்டாலும், இந்த ஜெபத்திற்கு ஒரு ரோம சிலுவையில் பதில் கிடைக்கும் என்ற அதிர்ச்சியூட்டும் உண்மையை அவர்கள் விரைவில் அறிந்துகொள்வார்கள்.

பாடுகளின் வாரத்தின் திங்கட்கிழமையன்று, இயேசு, "நான் பூமியிலிருந்து உயர்த்தப்பட்டிருக்கும்போது, எல்லாரையும் என்னிடத்தில் இழுத்துக்கொள்ளுவேன்" என்றார். யோவான் இதை விளக்குகையில், "தாம் இன்னவிதமான மரணமாய் மரிக்கப்போகிறாரென்பதைக் குறிக்கும்படி இப்படிச் சொன்னார்" என்றார் (யோவான் 12:32-33). வெற்றியின் மூலம் அல்ல, தோல்வியாகத் தோன்றியதன் மூலம் இயேசு மகிமைப்பட்டார். இயேசு சிலுவையின் மூலம் மகிமைப்பட்டார்.

இயேசு தனது சீஷர்களுக்காக ஜெபித்தார் (யோவான் 17:6-19)

இயேசு தனது சீஷர்களுக்காக மூன்று காரியங்களுக்காக ஜெபித்தார். பிதா அவர்களைத் தன் நாமத்தில் காத்துக்கொள்ளும்படி ஜெபித்தார். அவர்கள் தீமையினின்று காக்கப்பட வேண்டும் என்று ஜெபித்தார். மேலும் பிதாவே, "உம்முடைய சத்தியத்தினாலே அவர்களைப் பரிசுத்தமாக்கும்" என்று ஜெபித்தார்.

இயேசு எல்லா விசுவாசிகளுக்காகவும் ஜெபித்தார் (யோவான் 17:20-26)

எதிர்காலத்தில் தம்மை விசுவாசிக்கப்போகும் அனைவருக்காகவும் இயேசு ஜெபித்தார். அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர் ஜெபித்தார். இந்த ஒற்றுமை உலகத்திற்கு ஒரு சாட்சியாக இருக்கிறது: "நீர் என்னை அனுப்பினதை உலகம் விசுவாசிக்கிறதற்காக."

இயேசு உலகத்திற்காக ஜெபிக்கவில்லை: "உலகத்துக்காக வேண்டிக்கொள்ளாமல், நீர் எனக்குத் தந்தவர்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்" (யோவான் 17:9). தம்மை விசுவாசிக்கிறவர்களுக்காக அவர் ஜெபித்தார். நமது ஒற்றுமை மற்றும் உண்மையின் மூலம் நாம் உலகத்திற்குச் சாட்சியாக இருக்க வேண்டும் என்று இயேசு ஜெபித்தார்.

உலகில் தனது நோக்கத்தை நிறைவேற்றக்கூடிய விசுவாசிகளின் குழுவே இயேசுவின் மரபு ஆகும். பழைய ஏற்பாட்டில், எல்லா தேசங்களுக்கும் ஆசீர்வாதத்தின் ஊடகமாக இருப்பதற்காக இஸ்ரவேல் தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது (ஆதியாகமம் 12:1-3). புதிய ஏற்பாட்டில், எல்லா மக்களுக்கும் ஆசீர்வாதத்தின் ஊடகமாக இருப்பதற்காகச் சபை தேவனால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. எல்லா மக்களுக்கும் ஆசீர்வாதமாக இருப்பதற்கான நமது ஆணையை நாம் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று இயேசு ஜெபித்தார்.

► மத்தேயு 28:16-20, மாற்கு 16:15, லூக்கா 24:44-49, and அப்போஸ்தலர் 1:6-11-ஐ வாசிக்கவும்.

ஒரு தலைவரின் நீடித்த செல்வாக்கு என்பது, தனது தரிசனத்தை மற்றவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளும் திறனால் பெரும்பாலும் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. அர்ப்பணிப்புள்ள சீஷர்களை ஊக்குவிக்கும் வகையில் ஒரு தரிசனத்தை விவரிப்பதற்கு இயேசு ஒரு மாதிரியை வழங்குகிறார். அவருடைய தரிசனத்தின் காரணமாக, சீஷர்கள் ரோமப் பேரரசு முழுவதும் தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் செய்தியைப் பரப்புவதற்குத் தங்கள் வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்தார்கள்.

சுவிசேஷங்கள் இயேசுவின் ஆணைகளின் மூன்று அறிக்கைகளை உள்ளடக்கியுள்ளன. ஒவ்வொரு அறிக்கையும் ஆணையின் வெவ்வேறு அம்சத்தில் கவனம் செலுத்துகிறது. மத்தேயு, ஊழியத்திற்குத் தேவையான அதிகாரத்தை முன்னிலைப்படுத்துகிறார். மாற்கு, ஆணையின் எல்லையைக் குறிப்பிடுகிறார்: "சர்வ சிருஷ்டிக்கும்." அப்போஸ்தலர்கள் பிரசங்கிக்கப்போகும் செய்தியின் உள்ளடக்கத்தை லூக்கா சுருக்கமாகக் கூறுகிறார்.

இயேசுவின் இறுதிக் கட்டளையின் முழுமையான அறிக்கை மத்தேயு 28:18-20-ல் உள்ளது.

வானத்திலும் பூமியிலும் சகல அதிகாரமும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆகையால், நீங்கள் புறப்பட்டுப்போய், சகல ஜாதிகளையும் சீஷராக்கி, பிதா குமாரன் பரிசுத்த ஆவியின் நாமத்திலே அவர்களுக்கு ஞானஸ்நானங்கொடுத்து, நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்ட யாவையும் அவர்கள் கைக்கொள்ளும்படி அவர்களுக்கு உபதேசம்பண்ணுங்கள். இதோ, உலகத்தின் முடிவுபரியந்தம் சகல நாட்களிலும் நான் உங்களுடனேகூட இருக்கிறேன்.

இந்த ஆணையின் முதன்மையான கட்டளை "சீஷராக்குங்கள்" என்பதாகும். இந்த ஆணையை நிறைவேற்றுவதற்கு நாம் புறப்பட்டுப் போகவும், புதிய விசுவாசிகளுக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுக்கவும், இளம் விசுவாசிகளுக்கு உபதேசிக்கவும் வேண்டும். இந்தச் செயல்பாடுகள் "சீஷராக்குங்கள்" என்ற மையக் கட்டளையை ஆதரிக்கின்றன. சுவிசேஷ ஊழியம், சமூகப் பணி, கல்வி மற்றும் ஊழியத்தின் மற்ற அனைத்து அம்சங்களும் இந்த மைய முன்னுரிமையால் வழிநடத்தப்படுகின்றன: சீஷர்களை உருவாக்கவே நாம் ஆணையிடப்பட்டுள்ளோம்.

போதக ஊழியத்தின் நோக்கம்

எட் மார்க்வார்ட் என்ற அமெரிக்கப் போதகர், கம்யூனிஸ்ட் சிறையில் பல ஆண்டுகள் கழித்த ருமேனியப் போதகரான ரிச்சர்ட் வும்ப்ராண்ட் என்பவருடன் இரவு உணவு சாப்பிட்டார். இரவு உணவின் போது, வும்ப்ராண்ட் மார்க்வார்ட்டின் சபை உறுப்பினர் ஒருவரிடம் திரும்பி, "உங்கள் போதகர் ஒரு நல்ல போதகரா?" என்று கேட்டார். அந்த உறுப்பினர், "ஆம்" என்றார்.

வும்ப்ராண்ட், "ஏன் அவர் ஒரு நல்ல போதகர்?" என்று கேட்டார். அந்த உறுப்பினர், "ஏனென்றால் அவர் நன்றாகப் பிரசங்கம் பண்ணுகிறார்" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது வும்ப்ராண்ட், "ஆனால் அவர் சீஷர்களை உருவாக்குகிறாரா?" என்று கேட்டார். இந்தக் கேள்வி தனது ஒட்டுமொத்த ஊழியத்தின் திசையையே மாற்றியதாகப் போதகர் மார்க்வார்ட் கூறினார். அவர் சொன்னார்:

எல்லா போதகர்களுக்கும் தேவன் வைத்துள்ள நோக்கம்... இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்களை உருவாக்குவதே ஆகும். இயேசு கிறிஸ்துவை நேசிக்கிறவர்கள், இயேசு கிறிஸ்துவைப் பின்பற்றுகிறவர்கள், இயேசு கிறிஸ்துவைத் தங்கள் ஆண்டவர் என்று அழைக்கிறவர்கள். நாம் உருவாக்க அழைக்கப்பட்டிருப்பது அதைத்தான்: இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்களை உருவாக்குவது. சபை உறுப்பினர்களை உருவாக்குவதல்ல. ஞாயிறு பள்ளிகளை உருவாக்குவதல்ல. கட்டிடங்களை உருவாக்குவதல்ல.... நாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் சீஷர்களை உருவாக்க வேண்டும். ஊழியம் என்பது அதைப்பற்றியதே.[1]

இயேசுவின் ஊழியத்தின் கடைசி வார நிகழ்வுகள், எல்லா தேசங்கள், இனங்கள் மற்றும் மக்களை உள்ளடக்கிய ஒரு ராஜ்யத்தை உருவாக்குவதற்கான அவரது ஊழியத்தைக் காட்டுகின்றன. இயேசுவின் ஊழியத்தின் கடைசி வாரக் காட்சிகள் எல்லா தேசங்களுக்குமான அவரது ஊழியத்தை விளக்குகின்றன.

• இயேசு ஒரு கழுதையின் மேல் நகரத்திற்குள் நுழைந்தார். மத்தேயுவும் யோவானும் சகரியாவின் தீர்க்கதரிசனத்தை மேற்கோள் காட்டினார்கள்: “இதோ, உன் ராஜா சாந்தகுணமுள்ளவராய், கழுதையின்மேலும் கழுதைக்குட்டியாகிய மறியின்மேலும் ஏறிக்கொண்டு, உன்னிடத்தில் வருகிறார்.” சகரியா இந்த ராஜாவின் ஆட்சியைக் குறித்து விவரித்தார். “அவர் ஜாதிகளுக்குச் சமாதானம் கூறுவார்; அவருடைய ஆளுகை ஒரு சமுத்திரந்தொடங்கி மறுசமுத்திரம்வரைக்கும்” (மத்தேயு 21:4, சகரியா 9:9-10).

• புறஜாதிகளின் பிராகாரத்தை அவர் சுத்திகரித்தபோது, இயேசு ஏசாயாவை மேற்கோள் காட்டினார்: “என்னுடைய வீடு எல்லா ஜனங்களுக்கும் ஜெபவீடு என்னப்படும் என்று எழுதியிருக்கவில்லையா?” (மாற்கு 11:17, ஏசாயா 56:7-ஐ மேற்கோள்காட்டினார்). யூதத் தலைவர்கள், புறஜாதிகள் ஜெபிப்பதற்காகக் கூடிவரும் அந்தப் பிராகாரத்தை, காசு மாற்றுகிறவர்களுக்கும் புறா விற்கிறவர்களுக்கும் ஒரு சந்தையாக மாற்றியிருந்தார்கள்.

• விலையேறப்பெற்ற தைலத்தை வீணடித்ததற்காகச் சீஷர்கள் மரியாளை விமர்சித்தபோது, “இந்தச் சுவிசேஷம் உலகத்தில் எங்கெங்கே பிரசங்கிக்கப்படுமோ அங்கங்கே இவளை நினைப்பதற்காக இவள் செய்ததும் சொல்லப்படும் என்று மெய்யாகவே உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்” என்று இயேசு பதிலளித்தார் (மாற்கு 14:9).

• ஒலிவமலைப் பிரசங்கத்தில், “ராஜ்யத்தினுடைய இந்தச் சுவிசேஷம் பூலோகமெங்குமுள்ள சகல ஜாதிகளுக்கும் சாட்சியாகப் பிரசங்கிக்கப்படும், அப்போது முடிவு வரும்” என்று இயேசு ஒரு நாளைக் குறித்து முன்னறிவித்தார் (மத்தேயு 24:14). தேவனுடைய ராஜ்யம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு (யூதர்களுக்கு) மட்டுமே என்று நினைத்திருந்த அந்த யூதச் சீஷர்களுக்கு, சுவிசேஷம் உலகம் முழுவதும் அறிவிக்கப்படும் என்று இயேசு கூறினார்.

மேசியா எல்லா தேசங்களுக்காகவும் வருவார் என்பதைப் பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசிகள் சுட்டிக்காட்டியிருந்தனர். தனது பொது ஊழியத்தின் கடைசி வாரத்தில், தேவனுடைய ராஜ்யம் எல்லா தேசங்களையும் சார்ந்த மக்களை உள்ளடக்கியதாக இருக்கும் என்று இயேசு தம் சீஷர்களுக்குக் கற்பித்தார். தீர்க்கதரிசிகளின் வாக்குறுதி சபையின் மூலமாக நிறைவேற்றப்பட இருந்தது.

கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய பல புத்தகங்கள் அவர் பரமேறுதலோடு முடிவடைகின்றன. இருப்பினும், இயேசுவின் ஊழியம் சிலுவையுடனோ அல்லது வெறுங்கல்லறையுடனோ முடிவடையவில்லை; அவருடைய ஊழியம் பெந்தெகோஸ்தே வரை சென்றது. என்றென்றைக்கும் அவர்களுடனே கூட இருக்கும்படி வேறொரு தேற்றரவாளனை அனுப்புவதாக இயேசு வாக்களித்தார் (யோவான் 14:16). இந்த வாக்குறுதி அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் நிறைவேறியது. அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில் உள்ள இரண்டு காட்சிகள் இயேசுவின் மரபு நிறைவேறியதைக் காட்டுகின்றன.

பெந்தெகோஸ்தே நாளில் சபை

► அப்போஸ்தலர் 1:4-11 and அப்போஸ்தலர் 2:1-41-ஐ வாசிக்கவும்.

அவர் பரமேறுவதற்குச் சற்று முன்பு, சீஷர்கள், “ஆண்டவரே, இக்காலத்திலா இராஜ்யத்தை இஸ்ரவேலுக்குத் திரும்பக் கொடுப்பீர்?” என்று கேட்டார்கள். இயேசு ஓர் பூமிக்குரிய, அரசியல் ராஜ்யத்தை நிறுவுவார் என்று அவர்கள் எதிர்பார்த்தார்கள். அவர்களின் எண்ணத்தில், உயிர்த்தெழுதல் ஓர் பூமிக்குரிய ராஜ்யத்திற்கான சாத்தியத்தை வலுப்படுத்தியது. இயேசு செய்ய வேண்டியதெல்லாம், ரோமர்களை வீழ்த்தத் தனது வல்லமையைப் பயன்படுத்துவது மட்டுமே என்று அவர்கள் நினைத்தார்கள். இயேசு மாறுத்திரமாக,

பிதாவானவர் தம்முடைய ஆதீனத்திலே வைத்திருக்கிற காலங்களையும் வேளைகளையும் அறிகிறது உங்களுக்கு அடுத்ததல்ல. பரிசுத்த ஆவி உங்களிடத்தில் வரும் போது நீங்கள் பெலனடைந்து, எருசலேமிலும், யூதேயா முழுவதிலும், சமாரியாவிலும், பூமியின் கடைசிப்பரியந்தமும், எனக்குச் சாட்சிகளாயிருப்பீர்கள் என்று சொன்னார் (அப்போஸ்தலர் 1:7-8).

அதற்கு இயேசு, “ராஜ்யத்தின் காலங்கள் உங்கள் பொறுப்பல்ல” என்று மறைமுகமாகக் குறிப்பிடுகிறார். “மாறாக, நான் உங்களுக்குக் கொடுத்த பணியை நீங்கள் நிறைவேற்ற வேண்டும்: பூமியின் எல்லைகள் வரை எனக்குச் சாட்சிகளாகச் சேவையாற்றுங்கள். ஆனால் நீங்கள் போவதற்கு முன்பு, நீங்கள் காத்திருக்க வேண்டும்.” லூக்காவில், இயேசு,, “நீங்களோ உன்னதத்திலிருந்து வரும் பெலனால் தரிப்பிக்கப்படும்வரைக்கும் எருசலேம் நகரத்தில் இருங்கள்” என்றார் (லூக்கா 24:49).

பஸ்கா பண்டிகை முடிந்து ஐம்பது நாட்களுக்குப் பிறகு, 120 சீஷர்கள் மேல்வீட்டில் கூடியிருந்தபோது, பரிசுத்த ஆவியானவரின் வாக்குறுதி நிறைவேறியது. யூதர்களின் பெந்தெகோஸ்தே பண்டிகைக்காகப் பிற தேசங்களிலிருந்து கூடியிருந்த மக்களின் மொழிகளில் அவர்கள் பேசத் தொடங்கினார்கள் (அப்போஸ்தலர் 2:4, 6-11). எல்லா தேசங்களிலிருந்தும் தனது சபையை உருவாக்கும் கிறிஸ்துவின் திட்டத்தின் நிறைவேறுதலை இது அடையாளப்படுத்தியது.

அப்போஸ்தலர் 2-ல் உள்ள தேசங்களின் பட்டியல், ஆதியாகமம் 10-ல் உள்ள தேசங்களின் பட்டியலை நமக்கு நினைப்பூட்டுகிறது. ஆதியாகமம் 11-ல், பாபேலில் ஒரு உலகளாவிய ராஜ்யத்தை நிறுவுவதற்கான மனிதனின் முயற்சியைக் தேவன் அவர்களின் மொழிகளைத் தாறுமாறாக்கியதன் மூலம் நியாயந்தீர்த்தார். அப்போஸ்தலர் 2-ல், மொழிகளின் தாறுமாறாக்கலைத் தலைகீழாக மாற்றுவதன் மூலம் தேவன் தனது ராஜ்யத்தைக் கட்டத் தொடங்கினார்.

பெந்தெகோஸ்தே நாள் என்பது இயேசு வாக்களித்த “இவைகளைப்பார்க்கிலும் பெரிய கிரியைகளின்” (யோவான் 14:12) ஆரம்பமாக இருந்தது. இயேசுவின் மரபின் நிறைவேறுதல் தொடங்கியது. வாக்குப்பண்ணப்பட்ட பரிசுத்த ஆவியானவர் இப்போது அப்போஸ்தலர்களின் ஊழியத்தில் கிரியை செய்யத் தொடங்கினார். அக்காலம் முதல், சபை தனது ராஜ்யத்தை உருவாக்கும் தேவனுடைய மகத்தான நோக்கத்தை நிறைவேற்றத் தொடங்கும். பேதுருவின் பிரசங்கம் தெளிவுபடுத்தியது போல, பழைய ஏற்பாட்டின் வாக்குறுதிகள் இப்போது சபையின் மூலம் நிறைவேற்றப்பட்டு வந்தன.

ஜான் ஸ்டாட் பெந்தெகோஸ்தே நாளின் நான்கு அம்சங்களை விளக்கினார்.[1]

• பெந்தெகோஸ்தே நாள் பூமியில் இயேசுவின் இறுதி மீட்புச் செயலாக இருந்தது.

• பெந்தெகோஸ்தே நாள் அப்போஸ்தலர்களைப் பெரும் ஆணைக்காக ஆயத்தப்படுத்தியது.

• பெந்தெகோஸ்தே நாள் ஆவியானவரின் புதிய யுகத்தைத் தொடங்கி வைத்தது. பழைய ஏற்பாடு முழுவதும், பரிசுத்த ஆவியானவர் ஊழியத்தின் விசேஷித்த நேரங்களில் தேவனுடைய ஊழியர்களை வல்லமைப்படுத்தினார். பெந்தெகோஸ்தே நாளுக்குப் பிறகு, எல்லா காலங்களிலும் எல்லா இடங்களிலும் உள்ள கிறிஸ்தவர்கள் அவருடைய ஊழியத்தால் பயனடைகிறார்கள்.

• முதல் கிறிஸ்தவ எழுப்புதல் பெந்தெகோஸ்தே நாளில் தொடங்கியது.

பெந்தெகோஸ்தே நாளின் விளைவுகள் அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் புத்தகம் முழுவதும் காணப்படுகின்றன. பெந்தெகோஸ்தே நாளில் நடந்த அடையாளங்கள் விசேஷமானவை. சந்தோஷம், விசுவாசிகளின் ஐக்கியம், ஆராதனையில் சுதந்திரம், சாட்சிகளாக இருப்பதில் தைரியம் மற்றும் ஊழியத்திற்கான வல்லமை ஆகியவை பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையில் செய்யப்படும் ஊழியத்தின் இயல்பான சான்றுகளாக இருக்க வேண்டும்.

ஆதித்திருச்சபையின் அன்றாட வாழ்க்கை

► அப்போஸ்தலர் 2:42-47-ஐ வாசிக்கவும்.

இயேசுவின் மரபு நிறைவேறியதைக் காட்டும் இரண்டாவது காட்சி அப்போஸ்தலர் 2-ன் இறுதியில் உள்ளது. இந்தக் காட்சி ஆதிச்சபையின் அன்றாட வாழ்வைக் காட்டுகிறது.

தனது பிரதான ஆசாரியத்துவ ஜெபத்தில், இயேசு தம்மைப் பின்பற்றுபவர்களின் ஒற்றுமைக்காக ஜெபித்தார். “நாம் ஒன்றாயிருக்கிறதுபோல அவர்களும் ஒன்றாயிருக்கும்படி” (யோவான் 17:22) அவர் ஜெபித்தார். இந்த ஜெபத்திற்கான பதில் அப்போஸ்தலர் 2-ல் தொடங்குகிறது. “விசுவாசிகளெல்லாரும் ஒருமித்திருந்து;” அவர்கள் “ஒருமனப்பட்டவர்களாய் தேவாலயத்திலே அனுதினமும் தரித்திருந்து, வீடுகள்தோறும் அப்பம்பிட்டு;” மற்றும் “இரட்சிக்கப்படுகிறவர்களைக் கர்த்தர் அனுதினமும் சபையிலே சேர்த்துக்கொண்டுவந்தார்.”

அப்போஸ்தலர் நடபடிகளில், “ஒருமனப்பட்டு” என்ற சொற்றொடர் ஆதித்திருச்சபையின் ஒற்றுமையைக் குறிக்கிறது. யூதர்கள் மற்றும் புறஜாதிகள் ஆகிய இருவரையும் கொண்ட ஒரு சபையை உருவாக்குவதில் உள்ள சிரமங்கள், யூதத் தலைவர்களிடமிருந்து வந்த துன்புறுத்தல்கள் மற்றும் அப்போஸ்தலர்களுக்கு இடையிலான தனிப்பட்ட மோதல்கள் இருந்தபோதிலும், சபை ஒன்றாகவே இருந்தது. எல்லா முரண்பாடுகளுக்கும் எதிராக, “அவர்களும் ஒன்றாயிருக்கும்படி” என்ற இயேசுவின் ஜெபம் நிறைவேறியது.

► அப்போஸ்தலர் 2:42-47-ல் உள்ள சபையின் படம் உங்கள் சபையைப் போலவே இருக்கிறதா? நீங்கள் ஆவியானவரின் வல்லமையில் ஊழியம் செய்கிறீர்களா? இல்லையென்றால், உங்கள் ஊழியத்தில் ஆவியானவரின் கிரியைக்குத் தடையாக இருக்கும் தடைகள் என்ன? கீழ்ப்படியாமையா? ஜெபமின்மையா? விசுவாசக் குறைவா? ஒற்றுமையின்மையா? உங்கள் ஊழியத்தில் ஆவியானவரின் புதிய ஊற்றுதலை நீங்கள் எப்படிக் காண முடியும்?

ஓய்வுபெற்ற ஊழியத் தலைவர்கள் தங்கள் தலைமைத்துவத்தை விட்டுவிலகுவதற்கான தங்கள் ஆயத்தம் மற்றும் மாற்றத்திற்கான பாடங்கள் குறித்த தங்கள் மரபினை பின்வரும் குறிப்புகளில் பகிர்ந்துள்ளனர்.[1]

(1) ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் எதிர்காலத்திற்காகத் திட்டமிடுகிறார்கள்.

ஒரு கட்டிடம் கட்டுபவரிடம், "நீங்கள் என்ன கட்டுகிறீர்கள்?" என்று கேட்பதாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். அதற்கு அவர், "எனக்கு இன்னும் தெரியவில்லை. என்ன நடக்கிறது என்று பார்ப்போம் என்று காத்திருக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தால் நீங்கள் அதிர்ச்சியடைவீர்கள்.

கட்டிடத்தைக் கட்டத் தொடங்கும் முன்பே, அவர் இறுதி வடிவத்தைப் பற்றித் திட்டமிடுகிறார். ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் எதை விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறார்கள் என்பதை அறிந்திருக்கிறார்கள்.

நன்றாக முடிக்கும் தலைவர்கள் தாங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் மரபை அறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் குருட்டுத்தனமாக ஊழியத்தைச் செய்வதில்லை. இந்தத் தலைவர்கள், "எனது ஊழிய இடத்தில் நான் எதைச் சாதிக்க வேண்டும் என்று தேவன் அழைத்தாரோ, அது இதுதான்" என்று நம்பினார்கள்.

[2] சபையை வழிநடத்தத் தயாரான சீஷர்களின் குழுவே இயேசுவின் மரபாக இருந்தது. இயேசு தனது ஊழியத்தின் ஆரம்பத்திலிருந்தே, இந்த மனிதர்களைத் தனது மரபாகத் தயார்படுத்துவதற்குப் போதுமான நேரத்தையும் ஆற்றலையும் செலவிட்டார்.

நீங்கள் ஒரு மரபை விட்டுச் செல்ல விரும்பினால், நீங்கள் எதிர்காலத்திற்காகத் திட்டமிட வேண்டும். வருத்தத்திற்குரிய வகையில், பலரும் இலக்கு இல்லாமல் ஒரு வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறார்கள். 30, 50 அல்லது 70 வயதில் அவர்களிடம், "உங்கள் வாழ்க்கையைக் கொண்டு நீங்கள் எதை உருவாக்குகிறீர்கள்?" என்று கேட்டால், "எனக்குத் தெரியாது. என்ன நடக்கிறது என்று பார்ப்போம் என்று காத்திருக்கிறேன்" என்பதே பதிலாக இருக்கும்.

(2) ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் தலைமைத்துவ மாற்றத்திற்காகக் கவனமாக ஆயத்தமாகிறார்கள்.

ஒரு பெரிய கட்டுமானத் திட்டம் முடிவடையும் தருவாயில் இருக்கும் ஒருவரைக் காண்பதாகக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். சுவர்கள் கட்டி முடிக்கப்பட்டுவிட்டன; கூரை போடப்பட்டுவிட்டது; குடியேறுவதற்கான நேரம் நெருங்கிவிட்டது. "கட்டிடம் முடிவதற்கு முன் மீதமுள்ள படிகள் என்ன?" என்று அவரிடம் கேளுங்கள்.

"எனக்குத் தெரியாது! அந்த இறுதிப் படிகளைப் பற்றிச் சிந்திக்க நான் நேரம் செலவிடுவதில்லை" என்று அவர் பதிலளித்தால் நீங்கள் அதிர்ச்சியடைவீர்கள். அப்படியல்ல! அந்தக் கட்டிடம் கட்டுபவர் தன்னை விட நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்கும் ஒன்றை விட்டுச் செல்கிறார். ஒவ்வொரு அடியையும் அவர் கவனமாகத் திட்டமிடுகிறார். "நாங்கள் கட்டிடத்தை முடிக்கும் நாள் இதுதான். உரிமையாளர் உள்ளே குடியேறும் நாள் இதுதான்" என்று அவரால் உங்களிடம் சொல்ல முடியும். தலைமைத்துவ மாற்றத்திற்காக அனைத்தும் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் மாற்றத்திற்காகக் கவனமாகத் தயாராகிறார்கள். சாத்தியமான போதெல்லாம், அவர்கள் தங்கள் ராஜினாமாவை முன்பே திட்டமிடுகிறார்கள், இது நிறுவனம் தனக்குப் பின் வருபவரைத் தேர்வுசெய்ய அனுமதிக்கிறது, மேலும் தனக்குப் பின் வருபவர் புதிய பொறுப்புகளுக்குத் தயாராகவும் அனுமதிக்கிறது. சில சந்தர்ப்பங்களில், புதிய தலைவர் முடிவுகளை எடுக்கத் தொடங்கும் அதே வேளையில், முந்தைய தலைவர் ஆலோசனைகள் மற்றும் அறிவுரைகளை வழங்குவதற்காகக் கிடைக்கும்படியான ஒரு காலகட்டத்தை, வெளியேறும் தலைவரும் உள்வரும் தலைவரும் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் தாங்கள் வழிநடத்தும் ஊழியத்தை மாற்றத்திற்குத் தயார்படுத்துகிறார்கள். திறம்பட வெளியேறும் தலைவர்கள் எதிர்காலத்திற்கான தேவனுடைய ஏற்பாட்டின் மீது நம்பிக்கையைத் தெரிவிக்கிறார்கள். அடுத்த தலைவரின் கீழ் சிறப்பாகச் செயல்பட அவர்கள் மக்களைத் தயார்படுத்துகிறார்கள். நிறுவனத்தில் உள்ளவர்கள் மாற்றத்தின் போது பாதுகாப்பாக உணருவதை அவர்கள் உறுதி செய்கிறார்கள். ஒரு தலைவர் எழுதினார், “என் புறப்படுதலை ஊழியர்கள் கண்டுகொள்ளாத அளவுக்கு அதைச் சுமூகமாக்குவதே என் குறிக்கோளாக இருந்தது.”

(3) ஒரு மரபை விட்டுச் செல்லும் தலைவர்கள் எப்போது விலக வேண்டும் என்பதை அறிந்திருக்கிறார்கள்.

தலைவர்கள் தங்கள் பொறுப்பைத் தனக்குப் பின் வருபவரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, வருத்தங்கள் இல்லாமல் விலகிச் செல்லத் தயாராக இருக்க வேண்டும். முன்னாள் தலைவர்கள் ஆலோசனைகளுக்குக் கிடைக்கக்கூடியவர்களாக இருக்க வேண்டும், ஆனால் தனக்குப் பின் வந்தவர் கேட்டால் மட்டுமே ஆலோசனை வழங்க வேண்டும்.

இந்தப் பாடத்திட்டத்தில், சபையின் தலைமையை ஏற்கச் சீஷர்களை இயேசு எப்படித் தயார்படுத்தினார் என்பதை நாம் பார்த்தோம். ஆரம்பத்திலேயே, அவர் அவர்களுக்குக் கவனமான பயிற்சியை அளித்தார். பின்னர், அவர் அவர்களை ஊழியம் செய்ய அனுப்பிவிட்டு, மதிப்பீட்டிற்காகத் திரும்ப அழைத்தார். கடைசி இராப்போஜனத்தில், ஊழியத்திற்கான இறுதி அறிவுரைகளை அவர்களுக்கு வழங்கினார். பரமேறுவதற்குச் சற்று முன்பு, அவர்களின் மிகப்பெரிய கட்டளையான பெருக்கட்டளையை அவர்களுக்குக் கடைசியாக நினைப்பூட்டினார். இயேசு மாற்றத்திற்காகக் கவனமாகத் தயார்படுத்தினார்.

வருத்தத்திற்குரிய வகையில், பல கிறிஸ்தவத் தலைவர்கள் தலைமைத்துவ மாற்றத்தில் சிறிதளவு கவனமே செலுத்துகிறார்கள். "நான் மாற்றப்படும் வரை என் வேலையைச் செய்வேன். அதற்குப் பிறகு, அது வேறொருவரின் பிரச்சனை" என்று அவர்கள் கருதுகிறார்கள். நிச்சயமாக, திடீர் சுகவீனம், மரணம் அல்லது பெரிய ஊழிய மாற்றம் ஆகியவை தலைமைத்துவ மாற்றத்திற்குப் போதுமான அளவு தயாராவதைச் சாத்தியமற்றதாக்கும் நேரங்களும் உண்டு. ஆனால் சாத்தியமான போதெல்லாம், அடுத்த தலைவரிடம் பொறுப்பை ஒப்படைப்பதை நாம் கவனமாகத் திட்டமிட வேண்டும். எதிர்காலத்திற்காக ஒரு மரபைப் பாதுகாப்பதில் இது மிக முக்கியமான படிகளில் ஒன்றாகும்.

கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள அறிவுறுத்தல்களின் அடிப்படையில் 3-5 பக்கக் கட்டுரை ஒன்றை எழுதுக:

(1) உங்கள் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையையும் ஊழியத்தையும் பாதித்த ஒரு ஊழியத் தலைவரை அல்லது குடும்ப உறுப்பினரை நினைத்துப் பாருங்கள். உங்கள் வாழ்வில் அவர்களின் செல்வாக்கை ஒரு பக்கத்தில் சுருக்கமாகக் கூறுங்கள். இரண்டு கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கவும்.

• அவர்கள் உங்கள் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய தாக்கம் என்ன?

• அவ்வளவு முக்கியமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த அவர்கள் என்ன செய்தார்கள் அல்லது என்ன சொன்னார்கள்?

(2) நீங்கள் மரிக்கும்போது என்ன மரபை விட்டுச் செல்ல விரும்புகிறீர்கள்? உங்கள் பதிலில் குறிப்பாக இருங்கள். 1-2 பக்கங்களில் பதிலளிக்கவும்.

• உங்கள் குடும்பத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் மரபு என்ன?

• உங்கள் சமூகத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் மரபு என்ன?

• உங்கள் ஊழியத்திற்காக நீங்கள் விட்டுச் செல்ல விரும்பும் மரபு என்ன?

(3) பதில் 2-ல் உள்ள மூன்று விஷயங்களில் ஒவ்வொன்றிற்கும், நீங்கள் விரும்பும் மரபை விட்டுச் செல்ல, இப்போது நீங்கள் பின்பற்ற வேண்டிய குறிப்பிட்ட நடைமுறைகளை அடையாளம் காண்க. 1-2 பக்கங்களில் பதிலளிக்கவும்.

இந்தத் ஆய்வுத்தாளைப் பத்திரமாக வைத்துக்கொண்டு, அடுத்த ஆறு மாதங்களுக்கு வாரந்தோறும் இதைத் திரும்பப் பாருங்கள். அடுத்த தலைமுறைக்கு விட்டுச்செல்வதற்கான உங்கள் மரபைத் திட்டமிடத் தொடங்க இதைப் பயன்படுத்துங்கள்.