తర్ఫీదు కార్యక్రమము యొక్క ఆరంభములో, ఉత్సాహం మరియు ఆకాంక్ష ఉంటాయి. ఏమి ఆశించాలో విద్యార్థులకు ఖచ్చితముగా తెలియదుగాని, సమూహము నుండి సహాయమును పొందాలని వారు నిరీక్షిస్తారు.

తరగతి యొక్క మొదటి కూడిక తదుపరి కూడికల కంటే భిన్నముగా ఉండవచ్చు ఎందుకంటే తరగతిని గూర్చి పరిచయములు మరియు వివరణలు అవసరమైయున్నవి. అయితే, మొదటి కూడిక భవిష్యత్ కూడికల కొరకు శైలిని నియమిస్తుంది. ఉదాహరణకు, ఎవరైనా మొదటి కూడికలో మాట్లాడాలని ఇష్టపడకపోతే, భవిష్యత్తులో కూడా ఆ వ్యక్తి మౌనముగా ఉండాలని ఆశించుట జరుగుతుంది. ఒక వ్యక్తి సంభాషణలో ఎక్కువ మాట్లాడిన యెడల, భవిష్యత్ సంభాషణలలో కూడా అదే వ్యక్తి ఎక్కువ మాట్లాడాలని సమూహము ఆశించవచ్చు. కూడిక క్రమము లేకుండా ఉంటే, భవిష్యత్తులో కూడా వారు ఇదే ఆశిస్తారు. తరగతిలో విద్యార్థులు చాలా తక్కువగా పాలుపంచుకొనుచుంటే, వారు భవిష్యత్తులో కూడా ఇదే పద్ధతిని ఆశిస్తారు.

తరగతి వారు ఆశించిన విధముగా లేకపోవుట వలన కొందరు విద్యార్థులు కొన్ని కూడికల తరువాత మానివేసే అవకాశం ఉంది. ప్రతిఒక్కరిని సంతోషపరచు విధముగా తరగతిని రూపొందించుట సాధ్యము కాదు, కాని నేర్చుకోవాలని కోరు విద్యార్థులను సంతృప్తిపరచుటకు దానిని రూపొందించవలసియున్నది. సరియైన విషయములను ఆశించు విద్యార్థులు నిరుత్సాహపడకుండా తరగతిని సరియైన రీతిలో నడిపించుట ప్రాముఖ్యమైయున్నది.

మన తర్ఫీదు యొక్క అత్యుత్తమమైన ఫలితములు ప్రభావవంతమైన పరిచర్యలు మరియు స్థిరమైన క్రైస్తవ జీవితములు అయ్యుండాలి. ప్రభావవంతమైన కాపరులు, బోధకులు, సువార్తికులు, మరియు మిషనరీలు ఈ కార్యక్రమము నుండి మేము ఆశించు ఫలితములైయున్నారు.

వారి తరగతులు ప్రభావవంతముగా ఉన్నాయో లేవో తెలుసుకొనుటకుగాను బోధకులు త్వరిత, గమనించదగిన ఫలితముల కొరకు అన్వేషించాలి. వారి విద్యార్థులు పరిచర్య బాగుగా చేస్తారో లేదో చూచుటకు ఎదురుచూడకుండా వారి తరగతులు ప్రభావవంతముగా ఉన్నాయో లేవో వారు తెలుసుకోవాలి.

తరగతి నుండి మంచి ఆసక్తిని పొందుట ఒక బోధకుడు పొందదగిన మొదటి ఫలితమైయున్నది. విద్యార్థులు ఆసక్తిని పెట్టుటకుగాను బోధకులు క్రమమును కలిగియుండాలి. విద్యార్థుల యొక్క ఆసక్తి సరిగా లేనప్పుడు బోధకులు కేవలం వారిని మాత్రమే నిందించకూడదు. బోధకులు తరగతిని ఆసక్తికరముగా చేయాలి.

తరగతి సఫలమగుచున్నది అనుటకు ఇతర గురుతులు కూడా ఉన్నాయి. విద్యార్థులు సంభాషణలో పాలుపంచుకొనుట, విద్యార్థులు మంచి ప్రశ్నలను అడుగుట, మంచి హాజరు, అభ్యాసములను పూర్తి చేయుట, వారు నేర్చుకున్న విషయములను గూర్చి విద్యార్థులు ఉత్సాహమును చూపుట ఈ చిహ్నములలో కొన్ని భాగములైయున్నవి. బోధకులు ఈ చిహ్నములను చూడని పక్షమున, వారి తరగతుల శైలిని అభివృద్ధిచేసుకొను విధానములను వారు కనుగొనాలి.

1. సమయమునకు విలువనివ్వండి. కూడికలను సమయానికి ఆరంభించండి మరియు ముగించండి. అందరు వచ్చే వరకు వేచియుండవద్దు. మీరు ఆసల్యముగా ఆరంభిస్తే, సమయానికి వచ్చిన ప్రజల యొక్క సమయమును మీరు వృధా చేయుచున్నారు. మీరు ఆలస్యముగా ముగించినప్పుడు, విద్యార్థుల యొక్క ఇతర బాధ్యతలను నెరవేర్చకుండా ఆటంకమును కలిగించుచున్నారు. కొన్ని సంస్కృతులలో, సమయమును పాటించుట అంత సులభము కాదు, కాని ఉద్యోగ విషయములో లేక ప్రయాణములో సమయమును ఎలా పాటించాలో ఆ సంస్కృతులలోని ప్రజలకు తెలుసు. వారు తరగతికి కూడా అదే ప్రాముఖ్యతను ఇవ్వాలి.

2. విద్యార్థులను అర్థ చంద్రాకారములో కూర్చోపెట్టండి. సంభాషణ ప్రాముఖ్యము కాబట్టి, విద్యార్థులు ఒకరినొకరు చూచుకొను విధముగా విద్యార్థులను కూర్చోబెట్టండి.

3. విద్యార్థులు మాట్లడునప్పుడు జాగ్రత్తగా వినండి. మంచిగా వినుటకు గురుతులు ఏవనగా, కన్నులు కలుపుట, ధ్యాసపెట్టు ముఖ వ్యక్తీకరణ, అంతరాయములను నిర్లక్ష్యం చేయుట, బోధకుని యొక్క హాస్యం మరియు ఇతర భావనలకు స్పందించుట.

4. ఏ విద్యార్థి కూడా ఎల్లప్పుడూ మౌనముగా ఉండకుండా చూచుకొనుడి. ఎక్కువగా మాట్లాడని ఒక విద్యార్థిని ఒక ప్రశ్న అడగండి (“దర్శన్, దీనిని గూర్చి నీ అభిప్రాయం ఏమిటి?”).

5. వారిలో నమ్మకమును కట్టుటకు విద్యార్థులు జవాబు ఇవ్వగల ప్రశ్నలను అడగండి. ఎవరైనా తప్పు సమాధానము చెబితే, దానిని విమర్శించుటకు ముందు ఆ జవాబులో ఉన్న మంచిని ఉద్ఘాటించండి.

6. విమర్శించుటకు ముందు ప్రతి వ్యాఖ్యను ఏదో ఒక విధంగా నిర్ధారించుటకు ప్రయత్నించండి. విద్యార్థుల పాలుపంచుటకు ప్రాముఖ్యతనిచ్చినట్లయితే, వారు నమ్మకాన్ని పొందుతారు.

7. ఒకే విద్యార్థి ఎక్కువగా మాట్లాడుటకు మరియు ప్రశ్నలన్నిటికి జవాబిచ్చుటకు అనుమతి ఇవ్వవద్దు. మీరు కొందరు విద్యార్థులను ప్రశ్నలు అడగవచ్చు. లేక మీరు ఇలా అడగవచ్చు, “మీలో మిగిలినవారు ఏమి ఆలోచించుచున్నారు?” ఒక సంభాషణలో మీరు ఇలా అనవచ్చు, “ఇప్పటి వరకు దీనిని గూర్చి మాట్లాడని వ్యక్తి నుండి విందాము.”

ఒకవేళ కొందరు ఇంకా ఎక్కువగా మాట్లాడుతుంటే, కూడిక వెలుపల నాయకులు వారితో వ్యక్తిగతంగా మాట్లాడవచ్చు. నాయకుడు ఇలా చెప్పవచ్చు: “ఆరుష్, నీవు చాలా త్వరగా ఆలోచిస్తావు మరియు సంభాషణలలో త్వరగా స్పందిస్తావు, కాని నీవు అంత త్వరగా జవాబులు ఇస్తుంటే ఇతరులు పాలుపంచుకొనుట కష్టమవుతుంది అని నేను భావిస్తున్నాను. అందరు పాలుపంచుకొనుటలో నీవు నాకు సహాయము చేయగలవా?”

8. సమూహమును నిర్లక్ష్యము చేయుచు ఇద్దరు ముగ్గురు విద్యార్థులు వాదించుకొనుటకు అవకాశం ఇవ్వవద్దు. ఒక విషయమును గూర్చి ఎవరైనా ఎక్కువ సేపు వాదించాలని కోరితే, ఆ సంభాషణను తరువాత ముగించమని ఆ వ్యక్తికి తెలపండి.

9. ఇతరులకు అంతరాయం కలిగించుటకు ఏ ఒక్కరికీ అనుమతి ఇవ్వవద్దు. మీ చేతిని పైకెత్తండి, అంతరాయము కలిగించువారిని ఆపండి, మొదటిగా మాట్లాడుతున్న వ్యక్తికి పూర్తి చేయుటకు అనుమతి ఇవ్వండి. లేకపోతే, సంభాషణలో ఎల్లప్పుడూ సరియైన పద్ధతిలేని సభ్యులు ఆధిపత్యం చెలాయిస్తుంటారు. తక్కువ నిశ్చయతతో మాట్లాడు ప్రజలకు వారి మాటలు పూర్తి చేసే అవకాశం లభించదు కాబట్టి, వారు విసుగుచెందుతారు.

10. ఫిర్యాదులను వినండి. ప్రతి ఫిర్యాదులో పరిష్కరించవలసిన ఒక సమస్య ఉంటుంది. అసంతృప్తి యొక్క గురుతులను నిర్లక్ష్యం చేయవద్దు. తరగతి విషయములో ఎవరైనా అసంతృప్తి చెందితే, అతడు లేక ఆమె ఉద్దేశ్యమును అర్థము చేసుకోలేరు, లేక సరియైన ఫిర్యాదును కలిగియుండగలరు.

11. అంతరాయములు కలిగించు విద్యార్థిని సరిచేయండి. ఎవరైనా విద్యార్థులు తరచుగా ఆటంకములు కలిగిస్తూ, వాదిస్తూ, విసుగు కలిగిస్తుంటే, వారు తరగతి యొక్క ఉద్దేశ్యమును అర్థము చేసుకోలేరు. తరగతి వారు ఊహించిన విధముగా ఉండకపోవచ్చు. తరగతి యొక్క ఉద్దేశ్యమును చూచుటలో వారికి సహాయము చేయుటకు వ్యక్తిగతముగా వారితో మాట్లాడండి.

12. మీకు జవాబు తెలియని యెడల మీరు జవాబు తెలుసు అన్నట్లు నటించవద్దు. ఒక బోధకుడు అన్ని తెలుసుకొని ఉండవలసిన అవసరత లేదు. మీరు జవాబును తెలుసుకొనుటకు ప్రయత్నిస్తారని విద్యార్థులకు చెప్పవచ్చు.

13. సంభాషణలు హానికరముగా మారుటకు అనుమతి ఇవ్వవద్దు. స్థానిక సంఘమును మరియు నాయకులను విమర్శించుటకు ఒక మాధ్యమంగా ఉండునట్లు సమూహమును అనుమతించవద్దు. వారి సంఘ సభ్యులు తరగతిలో చేరినప్పుడు చాలామంది కాపరులు చింతిస్తారు.

14. మీ విద్యార్థులను తెలుసుకోండి. వారి కుటుంబ పరిస్థితి, పరిచర్య అనుభవం, అధ్యయన నేపథ్యం, ప్రస్తుత పరిచర్య స్థానము, మరియు భవిష్యత్తు కొరకు లక్ష్యములు మీకు తెలిసియుంటే వారికి మీరు మరింత ప్రభావవంతముగా బోధించగలరు. వ్యక్తిగత సంభాషణలలో వీటిని నేర్చుకొనుటకు ప్రయత్నించండి.

మంచి బోధన కొరకు ఇతర మార్గదర్శకములు మరియు వయోజన విద్యార్థుల యొక్క ఇతర గుణములు 6వ అధ్యాయములో ఇవ్వబడినవి.