இந்த பாடத்தின் முடிவில், மாணவர் அடையும் பயன்கள்:

(1) இயேசு கிறிஸ்து நமது ஊழியத்திற்கு ஒரு முன்மாதிரி என்பதை அங்கீகரித்தல்.

(2) தேவன் தாம் அழைப்பவர்களை ஆயத்தப்படுத்துவதில் கொண்டுள்ள பரம அதிகாரத்தை புரிந்துகொள்ளுதல்.

(3) தேவன் தமக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கும் ஊழியப் பங்கிற்கான அவருடைய அழைப்பிற்குப் பணிந்து அர்ப்பணித்தல்.

(4) சோதனைகளை மேற்கொண்டு வெற்றிகொள்ள இயேசுவின் அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றுதல்.

மத்தேயு 1-4, லூக்கா 1-3, மற்றும் யோவான் 1 ஆகிய அதிகாரங்களை வாசிக்கவும்.

தேவன் யாரை ஊழியத்திற்கு அழைக்கிறாரோ, அவர்களை அந்த ஊழியத்திற்காக அவர் ஆயத்தப்படுத்துகிறார்.

இந்த பாடத்திட்டத்தில், இன்றைய நமது ஊழியத்திற்கு இயேசுவை ஒரு முன்மாதிரியாகக் கொண்டு நாம் படிப்போம். "நான் உங்களுக்குச் செய்ததுபோல நீங்களும் செய்யும்படி உங்களுக்கு மாதிரியைக் காண்பித்தேன்" (யோவான் 13:15) என்று இயேசு கூறினார். இயேசுவின் பூமிக்குரிய வாழ்க்கை அவரைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாக அமைந்தது.

அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் இந்தக் கோட்பாட்டைத் தெளிவாகப் புரிந்திருந்தார். பிலிப்பி பட்டணத்தில் இருந்த கிறிஸ்தவர்களுக்கு இடையே மோதல்கள் நிலவியதைக் கேள்விப்பட்டபோது, பவுல் இயேசுவின் உதாரணத்தைச் சுட்டிக்காட்டினார்: "கிறிஸ்து இயேசுவிலிருந்த சிந்தையே உங்களிலும் இருக்கக்கடவது" (பிலிப்பியர் 2:5). அந்தக் கிறிஸ்தவர்கள் இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்றினால், அவர்களுடைய மனத்தாழ்மை சபையில் உள்ள மோதல்களைத் தீர்க்கும் என்று பவுல் அறிந்திருந்தார்.

ஒருமுறை ஆப்பிரிக்காவிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டபோது, யூதப் பத்திரிகையாளர் டேவிட் பிளாட்ஸ், மலாவி விமான நிலையத்தில் தவித்துக் கொண்டிருந்தார். அங்கே அவர் ஓர் ஆப்பிரிக்கப் போதகரைச் சந்தித்தார். அந்தப் போதகர் பிளாட்ஸைத் தனது வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, இரண்டு நாட்களுக்கு உணவு அளித்து உபசரித்ததுடன், மேசியாவாகிய இயேசுவைப் பற்றி அவருக்குச் சாட்சி பகர்ந்தார். டேவிட் பிளாட்ஸ் பின்னர் இவ்வாறு எழுதினார்: "இந்த மனிதர் நம்பும் எதையும் நான் நம்பவில்லை, ஆனால் அவருடைய உறுதியான விசுவாசத்தைக் கண்டு நான் வியப்படைகிறேன். கிறிஸ்து தமக்குள் கிரியை செய்வதை அவர் உணருகிறார், அதனால்தான் அவர் ஒரு அந்நியரைத் தனது வீட்டிற்குள் ஏற்றுக்கொண்டு, அவருக்குத் தங்குமிடமும், உணவும், உடையும் அளித்தார்." இயேசுவின் முன்மாதிரியைப் பின்பற்ற நாம் அழைக்கப்பட்டுள்ளோம் என்பதை அந்த ஆப்பிரிக்கப் போதகர் ஆழமாக உணர்ந்திருந்தார்.

இந்தப் பாடத்திட்டம் இயேசுவின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய ஒரு முழுமையான ஆய்வு அல்ல. மாறாக, இன்றைய ஊழியத்திற்கு மாதிரியாக விளங்கும் இயேசுவின் வாழ்க்கையின் குறிப்பிட்ட சில அம்சங்களில் மட்டுமே நாம் கவனம் செலுத்துவோம். இயேசுவின் முன்மாதிரியின் அடிப்படையில் நமது ஊழியத்தை எவ்வாறு வடிவமைப்பது என்பதை நாம் கற்றுக்கொள்வோம்.

இந்த முதல் பாடத்தில், ஊழியத்திற்காக இயேசு எவ்வாறு ஆயத்தமானார் என்பதைக் காண்போம். தேவன் யாரை அழைக்கிறாரோ, அவர்களை அந்த ஊழியத்திற்காக ஆயத்தப்படுத்துகிறார் என்கிற கோட்பாட்டை இது நமக்கு விளக்குகிறது.

► உங்கள் குடும்பப் பின்னணி மற்றும் ஆரம்பகால வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்களை ஊழியத்திற்கு ஆயத்தப்படுத்த தேவன் உங்கள் பின்னணியை எவ்வாறு பயன்படுத்தியுள்ளார்?

சுவிசேஷங்களில் உள்ள வம்சவரலாறுகள், பரம அதிகாரமுள்ள தேவன் இயேசு பிறப்பதற்குப் பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே தமது ஊழியக்காரருக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்தினார் என்பதைக் காட்டுகின்றன. இயேசு பிறப்பதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே, தேவன் அவருடைய வருகைக்கான பாதையை ஆயத்தப்படுத்தினார்.

இந்த வம்சவரலாறுகள் "இயேசு யார்?" என்ற கேள்விக்குப் பதிலளிக்கின்றன. ஆபிரகாம் மற்றும் தாவீதின் முக்கியத்துவத்தை இவை சுட்டிக்காட்டுகின்றன. இயேசுவின் வம்சாவளியில் ஆபிரகாம் முக்கியமானவர், ஏனெனில் தேவன் அவருக்கு, “பூமியிலுள்ள வம்சங்களெல்லாம் உனக்குள் ஆசீர்வதிக்கப்படும்” (ஆதியாகமம் 12:3) என்று வாக்குறுதி அளித்தார். இந்த வாக்குறுதி நாசரேத் ஊராராகிய இயேசுவின் மூலம் நிறைவேறியது.

தாவீதின் சிங்காசனம் என்றென்றும் நிலைநிறுத்தப்படும் என்று தேவன் வாக்குறுதி அளித்ததால் (2 சாமுவேல் 7:16), வம்சவரலாறுகளில் அவர் முக்கியத்துவம் பெறுகிறார். இயேசு பிறந்தபோது, ஒரு தாவீது வம்சத்து ராஜா சிங்காசனத்தில் அமர்ந்து 500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகியிருந்தது. மத்தேயு மற்றும் லூக்கா ஆகிய இருவரும் இயேசுவே தாவீதிற்கு அளிக்கப்பட்ட வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேற்றம் என்பதைக் காட்டுகிறார்கள்.

இயேசு தாவீதின் குமாரன் (மத்தேயு 1:1-17)

கிரேக்க புதிய ஏற்பாட்டில், மத்தேயு எழுதின சுவிசேஷத்தின் முதல் இரண்டு வார்த்தைகள் அதன் முதல் வாசகர்களுக்கு ஆதியாகமம் புத்தகத்தை நினைவூட்டியிருக்கும் (ஆதியாகமம் 2:4, 5:1). ஆதியாகமம் சிருஷ்டிப்பின் மீது தேவனுக்குள்ள பரம அதிகாரத்தை விளக்குவது போல, மத்தேயு வரலாற்றின் மீது தேவனுக்குள்ள பரம அதிகாரத்தை விளக்குகிறார். இஸ்ரவேலின் ஒட்டுமொத்த வரலாறும் மேசியாவின் பிறப்பை நோக்கியே வழிநடத்தப்பட்டது என்பதை மத்தேயுவின் வம்சவரலாறு காட்டுகிறது.

மத்தேயுவின் வம்சவரலாறு 14 பெயர்களைக் கொண்ட மூன்று தொகுப்புகளைப் பதிவு செய்கிறது. இது யூதர்களின் பொதுவான ஒரு மனப்பாடம் செய்யும் முறையாகும். இந்தப் பெயர்ப் பட்டியலில் ஆபிரகாம் முதல் யோசேப்பு ஆகியோர்களுக்கு இடையேயுள்ள ஒவ்வொரு முன்னோரும் இடம் பெறவில்லை என்பதை வாசகர்கள் அறிந்திருப்பார்கள். மத்தேயு பயன்படுத்திய "பெற்றான்" என்ற சொல் எந்தவொரு முன்னோரையும் குறிக்கலாம். யூத வம்சவரலாறுகள் பெரும்பாலும் சில தலைமுறைகளைத் தவிர்த்துவிடும். மத்தேயு முக்கியமான நபர்களில் மட்டும் கவனம் செலுத்தி, மற்ற பெயர்களைத் தவிர்த்துள்ளார்.

மத்தேயு சில தலைமுறைகளைத் தவிர்த்ததால், அவர் சேர்த்துள்ள பெயர்கள் மிகவும் சுவாரஸ்யமானவை. அவர் ஒரு நோக்கத்தோடு இந்தப் பெயர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார். உதாரணமாக, மத்தேயு நான்கு பெண்களைப் பட்டியலிடுகிறார். ஒரு யூத வம்சவரலாற்றில் இது வழக்கத்திற்கு மாறானது. அந்தப் பெண்கள் நாம் எதிர்பார்க்கும் தகுதிகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை. ராகாப் மற்றும் ரூத் அந்நிய நாட்டவர். தாமார், ராகாப் மற்றும் பத்சேபாள் பாலியல் ரீதியான அவமானங்களோடு தொடர்புடையவர்கள்.

இதேபோல், பட்டியலில் உள்ள சில ஆண்கள் இழிவைச் சந்தித்தவர்கள். யூதா தாமாரை அவமானமாக நடத்தினார். எகொனியாவின் வம்சம் இஸ்ரவேலின் சிங்காசனத்திற்குத் தகுதியற்றதாகக் கருதப்பட்டது (மத்தேயு 1:12, எரேமியா 22:30). மிக முக்கியமாக, மத்தேயு தாவீதை அவருடைய பெரிய சாதனைகளால் அடையாளப்படுத்தாமல், "உரியாவின் மனைவியால் சாலொமோனைப் பெற்றவர்" என்று அடையாளப்படுத்துகிறார்.

இந்தப் பெயர்கள் இயேசுவைப் பாவமுள்ள மனிதகுலத்தோடு அடையாளப்படுத்துகின்றன. தேவன் தமது குமாரனை ஒரு களங்கமற்ற குடும்ப வரிசையின் மூலம் உலகிற்கு கொண்டு வராமல், சாதாரண பாவிகளின் வம்சாவளியாகக் கொண்டு வந்தார். யூதத் தலைவர்கள் இயேசுவின் பிறப்பை ஏளனம் செய்து, அவரைத் தகுதியற்றவர் என்று நிராகரித்தனர் (யோவான் 8:41, 48). பாவமுள்ள முன்னோர்களைக் கொண்ட ஒரு நபரையும் தேவன் தமது பெரிய நோக்கங்களை நிறைவேற்றப் பயன்படுத்த முடியும் என்பதை மத்தேயு காட்டுகிறார்.

► நமது கலாச்சாரத்தில், ஒரு நபரின் பின்னணியில் உள்ள எந்தக் காரணிகள் அவருக்குத் தகுதி குறைவு என்று நம்மை நினைக்கத் தூண்டுகின்றன?

தேவன் பெரும்பாலும் எதிர்பாராத பின்னணியைக் கொண்டவர்களையே தமது சேவைக்கு அழைக்கிறார். ஒருவருடைய குடும்பப் பின்னணியால் அவர் பயன்படுத்த முடியாதவர் என்று எவரும் இல்லை. ஒருவருக்குத் திறன் குறைவு என்று நாம் கருதும் பின்னணிக் காரணிகள் தேவனுக்கு ஒரு பொருட்டல்ல.

இயேசு ஆதாமின் குமாரன் (லூக்கா 3:23-38)

மத்தேயு "யூதர்களின் ராஜா"வின் வம்சாவளியை ஆபிரகாம் வரை கொண்டு செல்கிறார். லூக்காவோ இயேசுவின் வம்சாவளியை ஆதாம் வரை கொண்டு செல்கிறார். இது இயேசுவை "மனுஷகுமாரன்" என்று லூக்கா வலியுறுத்துவதோடு ஒத்துப்போகிறது. லூக்காவின் வம்சவரலாறு இயேசுவின் மனிதத்தன்மையை வலியுறுத்துகிறது. லூக்கா இந்த வம்சவரலாற்றை இயேசு சோதிக்கப்பட்ட சம்பவத்திற்குச் சற்று முன்பாக வைத்துள்ளார். இது முதல் ஆதாம் தோல்வியுற்ற இடத்தில், இரண்டாம் ஆதாமாகிய இயேசு வெற்றி பெற்றார் என்பதை வாசகருக்கு நினைவூட்டுகிறது.

மத்தேயு 1 மற்றும் லூக்கா 3 ஆகிய அதிகாரங்கள் இயேசுவின் வெவ்வேறு வம்சவரலாறுகளைத் தருகின்றன. மத்தேயு ஆபிரகாமிலிருந்து ராஜாவாகிய சாலொமோன் வழியாக யோசேப்பு வரை செல்கிறார். லூக்கா யோசேப்பிலிருந்து நாத்தான் (தாவீதின் மற்றொரு குமாரன்) வழியாக ஆதாம் வரை செல்கிறார்.

ஆபிரகாம் முதல் தாவீது வரை இரண்டு வம்சவரலாறுகளும் ஒன்றே. ஆனால், தாவீது முதல் யோசேப்பு வரை அவை வெவ்வேறு பாதைகளைப் பின்பற்றுகின்றன. இதற்கான சாத்தியமான விளக்கம் என்னவென்றால், மத்தேயு யோசேப்பின் வம்சாவளியையும் லூக்கா மரியாளினுடைய வம்சாவளியையும் பதிவு செய்கிறார்கள்.[1]

மத்தேயுவில் உள்ள யோசேப்பின் வம்சாவளி சாலொமோன் வழியாக வரும் ஒரு 'ராஜ வம்சவரலாறு' ஆகும். இது இயேசுவை ராஜாவாகச் சித்தரிக்கும் மத்தேயுவின் கருப்பொருளுக்குப் பொருந்துகிறது. இது இயேசுவின் 'சட்டபூர்வமான வம்சாவளி' (Legal descent) ஆகும்—இது யோசேப்பு வழியாகவே வர வேண்டும்.

லூக்காவில் உள்ள மரியாளினுடைய வம்சாவளி தாவீதின் குமாரன் நாத்தான் வழியாக வரும் 'சரீரப்பிரகாரமான' (Physical) வம்சாவளி ஆகும். இது இயேசுவை "மனுஷகுமாரன்" என்று காட்டும் லூக்காவின் நோக்கத்திற்குப் பொருந்துகிறது. இதை மெய்ப்பிக்க, லூக்கா மரியாளின் மூலம் இயேசுவின் சரீர வம்சாவளியைக் காட்டுகிறார். யூத வம்சவரலாறுகள் பெண்களின் வழியைப் பின்பற்றும்போதும் ஆண்களின் பெயரையே பயன்படுத்தியதால், அவர் "யோசேப்பின் குமாரன்" என்றே தொடங்குகிறார்.

மரியாளின் வம்சாவளி தாவீதுடனான இரத்தத் தொடர்பை வழங்குகிறது. யோசேப்பின் வம்சாவளி சாலொமோன் வழியாக சிங்காசன உரிமையை வழங்குகிறது.

இயேசு தேவனுடைய குமாரன் (யோவான் 1:1-18)

யோவான் சுவிசேஷம் ஒரு தெய்வீக வம்சவரலாற்றுடன் தொடங்குகிறது; இயேசு தேவனுடைய குமாரனாக இருந்தார். “இயேசுவின் வாழ்வு அவர் பிறந்த தருணத்தில் தொடங்கவில்லை. அவர் ஒரு குறிப்பிட்ட நோக்கத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக, முன்னமே இருந்த நிலையிலிருந்து இந்த உலகிற்கு வந்தார்."[1]

பழைய ஏற்பாட்டில், இஸ்ரவேல் மக்கள் தேவனுடைய பிரசன்னத்தை வாசஸ்தலத்தின் மேல் மேகமாகப் பார்த்தனர். இப்போது தேவன் இயேசு கிறிஸ்துவின் உருவில் நம்மிடையே வாழ்கிறார் (யோவான் 1:14). தேவனுடைய தெய்வீக மகிமை இப்போது மனித உருவில் வெளிப்பட்டுள்ளது.

வார்த்தையானவர் நித்தியமானவர்: “ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனிடத்திலிருந்தது, அந்த வார்த்தை தேவனாயிருந்தது” (யோவான் 1:1). பிதாவும் குமாரனும் நித்திய ஐக்கியத்தில் வாழ்ந்தனர்.[2] இயேசு ஏன் நம் உலகிற்கு வந்தார்? பிதாவை வெளிப்படுத்தவே வந்தார். எவரும் பிதாவைக் கண்டதில்லை, ஆனால் இயேசு அவரை நமக்குத் தெரியப்படுத்தியுள்ளார் (யோவான் 1:18). நாம் இயேசுவைக் காணும்போது பிதாவைக் காண்கிறோம் (யோவான் 14:9).

இன்று பலர் இயேசுவை அன்புள்ள நண்பராகவும், பிதாவைக் கடுமையான நீதிபதியாகவும் சித்தரிக்கின்றனர். இருப்பினும், இயேசுவின் குணாதிசயமும் பிதாவின் குணாதிசயமும் ஒன்றே என்பதை யோவான் 1 காட்டுகிறது. நாம் இயேசுவைக் காணும்போது, பிதாவைக் காண்கிறோம்.

இயேசு ஏறக்குறைய கி.மு. 5-ஆம் ஆண்டில் யூதேயாவிலுள்ள பெத்லகேமில் பிறந்தார்.[1] ரோம மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பிற்காக யோசேப்பு பெத்லகேமிற்குப் பயணம் செய்தார். ரோமின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த மாகாணங்களின் வரிப் பதிவேடுகளைப் பராமரிப்பதே இந்தக் கணக்கெடுப்பின் நோக்கமாகும்.

வழக்கமாக ரோம் மக்கள் வசிக்கும் மற்றும் வேலை செய்யும் இடங்களிலேயே அவர்களைப் பதிவு செய்யும். இருப்பினும், புரட்சி செய்யத் துடிக்கும் யூத மக்களோடு சமாதானத்தைப் பேணுவதற்காக, யூதேய மாகாணத்தில் உள்ளவர்கள் தங்கள் கோத்திரங்களின் பூர்வீக இடங்களுக்குச் சென்று பதிவு செய்யும் யூத முறையை ரோம் அனுமதித்தது. இதன் விளைவாக, யோசேப்பும் மரியாளும் நாசரேத்திலிருந்து பெத்லகேமிற்கு 100 கிலோமீட்டர் பயணம் செய்தனர். குடும்பத் தலைவர் மட்டும் பதிவு செய்தால் போதும் என்ற நிலை இருந்தும், யோசேப்பு மரியாளை பெத்லகேமிற்கு அழைத்துச் சென்றார். நாசரேத் போன்ற சிறிய கிராமத்தில் வதந்தி பேசும் அண்டை வீட்டாருடன் மரியாளை விட்டுச் செல்ல அவர் விரும்பவில்லை போலும்.

தேவன் தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்ற உலக நிகழ்வுகளின் வாயிலாகச் செயல்படுகிறார். ஒரு புறஜாதி சக்கரவர்த்தி யூத மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பை "தேர்வு" செய்யும்படி தேவன் செய்தார். "ராஜாவின் இருதயம் கர்த்தரின் கையில் நீர்க்கால்களைப் போலிருக்கிறது; அதைத் தமது சித்தத்தின்படி அவர் திருப்புகிறார்" (நீதிமொழிகள் 21:1). தேவனுடைய ராஜ்யத்தின் ஊழியர்களாக, தீயவர்களின் கையில் அதிகாரம் இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், தேவன் தமது நோக்கங்களை நிறைவேற்றுவார் என்ற நம்பிக்கையை இது நமக்கு அளிக்க வேண்டும்.

இந்த வரி கணக்கெடுப்பு, இயேசுவின் பிறப்பிற்காக தேவன் உலகை எவ்வாறு ஆயத்தப்படுத்தினார் என்பதைக் காட்டும் பல எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒன்றாகும். கிரேக்க பேரரசின் கலாச்சார பின்னணி, ரோம பேரரசின் சட்ட அமைப்பு மற்றும் யூத மதக் கோட்பாடுகள் ஆகியவற்றின் மூலம் தேவன் மேசியாவிற்காக உலகை ஆயத்தப்படுத்தினார். இந்தப் பின்னணியைப் பற்றி அறிய, Shepherds Global Classroom பாடத்தின் பாடம் 1, Exploring the New Testament பார்க்கவும்.[2]

மேய்ப்பர்களின் வருகை (லூக்கா 2:8-20)

இயேசுவின் பிறப்பு குறித்த அறிவிப்பை முதலில் பெற்றவர்கள் பெத்லகேமிற்கு வெளியே இருந்த மேய்ப்பர்கள். இது மிகவும் குறிப்பிடத்தக்கது, ஏனெனில் முதலாம் நூற்றாண்டு யூதர்களால் மேய்ப்பர்கள் ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டனர். மேய்ப்பர்களுக்குச் சமூக அந்தஸ்து மிகவும் குறைவாக இருந்ததால், யூத நீதிமன்றங்களில் அவர்களது சாட்சியம் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை. மேய்ப்பர்களை மையப்படுத்துவதன் மூலம், "மேய்ப்பர்களுக்கே வரவேற்பு உண்டு என்றால், தேவனுடைய ராஜ்யத்தில் எவருக்கும் வரவேற்பு உண்டு!" என்பதை லூக்கா உணர்த்துகிறார். தேவதூதன் மேய்ப்பர்களிடம், “இதோ, எல்லா ஜனத்துக்கும் மிகுந்த சந்தோஷத்தை உண்டாக்கும் நற்செய்தியை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்” (லூக்கா 2:10) என்றார்.

சுவிசேஷம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தேசத்திற்கோ (இஸ்ரவேல்) அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூக வகுப்பிற்கோ மட்டுப்படுத்தப்பட்டதல்ல; சுவிசேஷம் எல்லா மக்களுக்கும் உரியது. இந்த கருத்தை லூக்கா சுவிசேஷம் முழுவதிலும் காணலாம். பெண்கள், சமாரியர்கள் மற்றும் சகேயு போன்ற ஒதுக்கப்பட்டவர்களிடம் இயேசு கொண்ட ஊழியத்திற்கு லூக்கா சிறப்பு கவனம் செலுத்துகிறார்.

சாஸ்திரிகளின் வருகை (மத்தேயு 2:1-12)

மத்தேயு சுவிசேஷம் முதலில் யூத வாசகர்களுக்காக எழுதப்பட்டது. லூக்கா எல்லா மக்களுக்கும் உரிய இயேசுவின் செய்தியில் கவனம் செலுத்தியபோது, மத்தேயு பரலோக ராஜ்யத்தைப் பற்றிய இயேசுவின் செய்தியில் கவனம் செலுத்தினார். மேய்ப்பர்களுக்குப் பதிலாக, சாஸ்திரிகளின் (Magi) வருகையை மத்தேயு காட்டுகிறார். இந்தப் பயணம் இயேசுவின் குடும்பம் ஒரு நிரந்தர வீட்டிற்கு மாறிய பிறகு, ஒருவேளை அவர் பிறந்து சில மாதங்களுக்குப் பிறகு நடந்திருக்கலாம் (மத்தேயு 2:11). இரண்டு வயதிற்குட்பட்ட அனைத்து ஆண் குழந்தைகளையும் கொல்ல ஏரோது இட்ட கட்டளை இதை உணர்த்துகிறது.

அந்தச் சாஸ்திரிகள் வானத்தை ஆராய்கிறவர்களாகவும், அதில் தோன்றும் அபூர்வமான விண்-அமைப்புகளைக் கூர்ந்து கவனிப்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். பயணம் செய்வது அபாயகரமானதாக இருந்த அந்தக் காலத்தில், வானத்தில் கண்ட விசித்திரமான அடையாளத்தை ஆராய அவர்கள் நீண்ட தூரம் பயணம் செய்தனர்.

ஒரு யூத ராஜாவைக் காண்பதற்கு எருசலேமே தர்க்கரீதியான இடம் என்பதால் அவர்கள் முதலில் அங்கு வந்தனர். ஒரு போட்டி ராஜா வரக்கூடும் என்ற செய்தி ஏரோதை எட்டியபோது, அவன் கலங்கினான், அவனோடுங்கூட எருசலேம் நகரத்தார் அனைவரும் கலங்கினார்கள் (மத்தேயு 2:3). "எருசலேம் நகரத்தார் அனைவரும்" என்ற சொற்றொடர், பிற்காலத்தில் எருசலேமின் மதத் தலைவர்களால் இயேசு நிராகரிக்கப்படுவதை முன்னறிவிப்பதாக உள்ளது.

சாஸ்திரிகளின் வருகையே புறஜாதிகளுக்கு மேசியா முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்வாகும். அடையாளத்தைக் கண்டு கலங்கிய எருசலேம் மக்களுக்கு மாறாக, சாஸ்திரிகள் விசுவாசத்துடன் பதிலளித்தனர். இயேசு யூதர்களுக்கு மட்டும் ராஜாவாக வராமல், எல்லா தேசங்களுக்கும் ராஜாவாக வந்தார்.

எத்தனை சாஸ்திரிகள் இயேசுவை வழிபட வந்தார்கள் என்று மத்தேயு குறிப்பிடவில்லை. மூன்று சாஸ்திரிகள் என்ற பாரம்பரியம் மத்தேயு 2:11-ல் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள அவர்கள் வழங்கிய மூன்று காணிக்கைகளின் அடிப்படையில் உருவானது. ஒவ்வொரு காணிக்கையும் இயேசுவின் ஊழியத்தின் ஒரு அம்சத்தைப் பிரதிபலித்தது.

• பொன் ஒரு ராஜாவுக்குரிய பரிசு. இருப்பினும், இயேசு ஒரு சிங்காசனத்திலிருந்து அல்ல, சிலுவையிலிருந்தே ஆட்சி செய்வார்.

• தூபம் வர்க்கம் ஒரு ஆசாரியருக்குரிய பரிசு. பலிகளின் போது தூப வர்க்கம் நறுமணமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. எல்லா மனிதர்களும் தேவனுடைய பிரசன்னத்திற்குள் நுழைவதைச் சாத்தியமாக்கும் ஆசாரியராக இயேசு வந்தார்.

• வெள்ளைப்போளம் இறந்த உடல்களைப் பதப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இயேசு மனிதகுலம் முழுவதிற்காகவும் மரிப்பதற்கே பிறந்தார்.

இயேசுவின் பிறப்பிற்கு முன்பாக, தேவனுடைய திட்டத்தை வெளிப்படுத்துவதற்காக ஒரு தூதன் யோசேப்பிடம் சொப்பனத்தில் பேசினார். சாஸ்திரிகளின் வருகைக்குப் பிறகு, ஒரு தூதன் யோசேப்பை எகிப்திற்கு ஓடிப்போகுமாறு எச்சரித்தார். ஏரோது இறக்கும் வரை (சுமார் கி.மு. 4 வரை) அந்த குடும்பம் எகிப்திலேயே தங்கியிருந்தது.

பல வழிகளில், மகா ஏரோது ஒரு திறமையான ஆட்சியாளராக இருந்தான். அவன் யூத உணவு முறைகளைக் கடைப்பிடிக்கும் அளவிற்கு யூத மக்களுக்கு மதிப்பளித்தான். இயேசுவின் வாழ்நாள் முழுவதும் நீடித்த தேவாலயப் புதுப்பிக்கும் பணியை அவனே தொடங்கி வைத்தான். கி.மு. 25-இல் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தின் போது, யூதேயாவில் பசியால் வாடிய மக்களுக்கு உணவு வாங்க அவன் தனது சொந்தப் பணத்தைப் பயன்படுத்தினான்.

இருந்தபோதிலும், ஏரோது மிகுந்த சந்தேகப் புத்தி (paranoid) கொண்டவனாக இருந்தான். தனக்கு எதிராகச் சதி செய்வதாகச் சந்தேகித்தபோது, தனது மனைவிகளில் ஒருவரான மரியாம்னே என்பவளையும், அவளது தாயார் அலெக்சாண்ட்ராவையும் கொலை செய்தான். தனக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கக்கூடும் என்று கருதிய அவனது மூன்று மகன்களும் வளர்ந்து ஒரு குறிப்பிட்ட வயதை எட்டியபோது, அவர்களையும் அவன் படுகொலை செய்தான். ஏரோது போன்ற ஒரு கொடூரமான மனிதனுக்கு, பெத்லகேமில் குழந்தைகளைக் கொன்று குவித்தது ஒரு பெரிய விஷயமல்ல. தனது பதவியைப் பாதுகாக்கச் சில டஜன் குழந்தைகளைக் கொல்வது அவனுக்கு ஒரு சிறிய இடையூறாகவே இருந்திருக்கும்.

ஏரோதின் கொடூரம் அவன் இறக்கும் வரை நீடித்தது. அவன் மரணத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, தான் இறந்தவுடன் எருசலேமின் முக்கியப் பிரமுகர்களைக் கைது செய்து கொல்லும்படி உத்தரவிட்டான். தான் இறக்கும் நாள் ஒரு துக்க நாளாக இருப்பதை உறுதி செய்யவே அவன் இப்படிச் செய்தான். (ஆனால், ஏரோதின் விதவை அந்த கைதிகளை விடுதலை செய்ததால், அது பாலஸ்தீனம் முழுவதும் ஒரு கொண்டாட்ட நாளாக மாறியது.)

ஏரோது இறந்த பிறகு, அவனது தேசம் மூன்று மகன்களுக்கு இடையே பிரிக்கப்பட்டது. அந்திப்பாவுக்குக் கலிலேயா மற்றும் பெரேயா மீதான கட்டுப்பாடும்; பிலிப்புவுக்குப் பாலஸ்தீனத்தின் வடகிழக்கு பகுதியும்; அர்க்கெலாயுவுக்கு யூதேயா, இதுமேயா மற்றும் சமாரியா மீதான அதிகாரமும் வழங்கப்பட்டது. அர்க்கெலாயுவிடம் அவனது தந்தையின் பலவீனங்கள் அனைத்தும் இருந்தன, ஆனால் அவனது தந்தையிடமிருந்த நல்ல குணங்கள் ஒன்றும் இல்லை என்று பண்டைய வரலாற்றாசிரியர்கள் கூறுகின்றனர். அவன் யூதர்களால் வெறுக்கப்பட்டான், மேலும் சீசருக்கு யூதர்கள் அளித்த புகார்களின் காரணமாக கி.பி. 6-இல் அவன் பதவியிலிருந்து நீக்கப்பட்டான். இதற்குப் பிறகு, பொந்தியு பிலாத்து போன்ற ரோமானிய ஆளுநர்களால் யூதேயா ஆளப்பட்டது.

ஏரோது இறந்த பிறகு, யோசேப்பை மீண்டும் இஸ்ரவேலுக்குத் திரும்புமாறு அறிவுறுத்த ஒரு தூதன் மீண்டும் சொப்பனத்தில் தோன்றினார். இருப்பினும், அர்கெலாயு ஏரோதைப் போலவே ஆபத்தானவனாக இருந்ததால், யோசேப்பு தனது குடும்பத்தைப் பெத்லகேமுக்கு அழைத்துச் செல்வதற்குப் பதிலாக நாசரேத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்.

► ஜான் வெஸ்லி சிறு குழந்தையாக இருந்தபோது, எரியும் வீட்டிலிருந்து அற்புதமாக மீட்கப்பட்டார். ஒரு விசேஷித்த நோக்கத்திற்காக தேவன் தன்னைப் பாதுகாத்ததாக அவர் நம்பினார். வெஸ்லி தன்னை, “அக்கினியினின்று தப்புவிக்கப்பட்ட கொள்ளி” (சகரியா 3:2) என்று குறிப்பிட்டுக்கொண்டார். அற்புதமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டதன் மூலமோ அல்லது தேவனுடைய பராமரிப்பின் மூலமோ, தேவன் உங்களை ஊழியத்திற்காக எவ்வாறு பாதுகாத்து வழிநடத்தினார் என்ற கதைகளை உங்கள் வகுப்பில் உள்ளவர்கள் பகிர்ந்து கொள்ளும்படி அழைக்கவும்.

மற்ற சுவிசேஷ புத்தகங்களை விட, இயேசுவின் ஊழியம் பழைய ஏற்பாட்டுத் தீர்க்கதரிசனங்களை எவ்வாறு நிறைவேற்றியது என்பதை மத்தேயு அதிகமாகக் காட்டுகிறது. யூத வாசகர்களுக்கு எழுதிய மத்தேயு, இயேசுவே வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட மேசியா என்பதை நிரூபித்தார்:

• இயேசுவின் கன்னிகைப் பிறப்பு (மத்தேயு 1:22-23) ஏசாயா 7:14-ஐ நிறைவேற்றுகிறது.

• பெத்லகேமில் இயேசுவின் பிறப்பு (மத்தேயு 2:5-6) மீகா 5:2-ஐ நிறைவேற்றுகிறது.

• எகிப்திற்கு மேற்கொண்ட பயணம் (மத்தேயு 2:14-15) ஓசியா 11:1-ஐ நிறைவேற்றுகிறது.

• பெத்லகேமில் குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டது (மத்தேயு 2:16-18) எரேமியா 31:15-ஐ நிறைவேற்றுகிறது.

• எருசலேமுக்குள் பிரவேசித்தது (மத்தேயு 21:1-5) சகரியா 9:9-ஐ நிறைவேற்றுகிறது.

தீர்க்கதரிசன நிறைவேற்றத்தின் கடினமான உதாரணங்களில் ஒன்று மத்தேயு 2:23-இல் காணப்படுகிறது. மத்தேயு எழுதுகிறார்: “நாசரேத்து என்னும் ஊரிலே வந்து வாசம்பண்ணினான். நசரேயன் என்னப்படுவார் என்று, தீர்க்கதரிசிகளால் உரைக்கப்பட்டது நிறைவேறும்படி இப்படி நடந்தது.”

மேசியா ‘நசரேயன்’ என்று அழைக்கப்படுவார் என்பதற்குப் பழைய ஏற்பாட்டில் நேரடித் தீர்க்கதரிசனம் எதுவும் இல்லை என்பதுதான் இதில் உள்ள சிரமம். இந்த வசனத்தின் பின்னணியில் இரண்டு கருத்துக்கள் இருக்கலாம்:

1. இயேசுவின் காலத்தில், நாசரேத்து முக்கியத்துவமற்ற ஒரு கிராமமாக இருந்தது (யோவான் 1:46). யூத மக்கள் தங்கள் மேசியா யூதேயாவிலிருந்து வருவார் என்று எதிர்பார்த்தார்கள், வணிகப் பகுதியான கலிலேயாவிலிருந்து அல்ல (யோவான் 7:41, 52). இயேசு நாசரேத்து போன்ற ஒரு அற்பமான இடத்திலிருந்து வந்தது ஏசாயா 49:7 மற்றும் ஏசாயா 53:3 போன்ற தீர்க்கதரிசனங்களை நிறைவேற்றியது.

2. ஏசாயா 11:1 மேசியாவை “ஒரு கிளை” என்று தீர்க்கதரிசனம் கூறுகிறது. ‘கிளை’ என்பதற்கான எபிரேய வார்த்தை (netzer நெட்சர்) ‘நாசரேத்து’ என்ற வார்த்தையைப் போலவே ஒலிக்கிறது. மத்தேயுவின் யூத வாசகர்கள் இந்த வார்த்தை விளையாட்டை எளிதாகப் புரிந்துகொண்டிருப்பார்கள்.

யோவான் ஸ்நானகன் இயேசுவின் உறவினர். யோவானின் கதை, அவரது தந்தை சகரியா தேசத்திற்காகத் தூபம் காட்டும் பணியைச் செய்தபோது தொடங்குகிறது. இது ஒரு ஆசாரியனுக்குரிய மிகவும் மரியாதைக்குரிய கடமைகளில் ஒன்றாகும் (லூக்கா 1:9).

சகரியா இந்த புனிதமான கடமையைச் செய்துகொண்டிருந்தபோது, தூப பீடத்தின் வலது பக்கத்தில் ஒரு தூதன் தோன்றினார். யூத பாரம்பரியத்தின்படி, பலி செலுத்தும்போது தேவன் நிற்கும் இடமாக இது கருதப்பட்டது. காபிரியேல் தூதன் சகரியாவிடம், அவரது மகனுக்கான ஜெபங்கள் கேட்கப்பட்டதாகக் கூறினார்.

எலிசபெத் பிள்ளை பெறும் வயதைக் கடந்திருந்ததால், சகரியா தூதனின் வாக்குத்தத்தத்தை சந்தேகித்தார். அவரது அவிசுவாசத்தின் காரணமாக, யோவான் பிறக்கும் வரை அவரால் பேச முடியாமல் போனது. ஒரு ஆசாரியனாகவும், வேத வசனங்களைக் கற்றவராகவும் இருந்த சகரியா, அன்னாள் மற்றும் ராகேலின் பழைய ஏற்பாட்டுக் கதைகளை அறிந்திருக்க வேண்டும். தேவன் அற்புதமாக எலிசபெத்தின் கர்ப்பத்தைத் திறப்பார் என்ற வாக்குத்தத்தத்தை அவர் நம்பியிருக்க வேண்டும்.

முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, யோவான் தனது ஊழியத்தைத் தொடங்கினார். எருசலேமில் ஆசாரியனாகப் பணியாற்றுவதற்குப் பதிலாக, யோவான் யூதேயாவின் வனாந்தரத்தில் ஒரு தீர்க்கதரிசியாக ஊழியம் செய்தார். மேசியாவின் முன்னோடியாக (forerunner) யோவான் அனுப்பப்பட்டார். யோவான் பிரசங்கித்தபோது, மக்கள், “யோவான் தான் வாக்குத்தத்தம் பண்ணப்பட்ட மேசியாவா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், “என்னிலும் வல்லவர் ஒருவர் வருகிறார், அவருடைய பாதரட்சைகளின் வாரை அவிழ்க்கிறதற்கும் நான் பாத்திரன் அல்ல” (லூக்கா 3:16) என்று பதிலளித்தார். தனது எஜமானரின் காலணிகளைக் கவனிப்பது ஒரு அடிமையின் மிகக் தாழ்வான கடமையாகும், ஆனால் யோவான், “வருகிறவர் எனக்கு மிகவும் மேலானவர், இந்தத் தாழ்வான கடமையைச் செய்யக்கூட நான் தகுதியற்றவன்” என்று கூறினார். யோவான் தாழ்மையான சேவைக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரியாகத் திகழ்கிறார்.

வேதாகமம் முழுவதும், மற்றொருவருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்த தேவன் மனிதர்களைப் பயன்படுத்தினார். பர்னபா மற்றும் பவுலின் உதாரணத்தைப் பாருங்கள். சவுல் கிறிஸ்தவர்களைத் துன்புறுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, பர்னபா சபையில் ஏற்கனவே மதிக்கப்படும் தலைவராக இருந்தார். சவுலை நம்புவதற்குப் பல கிறிஸ்தவர்கள் தயங்கியபோது, பர்னபா அவரை நம்பினார்.

அவர்கள் முதலாம் மிஷனரி பயணத்தைத் தொடங்கியபோது, அப்போஸ்தலர் அந்த அணியை “பர்னபாவையும் சவுலையும்” (அப்போஸ்தலர் 13:2) என்று குறிப்பிடுகிறார். விரைவில், அவர்கள் “பவுலையும் பர்னபாவையும்” (அப்போஸ்தலர் 13:43 மற்றும் அதற்குப் பின்வருபவை) என்று அறியப்பட்டனர். ஆரம்பத்தில் பர்னபா தலைவராக இருந்தார், ஆனால் பவுல் தலைவராக உருவெடுக்க அவர் இடமளித்தார்.

சில சமயங்களில் உங்கள் பங்கு யோவான் ஸ்நானகனைப் போலவோ அல்லது பர்னபாவைப் போலவோ இருக்கலாம்—மற்றொருவருக்காக வழியை ஆயத்தப்படுத்துவது. தேவன் உங்களை எங்குப் பயன்படுத்தத் தேர்வு செய்தாலும், உங்கள் சிறந்ததைக் கொடுங்கள். தேவன் உங்களை ஒரு துணைப் பாத்திரத்தில் அமர்த்தினால், அந்த ஊழியத்தை நிராகரிக்காதீர்கள். மிகவும் பயனுள்ள முறையில் உங்களைப் பயன்படுத்த நீங்கள் தேவனை நம்பலாம்.

யோவான் ஸ்நானகன் தனது சீஷர்களை இயேசுவிடம் சுட்டிக்காட்டியபோது அவரது தாழ்மையை நாம் காண்கிறோம் (யோவான் 1:35-37). ஒரு ரபீயின் (போதகரின்) இலக்கு, தன்னைத் தொடர்ந்து வரும் மற்றும் மதிக்கும் சீஷர்களைப் பெறுவதாகும். அதற்குப் பதிலாக, யோவான் ஸ்நானகன் தனது சீஷர்களை ஒரு பெரிய போதகரிடம் சுட்டிக்காட்டினார். தனது பணி தனக்கு மேலான ஒருவரைச் சுட்டிக்காட்டுவது என்பதை அவர் புரிந்துகொண்டார். தனது சீஷர்கள் தன்னை விட்டுவிட்டு இயேசுவைப் பின்பற்றுவதை யோவான் பார்த்தார். அவரது இலக்கு தேவனுடைய ராஜ்யமாக இருந்ததே தவிர, சொந்த மகிமை அல்ல. கிறிஸ்தவத் தலைவர்களாகிய நாம், நமது இலக்கு மக்களை இயேசுவிடம் சுட்டிக்காட்டுவதே தவிர, நமக்கான வெற்றியைப் பெறுவது அல்ல என்பதை ஒருபோதும் மறக்கக்கூடாது.

► மத்தேயு 3:1-6-ஐ வாசிக்கவும்.

யோவான் மனந்திரும்புதலின் செய்தியைப் பிரசங்கித்தார். இன்று, சிலர் மனந்திரும்புதல் என்பது உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்வது மட்டுமே என்று கூறுகிறார்கள். கிறிஸ்தவர்கள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் பலர் தங்கள் வாழ்க்கையில் மாற்றத்திற்கான எந்த அடையாளத்தையும் காட்டுவதில்லை.

இருப்பினும், “மனந்திரும்புதல்” என்ற வார்த்தை ஒரு மனரீதியான முடிவை விட மேலானது. புதிய ஏற்பாட்டு எழுத்தாளர்கள் எபிரேய தீர்க்கதரிசிகளைப் போலவே ‘மனந்திரும்புதல்’ என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்தினர். இது வாழ்க்கையின் முழுமையான மாற்றத்தைக் குறித்தது. புதிய ஏற்பாட்டில், மனந்திரும்புதல் என்பது:

• உங்கள் எண்ணங்களையும் நம்பிக்கைகளையும் மாற்றுவது மற்றும்

• உங்கள் செயல்களையும் வாழ்க்கை முறையையும் மாற்றுவது.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அமெரிக்காவில் ஒரு பாப் பாடகர் இருந்தார், அவர் தனது பாவமான வாழ்க்கை முறைக்காக அறியப்பட்டார். அவர், “நான் ஒரு கிறிஸ்தவனாக மாறிவிட்டேன், ஆவியால் நிறைந்திருக்கிறேன். நான் முன்ப போலவே தொடர்ந்து வாழ்கிறேன், ஆனால் இப்போது நான் ஒரு கிறிஸ்தவன். நான் இறந்தால் பரலோகத்திற்குச் செல்வேன்” என்று கூறினார். இந்த மனிதன் கூறிய ‘மனந்திரும்புதலில்’ அவரது வாழ்க்கை முறையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை. இது உண்மையான மனந்திரும்புதல் அல்ல.

மனந்திரும்புதல் நமது வாழ்க்கை முறையை மாற்றுகிறது என்று யோவான் கற்பித்தார். ஞானஸ்நானம் பெற வருபவர்கள் மனந்திரும்புதலுக்கு ஏற்ற கிரியைகளை (நடத்தையை) கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று யோவான் வலியுறுத்தினார் (லூக்கா 3:8). ஞானஸ்நானம் என்பது ஒரு வெற்று சடங்காக மாறிவிடக்கூடாது: “நான் நம்புகிறேன், எனவே இப்போது எனக்கு ஞானஸ்நானம் கொடுங்கள்.” ஞானஸ்நானம் என்பது உண்மையான மனந்திரும்புதலுக்கும் மாற்றப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும் ஒரு சாட்சியாக இருக்க வேண்டும்.

சோதனைகளை நாம் எதிர்கொள்ளும் போது, சோதனையின் மீதான இயேசுவின் வெற்றி ஒரு முன்மாதிரியாக அமைகிறது. “அப்பொழுது இயேசு பிசாசினால் சோதிக்கப்படுவதற்கு ஆவியானவராலே வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டுபோகப்பட்டார்” (மத்தேயு 4:1). இயேசு தனது பகிரங்க ஊழியத்தைத் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பே இந்த சோதனை வந்தது. மற்றவர்களுக்குப் பிரசங்கிப்பதற்கு முன், பிதாவின் சித்தத்திற்குத் தனது முழுமையான கீழ்ப்படிதலை இயேசு நிரூபித்தார்.

மத்தேயு, இயேசுவின் ஞானஸ்நானத்திற்குப் பிறகு உடனடியாகச் சோதனை கதையை வைக்கிறார். நமது மிகப்பெரிய சோதனைகள் பெரும்பாலும் ஒரு ஆவிக்குரிய வெற்றிக்குப் பின்பே வருகின்றன. கர்மேல் பர்வதத்தில் எலியா பெற்ற வெற்றிக்குப் பிறகு, அவர் தனது உயிருக்கு பயந்து ஓடும்போது நம்பிக்கையற்ற நிலைக்கும் சந்தேகத்திற்கும் ஆளாக்கப்பட்டதைக் காண்கிறோம் (1 இராஜாக்கள் 18-19).

லூக்கா, இயேசுவின் வம்சாவளியை ஆதாமுடன் இணைத்த பிறகு சோதனை கதையை வைக்கிறார். ஆதாம் தோல்வியுற்ற இடத்தில், மனுஷகுமாரனாகிய இயேசு வெற்றி பெற்றார் என்பதை லூக்கா காட்டுகிறார் (லூக்கா 3:38). இயேசு தன்னை மனிதகுலத்தோடு அடையாளப்படுத்திக் கொண்டார், மேலும் சாதாரண கிறிஸ்தவர்கள் பாவத்தின் மீது எவ்வாறு வெற்றி பெற முடியும் என்பதற்கு ஒரு முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தார்.

[1]சோதனைகள்

கற்களை அப்பமாக மாற்றும் சோதனை

இயேசு தமது தெய்வீக வல்லமையைப் பயன்படுத்தி, கற்களை அப்பங்களாக மாற்றும்படி சாத்தான் அவரைச் சோதித்தான். இயேசு பிதாவினைச் சார்ந்திருப்பதற்குப் பதிலாக, தமது வல்லமையைச் சொந்த நலனுக்காகப் பயன்படுத்தும்படி அவன் தூண்டினான். ஆனால் இயேசு, உணவுக்கான தமது உரிமையைப் பிதாவினிடம் முழுமையாக ஒப்புக்கொடுத்தார்.

முந்தின ஆதாமானவர், தமக்கு விலக்கப்பட்ட உணவை உட்கொண்டபோது தேவனுக்குக் கீழ்ப்படியாமல் போனார். ஆனால், பிந்தின ஆதாமாகிய இயேசு கிறிஸ்து உண்மையுள்ளவராயிருந்தார்.

தேவாலயத்தின் உப்பரிகையிலிருந்து கீழே குதிக்கும் சோதனை

தேவாலயத்தின் உப்பரிகையிலிருந்து (கீதரோன் பள்ளத்தாக்கிற்கு 91 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ளது) கீழே குதிக்கும்படி சாத்தான் இயேசுவைச் சோதித்தான். இது மக்களை ஆச்சரியப்பட வைக்கும் அதே வேளையில், பிதா தம்மைப் பாதுகாப்பேன் என்று கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தை நிறைவேற்றும்படி வற்புறுத்துவதாகவும் அமையும்.

தேவனுடைய வாக்குத்தத்தங்களைச் சோதித்துப் பார்க்கும்படி சாத்தான் சங்கீதம் 91:11-12-ஐ மேற்கோள் காட்டினான். இந்தச் சோதனையின் மூலம், இயேசு பிதாவைத் தமக்கு ஊழியக்காரராக மாற்ற முயற்சித்திருப்பார்—அதாவது தேவனைத் தமது விருப்பங்களுக்கும் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் கட்டுப்பட்டவராக மாற்றுவது.

ஆனால், ஒரு வாக்குத்தத்தம் எதற்குப் பொருந்தாதோ, அத்தகைய சூழ்நிலையில் சங்கீதம் 91-ன் வாக்குத்தத்தத்தைப் பயன்படுத்த இயேசு மறுத்துவிட்டார். சாத்தானுக்குப் பதிலாக, இயேசு உபாகமம் 6:16-ஐ மேற்கோள் காட்டினார்: “உங்கள் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பரிட்சை பாராதிருப்பீர்களாக.” தேவனுடைய பிள்ளைகளாகிய நாம், தேவன் தமது வல்லமையை நம்முடைய நோக்கங்களுக்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்த முடியாது.

சில கிறிஸ்தவர்கள், "வேதத்திலுள்ள ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் எனக்கே உரியது" என்று கூறுகிறார்கள். வேதத்தின் ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் உண்மையானது என்றாலும், "இந்த வாக்குத்தத்தம் இந்தச் சூழ்நிலைக்குப் பொருந்துமா?" என்று நாம் எப்போதும் கேட்க வேண்டும். வனாந்தரத்தில் தாம் எதிர்கொண்ட சூழ்நிலைக்கு சங்கீதம் 91-ன் வாக்குத்தத்தம் தேவனுடைய சித்தமல்ல என்பதை இயேசு அறிந்திருந்தார். தேவனுடைய வல்லமையைக் கட்டுப்படுத்த முயலாமல், உண்மையான விசுவாசத்துடன் அவருடைய வாக்குத்தத்தங்களை நாம் உரிமைப்பாராட்டுகிறோம் என்பதை எப்படி உறுதிப்படுத்துவது?

(1) நாம் தேவனுடைய வார்த்தையை அறிந்திருக்க வேண்டும்.

வேதாகம வாக்குத்தத்தத்தின் பின்னணியையும், அதனுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ள நிபந்தனைகளையும் நாம் எவ்வளவு அதிகமாக அறிகிறோமோ, அவ்வளவாக அந்த வாக்குத்தத்தம் நமது சூழ்நிலைக்குப் பொருந்துமா என்பதைச் சரியாக அளவிட முடியும்.

சில வாக்குத்தத்தங்கள் குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு, குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் கொடுக்கப்பட்டன. பழைய ஏற்பாட்டில், இஸ்ரவேலர்கள் உடன்படிக்கைக்கு உண்மையுள்ளவர்களாக இருந்தால், தேவன் அவர்களுக்கு லௌகிக ஆசீர்வாதங்களை வாக்குப்பண்ணினார்: நிலம் அதிக பலன் தரும், களஞ்சியங்கள் நிரம்பும், யுத்தங்களில் வெற்றி கிடைக்கும். ஆனால் புதிய ஏற்பாட்டு வாக்குத்தத்தங்கள் பெரும்பாலும் ஆவிக்குரிய நன்மைகளைப் பற்றியவை. இதைக் கண்டு சிலர் ஏமாற்றமடையலாம், ஆனால் நாம் மகிழ வேண்டும். லௌகிகச் செல்வம் தற்காலிகமானது; ஆவிக்குரிய செழிப்பு நித்திய மதிப்புடையது. விசுவாசம் என்பது தேவன் தமது வாக்குத்தத்தங்களைத் தமது வழியில் நிறைவேற்றுவார் என்று நம்புவதே தவிர, நம்முடைய ஆசைகளைத் தேவன் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்துவதல்ல.

(2) குறிப்பான மற்றும் பொதுவான வாக்குத்தத்தங்களுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டை நாம் அடையாளம் காண வேண்டும்.

ஒரு பொதுவான வாக்குத்தத்தத்தை வாசிக்கும்போது, தேவன் அந்த வாக்குத்தத்தத்தை நமது குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைக்குத் தருகிறாரா என்று கேட்க வேண்டும். சில வாக்குத்தத்தங்கள் பொதுவானவை, அவை எல்லாச் சூழ்நிலைகளுக்கும் உலகளாவியவை அல்ல.

சங்கீதம் 103:3, “உன் நோய்களையெல்லாம் குணமாக்கி” என்று தேவனைத் துதிக்கிறது. சில கிறிஸ்தவர்கள் இதை, தேவன் விசுவாசிகளின் ஒவ்வொரு நோயையும் குணப்படுத்துவார் என்பதற்கான உலகளாவிய வாக்குத்தத்தமாக எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். இருப்பினும், வேதம் காட்டுகிறபடி, ஒவ்வொரு சரீர வியாதியும் குணமாக்கப்படுவதில்லை. பவுல் சுகத்திற்காக ஜெபித்தார், ஆனால் தேவன் "இல்லை" என்று கூறிவிட்டார் (2 கொரிந்தியர் 12:7). சில நேரங்களில் தேவன் தமது பிள்ளைகளைக் குணமாக்கத் தெரிந்துகொள்கிறார்; சில நேரங்களில் அந்த வேதனையைத் தாங்குவதற்கான கிருபையை அளிக்கத் தெரிந்துகொள்கிறார்.

நாம் அந்த மூன்று எபிரெய இளைஞர்களைப் போலப் பதிலளிக்க வேண்டும். நேபுகாத்நேச்சார் ராஜா அவர்களை எரியும் அக்கினிச் சூளையில் போடுவதாக மிரட்டியபோது, அவர்கள் சொன்னார்கள்: “நாங்கள் ஆராதிக்கிற எங்கள் தேவன் எங்களைத் தப்புவிக்க வல்லவராயிருக்கிறார்; அவர் எரிகிற அக்கினிச்சூளைக்கும், ராஜாவாகிய உம்முடைய கைக்கும் நீங்கலாக்கி விடுவிப்பார். விடுவிக்காமற்போனாலும், நாங்கள் உம்முடைய தேவர்களுக்கு ஆராதனை செய்வதுமில்லை, நீர் நிறுத்தின பொற்சிலையைப் பணிந்துகொள்வதுமில்லை என்கிறது ராஜாவாகிய உமக்குத் தெரிந்திருக்கக்கடவது என்றார்கள்” (தானியேல் 3:17-18). தேவன் தங்களை விடுவிக்க வல்லவர் என்பதை அவர்கள் அறிந்திருந்தார்கள்; ஆனால் தேவன் வேறு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், அவருக்கு உண்மையாகச் சேவை செய்ய அவர்கள் உறுதியாய் இருந்தார்கள்.

தேவன் தமது பிள்ளைகளைச் சரீர உபத்திரவங்களிலிருந்து விடுவிக்க முடியும், ஆனால் அவர் எப்போதும் அந்தப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. ஒரு வேதாகம வாக்குத்தத்தம் உங்களுக்குக் குறிப்பிட்டது என்று தேவன் தெளிவுபடுத்தும் வரை, தேவன் தமது விருப்பப்படி செய்யட்டும் என்று அவரை நம்புங்கள். அப்போஸ்தலனாகிய யோவான் இந்த வாக்குத்தத்தத்தைத் தருகிறார்: “நாம் எதையாகிலும் அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்டால், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்பதே அவரைப் பற்றி நாம் கொண்டிருக்கிற தைரியம். நாம் எதைக் கேட்டாலும், அவர் நமக்குச் செவிகொடுக்கிறாரென்று நாம் அறிந்திருந்தோமானால், அவரிடத்தில் நாம் கேட்டவைகளைப் பெற்றுக்கொண்டோமென்றும் அறிந்திருக்கிறோம்” (1 யோவான் 5:14-15).

வேதத்திலுள்ள ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தமும் எனது குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைக்குப் பொருந்தும் என்று நான் எண்ணக்கூடாது. விசுவாசம் என்பது, "நான் அவருடைய சித்தத்தின்படி கேட்பேன்" என்று சொல்வதாகும். நான் ஒவ்வொரு வாக்குத்தத்தத்தையும் தனிப்பட்ட வாக்குத்தத்தமாக எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. மாறாக, அந்த வாக்குத்தத்தம் எனது சூழ்நிலைக்காகக் கொடுக்கப்பட்டதா என்று கேட்க வேண்டும்.

(3) நாம் இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிக்க வேண்டும்.

“நீங்கள் என் நாமத்தினாலே எதைக் கேட்பீர்களோ, குமாரனில் பிதா மகிமைப்படும்படியாக, அதைச் செய்வேன்” (யோவான் 14:13) என்று இயேசு வாக்குப்பண்ணினார். இயேசுவின் நாமத்தில் ஜெபிப்பது என்பது, உங்கள் ஜெபம் இயேசுவின் முன்னுரிமைகள், சித்தம் மற்றும் சுபாவத்தோடு ஒத்துப்போக வேண்டும் என்பதாகும். தேவன் மகிமைப்படக்கூடிய காரியங்களுக்காக இயேசு ஜெபித்தார்; நாமும் அவ்வாறே செய்ய வேண்டும். நமக்கு உண்மையான விசுவாசம் இருந்தால், நமது சொந்த சித்தத்தை விட தேவனுடைய மகிமையையே தேடுவோம்.

பிதா மகிமைப்பட வேண்டும் என்று ஜெபிப்பது என்பது, நம் வாழ்வில் தேவனுடைய மேலான நோக்கங்களுக்கு நாம் கீழ்ப்படிகிறோம் என்பதாகும். தேவன் இஸ்ரவேலருக்கு வாக்குப்பண்ணினார்: “நீங்கள் எதிர்பார்த்திருக்கும் முடிவை உங்களுக்குக் கொடுக்கும்படிக்கு நான் உங்கள்பேரில் நினைத்திருக்கிற நினைவுகளை அறிவேன் என்று கர்த்தர் சொல்லுகிறார்; அவைகள் தீமைக்கல்ல, சமாதானத்துக்கேதுவான நினைவுகளே” (எரேமியா 29:11). இந்த வாக்குத்தத்தம் இஸ்ரவேலர்கள் பாபிலோனில் 70 ஆண்டுகள் அடிமைத்தனத்தை எதிர்கொண்டபோது கொடுக்கப்பட்டது என்பதை நாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். பாபிலோனிய அடிமைத்தனம் கூட தேவனுடைய மக்களுக்கு நன்மையையே செய்யும்; அந்த இக்கட்டில் இஸ்ரவேலர் தேவனை நோக்கிக் கூப்பிடுவார்கள், அவர் அவர்களுக்குச் செவிகொடுப்பார்.

இந்த வாக்குத்தத்தம் இன்று நமக்குப் பொருந்துமா? ஆம்! தேவனுடைய சுபாவம் மாறவில்லை; அவர் தமது பிள்ளைகளுக்கு நன்மையையே செய்கிறார். நடப்பவை அனைத்தும் நன்மையாகத் தெரியாமல் இருக்கலாம், ஆனால் இயேசுவின் நாமத்தில் நாம் நம்பிக்கையுடன் ஜெபிக்க முடியும், ஏனெனில் நம் வாழ்வில் நடக்கும் அனைத்திலும் தேவன் தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றி வருகிறார் என்பதை நாம் அறிவோம்.

சோதனைகள் (தொடரும்)

உலகத்தின் ராஜ்யங்களை அளிக்கும் வாக்குறுதி

சாத்தானின் இறுதிச் சோதனை ஒரு சமரசம் ஆகும்; அதாவது சிலுவையின் மரணம் இல்லாமலேயே இயேசுவுக்குரிய எதிர்கால அரசாட்சியைப் பெறுவதற்கான ஒரு வழியாகும். இயேசு சாத்தானை வணங்கினால், அவர் சிலுவையின் வேதனையைத் தவிர்த்துவிடலாம் என்பதே அந்தச் சோதனை. அதற்கு இயேசு உபாகமம் 6:13-ஐக் கொண்டு பதிலளித்தார்: “உன் தேவனாகிய கர்த்தரைப் பணிந்துகொண்டு, அவர் ஒருவருக்கே ஆராதனை செய்வாயாக” (மத்தேயு 4:10).

சோதனையின் மேல் இயேசுவின் வெற்றி

இயேசுவின் சோதனை அனுபவத்திலிருந்து நாம் பலன் பெற வேண்டுமென்றால், அவர் முழு மனிதராக இருந்தார் என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். “எல்லாவிதத்திலும் நம்மைப்போல் சோதிக்கப்பட்டும், பாவமில்லாதவராய்” இருந்தார் (எபிரெயர் 4:15).

► 1 கொரிந்தியர் 10:13 மற்றும் எபிரேயர் 4:15 ஆகியவற்றை வாசிக்கவும். இவை சோதனையைப் பற்றி என்ன கற்பிக்கின்றன?

1 யோவான் 2:16-ல், சோதனையானது மாம்சத்தின் இச்சை, கண்களின் இச்சை மற்றும் ஜீவனத்தின் பெருமை ஆகியவற்றிலிருந்து வரலாம் என்று அப்போஸ்தலன் காட்டுகிறார். இயேசு இந்த ஒவ்வொரு பகுதியிலும் சோதிக்கப்பட்டார்.

• இயேசு அப்பத்திற்காகப் பசியாயிருந்தபோது, சாத்தான் அவர் மாம்சத்தைச் சோதித்தான்.

• உலகத்தின் ராஜ்யங்களை இயேசுவுக்குக் காட்டியதன் மூலம் சாத்தான் அவர் கண்களைச் சோதித்தான்.

• மக்களை ஆச்சரியப்பட வைக்கும் ஒரு வியக்கத்தக்கச் செயலைச் செய்யத் தூண்டியதன் மூலம் சாத்தான் இயேசுவின் ஜீவனத்தின் பெருமையைத் தூண்டினான்.

சோதனையின் போது இயேசு பெற்ற வெற்றி நமக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்கிறது. சோதனையை வெல்ல இயேசு பயன்படுத்திய மூன்று காரியங்களைக் கவனியுங்கள்.

ஆவியானவரின் வல்லமை

இயேசு பரிசுத்த ஆவியானவரின் வழிநடத்துதலில் நடந்தார். ஆவியானவர் அவரை எங்கு வழிநடத்தினாரோ அதை அவர் செய்தார். “இயேசு பரிசுத்த ஆவியினாலே நிறைந்தவராய் யோர்தானை விட்டுத் திரும்பி, ஆவியானவராலே வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டுபோகப்பட்டார்” (லூக்கா 4:1).

தமது பூமிக்குரிய ஊழியக் காலம் முழுவதும், இயேசு பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையால் செயல்பட்டார். அவர் ஆவியானவரின் வல்லமையால் பிசாசுகளைத் துரத்தினார் (மத்தேயு 12:28). “நசரேயனாகிய இயேசுவை தேவன் பரிசுத்த ஆவியினாலும் வல்லமையினாலும் அபிஷேகம் பண்ணினார்; தேவன் அவருடனேகூட இருந்தபடியினாலே அவர் நன்மைசெய்கிறவராயும் பிசாசின் வல்லமையில் அகப்பட்ட யாவரையும் குணமாக்குகிறவராயும் சுற்றித்திரிந்தார்” (அப்போஸ்தலர் 10:38).

இயேசு தனது பூமிக்குரிய ஊழியத்தை பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையில் செய்தார். நாமும் சோதனைகளை எதிர்கொள்ளப் பலமுள்ளவர்களாய் இருக்க வேண்டுமென்றால், பரிசுத்த ஆவியானவரின் வல்லமையில் வாழ வேண்டும்.

ஜெபத்தின் வல்லமை

40 நாட்கள் உபவாசம் மற்றும் ஜெபத்தைத் தொடர்ந்தே இயேசு சோதிக்கப்பட்டார். ஜெபம் அவரை ஆவிக்குரிய யுத்தத்திற்கு ஆயத்தப்படுத்தியது. பின்வரும் பாடத்தில், இயேசுவின் வாழ்க்கையிலும் ஊழியத்திலும் ஜெபத்தின் முக்கியத்துவத்தை நாம் காண்போம். இயேசுவே ஜெபத்தைச் சார்ந்திருந்தார் என்றால், ஜெபமின்றி ஆவிக்குரிய வெற்றிகளை நாம் எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்?

நமது ஜெப வாழ்க்கையில் நாம் கவனக்குறைவாக இருக்கும்போதே சாத்தான் பெரும்பாலும் நம்மைத் தாக்குகிறான். நாம் உயிர்மீட்சியுள்ள ஜெப வாழ்க்கையைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றால், சோதனையின் முன்னே பலவீனமாக இருப்போம் என்பதை அவன் அறிவான்.

வார்த்தையின் வல்லமை

ஒவ்வொரு சோதனைக்கும் இயேசு வேதவசனங்களைக் கொண்டே பதிலளித்தார். இந்த வசனங்களை அவர் எப்படி அறிந்தார்? யூதச் சிறுவர்கள் தங்கள் குழந்தைப் பருவக் கல்வியின் ஒரு பகுதியாக 'தோராவை' மனப்பாடம் செய்தனர். இயேசு சோதிக்கப்பட்டபோது, வேதவசனங்கள் உடனே அவர் நினைவிற்கு வந்தன.

கிறிஸ்தவர்களாகிய நாம், தேவனுடைய வார்த்தையை நம் இருதயத்தில் பதிக்க வேண்டும். சோதனைக் காலங்களில், அந்த வசனங்களே நமக்கு பலத்தைத் தரும்.

சோதனையை எதிர்கொள்வதில், நம்மிடம் உள்ள அதே கருவிகளையே இயேசுவும் பயன்படுத்தினார். நாமும் இயேசுவைப் போலவே பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமை, ஜெபத்தின் வல்லமை மற்றும் வார்த்தையின் வல்லமையுடன் சோதனையைச் சந்திக்க வேண்டும். அந்த ஆயுதங்கள் இல்லையென்றால், சாத்தானின் தாக்குதலுக்கு முன்னால் நாம் விழுந்துவிடுவோம்.

ஆரம்பகாலக் கிறிஸ்தவர்கள் இயேசு தெய்வீகமானவர் என்பதில் ஒருமனப்பட்டிருந்தனர். ஏரியஸ் போன்ற வேதபுரட்டர்கள் இயேசுவின் தெய்வத்துவத்தை மறுத்தபோதிலும், சத்திய மார்க்க கிறிஸ்தவர்கள் இயேசு தெய்வீகமானவர் என்றே போதித்தனர்.

இயேசு முழுமையான மனிதர் என்பதையும் சத்திய மார்க்க கிறிஸ்தவம் போதித்தது. பெரும்பாலும் துர்ப்போதகர்களால் (Heretics) இந்த உபதேசம் மறுக்கப்பட்டது. இன்றும் கூட, பல சுவிசேஷக் கிறிஸ்தவர்கள் (Evangelicals) இயேசுவின் மனிதத்தன்மையை (Humanity) போதுமான அளவு தீவிரமாகக் கருதுவதில்லை. இயேசு முழுமையான தெய்வீகம் கொண்டவர் என்று நம்பும் பல கிறிஸ்தவர்கள், அவருடைய மனிதத்தன்மை உண்மையானது அல்ல என்று எண்ணுகிறார்கள். அவர் ஒரு மனித உடலை மட்டும் தற்காலிகமாகக் கடன் வாங்கினார் என்றும், அவர் முழு மனிதர் அல்ல என்றும் அவர்கள் நினைக்கிறார்கள்.

சில பிரசங்க உதாரணங்கள் இத்தகைய தவறான கருத்திற்கு வழிவகுக்கின்றன. ஒரு ராஜா ஒரு குடியானவனைப் போல வேடமிட்டு நகர்வலம் வந்த கதையைச் சில பிரசங்கிகள் கூறுவதுண்டு. ஆனால் இயேசு, மனிதனைப் போல வேடமிட்ட தேவன் அல்ல; அவர் நம்மில் ஒருவராக மாறினார்.

இயேசுவின் மனிதத்தன்மை குறித்த உபதேசம் நமது கிறிஸ்தவ வாழ்க்கைக்கு மிகவும் முக்கியமானது. இயேசு முழுமையான மனிதராக இல்லாவிட்டால், அவருடைய வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு நிஜமான முன்மாதிரியாக இருக்க முடியாது. ஒரு இறையியலாளர் இதை இவ்வாறு கூறுகிறார்: “இயேசு நம்மைப் போன்ற ஒருவராக இல்லையென்றால், நாம் அவரைப் போல வாழ்வதற்குப் பொறுப்பல்ல (அதாவது நமக்கு விலக்கு அளிக்கப்படுகிறது).”[1]

நாம் தொடர்ந்து பாவத்தில் விழ வேண்டும் என்பது பலருடைய நம்பிக்கையாக உள்ளது. ஆனால் இயேசு, ஒரு சாதாரணக் கிறிஸ்தவன் பரிசுத்த ஆவியின் வல்லமையால் பாவத்தின் மேல் வெற்றிகொள்ள முடியும் என்பதைத் தமது மனிதத்தன்மையின் மூலம் நிரூபித்தார்.

இயேசு நமது உடைந்த மனிதத்தன்மையின் ஒரு பகுதியாக மாறி, ஆவியானவரின் வல்லமைக்கான தேவையை அனுபவித்து, நம்மைப் போலவே சோதிக்கப்பட்டார் என்றால், சோதனையின் மேல் அவர் பெற்ற வெற்றி நமது அன்றாட வாழ்வில் எப்படி வெற்றி பெறுவது என்பதைக் காட்டுகிறது. பரிசுத்த ஆவியின் மூலம், நாம் ஒரு வெற்றிகரமான வாழ்க்கையை வாழ முடியும்.

► இயேசுவின் தெய்வத்துவம் அல்லது அவருடைய மனிதத்தன்மை - இதில் எதைப் புரிந்து கொள்வது உங்களுக்குக் கடினமாக உள்ளது? இந்த இரண்டு உபதேசங்களும் நமது கிறிஸ்தவ வாழ்விலும் ஊழியத்திலும் எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைப் பற்றி விவாதியுங்கள்.

இந்தப் பாடத்தில், இயேசுவின் ஊழியத்திற்கான பாதையை தேவன் எப்படி ஆயத்தப்படுத்தினார் என்பதைக் கண்டோம். அவருடைய வம்சாவளி, ரோமப் பேரரசு, அற்புதப் பிறப்பு, யோவான் ஸ்நானகனின் ஊழியம் மற்றும் சோதனைகள் ஆகியவற்றின் மூலம் தேவன் இயேசுவுக்கான வழியை ஆயத்தப்படுத்தினார்.

வேதாகமம் முழுவதும் இந்த உண்மையை நாம் மீண்டும் மீண்டும் காண்கிறோம். பவுலின் உதாரணத்தைப் பாருங்கள். பவுல் தர்சு என்னும் ரோமப் பட்டணத்தில் வளர்ந்தார். சிறுவயதிலிருந்தே அவருக்குப் புறஜாதி நண்பர்கள் இருந்தனர். மற்ற யூதர்களைப் போலல்லாமல், பவுல் புறஜாதிகளோடு பழகுவதில் வசதியாக இருந்தார்.

பவுலின் தந்தை ஒரு ரோமக் குடிமகனாக இருந்ததால், பவுலுக்கு மதிப்பிற்குரிய ரோமக் குடியுரிமை உரிமைகள் இருந்தன. அவருடைய தாய் ஒரு யூதப் பெண் என்பதால், பவுல் சிறுவயதிலேயே பழைய ஏற்பாட்டுச் சுருள்களில் பயிற்சி பெற்றார். அவர் ஒரு சிறந்த அறிவாளியாக இருந்தார், மேலும் கமாலியேல் என்னும் சிறந்த ரபீயினிடத்தில் எபிரெய இறையியலைப் பயின்றார். தனது ரோமப் பின்னணியால், அவர் கிரேக்க மொழியையும் கிரேக்கத் தத்துவஞானிகளின் போதனைகளையும் கற்றார்.

இத்தகைய பின்னணியைக் கொண்ட பவுலை, தேவன் புறஜாதிகளுக்கு ஒரு மிஷனரியாக அழைத்ததில் ஆச்சரியமில்லை. பவுல் பிறந்ததிலிருந்தே, அவரைப் புறஜாதிகளுக்கான முதல் அப்போஸ்தலனாக தேவன் ஆயத்தப்படுத்தினார். இந்த ஊழியத்திற்காக தேவன் அளித்த ஆயத்தங்களை எண்ணிப் பாருங்கள்:

• பவுலின் ரோமக் குடியுரிமை, அவர் எங்கும் தடையின்றிப் பயணம் செய்ய அனுமதித்தது.

• அவருடைய எபிரெய மற்றும் கிரேக்கப் பயிற்சி, புதிய ஏற்பாட்டின் மிக ஆழமான புத்தகங்களை எழுதுவதற்கு அவருக்குக் கருவிகளாக அமைந்தன.

• அவர் கற்ற கிரேக்கத் தத்துவம், அத்தேனே போன்ற இடங்களில் இருந்த கிரேக்கச் சிந்தனையாளர்களுடன் உரையாட அவருக்குத் தகுதியை அளித்தது.

“தேவன் எனக்குப் பவுலைப் போலச் சிறந்த கல்வியையோ, குடும்பப் பின்னணியையோ கொடுக்கவில்லை” என்று நீங்கள் சொல்லலாம். அது பரவாயில்லை! முதலாம் நூற்றாண்டுச் சபையின் மற்றொரு தலைவரைப் பாருங்கள்.

சீமோன் ஒரு சாதாரண மீனவராக வளர்ந்தவர். பவுலைப் போன்ற கல்வியோ அல்லது அறிவுத்திறனோ அவரிடம் இல்லை. உண்மையில், பவுல் எழுதிய சில காரியங்கள் புரிந்துகொள்வதற்குக் கடினமாக இருப்பதாகப் பேதுருவே பின்னாளில் குறிப்பிட்டார் (2 பேதுரு 3:15-16). ஆனால் தேவன் பேதுருவை வல்லமையாகப் பயன்படுத்தினார். பவுலின் ஆழமான வார்த்தைகளைக் கண்டு வியந்த மக்கள், பேதுருவின் எளிய பிரசங்கங்களைப் புரிந்து கொண்டனர்.

தேவன் உங்களை உங்கள் ஊழியத்திற்காக ஆயத்தப்படுத்தியிருக்கிறார். உங்கள் பயிற்சி, பின்னணி மற்றும் தேவன் உங்களுக்குத் தந்துள்ள அனைத்தையும் அவரிடம் அர்ப்பணித்தால், அவர் உங்களைத் தமது நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்துவார். தேவன் யாரை ஊழியத்திற்கு அழைக்கிறாரோ, அவர்களை அந்த ஊழியத்திற்காக ஆயத்தப்படுத்தவும் செய்கிறார்.

(1) இந்தப் பாடத்தில், சோதனையின் மேல் இயேசு பெற்ற வெற்றியை ஒரு முன்மாதிரியாகக் கண்டோம். கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள முதல் அட்டவணையில், சோதனையின் போது விசுவாசத்தில் உறுதியாக நின்று வெற்றி பெற்ற மூன்று வேதாகம நபர்களைப் பட்டியலிடுங்கள். சோதனையை எதிர்கொள்ள அவர்களுக்குப் பலன் அளித்த ஒரு முக்கிய காரியத்தைக் குறிப்பிடுங்கள். பின்பு, சோதனையில் விழுந்துபோன மூன்று வேதாகம உதாரணங்களைப் பட்டியலிடுங்கள். ஒவ்வொரு நிகழ்விலும், அவர்கள் விழுந்துபோவதற்குக் காரணமாக இருந்த ஒரு காரியத்தைக் கண்டறியுங்கள்.

அச்சிடக்கூடிய PDF இங்கே உள்ளது.

(2) நீங்கள் பட்டியலிட்ட உதாரணங்களின் அடிப்படையில், 'சோதனை' குறித்த ஒரு பிரசங்கம் அல்லது வேதாகமப் படிப்பைத் தயார் செய்யுங்கள். அதில் இயேசுவின் முன்மாதிரியையும், உங்கள் அட்டவணையில் நீங்கள் குறிப்பிட்ட மற்ற உதாரணங்களையும் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.