นักศึกษาจะอธิบายหัวข้อต่อไปนี้ได้

(1) เรารู้ได้อย่างไรว่าพระฉายของพระเจ้าในมนุษย์ไม่ได้มีลักษณะทางกายภาพ

(2) คุณลักษณะของพระฉายของพระเจ้าในมนุษย์แปดประการ

(3) มนุษย์ถูกออกแบบมาให้มีความสัมพันธ์กับพระเจ้า

(4) มนุษย์มีเสรีภาพในการเลือก

(5) มนุษย์มีคุณค่ามากยิ่งกว่าคุณค่าที่ได้จากการปฏิบัติของพวกเขาในชีวิตบนโลกนี้

(6) คำประกาศหลักข้อเชื่อของคริสเตียนเรื่องมนุษย์

นักศึกษาจะเข้าใจว่าเขาไม่สามารถเป็นบุคคลที่สมบูรณ์ได้โดยปราศจากการมีความสัมพันธ์กับพระเจ้า

อ่านสดุดี บทที่ 8 พร้อมกัน พระคัมภีร์ตอนนี้บอกเรื่องใดเกี่ยวกับมนุษย์?

► มนุษย์ทุกคนในโลกนี้มีสิ่งใดที่เหมือนกัน?

ขอให้คิดถึงสิ่งที่ทำให้เรามีเอกลักษณ์ การเป็นมนุษย์ที่แท้จริงหมายถึงอะไร?

จุดเริ่มต้นอยู่ที่ปฐมกาล 1:26 “แล้วพระเจ้าตรัสว่า “ให้เราสร้างมนุษย์ตามฉายาของเรา ตามอย่างของเรา” มีบางสิ่งเกี่ยวกับธรรมชาติของเราที่เป็นเหมือนพระเจ้า เราไม่ใช่พระเจ้า แต่มีบางสิ่งที่ทำให้เราแตกต่างจากสัตว์โลกที่เหลือทั้งหมดและทำให้เรามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ในสดุดี 8:5 ผู้เขียนชื่มชมยินดีที่เราได้ถูกสร้าง “ให้ต่ำกว่าทูตสวรรค์เล็กน้อย” และได้ “สวมสง่าราศีและเกียรติ”

พระเจ้าให้ความรับผิดชอบพิเศษแก่มนุษย์ในการบริหารจัดการแผ่นดินโลกและสิ่งทรงสร้างที่อาศัยอยู่ในนั้น[1] มนุษย์ต้องบริหารจัดการโลกนี้ด้วยความเอาใจใส่เพื่อจะหลีกเลี่ยงไม่ให้มีการสูญเสียสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ต่างๆ ต้องใช้ทรัพยากรอย่างชาญฉลาด และรักษาโลกให้อยู่ในสภาพที่ดีเพื่อเตรียมไว้สำหรับชนรุ่นต่อไปในอนาคต

มุมมองที่สูงส่งเกี่ยวกับมนุษย์เช่นนี้ย่อมทำให้เราเคารพตัวเองได้มากกว่าหลักคำสอนเรื่องวิวัฒนาการ สำหรับการวิวัฒนาการแล้ว ชีวิตมนุษย์ไม่ได้มีความหมายที่พิเศษ ไม่มีวัตถุประสงค์ ไม่มีนัยสำคัญ ไม่มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับความเป็นมนุษย์เลย

ตามตำนานโบราณบางตำนาน มนุษย์ถูกสร้างขึ้นโดยบังเอิญ โดยไม่มีวัตถุประสงค์ และไม่ได้เป็นที่รักของผู้สร้างใดๆ แต่พระคัมภีร์สอนว่าเราเป็นสิ่งทรงสร้างพิเศษที่ถูกสร้างขึ้นใน “พระฉายของพระเจ้า” หมายความว่าอะไร?

►เรารู้ได้อย่างไรว่าพระฉายของพระเจ้าในมนุษย์นั้นไม่ได้หมายถึงลักษณะที่เหมือนในทางกายภาพ?

พระฉายของพระเจ้าในมนุษย์ไม่ได้หมายถึงลักษณะที่เหมือนในทางกายภาพ

(1) พระเจ้าเป็นวิญญาณ โซโลมอนตระหนักว่าฟ้าสวรรค์ทั้งหมดและแผ่นดินโลกไม่สามารถรองรับพระองค์ไว้ได้[2] พระเจ้าสามารถเลือกปรากฏกายในแบบใดก็ได้ตามที่พระองค์ปรารถนา แต่ไม่มีสิ่งที่ปรากฏใดๆ ที่เหมือนพระเจ้า นั่นคือหนึ่งเหตุผลที่เราไม่สมควรสร้างรูปเหมือนของพระเจ้าเพื่อนมัสการ

(2) การสร้างรูปเหมือนของพระเจ้าที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์เรียกว่ารูปเคารพ[3]

(3) มนุษย์ถูกออกแบบมาให้มีร่างกายเพื่อมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ มนุษย์มีขาเอาไว้เดิน มีมือเอาไว้ย้ายสิ่งต่างๆ และมีสายตากับหูที่จะรับรู้เข้าใจ พระเจ้าออกแบบเรามาสำหรับการดำรงชีวิตบนโลกนี้ แต่พระเจ้าประทับอยู่ในจักรวาลทั้งหมด พระองค์สามารถสร้างและเคลื่อนย้ายสิ่งต่างๆ ได้โดยคำตรัสของพระองค์ พระองค์ไม่มีขีดจำกัดเหมือนกับเรา การคิดว่าพระเจ้ามีร่างกายเหมือนมนุษย์ย่อมไม่มีเหตุผล 

[1] อ่าน ปฐมกาล 1:26; สดุดี 8:5-6

[2] 1 พงศ์กษัตริย์ 8:27

[3] อ่าน โรม 1:23

► มีคุณลักษณะอะไรบ้างของมนุษย์ที่สะท้อนให้เห็นถึงพระฉายของพระเจ้า?

บรรดานักศาสนศาสตร์ได้คิดกันมามากว่า การที่มนุษย์อยู่ในพระฉายของพระเจ้าหมายความว่าอะไร และส่วนใหญ่เห็นด้วยกันกับคุณลักษณะต่อไปนี้

สัญชาตญาณในการสร้างสรรค์

เรามีสัญชาตญาณในการสร้างสรรค์ที่มาจากพระฉายของพระเจ้าภายในเรา พระผู้สร้างของเราได้สร้างเราให้มีความสร้างสรรค์ บางครั้งสัตว์ต่างๆ ที่ได้รับการฝึกให้ทำสิ่งที่มนุษย์เรียกว่าศิลปะ แต่มันเป็นศิลปะที่แตกต่างอย่างมากจากงานศิลปะที่สร้างสรรค์ที่แสดงออกถึงแนวคิดของมนุษย์ ภาพวาดสมัยโบราณถูกค้นพบในถ้ำต่างๆ เราไม่รู้เกี่ยวกับคนที่วาดภาพเหล่านั้น แต่ไม่มีใครสงสัยเลยว่าเป็นมนุษย์ที่วาดภาพไม่ใช่สัตว์ 

การสร้างสรรค์แสดงออกผ่านทางดนตรีด้วย ดนตรีมีความสามารถอันอัศจรรย์ในการแสดงออกถึงความคิดและความรู้สึก ความสามารถในการสื่อสารแนวคิดผ่านทางดนตรีมาจากพระฉายของพระเจ้าที่อยู่ภายในเรา

ความสามารถในการคิด

ความสามารถในการคิดเป็นอีกความสามารถหนึ่งที่เป็น “ลักษณะที่เหมือนกับพระเจ้า” สัตว์ต่างๆ มีสมอง แต่เราสามารถบอกได้ว่า การทำงานของสมองของสัตว์นั้นจะไม่เกินกว่าระดับพื้นฐานของสัญชาตญาณ มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่สามารถวิเคราะห์ ประเมินผล และสะท้อนคิด แล้วถ่ายทอดมาเป็นการสื่อสารที่เป็นการโน้มน้าวใจได้

เราไม่เพียงแค่คิดได้ เรายังสามารถคิดเกี่ยวกับการคิดได้ด้วย เราสามารถวิเคราะห์ผ่านกระบวนการต่างๆ ไม่เพียงแค่คิดตามสิ่งที่เป็นเหตุเป็นผล เรายังสามารถคิดในสิ่งที่เป็นเหตุเป็นผลได้ด้วย 

ความสามารถในการสื่อสาร

มนุษย์มีความสามารถในการสื่อสารซึ่งแสดงให้เห็นโดยการใช้ภาษา คือการที่แนวความคิดต่างๆ ถูกถ่ายทอดออกมาเป็นเสียงหรือสัญลักษณ์ที่ทำให้คนอื่นเข้าใจได้ สัตว์อย่างเช่นสุนัขและนกอาจ “สื่อสาร” ผ่านทางเสียง แต่ไม่มีความซับซ้อนใดในภาษาของมนุษย์ที่จะมีในพวกสัตว์ สัตว์ต่างๆ มีวิธีในการขู่สัตว์ตัวอื่น ปกป้องอาณาเขต หรือแบ่งอาหาร แต่พวกมันไม่มีการพูดคุยสื่อสารกันถึงความหมายของชีวิต

ความสามารถในการสื่อสารขึ้นอยู่กับความสามารถในการคิดและหาเหตุผล สัตว์ไม่สามารถพูดถ้อยคำ แต่แม้ว่าพวกมันจะพูดได้ พวกมันก็ไม่มีอะไรจะพูดเยอะ

ธรรมชาติทางสังคม

มนุษย์มีธรรมชาติทางสังคม เราถูกออกแบบมาให้มีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น อุทิศตัวต่อคนอื่น และพึ่งพาอาศัยผู้อื่น เราเริ่มต้นชีวิตด้วยการพึ่งพาอาศัยผู้อื่นร้อยเปอร์เซ็นต์ และกว่าเด็กคนหนึ่งจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ต้องใช้เวลาหลายปี นั่นเป็นเพราะความสัมพันธ์เป็นสิ่งสำคัญต่อพระเจ้า[1]

พระเจ้าได้ออกแบบชีวิตมนุษย์มาเพื่อให้มนุษย์ทำงานร่วมกันและรักษาความสัมพันธ์เพื่อตอบสนองต่อความจำเป็นในชีวิตประจำวัน แม้ว่าบางคนสามารถได้รับสิ่งต่างๆ อย่างเช่นอาหารและที่พักอาศัยโดยไม่มีใครช่วยเหลือ อย่างไรก็ตามเขาก็ยังต้องมีความจำเป็นที่สำคัญซึ่งจะได้รับโดยผ่านการสัมพันธ์กับคนอื่นเท่านั้น ธรรมชาติทางสังคมของมนุษย์สะท้อนให้เห็นถึงธรรมชาติของพระเจ้า พระเจ้าเป็นตรีเอกานุภาพ และมีความสัมพันธ์อันเป็นนิรันดร์

ความสัมพันธ์ของมนุษย์มีปัญหามากมาย เพราะปัญหาต่างๆ นี้เองที่ทำให้บางคนคิดว่าพวกเขาจำเป็นต้องแยกตัวเองอยู่แบบเอกเทศ พวกเขาต้องใช้ชีวิตโดยไม่ต้องพึ่งอาศัยใคร การใช้ชีวิตอยู่คนเดียวไม่ใช่ทางออกและไม่ใช่ชีวิตที่พระเจ้าออกแบบมาให้เรา แต่พระองค์ให้หลักการสำหรับการใช้ชีวิตด้วยการมีความสัมพันธ์ และปัญหาต่างๆ เกิดขึ้นเมื่อเราไม่เป็นไปตามที่พระเจ้าออกแบบไว้นั้น

การรับรู้ทางศีลธรรม

เรามีธรรมชาติในการรับรู้ทางศีลธรรม คือบางสิ่งที่บอกเราว่าการกระทำใดถูกหรือผิด[2] และบอกเราว่าเมื่อใดควรทำตามความปราถนาหรือเมื่อใดไม่ควรทำตาม อาดัมกับเอวาถูกสร้างมาให้บริสุทธิ์และสามารถทำตามน้ำพระทัยของพระเจ้าได้อย่างสมบูรณ์

เนื่องจากมนุษย์ได้ล้มลงในความบาปและการรับรู้ทางศีลธรรมได้ถูกทำลายไป ไม่ได้ถูกทำลายทั้งหมด แต่ยังคงเหลือความสามารถภายในเราเพื่อจะเข้าใจเกี่ยวกับความคิดที่ถูกและผิดได้

เพราะเรามีการรับรู้ทางศีลธรรม เราจึงรับรู้ถึงหน้าที่ที่จะทำสิ่งถูกต้อง และรู้สึกผิดถ้าหากเราทำบาป เราไม่ได้เป็นเหมือนสัตว์ที่ทำตามสัญชาตญาณโดยปราศจากความรู้สึกผิด

เจตจำนงเสรี

เจตจำนงเสรี หรือความสามารถในการเลือกเป็นคุณลักษณะของมนุษย์ เมื่อเปรียบเทียบกับสัตว์ การเลือกของสัตว์อยู่ในระดับของการรับรู้ทางประสาทและสัญชาตญาณ สัตว์ไม่มีการตัดสินใจอย่างรอบคอบที่คำนึงถึงจริยธรรมหรือผลที่ตามมาจากการกระทำนั้น มนุษย์มีความสามารถในการเลือกที่ส่งผลให้ชีวิตมีความหมายและเปลี่ยนแปลง[3]

► ทำไมเจตจำนงเสรีจึงเป็นส่วนสำคัญของมนุษย์?

เพราะเราเป็นคนตัดสินใจเลือก เราจึงมีความรับผิดชอบต่อพระเจ้า พระองค์จะตัดสินโทษคนบาปและประทานบำเหน็จแก่คนชอบธรรม[4]

เนื่องจากเราเกิดมาพร้อมกับธรรมชาติบาป เราจึงไม่ได้ใช้เสรีภาพในการเลือกของเราในทางที่ถวายเกียรติแด่พระเจ้า ธรรมชาติของมนุษย์คือ “เป็นทาสของความบาป”[5] ไม่สามารถทำสิ่งที่ถูกต้องได้ แต่โดยพระคุณของพระเจ้าที่มาถึงมนุษย์แต่ละคน ทำให้เขามีความปรารถนาและมีความสามารถในการตอบสนองต่อข่าวประเสริฐได้ ด้วยเหตุนี้มนุษย์จึงสามารถตัดสินใจเลือกที่จะกลับใจใหม่และเชื่อในข่าวประเสริฐ[6]

ความเป็นอมตะ

ความเป็นอมตะคือคุณสมบัติที่สำคัญของพระฉายของพระเจ้า มีช่วงเวลาที่เราไม่ได้ดำรงอยู่มาก่อน แต่ทุกคนจะดำรงอยู่ตลอดไปนับจากเวลาที่เขากำเนิดมา เราไม่ได้เป็นมนุษย์ที่มีร่างกายเท่านั้น แต่เรามีวิญญาณที่จะดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ และร่างกายของเราก็จะเป็นขึ้นมาใหม่ในสภาพที่อยู่ได้นิรันดร์ด้วย[7] พระเจ้าสร้างพวกเราแต่ละคนเพื่อพระประสงค์นิรันดร์ ความเป็นอมตะทำให้การเลือกของเรามีความหมายนิรันดร์ เพราะเราจะต้องอยู่ในสวรรค์หรือไม่ก็ในนรกชั่วนิรันดร์

ความสามารถในการรัก

ความสามารถในการรักเป็นส่วนหนึ่งของพระฉายของพระเจ้า  ในท่ามกลางพวกสัตว์ ความสัมพันธ์มีความจำกัดมากและถูกควบคุมโดยสัญชาตญาณ มีคุณลักษณะอีกอย่างหนึ่งที่สำคัญต่อคุณลักษณะนี้ ความรักจะไม่มีความหมายมากนักถ้าหากเราไม่มีความสามารถในการสื่อสาร ความสามารถในการเลือก และการอุทิศตัวต่อคนที่เรารัก และความสามารถในการตอบสนองด้วยความเข้าใจเมื่อเรารับความรักจากผู้อื่น ความรักของมนุษย์ถูกแสดงออกมาเป็นความชื่นชมยินดีในการมีความสัมพันธ์ ในการสัญญาและรักษาสัญญา ในการยอมเสียสละ ในการปรนนิบัติ และในการให้อภัย ทั้งหมดนี้เป็นการแสดงออกของความรักของพระเจ้า

ความสามารถในการนมัสการ

คุณลักษณะที่สำคัญมากอย่างหนึ่งคือความสามารถในการนมัสการของเรา ขอให้คิดถึงเพลงาสรรเสริญนมัสการที่คุณชอบมากที่สุด เพลงที่เราร้องว่า “พระเจ้าของเราทรงยิ่งใหญ่” “พระเจ้ายิ่งใหญ่” เป็นเพลงสรรเสริญนมัสการที่ไม่ล้าสมัย ผู้เขียนสดุดีร้องว่า “โอ จิตใจของข้าพเจ้าเอ๋ย จงสาธุการองค์พระผู้เป็นเจ้า ทั้งสิ้นที่อยู่ภายในข้าพระเจ้า จงสาธุการพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์”[8]  การแสดงออกเหล่านี้เป็นไปได้เพราะ “พระฉายของพระเจ้า” ที่อยู่ภายในเราตระหนักและตอบสนองต่อพระเจ้าที่สร้างเราจากพระฉายของพระองค์เอง

[1] มนุษย์ถูกสร้างขึ้นตามพระฉายาของพระเจ้า คือให้บริสุทธิ์เหมือนกับพระผู้สร้างที่บริสุทธิ์ พระเจ้าเป็นความรัก ดังนั้นมนุษย์จึงมีชีวิตอยู่ในความรัก ในพระเจ้า และพระเจ้าอยู่ในเขา  มนุษย์ใสสะอาดเหมือนที่พระเจ้าใสสะอาด ไม่มีแม้จุดหนึ่งของความบาป เขาไม่รู้จักความชั่วร้ายเลย ปราศจากบาปทั้งภายในและภายนอก เขา “รักองค์พระเจ้า พระเจ้าของเขาด้วยสุดใจ สุดความคิด สุดจิต และสุดกำลัง” - จอห์น เวสเล่ย์ คำเทศนาเรื่อง “เป็นผู้ชอบธรรมโดยความเชื่อ”

[2] อ่าน โรม 1:20, 2:15

[3] อ่าน โยชูวา 24:15

[4] วิวรณ์ 20:12-13

[5] อ่าน โรม 6:16-17; เอเฟซัส 2:1-3

[6] อ่าน มาระโก 1:15

[7] อ่าน 1 โครินธ์ 15:16-22, 52-54

[8] สดุดี 103:1

เป็นสิ่งดีที่เราจะเริ่มคิดถึงเหตุผลที่พระเจ้าสร้างเราตามพระฉายของพระองค์ เพราะเหตุใดเราจึงแตกต่างจากสิ่งทรงสร้างที่เหลือทั้งหมด? คำตอบคือเราถูกออกแบบมาให้พิเศษแตกต่างเพื่อจะมีความสัมพันธ์กับพระเจ้าและเพื่อนมัสการพระองค์ พระคัมภีร์บอกเราว่าสิ่งทรงสร้างทั้งหลายถวายสง่าราศีแด่พระเจ้า เราเห็นความยิ่งใหญ่ของพระเจ้าในสิ่งต่างๆ ที่พระองค์ทรงสร้าง แต่สิ่งทรงสร้างอื่นๆ ถวายเกียรติแด่พระเจ้าโดยปราศจากความเข้าใจ สิ่งเหล่านั้นไม่สามารถเข้าใจพระลักษณะของพระเจ้า เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่มีลักษณะทางธรรมชาติที่จะสัมพันธ์กับพระองค์ได้

เราสามารถชื่นชมการสร้างสรรค์อย่างไม่สิ้นสุดของพระเจ้าได้เพราะเราเองก็มีการสร้างสรรค์บางอย่าง เราสามารถนมัสการในความบริสุทธิ์และความชอบธรรมของพระองค์ได้เพราะเรามีการรับรู้ถึงสิ่งที่ถูกต้องและผิด เราสามารถยำเกรงในความรักที่ไม่สิ้นสุดของพระองค์เพราะเรามีความสามารถในการรัก

ยิ่งเรารู้จักพระเจ้ามากเท่าไหร่ ไม่ใช่การมีความรู้แต่มีความสัมพันธ์ เราจะยิ่งรักและนมัสการพระองค์มากขึ้นเท่านั้น เราพบความยินดีและอิ่มใจในความสัมพันธ์กับพระเจ้า เพราะพระองค์ออกแบบเรามาเพื่อความสัมพันธ์นี้

(1)  มนุษย์ทุกคนมีพระฉายของพระเจ้า มีผู้คนที่มีความจำกัดทางด้านจิตใจที่ไม่สามารถให้เหตุผล ไม่สามารถแสดงออกอย่างสร้างสรรค์ หรือไม่สามารถใช้เสรีภาพในการเลือกได้ พระฉายของพระเจ้าถูกสร้างขึ้นในพวกเขาแล้ว แต่อาจไม่ได้ถูกทำให้สมบูรณ์ในชีวิตของพวกเขาบนโลกนี้

(2) ชีวิตของมนุษย์ทุกคนมีคุณค่าที่ไม่สิ้นสุดและเป็นนิรันดร์ บางครั้งเราให้คุณค่าคนหนึ่งจากการปฏิบัติของเขา อย่างเช่น การใช้สติปัญญา การศึกษา พรสวรรค์ หรือพละกำลังของเขา แต่ทุกคนมีคุณค่าที่สำคัญยิ่งกว่านั้น เพราะเขาอยู่ในพระฉายของพระเจ้า ด้วยเหตุนี้ทุกคนจึงสมควรได้รับความเคารพในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง แม้ว่าเขาจะขาดสิ่งต่างๆ ในทางกายภาพที่ผู้คนให้คุณค่า และแม้ว่าเขาจะเป็นคนชั่วร้ายก็ตาม พระฉายของพระเจ้ายังเป็นเหตุผลที่ทำให้เด็กทุกคนมีคุณค่าต่อพระเจ้า และการทำแท้งจึงเป็นความบาปที่ร้ายแรง

(3) พวกทูตสวรรค์ก็ถูกสร้างให้มีเอกลักษณ์ด้วยเช่นกัน พวกเขามีสติปัญญาสูงส่ง มีความสามารถในการให้เหตุผล มีความสามารถในการสื่อสาร และมีความสามารถในการนมัสการ ด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงมีบางด้านของพระฉายของพระเจ้า และถูกเรียกว่าเป็น “บรรดาบุตรของพระเจ้า” ในพระคัมภีร์[1] เราต่ำกว่าทูตสวรรค์ในเรื่องฤทธิ์อำนาจ[2] แต่พวกเขาก็ปรนนิบัติเรา[3] ในนิรันดร์กาล เราจะอยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าพวกทูตสวรรค์[4] และเราจะปกครองร่วมกันกับพระคริสต์ นี่หมายความว่ามนุษย์ถูกสร้างในพระฉายของพระเจ้าสมบูรณ์กว่าพวกทูตสวรรค์

(4) โลกนี้ไม่ได้อยู่ในสภาพดั้งเดิมของมันขอให้คิดถึงภาพวาดสวยงามที่วาดโดยจิตรกรที่มีความสามารถ แล้วลองคิดถึงว่าภาพวาดนั้นถูกโยนลงไปที่พื้น และผู้คนเหยียบย่ำภาพนั้นด้วยรองเท้าเปื้อนโคลน ถ้าคุณมองดูที่ภาพวาดนั้น คุณจะยังคงเห็นความสามารถที่ยิ่งใหญ่ที่วาดภาพนั้นขึ้นมา แต่มันไม่เหมือนกับที่จิตรกรได้ทำเสร็จไว้ในครั้งแรก การทรงสร้างก็เป็นแบบนั้น มันไม่เป็นเหมือนอย่างที่พระเจ้าต้องการให้เป็น แต่ก็ยังมองเห็นพระสิริของพระองค์ได้

(5) ความบาปบิดเบือน “การเป็นเหมือนพระเจ้า” ในผู้คน งานศิลปะสามารถเปิดเผยให้เห็นถึงจิตใจที่ชั่วร้ายและสามารถเป็นเครื่องมือของซาตาน แม้ว่ามันเป็นของขวัญที่มาจากพระเจ้าก็ตาม แต่เพราะการแทรกแซงของพระคุณ ความบาปจึงไม่ได้ลบล้างพระฉายของพระเจ้าในเราอย่างสิ้นเชิง โดยพระคุณ พระฉายของพระเจ้าในเราจึงสามารถได้รับการสร้างใหม่ ได้รับการพัฒนา และแสดงให้เห็นถึงสง่าราศีของพระผู้สร้างของเรา [5]

(6) พระฉายของพระเจ้าในเราเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุดสำหรับเรา พระฉายของพระเจ้าในเราทำให้เราตอบสนองต่อข่าวประเสริฐได้ การรับรู้ทางศีลธรรมของเราทำให้พระคุณปลุกจิตสำนึกของเราและทำให้เราสำนึกบาป เสรีภาพในการเลือกที่ถูกรื้อฟื้นโดยพระคุณทำให้เรา “เลือกในสิ่งที่สมควรเลือก” ได้ โดยผ่านทางสัญชาตญาณในการสร้างสรรค์ของเราทำให้เราสามารถถวายเกียรติและพระสิริแด่พระเจ้าได้ โดยการใช้เหตุผล ทำให้เราสามารถเข้าใจบางสิ่งเกี่ยวกับพระเจ้าและวิถีของพระองค์ การค้นหาเพื่อจะเข้าใจพระเจ้าหันไปสู่การนมัสการได้เมื่อเราตระหนักถึงความน่าเกรงขามของพระผู้สร้างของเราผู้ได้ “สวมเราด้วยสง่าราศีและเกียรติ” โดยพระคุณของพระองค์

[1] โยบ 1:6

[2] สดุดี 8:5

[3] ฮีบรู 1:14

[4] อ่าน 1 โครินธ์ 6:3

[5] อ่าน โคโลสี 3:10; เอเฟซัส 4:22-24; 2 โครินธ์ 3:18

บางครั้งผู้คนคิดว่าความสัมพันธ์กับพระเจ้ามีความหมายสำหรับชีวิตหลังจากความตายเท่านั้น พวกเขาคิดว่าถ้าคนหนึ่งมีชีวิตที่ดีบนโลกนี้ ก็ไม่ได้แตกต่างว่าจะเป็นคริสเตียนหรือไม่ แต่ถ้าเราเข้าใจถึงธรรมชาติของมนุษย์ที่ถูกออกแบบมาเพื่อให้มีความสัมพันธ์กับพระเจ้าแล้ว เราย่อมตระหนักว่าชีวิตของคนหนึ่งจะสูญเปล่าถ้าหากไม่รู้จักพระเจ้า เราจำเป็นต้องมีพระวิญญาณของพระเจ้าอยู่ภายในเรา นำเรา ทำให้ศักยภาพของเราสมบูรณ์ และให้มุมมองที่เป็นนิรันดร์เกี่ยวกับทุกสิ่งที่เราทำ

ชั้นเรียนควรอ่าน “คำประกาศหลักข้อเชื่อ” ด้วยกันอย่างน้อยสอบรอบ

มนุษย์ถูกสร้างขึ้นในพระฉายของพระเจ้าเพื่อวัตถุประสงค์ในการรักและนมัสการพระเจ้า พระเจ้าออกแบบเรามาให้สามารถทำให้วัตถุประสงค์สำเร็จได้ โดยประทานความสามารถในการคิด ในการสื่อสาร และในการรัก มนุษย์มีการรับรู้ทางศีลธรรม มีเจตนาส่วนบุคคล และมีวิญญาณที่เป็นอมตะ พระคุณของพระเจ้าประทานกำลังให้กับมนุษย์ในการเลือกอย่างมีเสรี มนุษย์ทุกคนมีคุณค่าที่ไม่สิ้นสุดและเป็นนิรันดร์

(1) ศึกษาพระคัมภีร์ตอนต่างๆ: นักศึกษาแต่ละคนจะถูกมอบหมายให้ศึกษาพระคัมภีร์หนึ่งตอนจากรายการด้านล่างนี้ โดยให้นักศึกษาอ่านพระคัมภีร์ตอนนั้นและเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่ออธิบายว่าพระคัมภีร์ตอนนั้นพูดถึงหัวข้อที่เราเรียนกันในบทนี้อย่างไรบ้าง ขอให้ทำการบ้านนี้ก่อนถึงชั่วโมงเรียนครั้งถัดไป

• ยากอบ 1:12-15
• โรม 6:12-23
• 1 เธสะโลนิกา 5:23
• โรม 8:22-26
• โยชูวา 24:14-18
• ปฐมกาล 3:1-6
• เอเฟซัส 2:1-9

(2) ทดสอบ: ชั่วโมงเรียนถัดไปจะเริ่มต้นด้วยการทดสอบสำหรับบทที่ 2 ขอให้เตรียมตัวด้วยการศึกษาคำถามสำหรับการทดสอบอย่างละเอียด

(3) การบ้านสำหรับการสอน: ทำตามรายการที่กำหนดและรายงานเกี่ยวกับการสอนชั้นเรียนภายนอก

(1) มุมมองของคริสเตียนเกี่ยวกับมนุษย์แตกต่างจากคนอื่นอย่างไร?

(2) เรารู้ได้อย่างไรว่าพระฉายของพระเจ้าในมนุษย์ไม่ได้มีลักษณะทางกายภาพ? จงให้เหตุผลสามข้อ

(3) เขียนองค์ประกอบเก้าอยางของพระฉายของพระเจ้าในมนุษย์

(4) เราถูกสร้างขึ้นในพระฉายของพระเจ้าด้วยเหตุผลอันใด?

(5) ความสามารถอะไรที่มาจากการรับรู้ทางศีลธรรม?

(6) ทำไมเราจึงจำเป็นต้องมีพระคุณของพระเจ้าเพื่อให้เราสามารถใช้เสรีภาพในการเลือกของเราตามที่พระเจ้าพอพระทัย?