ამ გაკვეთილის ბოლოს სტუდენტმა უნდა:

(1) დააფასოს ღვთის სიწმიდის მშვენიერება და მისი გეგმა, რომ ჩვენც წმიდადგვყოს.

(2) უარყოს სიწმიდის ცრუ ცნებები და აღიაროს სიწმიდის ბიბლიური ცნებები.

(3) იყოს აღჭურვილი იმისთვის, რომ აუხსნას ახალ მორწმუნეს რას ნიშნავს იყო წმიდა.

(4) დაიმახსოვროს 1 პეტრეს 1:14—16.

სიწმიდე ბიბლიის ერთ-ერთი მთავარი თემაა. წმიდა წერილში ღმერთმა გვაჩვენა ვინ არის ის: ის არის წმიდა ღმერთი. შემდეგ ღმერთმა დაგვანახა, ვინ შეიძლება გავხდეთ მისი მადლით: ჩვენ შეგვიძლია ვიყოთ წმიდა ხალხი.

ყველა ჭეშმარიტ მორწმუნეს აქვს სიწმინდის წყურვილი. როგორც ღვთის შვილები, ჩვენ ვესწრაფით, მას დავემსგავსოთ. სამწუხაროდ, თანამედროვე ეკლესიის დიდმა ნაწილმა მიიღო მცდარი აზრი, რომ სიწმიდე შეუძლებელია. იმის ნაცვლად, რომ ესწრაფოდნენ ქრისტეს დამსგავსებოდნენ, ბევრი ეგრეთ წოდებული ქრისტიანი თანხმდება დამარცხებულ, ცოდვილ ცხოვრებას. გამარჯვებული ქრისტიანული ცხოვრების ნაცვლად, ბევრი ქრისტიანი ირჩევს „ცოდვის მართვას.”

ასზე მეტი წლის წინ, ჯონ ჰაიდმა, დიდმა მისიონერმა ინდოეთში, თქვა: „რაც ჩვენ გვჭირდება დღეს არის სიწმიდის აღორძინება.” თუ ეს ასე იყო მაშინ, ეს ნამდვილად ასეა ოცდამეერთე საუკუნის ცოდვილ სამყაროში.

თუ სიწმიდე ასე მნიშვნელოვანია ღმერთისთვის, ჩვენ კითხვა უნდა დავსვათ: „რას ნიშნავს იყო წმიდა?” თუ სიწმიდე მცნებად არის მოცემული ბიბლიაში, ჩვენ კიდევ უნდა ვიკითხოთ: „შესაძლებელია თუ არა წმიდა ცხოვრებით ცხოვრება?”

ამ კურსში ჩვენ გავიგებთ, რას ნიშნავს ღმერთის ნათქვამი: „იყავით წმიდა, რადგან მე ვარ წმიდა.” როდესაც ჩვენ შევიმეცნებთ ბიბლიაში სიწმიდის შესახებ გზავნილს, დავინახავთ, რომ წმიდად ცხოვრება შესაძლებელია ყოველი ქრისტიანისთვის. თითოეული გაკვეთილი მოიცავს სამ ელემენტს:

1. ჩვენ შევისწავლით ბიბლიური სიტყვების მნიშვნელობას, როგორიცაა „წმიდა“, „განწმედა“ და „სრულყოფილი.” ამ განყოფილებაში წარმოდგენილია სიწმიდის ბიბლიური თეოლოგია.

2. ჩვენ შევისწავლით წმიდა ცხოვრების პრაქტიკულ ასპექტებს. ჩვენ გავიგებთ, რას გვასწავლის ბიბლია წმიდა ცხოვრების, სუფთა გულისა და ქრისტეს მსგავსი სულის შესახებ.

3. ჩვენ გადავხედავთ ქრისტიანის ცხოვრებას, რომელიც აჩვენებს, რას ნიშნავს იყო წმიდა. ჩვენ ვნახავთ, როგორ მოქმედებს წმიდა ადამიანი ყოველდღიურ ცხოვრებაში.

წმიდა წერილები წასაკითხად და განსახილველად

სანამ ამ გაკვეთილს გააგრძელებთ, ყურადღებით წაიკითხეთ წმინდა წერილის ქვემოთ მოცემული თითოეული ადგილი და განიხილეთ კითხვები. აქ გაეცნობით ზოგიერთ თემას, რომელსაც ამ გაკვეთილებში განვიხილავთ.[1]

► წაიკითხეთ ლევიანთა 19:2. ამ მონაკვეთის მიხედვით, რატომ უნდა ყოფილიყო ისრაელი წმიდა?

► წაიკითხეთ 1 პეტრეს 1:15—16. როგორი ქცევა უნდა ჰქონდეთ მორწმუნეებს?

► წაიკითხეთ ებრაელთა 12:14. ამ მონაკვეთის მიხედვით, რა ორი თვისება უნდა გამოიჩინონ ქრისტიანებმა, თუ მათ სურთ უფლის ნახვა?

► წაიკითხეთ 1 თესალონიკელთა 4:3—8. რა ცოდვებისგან თავის შეკავებისკენ მოუწოდებს ღმერთი ყველა მორწმუნეს? რისკენ მოუწოდა ღმერთმა თავის ხალხს?

► წაიკითხეთ გამოცხადების 20:6. რა სულიერი მახასიათებელი აქვს მათ, ვინც მონაწილეობას მიიღებს პირველ აღდგომაში?

► როდესაც გესმით ადამიანის დახასიათება, როგორც "წმიდა", რა სურათი გესახებათ? თქვენი წარმოდგენა დადებითია თუ უარყოფითი? რატომ?

ერთხელ ერთი მისიონერი ეწვია მოხუც აფრიკელ ბელადს. ბელადმა ჰკითხა: „რა არის ქრისტიანი?” მისიონერმა უპასუხა: „ქრისტიანი მტერს პირუტყვს არ პარავს. ქრისტიანი მტრის ცოლთან ერთად არ გარბის. ქრისტიანი არ კლავს თავის მტერს.”

ბელადმა თქვა: „გასაგებია. ქრისტიანობა იგივეა, რაც სიბერე! როცა ახალგაზრდა ვიყავი, ჩემს მტერს თავს დავესხი და ცოლი და პირუტყვი მოვპარე. ახლა ძალიან მოხუცი ვარ, რომ ჩემს მტერს ვესხმოდე; მე ქრისტიანი ვარ!”

სამწუხაროდ, ასე ფიქრობს ბევრი ადამიანი წმიდა ცხოვრების შესახებ. ისინი ფიქრობენ, რომ სიწმიდე სხვა არაფერია, თუ არა ცოდვების ჩამონათვალი, რომლებიც თავიდან უნდა იქნას აცილებული. მათ აკლიათ სიწმიდის მშვენიერება, რაზეც ღვთის სიტყვა გვასწავლის.

მცდარი შეხედულებები სიწმიდის შესახებ

ჩვენი ღმერთი წმიდა ღმერთია. ღვთის ხალხი წმიდა უნდა იყოს. ეს ცენტრალური გზავნილია ბიბლიაში. თუმცა, სიწმინდის შესახებ ბევრი მცდარი წარმოდგენა არსებობს.

1. ზოგიერთს მიაჩნია, რომ მხოლოდ რამდენიმე ადამიანი შეიძლება იყოს წმიდა. ისინი ქრისტიანებს ორ ჯგუფად ყოფენ. პირველი ჯგუფი თავისი რწმენით ქრისტიანია და მათ მიიღეს ქრისტე მხსნელად, მაგრამ ისინი ერთგულად არ ემორჩილებიან ღმერთს თავიანთ ქმედებებში და დამოკიდებულებებში. მეორე ჯგუფს შეადგენენ ქრისტიანები, რომლებმაც მიაღწიეს მაღალ დონეს - მღვდლები, პასტორები ან წმიდანები. ამ იდეის მიხედვით, მხოლოდ რამდენიმე ქრისტიანია წმიდა.

2. ზოგიერთს სჯერა, რომ ჩვენ ვხდებით წმიდანი სხვა ადამიანებისგან განცალკევებით ცხოვრებით. მრავალი წლის წინ, ზოგიერთი „წმიდა ადამიანი“ საცხოვრებლად უდაბნოში წავიდა. ერთმა კაცმა ოცდაჩვიდმეტი წელი გაატარა მიწის ზემოთ ამაღლებულ პლატფორმაზე. მას სჯეროდა, რომ ჩვენ წმიდები ვხდებით სხვა ადამიანებისგან ცალკე გამოყოფით.

3. ზოგიერთს მიაჩნია, რომ ჩვენ წმიდანი გავხდებით მხოლოდ მაშინ, როცა მოვკვდებით. მათ სჯერათ, რომ ჩვენ ვერასდროს შევასრულებთ ღვთის განზრახვას ამ ცხოვრებაში, მაგრამ ჩვენ მივაღწევთ სიწმიდეს, როცა მოვკვდებით. ამ რწმენით სიკვდილი ჩვენი მტერი კი არა, მეგობარია. სიკვდილის შემდეგ ჩვენ საბოლოოდ მივაღწევთ ღვთის იმ მიზანს, რაც მას აქვს თავისი ხალხის მიმართ.

4. ზოგს მიაჩნია, რომ ჩვენ წმიდები გავხდებით წესების მიყოლით. მათ სჯერათ, რომ ჩვენ ვხდებით წმიდები გარკვეული სტილით ჩაცმულობით, ან იმ სიის მიყოლით, თუ რისი კეთება შეიძლება და რისი არა. მათ სჯერათ, რომ სიწმიდე გარეგნულ ფორმებში მდგომარეობს და არა გარდაქმნილ გულში.

5. ზოგს მიაჩნია, რომ იმის მტკიცებულება, რომ ადამიანი წმიდაა, ენების ან სასწაულების განსაკუთრებული ნიჭის ფლობაა. სიწმიდეს ისინი წმიდად ცხოვრებით კი არ ზომავენ, არამედ ნიშნებითა და სასწაულებით.

6. და ბოლოს, ბევრს მიაჩნია, რომ სიწმიდე შეუძლებელია! მათ სჯერათ, რომ სიწმიდე არის იდეალი, რომელიც ღმერთმა მოგვცა, რათა გაგვეკეთებინა საუკეთესო, მაგრამ ამ სამყაროში ეს არარეალურია. ამ რწმენით ვერავინ მიაღწევს ღვთის მცნებას „იყავით წმიდა.”

თუმცა, ღმერთის მცნება „იყავით წმიდა“ არის ბრძანება, რომელსაც მას სურს, რომ დავემორჩილოთ. ღმერთი კეთილი მამაა; ის არასოდეს გვიბრძანებს იმის გაკეთებას, რაც შეუძლებელია, მისი მადლით. ვიყოთ წმიდა, ნიშნავს ვიყოთ ისეთი, როგორიც ღმერთმა შეგვქმნა. ჩვენი ძალით წმიდა გული შეუძლებელია, მაგრამ ღვთის ძალით წმიდა გული შესაძლებელია ყოველი მორწმუნესთვის. სიწმიდე მოდის ღვთის მადლიდან და არა ჩვენი ძალისხმევით.

► სიწმიდის ამ ცრუ იდეებიდან რომელია ყველაზე გავრცელებული იმ მხარეში, სადაც თქვენ მსახურებთ? არის თუ არა სიწმიდე მშვენიერი თქვენი ერთობის ქრისტიანებს შორის?

სიწმიდის ბიბლიური გამოხატულება

სიწმიდის ზემოთ ჩამოთვლილი ნეგატიური იდეებისგან განსხვავებით, ბიბლია გვიჩვენებს სიწმიდეს, როგორც მშვენიერ შესაძლებლობას ღვთის შვილებისთვის. დაფიქრდით იმაზე, თუ რას ეწოდება ბიბლიაში წმიდა. არცერთი მათგანი არ არის მახინჯი და საზიზღარი; ისინი ლამაზები და მიმზიდველები არიან.

• ღვთის წმიდა ბუნება მშვენიერი და დიდებულია.

• ტაძარში წმიდა ნივთები მშვენიერი იყო.

• ისრაელი იყო მოწოდებული, რომ ყოფილიყო წმიდა ერი, რომელიც მიიზიდავდა სხვა ადამიანებს ღმერთთან. მისი სიწმიდე იზიდავდა ხალხს; და არა უკუაგდებდა მათ.[1]

• ეკლესია წმიდა ხალხად არის მოწოდებული. ის უნდა იყოს მშვენიერი პატარძალი, რომელიც მომზადებულია თავისი ნეფესთვის.

თითოეული ეს სურათი მიმზიდველია. ბიბლია გვიჩვენებს, რომ ჭეშმარიტი სიწმინდე არ არის დაკავშირებული ძალდატანებასთან და შიშთან. პირიქით, ეს არის ჩვენი ზეციერი მამის სიყვარულით სავსე საჩუქარი. თუ ჩვენ ვხედავთ სიწმიდეს, როგორიც ის არის, უნდა გვწყუროდეს წმიდა გული და წმიდა ცხოვრება. თუ ჩვენ ვიქადაგებთ სიწმიდეს ისე, როგორც ამას ბიბლია გვასწავლის, ჩვენს ხალხს უნდა მოსწყურდეს წმიდა გული და წმიდა ცხოვრება. სიწმიდე მშვენიერი საჩუქარია მოსიყვარულე მამისგან.

ღმერთმა შექმნა სრულყოფილი სამყარო

დაწყებული ედემით, ულამაზესი ბაღით. გაიხსენეთ ყველაზე ტკბილი, გემრიელი ხილი, რაც კი ოდესმე გიჭამიათ; ედემის ნაყოფი უფრო ტკბილი და გემრიელი იყო. დაფიქრდი ყველაზე ლამაზ ყვავილზე, რაც კი ოდესმე გინახავთ; ედემის ყვავილები უფრო ლამაზი იყო. ღმერთმა შექმნა სრულყოფილი სამყარო, სამყარო ცოდვის შედეგების გარეშე. მან შექმნა სამყარო ტკივილის, ცრემლებისა და სიკვდილის გარეშე.

რაც მთავარია, ღმერთმა შექმნა გულწრფელი მეგობრობის სამყარო ღმერთსა და ადამიანს შორის. არაფერი აშორებდა ადამიანს თავის შემოქმედს. ღმერთი ყოველ დღე სტუმრობდა ადამსა და ევას. არცერთ სხვა ქმნილებას არ ჰქონდა ეს პრივილეგია. ღმერთმა ადამიანი შექმნა თავისთან განსაკუთრებული ურთიერთობისთვის. ედემის ბაღში იყო სრულყოფილი მშვიდობა ღმერთსა და ადამიანს შორის.

სატანამ გააფუჭა ღვთის სრულყოფილი სამყარო

სატანას სურდა ამ სრულყოფილი სამყაროს განადგურება. სატანას სძულდა ყველაფერი, რაც ღმერთმა შექმნა. უპირველეს ყოვლისა, სატანას სძულდა ღმერთისა და ადამიანის ახლო მეგობრობა. მას გადაწყვეტილი ჰქონდა გაენადგურებინა სიყვარულისა და ნდობის ეს ურთიერთობა.

სატანას არ შეეძლო უშუალოდ ადამიანის განადგურება, ამიტომ მან გადაწყვიტა გაენადგურებინა ღმერთსა და ადამიანს შორის ურთიერთობა. სატანამ იცოდა, რომ ღმერთი წმიდაა და რომ ღმერთმა ადამიანი თავის ხატად შექმნა. სატანას სურდა გაენადგურებინა ღვთის წმინდა გამოხატულება ადამიანში. წმიდა ღმერთსა და წმიდა ადამიანს ექნებოდათ უწყვეტი ურთიერთობა, მაგრამ სატანას შეუძლია გაანადგუროს ეს ურთიერთობა ადამიანის ცოდვაში ცდუნებით.

სატანა ევასთან გველის სახით მივიდა. გველმა ეჭვქვეშ დააყენა ღვთის ბრძანება. მან ჰკითხა: „ნუთუ მართლა გითხრათ ღმერთმა, ბაღის არცერთი ხის ნაყოფი არ ჭამოთო?” მას სურდა, რომ ევას ღმერთის სიკეთეში ეჭვი შეეტანა. ევამ უპასუხა: „ბაღის ყველა ხის ნაყოფი გვეჭმევა. მაგრამ შუა ბაღში რომ ხეა, მის ნაყოფზე გვითხრა ღმერთმა - არ შეჭამოთ და არც შეეხოთ, თორემ მოკვდებითო’” (დაბადების 3:1-6).

გველი ადანაშაულებდა ღმერთს ადამისა და ევასგან სიკეთის დამალვაში. გველმა უთხრა: „არ მოკვდებით. მაგრამ იცის ღმერთმა, რომ შეჭამთ თუ არა იმ ხის ნაყოფს, თვალი აგეხილებათ და ღმერთივით კეთილისა და ბოროტის შემცნობელნი შეიქნებით.“ გველმა აცდუნა ევა ამპარტავნობით: „ღმერთივით გახდებით.“

ევამ მოწყვიტა ნაყოფი და შეჭამა, ადამსაც მისცა და მანაც შეჭამა. ადამმა და ევამ იცოდნენ, რომ დაარღვიეს ღვთის კანონი. როცა ღმერთი ბაღში მივიდა, შერცხვათ და დაემალნენ მას. ღმერთსა და ადამიანს შორის მჭიდრო მეგობრობა დაირღვა.

ღმერთმა არ მიატოვა თავისი ქმნილება

მათი ცოდვის გამო ღმერთმა განდევნა ადამი და ევა ედემის ბაღიდან. ცოდვამ დაარღვია ურთიერთობა ღმერთსა და ადამიანს შორის. ცოდვამ დააზიანა ადამიანში ღვთის ხატება. მაგრამ მისი სიყვარულის გამო ღმერთმა არ დატოვა ადამიანი ამ საშინელ მდგომარეობაში. ღმერთს შეეძლო ეთქვა: „ადამ, შენ გამოიწვიე ეს არეულობა. ეს შენი პრობლემაა! მე მივდივარ.” ამის ნაცვლად, მოსიყვარულე ღმერთი ჩვენი სამყაროს ნაწილი გახდა და ჩვენი ცოდვის სამკურნალო საშუალება მოგვცა.

ეს წამალი მოიცავდა პატიების გზას. ღმერთმა მოგვცა გზა, რათა აღედგინა ურთიერთობა წმიდა ღმერთსა და დაცემულ ადამიანს შორის. ეკლესია ყოველთვის ქადაგებდა: „ცოდვილები შეიძლება გამართლდნენ ღვთის წინაშე.” ჯვრის მეშვეობით ჩვენ შეგვიძლია ცოდვების მიტევების მიღება.

ეს მშვენიერი ამბავია! მაგრამ ზოგჯერ ეკლესიას ავიწყდება ღვთიური წამლის მეორე მხარე. ცოდვისგან ღვთის წამალი მოიცავდა არა მხოლოდ მიტევების გზას, არამედ აღდგენის გზასაც. ღმერთმა ადამიანში თავისი ხატების აღდგენის გზა უზრუნველყო.

ღმერთი არ იყო კმაყოფილი იმით, რომ ეთქვა: „შეიძლება გათავისუფლდე ცოდვის სასჯელისაგან, მაგრამ არასოდეს განთავისუფლდები ცოდვის ძალაუფლებისგან.” არა! ღმერთმა გაითვალისწინა გზა, რომლითაც შეიძლებოდა ადამიანი წმიდად გამხდარიყო. ღმერთი ბაღში წმიდებთან ერთად დადიოდა; მას არ შეუძლია ცოდვილებთან სიარული. ღმერთს სურს ურთიერთობა თავის ხალხთან, ამიტომ მან მოგვცა გზა, რათა ჩვენ წმიდები გაგვხადოს.

მთელ წმიდა წერილში ჩვენ ვხედავთ, რომ ღმერთი მუშაობს წმიდა ხალხის შესაქმნელად, ვისთანაც მას შეუძლია ურთიერთობა. ღმერთი არ ამბობს: „ვიცი, რომ ცოდვილი ხარ, მაგრამ თვალს დავხუჭავ შენს ცოდვაზე და ჩავთვლი, ვითომ მართალი ხარ.” პირიქით, ღმერთი გვპირდება, რომ თავის ხალხს წმიდას გახდის.

დაგადგენს უფალი თავის წმიდა ხალხად, როგორც შეგფიცა, თუ დაიცავ უფლის, შენი ღმერთის მცნებებს და ივლი მისი გზებით (მეორე რჯულის 28:9).

ღმერთს სურს თავისი ხალხი წმიდად აქციოს. ეს არის ღმერთის განზრახვა თავისი ხალხისთვის. ღმერთი გვპირდება, რომ მის ხალხს „უწოდებენ წმიდა ხალხს, უფლის მიერ გამოსყიდულთ” (ესაიას 62:12).

დაცემის გამო ადამიანი აღარ იყო წმიდა. ჩვენ მალევე დავივიწყეთ ღვთის წმიდა ბუნება. ღმერთმა შეგვქმნა „მის ხატად.” ახლა ჩვენ შევქმენით ღმერთი ჩვენს ხატად - ეჭვიანი, მოძულე და ამაყი.

ბაბილონელებმა გადმოგვცეს მარდუკის ამბავი, რომელიც დედის მოკვლით გახდა მთავარი ღმერთი. ბერძნებმა ზევსის ამბავი გადმოგვცეს, რომელსაც ბევრი ბედია (საყვარელი) ჰყავდა. რომაელებმა გადმოგვცეს ამბავი სიმთვრალისა და მგრძნობელობის ღმერთის, ბახუსის შესახებ.

ეს ღმერთები არ იყვნენ წმიდები. ადამიანები, რომლებიც თაყვანს სცემდნენ ამ ღმერთებს, ჰგავდნენ მათ ღმერთებს. ხალხი ცრუობდა, იპარავდა და თაღლითობდა, ისევე როგორც მათი ღმერთები ცრუობდნენ, იპარავდნენ და თაღლითობდნენ. ცოდვილმა ადამიანმა შექმნა ცოდვილი ღმერთები. თავის მხრივ, ამ ღმერთებმა ნება მისცეს ადამიანს განეგრძო თავისი ცოდვილი ცხოვრება. ჩვენ დავემსგავსეთ ღმერთებს, რომლებსაც თაყვანს ვცემთ.

იეჰოვა არ ჰგავს ამ ცრუ ღმერთებს. ღმერთი წმიდაა. წმიდა წერილი მრავალგზის მოწმობს ღვთის სიწმიდეზე. წითელი ზღვის გადაკვეთის შემდეგ ისრაელის ხალხი ადიდებდა თავის წმიდა ღმერთს. მღეროდნენ: „ვინ არის ღმერთთა შორის შენი მსგავსი, უფალო? ვინ არის შენსავით დიდებული სიწმიდეში…” (გამოსვლის 15:11).

მეფსალმუნე მღეროდა: „შენ კი წმიდაო, ისრაელის ხოტბათა შორის მკვიდრობ” (ფსლმუნის 21:3). ისრაელი ადიდებდა ღმერთს მისი სიწმიდის გამო. მეფსალმუნემ ღმერთს უწოდა „ისრაელის წმიდა” (ფსლმუნის 70:22; 77:41; 88:18).

წინასწარმეტყველები მოწმობდნენ, რომ ღმერთი წმიდაა. მეფსალმუნეს მსგავსად ღმერთს უწოდებდნენ „ისრაელის წმიდას.”[1] ესაიამ ღმერთს "ისრაელის წმიდა" ოცდაექვსჯერ უწოდა. ესაია პატივს მიაგებდა „მაღალს და ამაღლებულს, მას, ვინც მარადიულია და წმიდაა მისი სახელი” (ესაიას 57:15). სიწმინდე იმდენად არის ღმერთის ხასიათის ნაწილი, რომ ღმერთისთვის „თავის სიწმიდის“ დაფიცება იგივე იყო, რაც „თავისი თავის“ დაფიცება (ამოსის 4:2; 6:8). „აბაკუმმა დაამოწმა, რომ ღმერთი „მეტად სუფთაა შენი თვალები რომ უმზიროს ბოროტებას” (აბაკუმის 1:13). წინასწარმეტყველებმა იცოდნენ, რომ ღმერთი წმიდაა.

ზეცაში ღვთის თაყვანისცემა აღნიშნავს მის სიწმიდეს. სერაფიმები მღერიან: „წმიდაა, წმიდაა, წმიდაა ცაბაოთ უფალი” (ესაიას 6:3). იოანემ გამოცხადებაში იხილა ოთხი არსება, რომლებიც ადიდებდნენ ღმერთს. ისინი მღეროდნენ: „წმიდაა, წმიდაა, წმიდაა უფალი ღმერთი, ყოვლისმპყრობელი, რომელიც იყო, არის და მოვა!” (გამოცხადების 4:8). ჩვენი ღმერთი წმიდა ღმერთია.

წმიდა ღმერთმა შექმნა კაცობრიობა მასთან ურთიერთობისთვის, მაგრამ ჩვენმა ცოდვამ დაგვაშორა ღმერთს. თუმცა ღმერთს გადაწყვეტილი ჰქონდა აღედგინა ურთიერთობა თავის ხალხთან. ვინაიდან მხოლოდ წმიდა ადამიანებს შეუძლიათ წმიდა ღმერთის თანდასწრებაში ცხოვრება, მან მოგვცა გზა, რომლითაც შეუძლია წმიდად გვაქციოს. ღმერთმა ასწავლა სიწმიდის მნიშვნელობა ადამიანებს, რომლებიც არ იყვნენ წმიდანი. ამ პროცესს ორი ნაწილი აქვს:

1. ღმერთმა ასწავლა ადამიანს წმიდა ღმერთის ბუნება. მარდუკი, ზევსი და ბახუსი ძლიერები, მაგრამ უზნეოები იყვნენ. ღმერთმა გამოავლინა თავი, როგორც ძლიერი და წმიდა.

2. ღმერთმა ასწავლა ადამიანს წმიდა ადამიანების ბუნება. თქვა ღმერთმა: „იყავით წმიდა, რადგან წმიდა ვარ მე, უფალი, თქვენი ღმერთი” (ლევიანთა 19:2). ვინაიდან ღმერთი წმიდაა, მისი ხალხიც წმიდა უნდა იყოს.

ესაია უქადაგებდა ცოდვილ ერს. ცოდვამ გაანადგურა ღვთის ხალხის მშვენიერება. ისრაელი ღვთის რჩეული ხალხიდან, დაეცა დამარცხებული და ტყვეობაში წაყვანილი ხალხის სამარცხვინო სტატუსამდე. ის აღარ იყო მშვენიერი; ის იყო შერცხვენილი მონა. მაგრამ ესაიამ იწინასწარმეტყველა დღე, როდესაც ისრაელის „ერები დაინახავენ შენს სიმართლეს.” იმ დღეს ისრაელი „მშვენიერების გვირგვინად იქნება უფლის ხელში” (ესაიას 62:2-3).

ადამიანები, რომლებსაც არასწორად ესმით სიწმიდის გზავნილი ბიბლიაში, ხშირად ასახავს სიწმიდეს ლეგალიზმის, მკაცრი წესებისა და მკაცრი სახეების თვალსაზრისით. ეს არ არის ბიბლიური შეხედულება სიწმიდეზე. სამაგიეროდ, წმიდად ყოფნა ნიშნავს ღვთის სიწმიდის მშვენიერების ჩვენებას. სიწმიდე გაძლევს სასიხარულო თავისუფლებას, იცხოვრო წმიდა ღმერთთან მჭიდრო ურთიერთობაში. ბიბლიაში სიწმინდე არასოდეს ჟღერს უხალისოდ; ეს არის სიხარულისა და სილამაზის გამომხატველი ტერმინი!

ბიბლიაში ღმერთი ავლენს თავის წმიდა ბუნებას. შემდეგ ღმერთი ასწავლის თავის ხალხს როგორ იცხოვრონ წმიდა ცხოვრებით. რაც უფრო მნიშვნელოვანია, ღმერთი გვიჩვენებს, რომ თავის ხალხს მისცემს ძალას, რომ ვიყოთ ისეთები, როგორებიც მან მოგვიწოდა, რომ ვიყოთ. მისი მადლით ღმერთს შეუძლია წმიდა ხალხის შექმნა. ღმერთი არ უგულებელყოფს ცოდვას თავის შვილებში; პირიქით, ის გვწმედს. წმიდა ღმერთს სურს ურთიერთობა წმიდა ხალხთან.

თავისი სიტყვის მეშვეობით ღმერთმა ასწავლა თავის ხალხს, რას ნიშნავს იყო წმიდა. როდესაც ღმერთმა დაიწყო თავისი ხალხის სწავლება, მათ არაფერი იცოდნენ სიწმიდის შესახებ. მათ არასოდეს უნახავთ წმიდა ღმერთი ან წმიდა ხალხი. ღმერთმა ასწავლა სიწმიდის მნიშვნელობა ისევე, როგორც ჩვენ ვასწავლით ბავშვს ლაპარაკს.

როდესაც პატარა ბავშვს ვასწავლით, ჩვენ ვანიშნებთ სკამზე და ვამბობთ: „სკამი.” ჩვენ მივანიშნებთ მანქანაზე და ვამბობთ: "მანქანა". ეტაპობრივად ბავშვი სწავლობს სიტყვების მნიშვნელობას. ბავშვი სწავლობს სიტყვა "სიყვარულის" მნიშვნელობას დედის მიერ გამოვლენილი სიყვარულის შეგრძნებით. ბავშვი იგებს სიტყვა „სამართლიანობის“ მნიშვნელობას, როდესაც მშობელი სამართლიანად სჯის დაუმორჩილებლობისთვის.

ღმერთმა ასევე გვასწავლა სიწმიდის მნიშვნელობა. ჩვენ, როგორც დაცემულმა ადამიანებმა, არ ვიცოდით, რას ნიშნავს იყო წმიდა. ღმერთმა თანდათან გაუმხილა სიწმიდის მნიშვნელობა თავის ხალხს სიტყვისმიერი გამოხატულებების საშუალებით, რომლებიც ასახავს რას ნიშნავს იყო წმიდა. როდესაც ბიბლიის მეშვეობით მივყვებით სიტყვა სიწმიდის მნიშვნელობას, დავინახავთ:

1. სიწმიდე ნიშნავს ღმერთთან მჭიდრო ურთიერთობის შენარჩუნებას. დაბადების წმიდა მამაკაცები (ისეთები, როგორიცაა ენოქი და აბრაამი) იყვნენ ადამიანები, რომლებსაც ახლო ურთიერთობა ჰქონდათ ღმერთთან. ისინი „ღმერთთან ერთად დადიოდნენ“. წმიდა ადამიანთა ცხოვრების ჩვენებით ღმერთმა გამოავლინა, რომ წმიდა არის ადამიანი, რომელსაც ახლო ურთიერთობა აქვს ღმერთთან.

2. იყო წმიდა ნიშნავს აირეკლო ღვთის ხატება. სიწმიდე არ არის ადამიანის ბუნებრივი თვისება. სიწმიდე მხოლოდ ღმერთის თვისებაა. ისრაელს მოუწოდა „იყავით წმიდა, რადგან წმიდა ვარ მე, უფალი, თქვენი ღმერთი” (ლევიანთა 19:2). იყო წმიდა ნიშნავს აირეკლო ღვთის ხატება და გამოავლინო შენს ცხოვრებაში. იყო წმინდა ნიშნავს იყო ღმერთის მსგავსი.

3. იყო წმიდა ნიშნავს ღმერთისთვის გამოყოფას. პირველად ბიბლიაშია გამოყენებული სიტყვა „წმიდა“ და ეხება იმ დღეს, რომელიც გამოყოფილია ღვთის განსაკუთრებული მიზნებისთვის. შაბათი წმინდა იყო; ის გამოყოფილი იყო დანარჩენი ექვსი დღისგან. როგორც ბავშვი სწავლობს „სკამის“ მნიშვნელობას, ღმერთმა მიუთითა მეშვიდე დღეზე და თქვა: „ის წმიდაა.”

4. იყო წმიდა ნიშნავს, გქონდეს განუყოფელი გული. ისტორიულ წიგნებში ღმერთი იყენებს სიტყვას „სრულყოფილი“ ადამიანების აღსაწერად, რომლებსაც ჰქონდათ „განუყოფელი გული.” იყო წმიდა ნიშნავს იყო თანმიმდევრული ღვთისადმი მიძღვნაში. წმიდა გულს უყვარს ღმერთი განუყოფლად.

5. იყო წმიდა ნიშნავს, იცხოვრო მართალი ცხოვრებით. წინასწარმეტყველები უქადაგებდნენ ხალხს, ვინც ფიქრობდა: „ჩვენ თაყვანს ვცემთ ტაძარში და ვწირავთ მსხვერპლს. ჩვენ წმიდები ვართ. ” წინასწარმეტყველებმა აჩვენეს, რომ საკმარისი არ არის რიტუალების დაცვა. იყო წმიდა ნიშნავს ღვთისა და სხვების მიმართ სამართლიანად ცხოვრებას. წმიდა ხალხს მოგვეთხოვება „სამართლიანი მოქმედება, მოწყალების სიყვარული და ჩვენი ღმერთის წინაშე თავმდაბლად სიარული” (მიქას 6:8).

6. იყი წმიდა ნიშნავს გქონდეს ღმერთისა და მოყვასისადმი სრულყოფილი სიყვარული. სახარებები გვიჩვენებს ღმერთის სიწმიდის სრულ გამოვლინებას იესო ქრისტეს ცხოვრებაში. იესოს ჰქონდა წმიდა გული, რომელიც სრულად ემორჩილებოდა მამის ნებას. იესოს ჰქონდა წმიდა ხელები, რომლებიც მოქმედებდნენ სრულყოფილი სიყვარულით სხვების მიმართ. იესომ აჩვენა, რომ იყო წმიდა, ნიშნავს გვიყვარდეს ღმერთი და გვიყვარდეს მოყვასი, როგორც საკუთარი თავი.

7. იყო წმიდა ნიშნავს იცხოვრო სულიწმიდის სისრულეში. საქმეებში ჩვენ ვხედავთ ქრისტიანების მაგალითს, რომლებიც აღივსნენ ღვთის სულით. სულიწმიდის ძალით ისინი წმიდა ცხოვრებით ცხოვრობდნენ. ჩვენ წმიდანი ვართ მხოლოდ მაშინ, როდესაც ვცხოვრობთ სულიწმიდის სისრულეში.

[1]8. იყო წმიდა ნიშნავს იყო ქრისტეს მსგავსი. იესო იყო წმიდა გულისა და წმიდა ხელების სრულყოფილი მაგალითი. ეპისტოლეები აჩვენებს, რომ ჩვეულებრივ ქრისტიანებს შეუძლიათ იესო ქრისტეს მაგალითს მიყვნენ. ეპისტოლეები გვაწვდიან პრაქტიკულ მითითებებს წმიდა ცხოვრებით ყოველდღიური ცხოვრებისათვის. ეს წერილები გვასწავლის როგორ ვიცხოვროთ ქრისტეს მსგავს ადამიანებად.

9. სიწმიდე გვამზადებს, რომ ღმერთი ვიხილოთ. ედემში ღმერთმა მოამზადა ბაღი, სადაც წმიდა ადამიანებს შეეძლოთ მამასთან სრულყოფილ ურთიერთობაში ეცხოვრათ. ცოდვის გამო ბაღიდან გამოძევებულები აღმოვჩნდით, მაგრამ ღმერთმა არ დათმო თავისი გეგმა. გამოცხადებაში ჩვენ ვხედავთ, რომ ღვთის ხალხი ოდესმე იხილავს მის სახეს. ვერც ერთი ცოდვილი ვერ იხილავს მას, მაგრამ ღმერთი ამზადებს წმიდა ხალხს, რომლებიც მარადისობას მის თანდასწრებაში გაატარებენ. ეს არის ღმერთის განზრახვა თავისი ხალხის მიმართ.

დოქტორი ჯონ სტოტი იყო მეოცე საუკუნის ერთ-ერთი დიდი მახარებელი. ერთ-ერთ ბოლო ქადაგებაში დოქტორმა სტოტმა ისაუბრა ღვთის განზრახვაზე თავისი ხალხის მიმართ.[1] ჩვენ მადლით ვართ დახსნილნი, რწმენის მეშვეობით; ჩვენ სიკვდილიდან სიცოცხლეში ვართ გადაყვანილნი. რატომ? ღმერთის მიზანია ჩვენი გადარჩენა ქრისტეს დამსგავსებით. დოქტორმა სტოტმა თქვა: „ქრისტეს მსგავსება არის ღვთის ნება თავისი ხალხისთვის.”

ახალი აღთქმის სამი ტექსტი გვიჩვენებს, თუ როგორ გვამზადებს დედამიწაზე ქრისტეს მსგავსებაში ზრდა, ღმერთთან ცხოვრებისთვის. ეს ტექსტები აჩვენებს სიწმიდის მნიშვნელობას მორწმუნის ცხოვრებაში.

რომაელთა 8:29 წარსულს უყურებს და გვიჩვენებს ღვთის მარადიულ განზრახვას მისი შვილებისთვის:

ვინც წინასწარ იცნო, მათ წინასწარვე განუსაზღვრა თავისი ძის ხატების მსგავსად ყოფნა, რათა იყოს პირმშო მრავალ ძმას შორის.

ღვთის მარადიული განზრახვა არის ის, რომ ჩვენ ვიყოთ „მისი ძის ხატების მსგავსნი“. თავიდანვე ღვთის განზრახვა იყო ჩვენი ქრისტეს მსგავსებაში მიყვანა. რომაელთა 8:28 გვპირდება, რომ „ღვთის მოყვარულებს, მისი განზრახვით მოწოდებულებს, ყოველივე სასიკეთოდ ეწევა.” ეს დაპირება არის „მისი განზრახვით მოწოდებულებისთვის“. რა არის მისი მიზანი? ღმერთის წინასწარ განსაზღვრული მიზანია, თავისი შვილები თავისი ძის ხატად აქციოს. ღმერთმა გვიხსნა, რათა გაგვხადოს წმიდები.

პავლემ კოლასელ ქრისტიანებს შეახსენა მშვენიერი ცვლილება, რომელიც ღმერთმა მოახდინა მათ ცხოვრებაში: „თქვენც, ოდესღაც რომ გაუცხოებულნი და გონებით მტრები იყავით თქვენი ბოროტი საქმეების გამო, ახლა კი შეგირიგათ თავის ხორციელ სხეულში.” ქრისტეს სიკვდილით, ღმერთთან „მტრულად“ განწყობილი ადამიანები ახლა „შეურიგდნენ“ მას. შემდეგ პავლემ ამ მორწმუნეებს შეახსენა ღმერთის განზრახვა, [2]შეერიგებინა ისინი თავისთან: “რათა წარგადგინოთ თქვენ წმიდები, უბიწონი და უბრალონი თავის წინაშე” (კოლასელთა 1:21-22).

პავლეს არ უთქვამს უბრალოდ: „თქვენ შეურიგდით ღმერთს, რათა მარადისობა გაატაროთ ზეცაში.” ეს მშვენიერი ამბავია! მაგრამ ეს არ არის სრული კარგი ამბავი. პავლე ამბობს: „შეურიგდით ღმერთს, რათა იყოთ წმიდები“. ღმერთის განზრახვაა მისი შვილები წმიდა და უმწიკვლო გახადოს.

2 კორინთელთა 3:18 ხედავს აწმყოს და აჩვენებს, თუ როგორ სრულდება ეს მიზანი დღეს მორწმუნის ცხოვრებაში:

ჩვენ კი ყველანი, რიდეახდილი სახის მსგავსად ვხედავთ უფლის დიდებას, ვუმზერთ რა სარკეში ამ ხატებას და გარდავისახებით დიდებიდან დიდებაში, როგორც უფლის სულისაგან.

სულიწმიდის ძალით ჩვენ „გარდავისახებით დიდებიდან დიდებაში.” ღვთის განზრახვა სრულდება მისი შვილების გარდაქმნაში სულიწმიდის ძალით. დღითი დღე უფრო მეტად ვემსგავსებით ქრისტეს.

1 იოანეს 3:2 ხედავს მომავალს და აჩვენებს ღვთის განზრახვის საბოლოო შესრულებას:

საყვარელნო! ახლა ღვთის შვილები ვართ, ოღონდ ჯერ არ გამომჟღავნებულა, რანი ვიქნებით. მაგრამ ვიცით, რომ, როცა გამოჩნდება, მისი მსგავსნი ვიქნებით, რადგან ვიხილავთ მას, როგორიც არის.

გამოცხადების წიგნი ხედავს იმ დღეს, როდესაც ღმერთს პირისპირ ვიხილავთ. იმ დღეს ჩვენც მას დავემსგავსებით. ღვთის განზრახვა სრულად და სამარადისოდ შესრულდება. ჯონ სტოტმა დაასკვნა: „ჩვენ ქრისტეს მსგავსები, ქრისტესთან ვიქნებით სამუდამოდ.”

როგორც ქრისტიანებს, ჩვენი სწრაფვა წმიდად ცხოვრებისკენ გვამზადებს იმ დღისთვის, როდესაც ვიხილავთ ღმერთს და შესრულდება მისი მიზანი ჩვენს ცხოვრებაში. ამან უნდა გვიბიძგოს, რომ სერიოზულად მოვეკიდოთ სიწმიდეში ზრდას. დღითიდღე უფრო მეტად გარდავიქმნებით მის ხატებაში.

სიწმიდე არ არის ადამიანური იდეა; სიწმიდე არის ღმერთის ხასიათი. სიწმიდის ჩვენი გაგება ეფუძნება ბიბლიაში გამოვლენილ ღვთის ხასიათს. როდესაც ჩვენ ვცდილობთ უფრო და უფრო დავემსგავსოთ მას, ჩვენ ვთანამშრომლობთ ღვთის მარადიულ განზრახვასთან. სიწმიდე არის ღმერთის მარადიული განზრახვა ყოველი მორწმუნესთვის. როგორც ღვთის შვილებს, ჩვენ უნდა გვქონდეს ჟინი, დავინახოთ ეს მიზანი ჩვენს გულებში და ცხოვრებაში.

1873 წელს სამუელ მორისი დაიბადა ლიბერიაში, დასავლეთ აფრიკაში, როგორც პრინცი კაბუ, ტომის ბელადის ვაჟი.[1] როდესაც მამამისი ბრძოლაში დამარცხდა, კაბუ გამოსყიდვის მიზნით შეიპყრეს. ერთ დღეს კაბუმ დაინახა კაშკაშა შუქი და გაიგონა ზეციდან ხმა, რომელმაც უთხრა, რომ გაქცეულიყო. თოკები, რომლებიც მას იჭერდა, მიწაზე დაეცა და კაბუ ჯუნგლებში გაიქცა.

ის რამდენიმე დღე დადიოდა ჯუნგლებში, სანამ არ ჩავიდა ქალაქ მონროვიაში. ქალაქში ახალგაზრდა ბიჭმა კაბუ ეკლესიაში მიიწვია. როდესაც კაბუ ეკლესიას ეწვია, მისიონერი პავლეს მოქცევის ამბავს ყვებოდა. როდესაც მან თქვა ზეციდან გამოსულ კაშკაშა შუქზე და ხმაზე, კაბუმ გააცნობიერა, რომ ეს იყო ის ხმა, რომელიც მან გაიგო ჯუნგლებში! მალევე მან მიიღო ქრისტე მხსნელად, მოინათლა და მიიღო სახელი სამუელ მორისი.

მომდევნო ორი წლის განმავლობაში სამუელ მორისი ხატავდა სახლებს, რათა ერჩინა თავი სანამ ის ბიბლიას სწავლობდა. მას განსაკუთრებით აინტერესებდა სულიწმიდის შესწავლა და სულის ძალით ცხოვრება. მას შემდეგ რაც მისიონერმა უთხრა, რომ მან ასწავლა ყველაფერი, რაც იცოდა, მორისმა ჰკითხა: „ვინ იყო თქვენი მასწავლებელი?” მან უთხრა მას ამერიკაში სიწმინდის მქადაგებლის შესახებ, სახელად სტივენ მერიტი. ფულისა და ტრანსპორტის გარეშე მორისი ფეხით გაემართა უახლოეს საზღვაო პორტში, რათა ამერიკაში მიმავალი გემი ეპოვა. მას გადაწყვეტილი ჰქონდა სულში ცხოვრების შესახებ მეტი გაეგო.

მას სანაპიროზე ეძინა გემის მოლოდინში. როდესაც გემი შემოვიდა, მორისმა სთხოვა კაპიტანს წაეყვანა ის ამერიკაში. კაპიტანმა უარი თქვა, მაგრამ ცოტა ხნის შემდეგ მისი ეკიპაჟის ორი წევრი გაიქცა. შემდეგ კაპიტანმა უთხრა მორისს, რომ მას შეეძლო მუშაობა ნიუ-იორკში ტრანსპორტირების სანაცვლოდ. მოგზაურობის დროს მას ეკიპაჟის წევრები ცუდად ეპყრობოდნენ და გემზე ყველაზე სახიფათო დავალებებს აძლევდნენ. თუმცა, სამუელმა გამოავლინა ქრისტესმიერი სიყვარული გემზე თავის თანამებრძოლების მიმართ, სანამ კაპიტანმა და ეკიპაჟის უმეტესობამ ქრისტიანობა არ მიიღო იმ დროისთვის, როცა გემი ნიუ-იორკში ჩავიდა.

როდესაც მორისი ნიუ-იორკში ჩავიდა, მან იპოვა სტივენ მერიტის მისია და უთხრა მას მისი სურვილი, მეტი გაეგო სულიწმიდის შესახებ. მისტერ მერიტი შეხვედრაზე უნდა წასულიყო, თუმცა მორისი საღამომდე მისიაში დატოვა. როდესაც ის დაბრუნდა, დაინახა სამუელი, რომელიც ლოცვით შეხვედრას უძღვებოდა. ამერიკაში თავის პირველ ღამეს სამუელ მორისმა თითქმის ოცი ადამიანი მიიყვანა ქრისტესთან.

სტივენ მერიტი დაეხმარა სამუელ მორისს ტეილორის უნივერსიტეტში ჩარიცხვაში, რათა მომზადებულიყო ლიბერიაში ევანგელიზაციისთვის. მორისი ინდიანაში მდებარე კამპუსში ფულის გარეშე, მაგრამ ღვთის უზრუნველყოფის სრული რწმენით ჩავიდა. მან უნივერსიტეტის პრეზიდენტს სთხოვა: „გთხოვთ მომეცით ოთახი, რომელიც სხვას არავის სურს.” გვიან ღამით მის თანაკურსელებს ესმოდათ მისი „მამაჩემთან საუბარი.” ღმერთისადმი მისმა აბსოლუტურმა ნდობამ გავლენა მოახდინა როგორც კამპუსზე, ისევე მიმდებარე ეკლესიებზე.

მიუხედავად იმისა, რომ მორისი აპირებდა ლიბერიაში დაბრუნებას, ღმერთს განსხვავებული გეგმა ჰქონდა. ტეილორის უნივერსიტეტში ჩასვლიდან ორ წელიწადში სამუელ მორისი გარდაიცვალა პნევმონიით. ის მხოლოდ ოცი წლის იყო, მაგრამ მშვიდად მიიღო ღვთის გეგმა. სამუელმა უნივერსიტეტის პრეზიდენტს უთხრა: „ეს ჩემი სამუშაო არ არის. ეს მისია. მე დავასრულე ჩემი საქმე. ის ჩემზე უკეთესებს გაგზავნის აფრიკაში, სამუშაოს შესასრულებლად.”

მორისის ცხოვრებამ იმდენად დიდი გავლენა მოახდინა ადამიანებზე, რომ დაკრძალვის პროცესიისთვის ქუჩებში ასობით ადამიანი გამოვიდა. რამდენიმე თანაკურსელი ჩავიდა აფრიკაში მისიონერად და მსახურობდნენ „პრინც კაბუს სახსოვრად.” ტეილორის უნივერსიტეტის პრეზიდენტმა თქვა: „სამუელ მორისი იყო ღვთის მაცნე ტეილორის უნივერსიტეტში. ის ფიქრობდა, რომ აქ მისიისთვის მოსამზადებლად მოვიდა. ამის ნაცვლად, ღმერთმა ის გამოგზავნა, რათა მოემზადებინა ტეილორის უნივერსიტეტი მისი მისიისთვის მთელ მსოფლიოში. ყველა, ვინც მას ხვდებოდა, აღფრთოვანებული იყო ღმერთისადმი მისი ამაღლებული, მაგრამ უბრალო რწმენით.”

დღეს, ინდიანას შტატში, ფორტ უეინში სამუელ მორისის საფლავზე მემორიალური დაფაზე წერია:

სამუელ მორისი

1873-1893

წწ. პრინცი კაბუ

დასავლეთ აფრიკის მკვიდრი

ცნობილი ქრისტიანი მისტიკოსი

უბრალო რწმენის მოციქული

სულით სავსე ცხოვრების გამომხატველი

სამუელ მორისის ხანმოკლე ცხოვრება აჩვენებს, რომ ყველა მორწმუნეს შეუძლია სულიწმიდის ძალით ცხოვრება. წმინდა გული და წმიდა ცხოვრება არის ღმერთის მიზანი ყოველი მორწმუნესთვის.

(1) სიწმიდის მშვენიერება ჩანს ღვთის თავდაპირველ ქმნილებაში. ღმერთმა შექმნა სრულყოფილი სამყარო ცოდვის გარეშე.

(2) სიწმიდის მშვენიერება ღვთის ბუნებაში ჩანს. ღმერთი წმიდა ღმერთია.

(3) სიწმიდის მშვენიერება ჩანს ღვთის გეგმაში თავისი ხალხისთვის. მიუხედავად იმისა, რომ ცოდვამ გარყვნა ადამიანის ბუნება, ღმერთმა არ დათმო თავისი გეგმა წმიდა ხალხის ჩამოსაყალიბებლად. წმიდა ღმერთსა და დაცემულ კაცობრიობას შორის ურთიერთობის აღსადგენად, ღმერთი გვასწავლის:

• როგორია წმიდა ღმერთი

• როგორია წმიდა ადამიანი

(4) სიწმიდის შესახებ ბევრი მცდარი წარმოდგენა არსებობს. ესენი შედგება:

• მხოლოდ რამდენიმე ადამიანი შეიძლება იყოს წმიდა.

• ჩვენ წმიდები ვხდებით სხვა ადამიანებისგან განცალკევებით ცხოვრებით.

• ჩვენ მხოლოდ სიკვდილის შემდეგ ვხდებით წმიდები.

• ჩვენ ვხდებით წმიდები გარკვეული წესების დაცვით.

• იმის მტკიცებულება, რომ ადამიანი წმიდაა, ჩანს ენებით საუბრის განსაკუთრებულ ნიჭში ან სასწაულებში.

• სიწმიდე შეუძლებელია.

(5) სიწმიდის შესახებ სიმართლე მარტივია. აი რას ნიშნავს იყო წმიდა:

• იყო წმიდა ნიშნავს ღმერთთან მჭიდრო ურთიერთობის შენარჩუნებას.

• იყო წმიდა ნიშნავს ღვთის ხატების არეკვლას.

• იყო წმიდა ნიშნავს ღმერთისთვის გამოყოფას.

• იყო წმიდა ნიშნავს გქონდეს განუყოფელი გული.

• იყო წმიდა ნიშნავს მართალ ცხოვრებას.

• იყო წმიდა ნიშნავს გქონდეს ღმერთისა და მოყვასისადმი სრულყოფილი სიყვარული.

• იყო წმიდა ნიშნავს სულიწმიდის სისრულეში ცხოვრებას.

• იყო წმიდა ნიშნავს, იყო ქრისტესმსგავსი.

• სიწმიდე გვამზადებს ღმერთის სახილველად.

(6) ახალი აღთქმის სამი ტექსტი გამოხატავს სიწმიდის მნიშვნელობას მორწმუნის ცხოვრებაში.

• რომაელთა 8:29 გვიჩვენებს ღვთის მარადიულ განზრახვას, ჩამოგვაყალიბოს თავისი ძის ხატად.

• 2 კორინთელთა 3:18 გვიჩვენებს, რომ ღვთის განზრახვა სრულდება, როდესაც ჩვენ ყოველდღიურად ვიცვლებით ქრისტეს ხატების მსგავსებაში.

• 1 იოანეს 3:2 გვიჩვენებს ღვთის განზრახვის შესრულებას; როდესაც ღმერთს ვიხილავთ, მისი მსგავსები ვიქნებით.

(1) წარმოიდგინეთ, რომ ახალმოქცეულმა ქრისტიანმა გითხრათ: „ბიბლიაში წავიკითხე, რომ ღმერთი მოგვიწოდებს ვიყოთ წმიდები, როგორც ისაა წმიდა. ეს შეუძლებლად ჩანს! რას ნიშნავს იყო წმიდა?” დაწერეთ ერთგვერდიანი პასუხი ამ ახალმოქცეული ქრისტიანისთვის. კლასის მომდევნო შეხვედრაზე თითოეულმა სტუდენტმა წაიკითხოს თავისი პასუხი. მიეცით დრო, რათა განიხილონ პასუხები კლასში.

(2) შემდეგი გაკვეთილი დაიწყეთ 1 პეტრეს 1:14—16-ის წაკითხვით.

(3) ეს კურსი მოიცავს დასკვნით პროექტს, რომელიც უნდა მოხდეს გაკვეთილის ბოლო დღეს. თქვენ ახლავე უნდა დაიწყოთ ამ პროექტზე მუშაობა. გადახედეთ გაკვეთილის ბოლოში მოცემულ დეტალებს ამ პროექტის შესახებ.