นักศึกษาจะสามารถอธิบายหัวข้อต่อไปนี้ได้

(1) ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นพื้นฐานความบริสุทธิ์ของคริสเตียน

(2) ความหมายที่สำคัญของความบริสุทธิ์เพื่อการนมัสการและมีความสัมพันธ์กับพระเจ้า

(3) อิทธิพลของการรับสืบทอดความเสื่อมทรามในชีวิตของผู้เชื่อ

(4) กระบวนการที่นำผู้เชื่อสู่การชำระให้บริสุทธิ์

(5) ตัวอย่างในพระคัมภีร์เกี่ยวกับประสบการณ์การชำระให้บริสุทธิ์

(6) คำนิยามของการชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมด

(7) แนวคิดตามหลักการพระคัมภีร์เกี่ยวกับการบัพติศมาในพระวิญญาณ

(8) คำประกาศหลักความเชื่อของคริสเตียนเกี่ยวกับความบริสุทธิ์ของคริสเตียน

นักศึกษาจะมีความเชื่อว่าพระคุณของพระเจ้าจะทำให้เขาบริสุทธิ์ในโลกปัจจุบันนี้ได้

อ่าน สดุดี 119:33-40 พร้อมกัน พระคัมภีร์ตอนนี้บอกอะไรแก่เราเกี่ยวกับวิธีการที่พระเจ้าเปลี่ยนแปลงผู้เชื่อ?

เมื่อพระเจ้าเริ่มต้นสำแดงพระองค์เอง จุดประสงค์อย่างแรกคือเพื่อสำแดงให้เห็นว่าพระเจ้าทรงมีพระลักษณะอย่างไร ในเบื้องต้นพระเจ้าอธิบายถึงพระองค์เองว่าทรงบริสุทธิ์ คำฮีบรูสำหรับความบริสุทธิ์ (kadosh) ปรากฎในพันธสัญญาเดิมมากกว่า 600 ครั้ง ยกตัวอย่างเช่น อิสยาห์มักจะกล่าวถึงพระเจ้าว่าเป็น “องค์บริสุทธิ์ของอิสราเอล”

ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นหัวใจของการนมัสการ

“ให้พวกเขายกย่องพระนามอันยิ่งใหญ่และน่าคร้ามกลัวของพระองค์ พระองค์บริสุทธิ์…. จงยกย่องพระยาห์เวห์พระเจ้าของเรา จงนมัสการที่แท่นรองพระบาทของพระองค์ พระองค์บริสุทธิ์” (สดุดี 99:3, 5)

ความบริสุทธิ์ของพระเจ้าเป็นคุณสมบัติพื้นฐานของมนุษย์ เพราะพระองค์บริสุทธิ์ พระองค์จึงเรียกให้ผู้นมัสการพระองค์บริสุทธิ์ พระองค์ตรัสว่า “จงบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์”[1]

พระเจ้าแห่งอิสราเอลแตกต่างจากพระเทียมเท็จอื่น ๆ คนที่ไม่เชื่อพระเจ้า และจำเป็นต้องมีรูปแบบการนมัสการที่แตกต่างจากพระอื่น

“ผู้ใดจะขึ้นไปบนภูเขาของพระยาห์เวห์? และผู้ใดจะยืนอยู่ในสถานนมัสการของพระองค์? คือผู้ที่มีมือสะอาดและ ใจบริสุทธิ์  ผู้ที่มิได้มีจิตใจยกย่องสิ่งเท็จ และมิได้สาบานอย่างหลอกลวง” (สดุดี 24:3-4)

คำถามคือ “การนมัสการของใครที่พระเจ้ายอมรับ?” เห็นได้ชัดเจนว่า ไม่ใช่ทุกคนที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้นมัสการพระเจ้า

พระเจ้าไม่ได้คาดหวังความบริสุทธิ์ที่เป็นเพียงพิธีกรรมหรือการเสแสร้ง พระเจ้าต้องการความบริสุทธิ์อย่างแท้จริง มาตรฐานความบริสุทธิ์สำหรับผู้นมัสการพระเจ้าถูกกล่าวซ้ำในพันธสัญญาใหม่ว่า “แต่พระองค์ผู้ทรงเรียกท่านนั้นบริสุทธิ์ ดังนั้นท่านจงบริสุทธิ์ในทุกด้านของชีวิต เพราะมีคำเขียนไว้ว่า จงบริสุทธิ์ เพราะเราบริสุทธิ์”[2] ชีวิตทุกด้าน เป็นคำที่กล่าวถึงความประพฤติ การกระทำ และวิถีชีวิตทั้งหมด พระเจ้าไม่ได้ขอให้ผู้นมัสการพระองค์บริสุทธิ์ในพิธีกรรม หรือได้ชื่อว่าบริสุทธิ์ทั้ง ๆ ที่พวกเขาไม่บริสุทธิ์ พระองค์คาดหวังให้ผู้นมัสการของพระองค์มีชีวิตที่บริสุทธิ์

เราได้รับความรอดโดยพระคุณ และพระเจ้ายอมรับเราในขณะที่เราเป็นคนบาปเนื่องจากการเป็นเครื่องบูชาของพระคริสต์ พระองค์ยอมรับเราในฐานะคนบาป แต่เราไม่ได้อยู่ในสภาพคนบาปอีกต่อไป ความบาปเป็นการทำผิดต่อพระเจ้า และเราต้องการทำให้พระองค์พอพระทัย

► อะไรคือเหตุผลบางอย่างที่อธิบายว่าความบริสุทธิ์เกี่ยวข้องกันกับการนมัสการ?

ความบริสุทธิ์เกี่ยวข้องกันกับการนมัสการเพราะเรารักพระเจ้าและต้องการทำให้พระองค์พอพระทัย พระประสงค์ของพระเจ้าไม่ได้ทำให้เราแปลกประหลาดใจเลยถ้าหากเราเข้าใจว่าการนมัสการที่แท้จริงคืออะไร เราไม่ได้นมัสการพระองค์ด้วยความกลัว เราไม่ได้นมัสการพระองค์เพียงเพราะพระองค์ทรงอวยพรเราเท่านั้น

การนมัสการพระเจ้าคือการมองเห็นว่าพระองค์อัศจรรย์มากที่สุดในบรรดาสิ่งต่าง ๆ ที่มีอยู่ การนมัสการคือการเห็นคุณค่าในผู้ที่พระองค์เป็น การนมัสการคือการยกย่องพระลักษณะอันเป็นธรรมชาติของพระองค์

ธรรมชาติของพระเจ้าคือความบริสุทธิ์ ถ้าหากเราเห็นคุณค่าธรรมชาติของพระองค์อยางแท้จริง เราจะเกลียดความบาปและความไม่บริสุทธิ์แม้ที่มีอยู่ในตัวเราเองก็ตาม ความบริสุทธิ์เกี่ยวข้องกับการนมัสการเพราะเรารักพระเจ้าและต้องการเป็นเหมือนพระองค์

เมื่อเราเผชิญหน้าพระเจ้าครั้งแรก ความบาปเป็นอุปสรรคขัดขวางการมีความสัมพันธ์ของเรากับพระองค์ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้ความสัมพันธ์ของเรากับพระเจ้าไม่สามารถเริ่มต้นได้จนกระทั่งเรากลับใจใหม่ ได้รับการยกโทษ และได้รับหัวใจใหม่

ทันทีทันใดที่เราคืนดีกันกับพระเจ้า เราได้รับการเปลี่ยนแปลงใหม่ ฝ่ายวิญญาณเราได้รับการทำให้เป็นสิ่งทรงสร้างใหม่ เราได้รับการช่วยกู้ให้รอดพ้นจากอำนาจของความบาป และเรามีปรารถนาที่จะทำให้พระเจ้าพอพระทัย ความบริสุทธิ์ของคริสเตียนเริ่มต้นเมื่อบุคคลหนึ่งได้รับความรอด

พระคัมภีร์สอนเราว่าความรอดนำเราสู่ชีวิตที่บริสุทธิ์ทันที “พระคุณของพระเจ้าที่นำความรอดมาให้เรา” สอนเราว่า “เราสมควรดำเนินชีวิตอย่างมีสติสัมปชัญญะ ชอบธรรม และในทางของพระเจ้าบนโลกนี้”[3] วัตถุประสงค์ของความรอดคือการทำให้เรามีเสรีภาพจากความบาปและทำให้เราบริสุทธิ์ ดังนั้นเราจึงสามารถใช้ชีวิตอยู่ในความสัมพันธ์กับพระเจ้าได้[4]

เมื่อเราดำเนินชีวิตอยู่ในความสัมพันธ์กับพระเจ้า ยิ่งเราเข้าใจความจริงของพระองค์มากขึ้น เราก็จะเติบโตสู่ความบริสุทธิ์มากขึ้นเรื่อย ๆ[5] เมื่อเราเข้าใจถึงสิ่งที่ทำให้พระองค์พอพระทัยมากขึ้น เราก็ได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยความจริงของพระองค์ และโดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่อยู่ภายในเรา นี่คือมุมมองของการเติบโตฝ่ายวิญญาณ

บุคคลที่รักพระเจ้าย่อมจะปรารถนาที่จะบริสุทธิ์อย่างเต็มที่ เขาจะไม่เพียงปรารถนาเปลี่ยนการกระทำของเขาเท่านั้น เขาจะต้องการให้แรงจูงใจของเขาบริสุทธิ์ทั้งหมด ดาวิดอธิษฐานว่าเขาจะสามารถดำเนินชีวิตในชัยชนะเหนือความบาปอย่างสิ้นเชิง จากนั้นก็อธิษฐานว่าคำพูดของเขาและการภาวนาในใจของเขาจะเป็นที่พอพระทัยของพระเจ้า[6]

แต่มีบางสิ่งที่ผู้เชื่อจำเป็นต้องมีนอกเหนือจากกระบวนการเติบโตสู่ความบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นหลังจากการมาเชื่อพระเจ้า ผู้เชื่อเริ่มสำนึกถึงความไม่บริสุทธิ์ในใจของพวกเขา นี่คือบางสิ่งที่ไม่สามารถรักษาให้หายได้โดยการเติบโตทีละน้อย ถึงแม้ว่าพวกเขาได้รับความรอดแล้วและดำเนินชีวิตอยู่ในการเชื่อฟังพระเจ้า บางครั้งพวกเขาก็รู้สึกถึงแนวโน้มจากภายในที่จะหันกลับไปทำบาป

การรับสืบทอดความเสื่อมทรามทำให้ธรรมชาติทางศีลธรรมของมนุษย์ถูกทำลายซึ่งทำให้มนุษย์มีความโน้มเอียงในการทำบาปนับตั้งแต่เกิด บางครั้งนักศาสนศาสตร์เรียกว่าเป็น “ความบาปดั้งเดิม” เพราะเป็นความบาปที่เป็นธรรมชาติของเราซึ่งติดตัวเรามาตั้งแต่เกิดแล้วเนื่องจากความบาปของอาดัม

ทุกคนเกิดมาพร้อมกับเจตนาที่เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางและโน้มเอียงไปทางบาป[7] เจตนาของเราไม่มีอิสระในการเลือกสิ่งที่ถูกต้องเว้นแต่ว่าพระเจ้าจะให้ความปรารถนาและกำลังแก่เรา[8] การรับสืบทอดความเสื่อมทรามกระตุ้นความบาปที่อยู่ภายในอย่างเช่น ความหยิ่ง ความอิจฉา ความเกลียด และการไม่ให้อภัย นอกจากนี้ยังกระตุ้นการกระทำบาปด้วย

► หลังจากที่คนหนึ่งได้รับความรอด เขายังคงมีการรับสืบทอดความเสื่อมทรามอยู่หรือไม่?

คนที่ได้รับความรอดไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของการรับสืบทอดความเสื่อมทรามอีกต่อไป ถ้าหากเขายังคงถูกควบคุมโดยสิ่งนี้ เขาก็จะใช้ชีวิตอยู่ในความบาปและไม่ได้รับความรอด พระคัมภีร์บอกเราว่าคนที่ถูกควบคุมโดย “ความคิดเนื้อหนัง” ก็ต้องถูกลงโทษ[9] คนที่ไดรับความรอดไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของการรับสืบทอดความเสื่อมทราม และสามารถดำเนินชีวิตที่มีชัยชนะเหนือความบาปได้โดยฤทธิ์อำนาจของพระวิญญาณบริสุทธิ์[10]

แต่คนที่ได้รับความรอดยังคงได้รับอิทธิพลของการรับสืบทอดความเสื่อมทรามภายในเขาจนกว่าเขาจะได้รับการชำระให้สะอาดจากสิ่งนั้น เปาโลบอกกับผู้เชื่อในเมืองโครินธ์ว่าพวกเขายังคงอยู่ “ฝ่ายเนื้อหนัง” และมีท่าทีเหมือนคนของโลกนี้ แม้ว่าพวกเขาได้รับความรอดแล้วก็ตาม[11] เขาอธิบายด้วยว่าการที่คริสเตียนใหม่ต้องอยู่ในสภาพนั้นย่อมเป็นเรื่องปกติ เขาบอกว่าการอยู่ “ฝ่ายเนื้อหนัง” ก็เป็นเหมือน “ทารกในพระคริสต์”

ผู้เชื่อที่อยู่ในสภาพเช่นนี้จะรักพระเจ้า แต่ไม่สามารถรักพระเจ้าด้วยสุดใจ สุดจิต สุดความคิด และสุดกำลังได้ เขาไม่สามารถพูดเหมือนกับเปาโลได้ว่าเขามีใจเด็ดเดี่ยวที่จะติดตามการทรงเรียกของพระเจ้า[12] เขารู้ว่าการใคร่ครวญบางอย่างในใจของเขานั้นไม่เป็นที่ยอมรับสำหรับพระเจ้า

พระเจ้าไม่ได้ทิ้งเราให้อยู่ในสภาพนั้น แม้ในสมัยโบราณ พระองค์ได้สัญญาต่อชนชาติอิสราเอล พระองค์ตรัสว่าพระองค์จะทำกิจแห่งพระคุณที่จะทำให้พวกเขาสามารถรักพระองค์ด้วยสุดใจได้[13]

ดาวิดอธิษฐานสำหรับกิจแห่งพระคุณที่นอกเหนือจากการให้อภัย[14] เขาได้ล้มลงในความบาปและตระหนักว่ามันเกิดขึ้นเพราะปัญหาที่อยู่ในใจของเขา เขาอธิษฐานต่อพระเจ้าว่า “ข้าพระองค์ถือกำเนิดมาในความบาป...แต่พระองค์ประสงค์ให้ความจริงอยู่ภายในข้าพระองค์” เขารู้ว่าความบาปอยู่ในธรรมชาติของเขา แต่ก็เชื่อว่าพระเจ้าประสงค์ให้เขาบริสุทธิ์ทั้งหมด เขาอธิษฐานขอการชำระให้สะอาดอย่างสมบูรณ์[15]

ผู้เชื่อในพันธสัญญาใหม่ถูกเรียกสู่อีกเหตุการณ์พิเศษหลังจากมากลับใจมาเชื่อ ผู้เชื่อชาวเธสะโลนิกาเป็นแบบอย่างที่ดีเลิศของผู้เชื่อที่ยอมรับข่าวประเสริฐ หันออกจากรูปเคารพ อดทนต่อการข่มเหง มีความยินดีในพระวิญญาณบริสุทธิ์ และรอคอยการเสด็จกลับมาของพระเยซู[16] แต่บางสิ่งบางอย่างก็ยังคงขาดหายไปในความเชื่อของพวกเขา เป็นสิ่งที่ไม่สามารถเกิดขึ้นผ่านกระบวนการที่ยาวนานหรือเวลาตาย เพราะเปาโลบอกว่ามันสามารถเกิดขึ้นในเวลาที่เขาไปเยี่ยมพวกเขา[17] เปาโลอธิษฐานเผื่อพวกเขาให้บริสุทธิ์อย่างครบถ้วน (กาย ใจ และวิญญาณ) เพื่อพวกเขาจะปรากฎว่าบริสุทธิ์ในเวลาที่พระคริสต์เสด็จกลับมา[18]

พวกสาวกของพระเยซูมีประสบการณ์กับกิจแห่งพระคุณแบบพิเศษในวันเพ็นเทคอส เรารู้ว่าพวกเขาได้รับความรอดแล้วก่อนหน้านั้น เพราะพระเยซูตรัสว่าพวกเขาไม่ได้เป็นของโลก แต่พวกเขาเป็นของพระองค์และของพระบิดา และชื่อของพวกเขาถูกจดบันทึกไว้ในสวรรค์แล้ว[19] พวกเขามีพระวิญญาณบริสุทธิ์แล้ว[20] แต่ในวันเพ็นเทคอส พระวิญญาณบริสุทธิ์เต็มล้นพวกเขาและทำบางสิ่งบางอย่างให้สำเร็จภายในพวกเขา ต่อมาเปโตรพูดว่าสิ่งสำคัญที่เกิดขึ้นคือการที่พระวิญญาณทำให้ใจของพวกเขาบริสุทธิ์[21] พวกเขาจำเป็นต้องได้รับการชำระจิตใจอย่างเร่งด่วน แม้ว่าพวกเขาได้รับความรอดแล้วก็ตาม[22]

เหตุการณ์พิเศษที่เกิดขึ้นกับคนหนึ่งซึ่งได้รับความรอดแล้วสามารถเรียกว่าเป็น “การชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมด” การชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมดคือการชำระล้างจากการรับสืบทอดความเสื่อมทรามซึ่งทำให้สำเร็จได้โดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่อยู่ภายในผู้เชื่อทันทีหลังจากที่กลับใจมาเชื่อ

ผู้เชื่อได้รับการทำงานนี้ของพระเจ้าโดยความเชื่อ เปโตรพูดว่าใจของพวกเขา “ได้รับการทำให้บริสุทธิ์โดยความเชื่อ” อัครทูตเปาโลได้กล่าวไว้หลังจากอธิษฐานเพื่อการชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมดสำหรับผู้เชื่อที่เมืองเธสะโลนิกาว่า “พระองค์ผู้ทรงเรียกท่านนั้นสัตย์ซื่อ พระองค์จะกระทำสิ่งนั้นด้วย”[23]

เราสรุปได้ว่า

1. การรับสืบทอดความเสื่อมทรามยังคงมีอยู่ในผู้เชื่อหลังจากกลับใจมาเชื่อ
2. พระเจ้าเรียกเราให้บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์
3. พระเจ้าจัดเตรียมการชำระล้างจากการรับสืบทอดความเสื่อมทราม
4. ผู้เชื่อรับการชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมดได้โดยความเชื่อ

ผู้เชื่อทุกคนควรขอให้พระเจ้าสำแดงให้เห็นว่าเขายังจำเป็นต้องได้รับการชำระใจนี้อยู่หรือไม่ และจากนั้นอธิษฐานด้วยความเชื่อต่อพระเจ้าเพื่อรับการชำระให้บริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์ ศิษยาภิบาลทุกคนควรเทศนาและให้คำปรึกษาผู้คนเพื่อให้เข้ามาในพระคุณนี้

บันทึกสำหรับผู้สอน: สมาชิกในชั้นเรียนสามารถเลือกเนื้อหาต่อไปนี้มาอธิบายได้ (“ของประทานในการพูดภาษาแปลก ๆ”)

[1] เลวีนิติ 11:44-45, 19:2, 20:26, 21:8

[2] 1 เปโตร 1:15-16

[3] ทิตัส 2:11-12

[4] วัตถุประสงค์ของความรอดคือการที่เราสามารถรับใช้พระเจ้าในความบริสุทธิ์ทุกวัน (ลูกา 1:74-75) ในฐานะผู้เชื่อ เราตายต่อบาปและไม่สามารถอยู่ในบาปได้ (โรม 6:2, 11-16)

[5] 1 ยอห์น 1:7

[6] สดุดี 19:12-14 ดูในสดุดี 119:7, 34, 36, 69, 80, และ 112 ด้วย

[7] ฟิลิปปี 3:19

[8] โรม 6:16-17

[9] โรม 8:6-8, 13

[10] โรม 8:1, 9, 13

[11] อ่าน 1 โครินธ์ 3:1-3

[12] ฟิลิปปี 3:13-15

[13] อ่าน เฉลยธรรมบัญญัติ 30:6

[14] “และคำสัญญาอันไม่จำกัดที่ปกครองตลอดยุคของข่าวประเสริฐทั้งหมดคือ ‘เราจะใส่กฎบัญญัติของเราในจิตของพวกเขา และจารึกมันไว้ในใจของพวกเขา’ เปลี่ยนคำสั่งทั้งหมดให้กลายเป็นคำสัญญา ซึ่งรวมถึงข้อนี้ด้วย ‘ให้จิตใจเช่นนี้อยู่ในท่านทั้งหลายเหมือนที่มีอยู่ในพระเยซูคริสต์ด้วย’ คำสั่งนี้เท่าเทียมกันกับคำสัญญา และให้เหตุผลแก่เราเพื่อคาดหวังว่าพระองค์จะทำงานภายในเราตามสิ่งที่พระองค์ประสงค์จากเรา” - จอห์น เวสเล่ย์ ถอดความจากคำเทศนาเรื่อง “ความสมบูรณ์พร้อม”

[15] อ่าน สดุดี 51:5-10

[16] 1 เธสะโลนิกา 1:6-10

[17] อ่าน 1 เธสะโลนิกา 3:10

[18] อ่าน 1 เธสะโลนิกา 5:23

[19] ยอห์น 17:14, 9-10; ลูกา 10:20

[20] อ่าน ยอห์น 14:17

[21] กิจการ 15:8-9

[22] อ่าน มาระโก 9:33-34; มาระโก 10:35-41; ลูกา 9:54-55.

[23] 1 เธสะโลนิกา 5:24

มีคริสเตียนที่ไม่ยอมรับของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันมากมายเกี่ยวกับภาษาแปลก ๆ ซึ่งอาจกลายเป็นอุปสรรคในการทำงานพันธกิจร่วมกันของพวกเรา แต่ไม่ควรเป็นสาเหตุที่ทำให้เราปฏิเสธใครบางคนในฐานะคริสเตียน มีหลักคำสอนอย่างหนึ่งเกี่ยวกับภาษาแปลก ๆ ซึ่งขัดขวางการสามัคคีธรรม บางคนเชื่อว่าคนที่ไม่พูดภาษาแปลก ๆ ก็ไม่มีพระวิญญาณบริสุทธิ์ แม้ว่ามีหลักฐานว่าเขาได้กลับใจมาเชื่อก็ตาม ประเด็นต่อไปนี้ให้เหตุผลว่าเราไม่ควรคาดหวังให้ของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ มาเป็นหลักฐานของการมีพระวิญญาณบริสุทธิ์

(1) พระคัมภีร์ไม่เคยบอกว่าของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ เป็นหลักฐานอย่างเดียวของการมีพระวิญญาณบริสุทธิ์ เรื่องนี้เกิดขึ้นหลายครั้งในพระธรรมกิจการเมื่อผู้คนได้รับการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณ แต่นั่นก็ไม่มากพอที่จะเป็นหลักฐานว่าเป็นหมายสำคัญที่เกิดขึ้นเสมอทุกครั้ง

(2) ตามสิ่งที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ ของประทานนี้ไม่ได้เป็นของประทานที่ทุกคนควรคาดหวัง แม้ทุกคนควรเต็มล้นด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ก็ตาม พระเจ้าตัดสินใจเลือกแจกจ่ายของประทานและให้แต่ละคนมีของประทานที่แตกต่างกัน (1 โครินธ์ 12:4-11) คำถามเชิงโวหารมากมายที่ทุกคำถามต้องตอบว่า “ไม่” แสดงให้เห็นว่าไม่มีของประทานใดที่ควรคาดหวังให้ผู้เชื่อทุกคนมี (12:29-30)

(3) ผู้เชื่อทุกคนมีพระวิญญาณของพระเจ้า (โรม 8:9) ด้วยเหตุนี้จึงสามารถมีของประทานฝ่ายวิญญาณ ผู้เชื่อชาวโครินธ์ยังจำเป็นต้องได้รับการชำระจิตใจแต่ได้รับของประทานฝ่ายวิญญาณที่ดีเลิศ (1 โครินธ์ 1:7, 3:3)

(4) ตามสิ่งที่บันทึกไว้ในพระคัมภีร์ ของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ ไม่ได้เป็นหมายสำคัญสำหรับผู้เชื่อ ด้วยเหตุนี้จึงไม่ใช่หลักฐานยืนยันว่าเขามีพระวิญญาณบริสุทธิ์ ของประทานนี้เป็นหมายสำคัญสำหรับคนที่ไม่เชื่อที่เป็นการสื่อสารข่าวประเสริฐด้วยภาษาต่างชาติ (1 โครินธ์ 14:22) การใช้ของประทานนี้เพื่อเป็นหลักฐานรับรองบางสิ่งที่ไม่ได้มีไว้ให้รับรองย่อมทำให้เกิดความสับสน

(5) ของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ ไม่ได้อยู่ในสิ่งจำเป็นที่ต้องได้รับการตอบสนองโดยการเต็มล้นด้วยพระวิญญาณ พระวิญญาณบริสุทธิ์มาเพื่อชำระผู้เชื่อให้สะอาดและเพื่อเสริมกำลังในการรับใช้ วัตถุประสงค์เหล่านี้ไม่ได้สำเร็จด้วยของประทานการพูดภาษาแปลก ๆ ในสถานการณ์ที่ไม่จำเป็นต้องใช้ของประทานนี้ การงานของพระวิญญาณคือชัยชนะฝ่ายวิญญาณและการเจิมเพื่อการรับใช้

เราสามารถเปรียบเทียบประสบการณ์ฝ่ายวิญญาณกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคนหนึ่งกลับใจมาเชื่อ การกลับใจมาเชื่อได้รับการสัญญาไว้ในพระคัมภีร์ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นโดยความเชื่อ ได้รับการยืนยันโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และผู้เชื่อคนนั้นรู้ถึงความจำเป็นที่ได้รับการตอบสนองโดยที่ไม่ต้องมีประสบการณ์ที่เป็นความมหัศจรรย์อื่น ๆ เลย ทั้งหมดนี้เป็นจริงสำหรับการเต็มล้นในพระวิญญาณบริสุทธิ์ด้วย

ชั้นเรียนควรอ่าน “คำประกาศหลักความเชื่อ” พร้อมกันอย่างน้อยสอบรอบ

ความบริสุทธิ์ของคริสเตียนเริ่มต้นเมื่อคนบาปคนหนึ่งกลับใจใหม่และได้รับการเปลี่ยนแปลงโดยพระคุณของพระเจ้า ผู้เชื่อเติบโตฝ่ายวิญญาณเมื่อเขาเติบโตขึ้นในความเข้าใจถึงพระประสงค์ของพระเจ้าและดำเนินในการเชื่อฟังเสมอ การชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมดคือการทำงานของพระเจ้า ในช่วงเวลาหนึ่งหลังจากการกลับใจมาเชื่อ โดยพระองค์จะชำระล้างผู้เชื่อจากการรับสืบทอดความเสื่อมทราม

(1) ศึกษาพระคัมภีร์ตอนต่างๆ: นักศึกษาแต่ละคนจะถูกมอบหมายให้ศึกษาพระคัมภีร์หนึ่งตอนจากรายการด้านล่างนี้ โดยให้นักศึกษาอ่านพระคัมภีร์ตอนนั้นและเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่ออธิบายว่าพระคัมภีร์ตอนนั้นพูดถึงหัวข้อที่เราเรียนกันในบทนี้อย่างไรบ้าง ขอให้ทำการบ้านนี้ก่อนถึงชั่วโมงเรียนครั้งถัดไป

• กิจการ 2:1-18
• 1 เธสะโลนิกา 5:14-24
• อิสยาห์ 6:1-8
• ทิตัส 2:11-14
• 1 โครินธ์ 10:1-13

(2) ทดสอบ: ชั่วโมงเรียนถัดไปจะเริ่มต้นด้วยการทดสอบสำหรับบทที่ 11 ขอให้เตรียมตัวด้วยการศึกษาคำถามสำหรับการทดสอบอย่างละเอียด

(3) การบ้านสำหรับการสอน: ทำตามรายการที่กำหนดและรายงานเกี่ยวกับการสอนชั้นเรียนภายนอก

(1) อะไรคือหัวใจสำคัญของการนมัสการ?

(2) ทำไมความบริสุทธิ์จึงเกี่ยวข้องกับการนมัสการ?

(3) เมื่อใดที่ความบริสุทธิ์ของคริสเตียนเริ่มต้น?

(4) การดำเนินในความสว่างหมายถึงอะไร?

(5) เปาโลอธิษฐานเผื่อผู้เชื่อชาวเธสะโลนิกาอย่างไร?

(6) อะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดที่เกิดขึ้นในวันเพ็นเทคอส?

(7) การรับสืบทอดความเสื่อมทรามคืออะไร?

(8) การชำระให้บริสุทธิ์ทั้งหมดคืออะไร?