รายชื่อของประทานฝ่ายวิญญาณ
คำนิยามสำหรับของประทานฝ่ายวิญญาณ
ของประทานฝ่ายวิญญาณคือความสามารถที่พระวิญญาณบริสุทธิ์มอบให้กับผู้เชื่อคนหนึ่งเพื่อใช้ในงานพันธกิจของคริสตจักร นี่คือการงานของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ทำผ่านทางผู้เชื่อ แต่ผู้เชื่อต้องตัดสินใจเลือกว่าจะใช้ของประทานของเขาอย่างไรและอาจใช้อย่างไม่เหมาะสม ของประทานฝ่ายวิญญาณไม่เหมือนกับความสามารถตามธรรมชาติ แต่ของประทานอาจทำงานร่วมกับความสามารถตามธรรมชาติได้และไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้ง่าย
ของประทานฝ่ายวิญญาณและบทบาทในงานพันธกิจได้ระบุไว้หลายที่ในพันธสัญญาใหม่ รายชื่อนั้นคล้ายกันแต่ไม่ได้เหมือนกัน พระคัมภีร์ไม่ได้ให้รายชื่อของประทานฝ่ายวิญญาณทุกอย่าง
► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน เอเฟซัส 4:7-12 ให้ทุกคนในกลุ่มฟัง
ข้อ 7-8 บอกเราว่าพระคุณของพระเจ้าที่ให้ไว้กับทุกคนนั้นอยู่ในรูปแบบของประทานฝ่ายวิญญาณ เห็นได้ชัดว่าอัครทูตไม่ได้พูดถึงพระคุณสำหรับความรอด เพราะในข้อ 11 เขาระบุถึงบทบาทในพันธกิจหลายอย่างที่พระเจ้ามอบหมายไว้
พระเจ้าเรียกผู้คนสู่พันธกิจพิเศษและให้ของประทานฝ่ายวิญญาณที่จำเป็นแก่พวกเขา เปาโลระบุถึงพันธกิจบางอย่างแทนที่จะให้รายชื่อของประทานฝ่ายวิญญาณเหมือนกับใน 1 โครินธ์ บทบาทในพันธกิจที่ระบุไว้ได้แก่ อัครทูต ผู้เผยพระวจนะ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ศิษยาภิบาล และผู้สอน เห็นได้ชัดว่านี่ไม่ได้ระบุถึงบทบาททั้งหมดในพันธกิจ
อัครทูต
พวกอัครทูตได้รับการเลือกเป็นพิเศษให้ขยายคริสตจักรหลังจากพันธกิจบนโลกนี้ของพระเยซู พวกเขามีชื่อเสียงในเรื่องการทำการอัศจรรย์ในพันธกิจของพวกเขา (2 โครินธ์ 12:12) พวกเขาทั้งหมดรู้จักพระเยซูเป็นการส่วนตัวในช่วงพันธกิจบนโลกนี้ของพระองค์ ( 1 โครินธ์ 9:1, กิจการ 1:21-22)
ในพระธรรมวิวรณ์ เราอ่านพบว่ารากฐานสิบสองอย่างของเมืองแทนถึงอัครทูตสิบสองคน ซึ่งหมายความว่าพวกเขามีลักษณะเฉพาะในประวัติศาสตร์ของคริสตจักร (วิวรณ์ 21:14) ส่วนข้ออื่น ๆ ที่บอกเป็นนัยว่า อัครทูตมีเพียงสิบสองคนเท่านั้นใน มัทธิว 10:2 และกิจการ 1:26 ในยูดา 17 บอกว่าพวกอัครทูตอยู่ในอดีต ไม่มีอัครทูตที่ยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันนี้
ผู้เผยพระวจนะ
มีบางคนคิดเอาเองว่าคำเผยพระวจนะคือการพยากรณ์ถึงเหตุการณ์ในอนาคต แต่พันธสัญญาใหม่พูดถึงการเทศนาว่าเป็นการเผยพระวจนะ ในพันธสัญญาเดิม คำเผยพระวจนะมักจะรวมถึงการพยากรณ์ เพราะนั่นเป็นวิธีหนึ่งที่ผู้เผยพระวจนะพิสูจน์ว่าถ้อยคำของเขามาจากพระเจ้า ในสมัยของพันธสัญญาเดิม พระคัมภีร์จำนวนมากยังไม่ได้ถูกเขียน
ผู้เผยพระวจนะคือบุคคลที่รับถ้อยคำจากพระเจ้าซึ่งรวมหรือไม่รวมคำพยากรณ์ก็ได้ โดยปกติแล้วสิทธิอำนาจของถ้อยคำของเขาคือพระคัมภีร์
ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ
คำว่า ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ มาจากคำสำหรับ ข่าวประเสริฐ ผู้ประกาศข่าวประเสริฐคือคนที่สื่อสารข่าวประเสริฐไม่ว่ากับบุคคลหรือผู้คนในที่ประชุม คริสเตียนทุกคนควรแบ่งปันข่าวประเสริฐ แต่บางคนมีของประทานพิเศษสำหรับการทำงานนี้ ศิษยาภิบาลควรทำให้การประกาศข่าวประเสริฐเป็นส่วนหนึ่งของพันธกิจของเขา (2 ทิโมธี 4:5)
ศิษยาภิบาล
ศิษยาภิบาลไม่ได้เป็นเพียงผู้เทศนา แต่เป็นคนที่ให้การดูแลฝ่ายวิญญาณสำหรับกลุ่มคนที่เจาะจง
ผู้สอน
ในคริสตจักร ผู้สอนคือคนที่อธิบายความจริงฝ่ายวิญญาณจากพระคัมภีร์ให้กับคนอื่น ๆ ศิษยาภิบาลทุกคนควรเป็นผู้สอน (1 ทิโมธี 3:2, ทิตัส 1:9) แต่บางคนที่ไม่ได้เป็นศิษยาภิบาลก็มีของประทานเป็นผู้สอนได้ด้วย
► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน โรม 12:6-8 ให้ทุกคนในกลุ่มฟัง
ในที่นี้พวกอัครทูตกล่าวว่า บุคคลควรมุ่งใช้ของประทานที่พระเจ้าให้ไว้แก่เขา แทนที่จะใช้กำลังและเวลาไปกับพันธกิจหลายรูปแบบ
คำเตือนสติพิเศษบางอย่างก็มีไว้สำหรับพันธกิจบางชนิดเจาะจง ตัวอย่างเช่น คนที่นำต้องเป็นคนขยัน ไม่ได้นำเฉพาะเมื่อเขาอยากนำ แต่ต้องแน่ใจว่าความรับผิดชอบต่าง ๆ บรรลุผลสำเร็จเสมอ คนที่ให้ก็ไม่ควรทำเพื่อดึงความสนใจเข้าหาตัวเอง แต่ควรให้ด้วยวิธีเรียบง่าย ส่วนคนที่ “แสดงความเมตตา” ก็ช่วยเหลือผู้คนที่มีความจำเป็นเร่งด่วน ควรทำด้วยใจยินดี ไม่ใช่ด้วยความเสียดาย
► ให้นักศึกษาคนหนึ่งอ่าน 1 โครินธ์ 12:28 ให้ทุกคนในกลุ่มฟัง
เห็นได้ชัดว่าในพระคัมภีร์ข้อนี้ เปาโลไม่ได้ตั้งใจให้รายชื่อของประทานหรือบทบาทในพันธกิจทั้งหมด ตัวอย่างเช่น เขาไม่ได้เอ่ยถึงศิษยาภิบาลในข้อนี้ แม้ว่าเขาเอ่ยถึงในเอเฟซัสก็ตาม
เราพูดคุยถึงอัครทูต ผู้เผยพระวจนะ และผู้สอนไปแล้วในบทนี้แล้ว
บางคนได้รับการทรงเรียกสู่พันธกิจแห่งการอัศจรรย์และรักษาโรค ผู้เชื่อทุกคนมีสิทธิพิเศษในการอธิษฐานขอการอัศจรรย์ และพระเจ้าจะตอบสนองต่อความเชื่อ อย่างไรก็ตามมีผู้เชื่อบางคนที่มีของประทานในการสังเกตน้ำพระทัยของพระเจ้าและใช้ความเชื่อทำการอัศจรรย์
บางคนมีของประทานการช่วยเหลือ พวกเขามองเห็นความจำเป็นได้เร็วกว่าคนอื่น พวกเขาสังเกตเห็นโอกาสที่จะช่วยเหลือตามความจำเป็นในชีวิตของผู้คนหรือในงานของคริสตจักร พวกเขามีความสามารถหลากหลายในการปฏิบัติ
บางคนได้รับความสามารถพิเศษในการนำและบริหาร คนจำนวนมากคิดว่าผู้นำคือคนสำคัญที่สุด แต่การเป็นผู้นำจะไร้ค่าหากปราศจากของประทานอื่น ๆ ในคริสตจักร
ของประทานการพูดภาษาต่าง ๆ อยู่ในรายการสุดท้าย บางทีอัครทูตต้องการแก้ไขคนเหล่านั้นที่คิดว่านี่เป็นของประทานที่สำคัญที่สุด
