นักศึกษาจะสามารถอธิบายหัวข้อต่อไปนี้ได้

(1) กิจกรรมพื้นฐานที่มีในสวรรค์

(2) ลักษณะเฉพาะของสวรรค์ที่ปรากฎในพระคัมภีร์

(3) ลักษณะเฉพาะของการลงโทษนิรันดร์ที่ปรากฎในพระคัมภีร์

(4) ตัวอย่างของบางศาสนาที่ปฏิเสธข้อเท็จจริงเรื่องการลงโทษนิรันดร์

(5) ความยุติธรรมของการลงโทษนิรันดร์

(6) คำประกาศหลักความเชื่อเกี่ยวกับจุดหมายปลายทางนิรันดร์

นักศึกษาจะระลึกถึงการกระทำบางอย่างที่มีผลต่อนิรันดร์กาลซึ่งจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงได้

อ่าน วิวรณ์ บทที่ 21 พร้อมกัน พระคัมภีร์ตอนนี้บอกอะไรแก่เราเกี่ยวกับอนาคตของผู้เชื่อ?

สิ่งทรงสร้างทั้งหมดดำรงอยู่เพื่อพระสิริของพระเจ้า แต่สวรรค์เป็นฉากที่เป็นศูนย์กลางของจักรวาล เป็นที่ซึ่งพระเจ้าได้รับการนมัสการสูงสุดจากสิ่งทรงสร้างทั้งหลายที่พระองค์สร้างขึ้นตามพระฉายของพระองค์[1] พระสิริของพระเจ้าจะได้รับการเปิดเผยในสวรรค์อย่างเต็มบริบูรณ์จนเป็นความสว่างของเมืองนั้น[2] เป็นที่ที่เราจะรู้จักพระเจ้าและเราจะ “เห็นพระพักตร์ของพระองค์”[3]

การนมัสการเป็นกิจกรรมพื้นฐานที่มีในสวรรค์ ความชื่นชมยินดีคืออีกด้านหนึ่งของการนมัสการ ผู้เขียนสดุดีกล่าวว่า “ต่อพระพักตร์พระองค์มีความยินดีเปี่ยมล้น ในพระหัตถ์ขวาของพระองค์มีความเพลิดเพลินอยู่เป็นนิตย์”[4] เห็นได้ชัดเจนว่าความชื่นชมยินดีกับการนมัสการนั้นเกี่ยวข้องกัน พระเจ้าสร้างเราตามพระฉายาของพระเจ้า เพื่อเราจะเข้าใจพระลักษณะที่เป็นธรรมชาติของพระองค์มากพอจนสามารถนมัสการพระองค์ตามที่ทรงเป็นได้ อารมณ์ต่าง ๆของเรา ความสามารถในการรัก และสติปัญญาถูกประทานมาให้แก่เราเพื่อเราจะสามารถถวายการนมัสการสูงสุดแด่พระเจ้าได้

พระเยซูตรัสคำกล่าวต่อไปนี้กับพวกสาวกของพระองค์

“อย่าให้ใจของพวกท่านเป็นทุกข์เลย พวกท่านวางใจในพระเจ้า จงวางใจในเราด้วย ในพระนิเวศของพระบิดาเรามีที่อยู่มากมาย ถ้าไม่มีเราคงบอกท่านแล้ว เพราะเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับพวกท่าน เมื่อเราไปจัดเตรียมที่ไว้สำหรับท่านแล้ว เราจะกลับมาอีกและรับท่านไปอยู่กับเรา เพื่อว่าเราอยู่ที่ไหนพวกท่านจะได้อยู่ที่นั่นด้วย” (ยอห์น 14:1-3)

ถ้อยคำของพระเยซูบอกให้เรารู้บางอย่างเกี่ยวกับสวรรค์ สิ่งสำคัญที่สุดคือสวรรค์เป็นบ้าน (พระนิเวศ) ของพระเจ้า พระเยซูเรียกสวรรค์ว่าเป็นบ้านของพระบิดา ข้อมูลความจริงที่สำคัญอีกอย่างคือสักวันหนึ่งเราจะสามารถอาศัยอยู่ที่นั่นกับพระเจ้าได้

พระสัญญาเกี่ยวกับสวรรค์ควรนำทางชีวิตของเราบนโลกนี้ คนที่มีชีวิตอยู่เพื่อคุณค่านิรันดร์จะทำสิ่งดีที่สุดบนโลกนี้ คนที่คาดหวังรางวัลในสวรรค์ย่อมมีแรงจูงใจที่จะอดทนต่อความยากลำบากและยืนหยัดต่อสู้เพื่อทำให้พระประสงค์ของพระเจ้าสำเร็จ พระเยซูตรัสวกับคนที่ได้รับการข่มเหงว่า “จงชื่นชมยินดี เพราะรางวัลของท่านก็ยิ่งใหญ่ในสวรรค์”[5]

ลักษณะเฉพาะของสวรรค์

► รายละเอียดอะไรบ้างที่เรารู้เกี่ยวกับสวรรค์?

บางครั้งผู้คนบนโลกนี้ไม่สามารถซื้อบ้านที่พวกเขาอยากได้ หรือพวกเขาอาจไม่สามารถทำให้บ้านของพวกเขาเป็นอย่างที่ต้องการให้เป็นได้ แต่พระเจ้ามีฤทธิ์อำนาจสูงสุดและมีทรัพยากรทุกอย่าง ดังนั้นเรารู้ว่าบ้านของพระองค์ย่อมเป็นไปตามที่พระองค์ต้องการให้เป็น ดังนั้นสวรรค์จึงเป็นที่ที่เต็มไปด้วยพระลักษณะอันเป็นธรรมชาติของพระเจ้าอย่างแน่นอน[6]

จะไม่มีความบาปในสวรรค์ สรรพสิ่งทั้งหลายในสวรรค์ ไม่ว่ามนุษย์หรือทูตสวรรค์ หรือสิ่งทรงสร้างต่าง ๆ จะมีความบริสุทธิ์อย่างสมบูรณ์[7]

สวรรค์จะปลอดจากผลลัพธ์ของความบาปทั้งหมด รวมถึงความเจ็บปวด ความเศร้า การขัดแย้ง และอันตรายต่าง ๆ[8] จะไม่มีคำแช่งสาปเหนือสิ่งทรงสร้างอีกต่อไป รวมถึงความเจ็บป่วย การแก่ชรา และการตาย[9]

ความงดงามของสวรรค์เกินกว่าที่จะบรรยายได้ เรารู้รายละเอียดอื่น ๆ อีกเช่น กำแพงทำจากนิล ประตูใหญ่ทำจากไข่มุก รากฐานทำจากอัญมณีหายาก และถนนทำด้วยทองคำ เป็นต้น[10]

ใครและเมื่อใด?

สวรรค์จัดเตรียมไว้สำหรับคนที่กลับใจจากความบาปและเชื่อพระเยซูในฐานะพระผู้ช่วยให้รอดและองค์พระผู้เป็นเจ้า[11] พระคัมภีร์บอกเราว่าถ้าหากเรามีชีวิตอยู่เพื่อคุณค่านิรันดร์ เราจึงจะสามารถสะสมทรัพย์สมบัติในสวรรค์ซึ่งปลอดภัยและเป็นนิรันดร์ได้[12] สวรรค์มีพลเมืองคือบรรดาคนที่ได้รับการไถ่แล้วกับพวกทูตสวรรค์[13]

เมื่อใดที่คนหนึ่งจะได้ไปสวรรค์? พระเยซูบอกกับขโมยที่ตายบนไม้กางเขนว่าเขาจะได้อยู่ร่วมกันกับพระองค์ในเมืองบรมสุขเกษมในวันนั้น[14] เปาโลกล่าวถึงการไม่อยู่ในร่างกายนี้แต่ไปอยู่กับองค์พระผู้เป็นเจ้า[15] ด้วยเหตุนี้เราจึงรู้ว่าผู้เชื่อได้ไปสวรรค์ในเวลาที่พวกเขาตาย ผู้เชื่อที่ยังคงมีชีวิตอยู่ในขณะที่พระเยซูเสด็จกลับมาจะไปสวรรค์โดยไม่ต้องผ่านความตาย[16]

[1] อ่าน วิวรณ์ 5:11-14

[2] วิวรณ์ 21:23

[3] วิวรณ์ 22:4

[4] สดุดี 16:11

[5] มัทธิว 5:12

[6] “ถ้าข้าพเจ้าพบว่าตัวเองมีความปรารถนาที่ประสบการณ์ใดโลกนี้ไม่สามารถเติมเต็มได้ คำอธิบายที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุดคือ ข้าพเจ้าถูกสร้างมาเพื่ออีกโลกหนึ่ง.... เป็นไปได้ที่ความพึงพอใจในโลกนี้จะไม่มีวันเติมเต็มความปรารถนานั้นได้ แต่เป็นเพียงสิ่งกระตุ้นความปรารถนานั้น ทำได้เพียงแค่แนะนำสิ่งที่เป็นจริง.... ข้าพเจ้าต้องทำให้สิ่งนี้เป็นจุดประสงค์หลักของชีวิตเพื่อจะเดินหน้าไปยังอีกโลกหนึ่งและช่วยให้คนอื่น ๆ ทำเหมือนข้าพเจ้าด้วย” - ซี เอส ลูอิส คริสตศาสนาที่แท้จริง

[7] อ่าน วิวรณ์ 21:8, 27

[8] อ่าน วิวรณ์ 21:4

[9] อ่าน วิวรณ์ 22:3

[10] อ่าน วิวรณ์ 21:18-21

[11] ยอห์น 3:16

[12] อ่าน มัทธิว 6:20

[13] วิวรณ์ 5:8-11

[14] ลูกา 23:43

[15] 2 โครินธ์ 5:8

[16] อ่าน 1 โครินธ์ 15:51-52

การลงโทษบนโลกนี้จะมีจุดสิ้นสุด แม้การตายจากโลกนี้ดูเหมือนจะเป็นจุดจบของคนที่ได้รับการลงโทษ แต่พระเยซูอธิบายว่ามีการลงโทษที่ยังคงเกิดขึ้นเป็นนิตย์ พระองค์ตรัสว่า...

“พวกท่านผู้ถูกแช่งสาปจงถอยไปจากเราและเข้าไปอยู่ในไฟที่ไหม้อยู่เป็นนิตย์ ซึ่งเตรียมไว้สำหรับมารร้ายและบริวารของมัน... และคนเหล่านี้จะต้องออกไปรับโทษอยู่เป็นนิตย์ แต่บรรดาคนชอบธรรมจะเข้าสู่ชีวิตนิรันดร์” (มัทธิว 25:41, 46)

พระเยซูและพวกอัครทูตยืนยันว่านรก บึงไฟ และการลงโทษนิรันดร์นั้นมีจริง อันที่จริงพระเยซูพูดถึงนรกมากกว่าสวรรค์ด้วยซ้ำ พระองค์เตือนเราให้หลีกเลี่ยงจากสถานที่อันเลวร้ายนี้ ต่อไปนี้คือถ้อยคำของพระเยซูและพวกอัครทูต

“ถ้าตาข้างขวาของท่านทำให้ตัวท่านหลงผิด จงควักออกทิ้งเสีย เพราะว่าถึงจะเสียอวัยวะอย่างหนึ่ง ก็ดีกว่าตัวท่านจะต้องลงนรก ถ้ามือข้างขวาของท่านทำให้ตัวท่านหลงผิด จงตัดทิ้งเสีย เพราะถึงจะเสียอวัยวะอย่างหนึ่ง ก็ดีกว่าตัวท่านจะต้องลงนรก” (มัทธิว 5:29-30)

“ในเวลาสิ้นยุคก็จะเป็นอย่างนั้น ทูตสวรรค์ทั้งหลายจะออกมาแยกพวกคนชั่วออกจากคนชอบธรรม แล้วจะทิ้งลงในเตาไฟที่ลุกโพลง ที่นั่นจะมีการร้องไห้ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน” (มัทธิว 13:49-50)

พระเยซูพูดกับพวกฟาริสีว่า “เจ้าพวกงู พวกชาติงูร้าย  เจ้าจะพ้นโทษนรกได้อย่างไร?” (มัทธิว 23:33) 

“และเมื่อเขาเป็นทุกข์ทรมานอยู่ในแดนคนตาย เขาแหงนหน้าดู เห็นอับราฮัมอยู่แต่ไกล และลาซารัสก็อยู่กับท่าน เศรษฐีจึงร้องว่า ‘อับราฮัมบิดาเจ้าข้า ขอเมตตาข้าพเจ้าเถิด ขอใช้ลาซารัสเอาปลายนิ้วจุ่มน้ำมาแตะลิ้นของข้าพเจ้าให้เย็น เพราะข้าพเจ้าต้องทุกข์ระทมอยู่ในเปลวไฟนี้’” (ลูกา 16:23-24) 

อัครทูตเปาโลเขียนไว้ว่าพระเยซูจะ “….ปรากฏจากสวรรค์ พร้อมกับหมู่ทูตสวรรค์ผู้มีฤทธิ์ของพระองค์ ด้วยเปลวเพลิง พระองค์จะลงโทษสนองคนที่ไม่รู้จักพระเจ้า และคนที่ไม่ดำเนินชีวิตตามข่าวประเสริฐเรื่องของพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา คนเหล่านั้นจะได้รับโทษ อันเป็นความพินาศนิรันดร์และพรากจากพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และจากพระสิริแห่งพระกำลังของพระองค์” (2 เธสะโลนิกา 1:7-9)

“เพราะว่าถ้าพระเจ้าไม่ได้ทรงยกเว้นพวกทูตสวรรค์ที่ได้ทำบาปนั้น แต่ได้ทรงผลักพวกเขาลงไปในอเวจี และได้ล่ามพวกเขาด้วยโซ่แห่งความมืดมิด คุมไว้จนถึงเวลาพิพากษา” (2 เปโตร 2:4)

“ส่วนมารที่ล่อลวงเขาทั้งหลายก็ถูกโยนลงไปในบึงไฟและกำมะถัน ที่ซึ่งสัตว์ร้ายและผู้เผยพระวจนะเท็จอยู่นั้น และพวกมันจะถูกทรมานทั้งกลางวันและกลางคืนตลอดไปเป็นนิตย์…และถ้าพบว่าใครไม่มีชื่อจดไว้ในหนังสือแห่งชีวิต เขาก็จะถูกโยนลงไปในบึงไฟ” (วิวรณ์ 20:10, 15)

สังเกตรูปแบบของถ้อยคำที่ถูกใช้เพื่ออธิบายถึงสถานที่แห่งนี้คือ ไฟ ทรมาน การแก้แค้น การทำลาย ความมืด โซ่ตรวน การพิพากษา การร่ำไห้ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน

พระเยซูตรัสว่าการควักตาข้างขวาและตัดมือขวาทิ้งก็ดีกว่าต้องตกนรกโดยที่ยังมีทั้งตาและมืออยู่ พระเยซูไม่ได้สนับสนุนให้ทำอย่างนั้นจริง ๆ กับร่างกาย แต่ให้หยุดทำกิจกรรมใด ๆ ที่นำเราไปสู่บาปและต้องตกนรก ไม่ว่าการทำสิ่งนั้นมันจะดูเหมือนมีค่ามากแค่ไหนบนโลกนี้

► บางศาสนามีหลักคำสอนที่ผิดอย่างไรเกี่ยวกับนรก?

พระคัมภีร์บอกเราว่าความตายเป็นจุดสิ้นสุดของโอกาสในการเลือกของมนุษย์ และนรกเป็นที่ที่  (1) ต้องอยู่ชั่วนิรันดร์ (2) ไปแล้วกลับไม่ได้ (3) ทุกข์ทรมานแสนสาหัส ความจริงจากพระคัมภีร์นี้ไม่ได้รับการยอมรับจากกลุ่มที่ไม่เชื่อว่ามีพระเจ้าที่สอนว่าไม่มีชีวิตหลังความตาย และกลุ่มพยานพระยะโฮวาห์ มอร์มอน และสากลนิยมสอนว่าไม่มีนรก ข้อมูลความจริงเรื่องความตายเป็นจุดสิ้นสุดของโอกาสในการเลือกของมนุษย์กลับถูกปฏิเสธโดยกลุ่มโรมันคาธอลิคที่เชื่อว่าสภาพของมนุษย์จะได้รับการรื้อฟื้นรักษาหลังจากตายไป

มีพวกคนที่ปฏิเสธว่านรกมีจริงเพราะพวกเขาเห็นว่าเป็นสิ่งที่ไม่ยุติธรรม พวกเขาบอกว่าถ้าหากความบาปเกิดขึ้นในห้วงของกาลเวลา มันไม่สามารถถูกตัดสินลงโทษในนิรันดร์กาลได้ นักบวชออกัสตินตอบข้อโต้แย้งนี้โดยยกตัวอย่างกฎหมายลงโทษอาชญากร ถ้าหากอาชญากรรมเกิดขึ้นในช่วงเวลาไม่กี่นาที เขาสมควรได้รับการลงโทษในเวลาไม่กี่นาทีพอไหม? ฆาตกรที่ใช้เวลาก่อคดีร้ายแรงภายในชั่วพริบตา ในพระคัมภีร์เราเห็นว่าความบาปที่กระทำต่อพระเจ้าผู้เป็นนิรันดร์และสูงสุดจะให้ผลลัพธ์เป็นการลงโทษนิรันดร์ ถึงแม้ว่าความบาปนั้นจะถูกกระทำในช่วงระยะเวลาหนึ่งในชีวิตก็ตาม

► ทำไมจึงต้องตกนรกนิรันดร์?

สาเหตุที่ต้องตกนรกนิรันดร์คือ...

1. ความบาปเป็นการกระทำผิดต่อพระเจ้าสูงสุด
2. คนบาปปฏิเสธพระเจ้าผู้สมควรรับการนมัสการชั่วนิรันดร์
3. เราอยู่ในสภาพที่เป็นนิรันดร์ซึ่งไม่มีที่อื่นให้ไปได้อีกถ้าหากเราเลือกที่จะแยกขาดจากพระเจ้า

บนโลกนี้ เราชอบที่จะสามารถเปลี่ยนแปลงการตัดสินใจได้ การตัดสินใจที่ส่งผลต่อนิรันดร์กาลดูเหมือนจะเป็นเรื่องร้ายแรงเกินไป เราชอบคิดว่าจะมีโอกาสให้เปลี่ยนแปลงสิ่งที่วันนี้เราตั้งใจเลือกไว้แล้วในวันข้างหน้า และการที่พระเจ้าจะจำกัดช่วงเวลาเพื่อลองดูของเราเอาไว้แค่ชีวิตนี้ดูไม่สมเหตุสมผล

บางคนปฏิเสธที่จะเชื่อว่านรกมีจริงเพราะพวกเขาสงสัยว่าพระเจ้าที่มีความรักจะส่งคนไปในที่ที่เลวร้ายน่ากลัวอย่างที่ในพระคัมภีร์อธิบายเอาไว้ได้อย่างไร เราต้องจดจำไว้ในใจว่าพระเจ้าไม่ต้องการให้ใครสักคนพินาศ แต่ทุกคนสมควรกลับใจใหม่และได้รับความรอด พระคัมภีร์หลายตอนบอกเรื่องนี้เอาไว้แล้ว[1] คนที่ตกนรกก็ได้ตัดสินใจเลือกในสิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องไปอยู่ในที่ที่เลวร้ายน่ากลัว ไม่มีใครบังเอิญตกลงไปในนรกได้ คนทั้งหมดที่เลือกไปที่นั่นล้วนปฏิเสธพระเจ้า ความชอบธรรม และความรอด

เนื่องจากความดีงามทั้งสิ้นมาจากพระเจ้า การปฏิเสธพระเจ้าจึงเป็นการปฏิเสธความดีงามทั้งหมดด้วย ความสงบเงียบ ความมั่นคงปลอดภัยโดยปราศจากความกลัวกับความเจ็บปวด สถานที่ที่สุขสบายล้วนเป็นสิ่งดีที่มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่จัดเตรียมให้เราได้ การแยกขาดจากพระเจ้าอย่างสิ้นเชิงคือการขาดทุกสิ่งที่ดีซึ่งหมายถึงนรก[2]

ขอบคุณพระเจ้าที่โดยผ่านทางการเป็นเครื่องบูชาลบบาปของพระเยซูคริสต์ โดยความรักของพระองค์ทำให้เราสามารถ “รอดพ้นจากพระพิโรธที่กำลังมาถึง” ได้ แทนการคร่ำครวญด้วยความทุกข์ทรมานในนรก เราจะได้มีส่วนร่วมในความยินดีแห่งความรอดและสิ่งมหัศจรรย์ต่าง ๆ ในสวรรค์ เราสามารถเลือกสวรรค์ให้เป็นจุดหมายปลายทางของเราได้เมื่อเราเลือก “กลับใจใหม่ต่อพระเจ้าและมีความเชื่อในพระเยซูคริสต์ องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา”[3]

[1] อ่าน 1 ทิโมธี 2:4; 2 เปโตร 2:9; กิจการ 17:30

[2] “ในที่สุดจุดประสงค์ของหลักคำสอนเรื่องนรกต้องนำมาถึงคำถามนี้ที่ว่า ‘แล้วคุณขอให้พระเจ้าทำอะไรอีก?’ การลบความบาปในอดีตและให้โอกาสเริ่มต้นใหม่กับพวกเขา การให้ความช่วยเหลืออย่างอัศจรรย์ในความยากลำบากแก่พวกเขาอย่างนั้นหรือ? แต่พระองค์ก็หยิบยื่นสิ่งเหล่านี้ให้แล้วนี่ หรือขอให้พระองค์ยกโทษให้พวกเขาหรือ? แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะได้รับการยกโทษ หรือขอให้พระองค์ปล่อยพวกเขาตามยถากรรม? โอ นั่นคือสิ่งที่ผมกลัวว่าพระองค์จะกระทำเหลือเกิน” - ซี เอส ลูอิส ถอดความจาก “ปัญหาความเจ็บปวด”

[3] กิจการ 20:21

ชีวิตบนโลกนี้มีการตัดสินใจหลายอย่างที่ดูเหมือนยังไม่ใช่การตัดสินใจครั้งสุดท้าย ถ้าหากมีเวลามากพอ ความผิดพลาดมากมายก็สามารถได้รับการแก้ไขได้ เราต้องจดจำไว้ว่าการตัดสินใจหลายอย่างมีผลลัพธ์นิรันดร์  หลังจากตายไป เราจะไม่สามารถเปลี่ยนการกระทำที่มีผลต่อจุดหมายปลายทางนิรันดร์หรือเปลี่ยนการกระทำที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้อื่นได้

ชั้นเรียนควรอ่าน “คำประกาศหลักความเชื่อ” พร้อมกันอย่างน้อยสองรอบ

ทุกคนจะอยู่ในสภาพที่เป็นนิรันดร์ไม่ว่าในสวรรค์หรือในนรก สวรรค์เป็นบ้านของพระเจ้าที่ผู้เชื่อจะอาศัยอยู่ร่วมกันกับพระเจ้า และนมัสการพระองค์ด้วยความชื่นชมยินดีที่นั่น ในสวรรค์ไม่มีบาป และไม่มีการทนทุกข์ที่เป็นผลจากความบาป นรกคงอยู่นิรันดร์และคนไปที่นั่นไม่สามารถกลับมาได้ เป็นที่สำหรับการลงโทษอันเต็มไปด้วยความทุกข์อย่างแสนสาหัสต่อทุกคนที่ไม่ได้รับการช่วยให้รอดพ้นจากความบาปของพวกเขาโดยทางพระคริสต์ นรกคือการลงโทษอย่างยุติธรรมสำหรับความบาปโดยเจตนาที่กระทำต่อพระเจ้าผู้สูงสุด

(1) ศึกษาพระคัมภีร์ตอนต่างๆ: นักศึกษาแต่ละคนจะถูกมอบหมายให้ศึกษาพระคัมภีร์หนึ่งตอนจากรายการด้านล่างนี้ โดยให้นักศึกษาอ่านพระคัมภีร์ตอนนั้นและเขียนหนึ่งย่อหน้าเพื่ออธิบายว่าพระคัมภีร์ตอนนั้นพูดถึงหัวข้อที่เราเรียนกันในบทนี้อย่างไรบ้าง ขอให้ทำการบ้านนี้ก่อนถึงชั่วโมงเรียนครั้งถัดไป

• วิวรณ์ 22:1-5
• วิวรณ์ 22:10-17
• ลูกา 16:19-31
• อิสยาห์ 5:11-16
• มัทธิว 5:27-30

(2) ทดสอบ: ชั่วโมงเรียนถัดไปจะเริ่มต้นด้วยการทดสอบสำหรับบทที่ 12 ขอให้เตรียมตัวด้วยการศึกษาคำถามสำหรับการทดสอบอย่างละเอียด

(3) การบ้านสำหรับการสอน: ทำตามรายการที่กำหนดและรายงานเกี่ยวกับการสอนชั้นเรียนภายนอก

(1) อะไรคือกิจกรรมพื้นฐานที่มีในสวรรค์?

(2) อะไรคือสิ่งที่จะไม่มีในสวรรค์เลย?

(3) ใครบ้างที่จะได้ไปสวรรค์?

(4) เมื่อใดที่ผู้เชื่อได้ไปสวรรค์?

(5) สามสิ่งที่พระคัมภีร์บอกเราเกี่ยวกับนรกคืออะไร?

(6) การที่พระเยซูบอกให้คนหนึ่งตัดมือของตนทิ้งคืออะไร?

(7) ทำไมจึงต้องตกนรกนิรันดร์?